Στον ρατσιστικό κατήφορο της «Καθημερινής»: Μετά τον «πιθηκόμορφο Κινέζο» ήρθαν κατσαρίδες και τρωκτικά

Στον ρατσιστικό κατήφορο της «Καθημερινής»: Μετά τον «πιθηκόμορφο Κινέζο» ήρθαν κατσαρίδες και τρωκτικά

mak-3-thumb-large

Mε αφορμή μια γελοιογραφία και μια δημοσιογραφική έρευνα, του Γιάννη Νικολόπουλου

Όταν οι ναζί απέ­κτη­σαν τα δικά τους επί­ση­μα, «δη­μο­σιο­γρα­φι­κά» όρ­γα­να, τις εφη­με­ρί­δες Φόλ­κι­σερ Μπε­ο­μπά­χτερ (Λαϊ­κός Πα­ρα­τη­ρη­τής) και Στούρ­μερ (Ο Μα­χη­τής), απέ­κτη­σαν ταυ­τό­χρο­να και τη δύ­να­μη να απευ­θύ­νο­νται σε πλα­τιές μάζες μέσω εκλαϊ­κευ­μέ­νων σχο­λί­ων και κα­τα­σκευα­σμέ­νων ει­δή­σε­ων, προ­τού εγκα­τα­στή­σουν τον Χί­τλερ στην κα­γκε­λα­ρία και βά­λουν στο χέρι και τη γερ­μα­νι­κή ρα­διο­φω­νία. Ει­δι­κά η Στούρ­μερ ενέ­τα­ξε, από νωρίς, στις στή­λες της, ένα σύ­ντο­μο γε­λοιο­γρα­φι­κό σχό­λιο, το οποίο υπέ­γρα­φε ο σκι­τσο­γρά­φος Φιπς (Φίλιπ Ρού­πρε­χτ), το οποίο απο­τε­λού­σε τη μό­νι­μη, αντι­ση­μι­τι­κή προ­πα­γάν­δα του φύλ­λου. Ο Φιπς σκί­τσα­ρε τους Εβραί­ους της Γερ­μα­νί­ας, με γνώ­μο­να τη ρα­τσι­στι­κή προ­πα­γάν­δα, τις προ­κα­τα­λή­ψεις και την αν­θρω­πο­φα­γι­κή διά­θε­ση των ναζί ηγε­τών και οπα­δών. Έτσι, ο Εβραί­ος των σκί­τσων του Φιπς ήταν (πάντα…) το­κο­γλύ­φος, μί­ζε­ρος στην όψη, κα­κο­φτιαγ­μέ­νος και γλοιώ­δης, ενώ πολύ σύ­ντο­μα την αν­θρώ­πι­νη μορφή του αντι­κα­τέ­στη­σαν διά­φο­ρες μορ­φές ζώων, όπως πο­ντί­κια, φίδια, αρά­χνες και άλλα έντο­μα, προ­κει­μέ­νου να συμ­βα­δί­ζει ο σκι­τσο­γρά­φος με τον γκε­μπε­λι­κό πα­ρο­ξυ­σμό ενα­ντί­ον των Εβραί­ων της Γερ­μα­νί­ας και τα κη­ρύγ­μα­τα μί­σους περί «πα­νού­κλας», «άθλιων πο­ντι­κών, που τρώνε το σώμα της Γερ­μα­νί­ας», «μο­λυ­σμα­τι­κών ζωών που πρέ­πει να εξο­ντω­θούν», «απει­λής ασθε­νειών και κα­τα­στρο­φής» και άλλα πα­ρό­μοια.

Την τε­λευ­ταία εβδο­μά­δα, στις οι­κο­νο­μι­κές σε­λί­δες και στα οι­κο­νο­μι­κά ρε­πορ­τάζ των συ­στη­μι­κών ΜΜΕ, υπάρ­χει μια σειρά δη­μο­σιευ­μά­των για το Ελ­λη­νι­κό. Για πα­ρά­δειγ­μα η «Κα­θη­με­ρι­νή», που μας δίνει και την αφορ­μή με τη χθε­σι­νή γε­λοιο­γρα­φία του Ηλία Μακρή, ήδη στις 10 Απρι­λί­ου δη­μο­σιεύ­ει ρε­πορ­τάζ για τη βε­βαιό­τη­τα επι­χει­ρη­μα­τι­κών κύ­κλων που σχε­τί­ζο­νται με το Ελ­λη­νι­κό ότι θα υπάρ­ξει τε­λι­κή συμ­φω­νία με την κυ­βέρ­νη­ση, με απλά λόγια, η εφη­με­ρί­δα απη­χεί τις από­ψεις της Lamda Development (Λά­μντα Ντι­βέ­λοπ­μεντ), η οποία ανή­κει στην οι­κο­γέ­νεια Λάτση και υπο­στη­ρί­ζει ότι όλα βαί­νουν καλώς για την ικα­νο­ποί­η­ση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών της συμ­φε­ρό­ντων και σχε­δί­ων.

