Το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο επέβαλε σήμερα ποινή 14 μηνών με τριετή αναστολή στους 4 αντιφασίστες, οι οποίοι συνελήφθησαν κατά τον αποκλεισμό των γραφείων της Χ.Α. στο Μαρούσι στις 6 Ιουλίου, για απείθεια και διατάραξη κοινής ειρήνης. Παράλληλα, τους απάλλαξε για τις κατηγορίες των απρόκλητων επικίνδυνων σωματικών βλαβών για τους μικροτραυματισμούς αστυνομικών και της διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας για την αναγραφή αντιφασιστικών συνθημάτων στην είσοδο της πολυκατοικίας, όπου στεγάζονται τα γραφεία της νεοναζιστικής συμμορίας. Οι 4 αντιφασίστες υπέβαλαν έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης με την ολοκλήρωση της διαδικασίας.
Κανένας από τους αστυνομικούς που κατέθεσαν ως μάρτυρες κατηγορίας (Τζερεμές,Μαυρομάτης, Παπαδάκης, Δρόσος, Μανιάκας) δεν εισέφερε κάποιο στοιχείο, το οποίο να αποδεικνύει ότι οποιοσδήποτε από τους 4 κατηγορούμενους διέπραξε κάποιο από τα αποδιδόμενα αδικήματα. «Δεν τους είδαμε να χτυπάνε κανέναν», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μαυρομάτης. «Δεν ήμουν παρών στο σημείο», διευκρίνισε ο Παπαδάκης. «Δεν μπορώ να πω με ακρίβεια ποιοι με κοπάνησαν», συμπλήρωσε ο Δρόσος. Έκαναν, ωστόσο, λόγο για άτομα που τους επιτέθηκαν, αν και κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται, και μάλιστα ούτε από τον ίδιο τον αστυνομικό διευθυντή βορειοανατολικής Αττικής Κοκορόσκο, ο οποίος είχε τη συνολική εποπτεία της αστυνομικής επιχείρησης το απόγευμα της 6ης Ιουλίου. Ο Κοκορόσκος δεν κλήθηκε, πάντως, να καταθέσει, παρά το γεγονός ότι η υπεράσπιση υπέβαλε το σχετικό αίτημα.
Ούτε, φυσικά, συνελήφθη ποτέ και το άτομο, το οποίο, παρουσία αστυνομικών και επιβαίνοντας σε μηχανή, φώναξε στους παρευρισκόμενους αντιφασίστες «μαλάκες, μουνιά, να δούμε πώς θα φύγετε τώρα που έρχονται οι άλλοι». Η διενέργεια της σύλληψής του δεν ενέπιπτε, όπως βέβαια αναμενόταν, στην αρμοδιότητα κανενός από τους (ουκ ολίγους) παρευρισκόμενους αστυνομικούς.
Ως μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε και ο Δημήτρης Στέφας, συνιδιοκτήτης του 1ου και του 2ουορόφου της πολυκατοικίας, όπου στεγάζονται τα γραφεία της Χ.Α. «Μπήκα στην είσοδο, είδα συνθήματα πολιτικού περιεχομένου, υβριστικά. Επικρατούσε ησυχία. Δεν παρατήρησα κάτι. Μου είπαν πως έκαναν συμβολική κατάληψη του δρόμου και ότι δε θα προκαλούσαν ζημιά. Δεν υπήρξε κάποια φθορά. Εγώ θέλω να αποκατασταθεί ο τοίχος. Δεν τους το νοικιάζω αυτό(σημ.: εννοώντας το χώρο, όπου στεγάζονται τα γραφεία της νεοναζιστικής συμμορίας)»,ολοκλήρωσε φωνάζοντας.
Για εκτόξευση απειλών προς 2 εκ των συλληφθέντων και τις οικογένειές τους από τηνπλευρά αστυνομικών των ΜΑΤ έκανε λόγο η μάρτυρας υπεράσπισης, θαμώνας παρακείμενης καφετέριας, κάτοικος της περιοχής και αυτόπτης μάρτυρας στη σύλληψη 2 από τους 4 αντιφασίστες.