Ταυ­τό­χρο­να, η ίδια εφη­με­ρί­δα έκανε λόγο για ένα Ελ­λη­νι­κό που θυ­μί­ζει «νέα Ει­δο­μέ­νη στο Λε­κα­νο­πέ­διο», χωρίς φυ­σι­κά να απο­πει­ρά­ται να πε­ρι­γρά­ψει την κα­τά­στα­ση με τα μάτια των προ­σφύ­γων, παρά μόνο κα­ταγ­γέλ­λο­ντας την πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πα­ρα­μο­νή τους στους χώ­ρους του πα­λιού αε­ρο­δρο­μί­ου. Τις ίδιες πάνω – κάτω μέρες, ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Άμυ­νας, Δη­μή­τρης Βί­τσας, εκ μέ­ρους της κυ­βέρ­νη­σης, δια­βε­βαιώ­νει ότι «το Ελ­λη­νι­κό θα στα­μα­τή­σει άμεσα να είναι χώρος προ­σω­ρι­νής φι­λο­ξε­νί­ας (σ.σ. ορ­γου­ε­λι­κή γλώσ­σα) προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών». Πα­ράλ­λη­λα, στα ίδια οι­κο­νο­μι­κά ρε­πορ­τάζ, επι­χει­ρεί­ται μια «εκτί­μη­ση» για την τύχη των προ­σφυ­γών στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, οι οποί­ες ζη­τούν την ακύ­ρω­ση της πα­ρα­χώ­ρη­σης της έκτα­σης στην οι­κο­γέ­νεια Λάτση. Οι «εκτι­μή­σεις» κά­νουν λόγο για απο­φά­σεις που δεν θα θί­ξουν τον πυ­ρή­να της πα­ρα­χώ­ρη­σης και της οι­κο­δο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας που θέλει να ανα­λά­βει η Λά­μντα Ντι­βέ­λοπ­μεντ – αλή­θεια, πώς το ξέ­ρουν αυτό προ­τού συ­νε­δριά­σει και εκ­δώ­σει τις απο­φά­σεις το ΣτΕ και άραγε, τέ­τοιες «εκτι­μή­σεις» δεν συ­νι­στούν προ­πα­ρα­σκευα­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση στο έργο της δι­καιο­σύ­νης;

Σε αυτό το κλίμα, έρ­χε­ται και η γε­λοιο­γρα­φία του Ηλία Μακρή, κα­ταρ­χάς να αιφ­νι­διά­σει δυ­σά­ρε­στα και να εξορ­γί­σει. Το Ελ­λη­νι­κό εμ­φα­νί­ζε­ται σαν ένα καλό, μο­σχα­ρί­σιο φι­λέ­το, το οποίο έχει μο­λυν­θεί και χα­λά­σει από την πα­ρου­σία κα­τσα­ρί­δων, μυγών και ενός πο­ντι­κού που κρύ­βε­ται πίσω από το κομ­μά­τι κρέας. Ο αιφ­νι­δια­σμός έγκει­ται στο γε­γο­νός ότι ο ίδιος γε­λοιο­γρά­φος δεν έχει πα­ρελ­θόν τέ­τοιων σχο­λί­ων, αντί­θε­τα με άλ­λους συ­στε­γα­ζό­με­νους στον όμιλο ΜΜΕ συμ­φε­ρό­ντων Αλα­φού­ζου συ­να­δέλ­φους του (πχ Δη­μή­τρης Χαν­τζό­που­λος, με το όχημα απο­κο­μι­δής σκου­πι­διών στο γε­ω­γρα­φι­κό σχήμα της Τουρ­κί­ας, το οποίο αδειά­ζει το πε­ριε­χό­με­νο του, αν­θρώ­πι­νες μορ­φές που πα­ρα­πέ­μπουν σε πρό­σφυ­γες, στο Αι­γαίο). Τι θέλει να πει, λοι­πόν, ο γε­λοιο­γρά­φος; Ζή­λε­ψε τη… δόξα του Φιπς από τη με­σο­πο­λε­μι­κή Γερ­μα­νία και τα να­ζι­στι­κά έντυ­πα, πα­ρου­σιά­ζο­ντας τους πρό­σφυ­γες του σή­με­ρα – όπως οι ναζί γε­λοιο­γρά­φοι πα­ρου­σί­α­ζαν τους Εβραί­ους στη δη­μο­κρα­τία της Βαϊ­μά­ρης – σαν πο­ντί­κια που κα­τα­τρώ­νε το σώμα της ελ­λη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, φο­ρείς μο­λυ­σμα­τι­κών ασθε­νειών και σα­πί­λας, απο­κρου­στι­κές κα­τσα­ρί­δες στη βρω­μιά και τη δυ­σω­δία; Δυ­στυ­χώς, φαί­νε­ται ότι ο ρα­τσι­στι­κός λόγος που θέ­λουν να επι­βά­λουν στη δη­μό­σια σφαί­ρα και απέ­να­ντι στους πρό­σφυ­γες οι πο­λι­τι­κές, επι­χει­ρη­μα­τι­κές και οι­κο­νο­μι­κές ελίτ βρί­σκει πρό­σφο­ρο έδα­φος ακόμη και σε γε­λοιο­γρα­φι­κά πε­νά­κια, ει­δι­κά μά­λι­στα όταν-εντε­λώς τυ­χαία… – οι εφη­με­ρί­δες που τα φι­λο­ξε­νούν, δί­νουν τον νυν υπέρ πά­ντων αγώνα για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση και την προ­ώ­θη­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων, επι­χει­ρη­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων.

 

Σή­με­ρα, όμως ήρθε στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας, από τον δη­μο­σιο­γρά­φο Μι­χά­λη Σιάχο, μια απο­κα­λυ­πτι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη για το πως το ελ­λη­νι­κό κρά­τος και η συ­γκυ­βέρ­νη­ση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ το 2014, χά­ρι­σαν ένα­ντι πι­να­κί­ου φακής το Ελ­λη­νι­κό στη Λά­μντα Ντι­βέ­λοπ­μεντ, ρε­πορ­τάζ που ανα­δη­μο­σιεύ­ου­με και στο rproject. Την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη είχε πα­ραγ­γεί­λει η οι­κο­νο­μι­κή ει­σαγ­γε­λία, η οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στο ρε­πορ­τάζ, φαί­νε­ται να έχει βάλει στο συρ­τά­ρι τα πο­ρί­σμα­τα της και να κα­θυ­στε­ρεί να προ­χω­ρή­σει στις προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σί­ες άσκη­σης ποι­νι­κών διώ­ξε­ων. Με άλλα λόγια, το Ελ­λη­νι­κό βρί­σκε­ται στο έλεος «τρω­κτι­κών», αλλά όχι αυτών που ανα­πα­ρι­στά και υπο­νο­εί ο Μα­κρής στη γε­λοιο­γρα­φία του. «Τρω­κτι­κών» που έχουν βάλει στο μάτι κάθε δη­μό­σιο πλού­το και έκτα­ση, κάθε μικρό και με­γά­λο στή­ριγ­μα του κοι­νω­νι­κού κρά­τους και των υπο­τε­λών τά­ξε­ων και ρο­κά­νι­ζαν και ρο­κα­νί­ζουν στα­θε­ρά και μό­νι­μα δι­καιώ­μα­τα, υπε­ρα­ξί­ες και ερ­γα­τι­κό ιδρώ­τα πριν και μετά την κρίση.

Κάτι τε­λευ­ταίο: Οι συν­θή­κες στο Ελ­λη­νι­κό για τους πρό­σφυ­γες είναι δύ­σκο­λες, ακρι­βώς επει­δή σε όλη την Ελ­λά­δα και σκό­πι­μα η συ­γκυ­βέρ­νη­ση ακο­λου­θεί το δόγμα του βίου αβί­ω­του, της πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­σης και της γκε­το­ποί­η­σης, της εξα­θλί­ω­σης και της υπο­βάθ­μι­σης της αν­θρώ­πι­νης ζωής και της αξιο­πρέ­πειας. Την κα­τά­στα­ση έσω­ζαν και σώ­ζουν, στο μέτρο του δυ­να­τού, οι εθε­λο­ντές, οι αλ­λη­λέγ­γυοι, το Μη­τρο­πο­λι­τι­κό, Κοι­νω­νι­κό Ια­τρείο και όσοι προ­σφέ­ρουν από το υστέ­ρη­μα τους από τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες. Διό­λου τυ­χαία, τα ίδια ΜΜΕ που θέ­λουν να επι­βά­λουν συμ­φέ­ρο­ντα τύπου Λά­μντα Ντι­βέ­λοπ­μεντ στο Ελ­λη­νι­κό έχουν στρέ­ψει τα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά πυρά τους και ενα­ντί­ον των εθε­λο­ντών και του πνεύ­μα­τος αλ­λη­λεγ­γύ­ης, στο Ελ­λη­νι­κό, στον Πει­ραιά ή όπου αλλού.

Πηγή: rproject.gr

623

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Γράψτε μια απάντηση