«Αρνούμαι τις κατηγορίες. Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή σε μια δημόσια παρέμβαση διαμαρτυρίας, με αφορμή την εξόρμηση της Χ.Α. στην περιοχή μερικές μέρες πριν. Αρνήθηκα τη δακτυλοσκόπηση, γιατί ήταν άδικη η σύλληψη και τη θεωρώ εξευτελιστική διαδικασία», κατέθεσε ο πρώτος από τους 4 συλληφθέντες αντιφασίστες.
«Οι χρυσαυγίτες ήθελαν να δώσουν δημόσιο χαρακτήρα στη θανατοπολιτική τους. Ήταν ιστορικό καθήκον να κάνουμε δημόσια παρέμβαση και να τους δείξουμε ότι είναι ανεπιθύμητοι και στο Μαρούσι και παντού. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και θα νικήσουμε», δήλωσε ο δεύτερος, με τον τρίτο συλληφθέντα να κινείται στο ίδιο πνεύμα.
Τελευταίος κατέθεσε ο βαρύτερα τραυματισμένος, με πολλαπλά ράμματα στο κεφάλι και στην αριστερή πλευρά του σώματός του, αντιφασίστας. «Ήταν μια απάντηση, μια συμβολική παρέμβαση στη δημόσια κίνηση της Χ.Α. Αρνήθηκα τη δακτυλοσκόπηση, γιατί προσβάλλει την τιμή και την αξιοπρέπειά μου. Δέχτηκα πολλαπλά χτυπήματα. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν γνωματεύσεις για τους αστυνομικούς και όχι για μένα;», αναρωτήθηκε με νόημα. Σημειωτέον πως ένας από τους λόγους, για τους οποίους υποβλήθηκε αίτημα αναβολής της δίκης από την πλευρά της υπεράσπισης, ήταν ακριβώς για να προσκομιστεί μια ιατρική βεβαίωση, που να πιστοποιεί τη σοβαρότητα του τραυματισμού του. Απορρίφθηκε.
Σε μια σύντομη, και εν μέρει δικονομικά αβάσιμη αγόρευση, ο εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή των 4 αντιφασιστών για τις 2 κατηγορίες (απείθεια και διατάραξη κοινής ειρήνης) και την απαλλαγή τους για τις άλλες 2 (απρόκλητες επικίνδυνες σωματικές βλάβες και διακεκριμένη φθορά ξένης ιδιοκτησίας).
Στην περιεκτική και σαφή της αγόρευση, η συνήγορος υπεράσπισης Άννυ Παπαρούσουπροειδοποίησε για τα επικίνδυνα μονοπάτια, όπου μας οδηγεί μια καταδίκη, και μάλιστα χωρίς εξατομικευμένες αποδείξεις, για το αδίκημα της διατάραξης κοινής ειρήνης. «Ο νόμος δεν εισάγει συλλογική ευθύνη, χωρίς να αποδεικνύεται με ποια συγκεκριμένα περιστατικά βαρύνονται οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι. Πρέπει να προκύπτει δόλος στη συμμετοχή. Πρόκειται για μια εκτροπή, μια σοβαρή παρερμηνεία του νόμου, η οποία δεν εξετάζει την κατηγορία εξατομικευμένα», σχολίασε. Ενώ, σε ό,τι αφορά το αδίκημα της απείθειας, επεσήμανε, αφ’ ενός, πως «δεν πιστοποιείται το αδίκημα» και, αφ’ ετέρου, «βασίζεται σε ψευδεπίγραφο και αντισυνταγματικό άρθρο».
Η έδρα συντάχτηκε με την εισαγγελική πρόταση, χωρίς καν να διακόψει για διάσκεψη, πριν την ανακοίνωση της απόφασης, όπως συνηθίζεται.
Οι 4 αντιφασίστες οδηγήθηκαν με αστυνομική συνοδεία, για να υποβάλουν έφεση, η έκβαση της οποίας θα κρίνει κατά πόσο, στο μέλλον, μια δημόσια παρέμβαση/ συγκέντρωση αντιφασιστικού χαρακτήρα έξω από τα κατά τόπους γραφεία της Χ.Α. θα ποινικοποιείται, υπό το πρόσχημα της «διατάραξης της κοινής ειρήνης», ακόμα κι αν αυτή, στην πραγματικότητα, ελάχιστα διαταράσσεται- ή και καθόλου.
