Στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας του θιάσου Globe για τα 450 χρόνια Σαίξπηρ, ο θίασος δίνει παραστάσεις σε στρατόπεδα προσφύγων σε όλο τον κόσμο.
Στην καρδιά του στρατοπέδου του Καλαί, στην επονομαζόμενη Ζούγκλα ο σαιξπηρικός θίασος του θεάτρου Globe κάνει παράσταση με τον Άμλετ. Η Ζούγκλα είναι το προσωρινό σπίτι για περίπου 6.000 πρόσφυγες και μετανάστες. Πριν από την παράσταση μοιράστηκε μια περίληψη στα αραβικά και τα φαρσί.
Ο Βρετανός γλύπτης Jason deCaires Taylor, ένας από τους πρώτους που ξεκίνησε να κάνει υποβρύχια γλυπτική, ξεκίνησε μια νέα σειρά γλυπτών με θέμα τους πνιγμούς των προσφύγων στη Μεσόγειο.
Βασισμένο στον πίνακα του Ζερικώ «Η σχεδία της Μέδουσας», ο Taylor έφτιαξε ένα έργο που το ονόμασε «Η σχεδία της Λαμπεντούζα».
Σαουδαραβικό δικαστήριο μετέτρεψε σήμερα τη θανατική ποινή ενός Παλαιστίνιου ποιητή, ο οποίος είχε καταδικαστεί για την κατηγορία της «αποστασίας», σε οκταετή κάθειρξη και 800 μαστιγώσεις, όπως ανακοίνωσε ο συνήγορός του.
Ο Άσραφ Φάγιαντ καταδικάστηκε σε θάνατο τον Νοέμβριο, παρά τη διεθνή κατακραυγή που έχει προκαλέσει η υπόθεση. Σήμερα ωστόσο, το δικαστήριο της πόλης Άμπχα ακύρωσε την προηγούμενη απόφαση για την εκτέλεση του ποιητή, ανέφερε μέσω του Twitter ο δικηγόρος του, ο Άμπντελ Ραχμάν αλ Λαχίμ.
Οφείλει επίσης να μετανοήσει δημοσίως, σε κάποιο δημόσιο μέσο ενημέρωσης, πρόσθεσε ο δικηγόρος, ο οποίος είχε ασκήσει έφεση στη θανατική ποινή. Ο Λαχίμ είπε πάντως ότι θα συνεχίσει τον αγώνα του ώστε να πετύχει την απελευθέρωση του πελάτη του.
Θερμό επεισόδιο σημειώθηκε στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου με αφορμή ένα μπλουζάκι και αιτία τον… φασισμό. Την ευρωβουλευτή της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Μαρίνα Αλμπιόλ έβαλε στόχο ο ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής,Λάμπρος Φουντούλης.
Η επίθεση του Φουντούλη στην Μαρίνα Αλμπιόλ έγινε την περασμένη Τρίτη.
Στο video clip του νέου της τραγουδιού, η βρετανίδα τραγουδίστρια, μουσικός και στιχουργός, PJ Harvey, αποτυπώνει την προσφυγική κρίση και τη δραματική κατάσταση που επικρατεί στα Βαλκάνια.
Οι στίχοι του τραγουδιού αφηγούνται τις ιστορίες των κατοίκων στο Κόσοβο και στα σύνορα των Βαλκανίων, ενώ μιλάνε για τα μεγαλύτερα θύματα του προσφυγικού ζητήματος, τα μικρά παιδιά. Μόλις πρόσφατα μάλιστα το γραφείο Τύπου της Europol επιβεβαίωσε τα δραματικά στοιχεία που αφορούν την εξαφάνιση πάνω από 10.000 παιδιών προσφύγων, τους τελευταίους 18 μήνες, τα οποία ταξίδευαν ασυνόδευτα.
Με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση για τα νόμπελ ειρήνης και την πρόταση να βραβευτούν με αυτό έλληνες κάτοικοι των νησιών του Αιγαίου (για την αυτοθυσία και την αλληλεγγύη τους απέναντι σε πρόσφυγες-μετανάστες), αξίζει να κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση. Μια ανασκόπηση σε παλαιότερους- γνωστούς και μη εξαιρετέους- αποδέκτες των περήφημων βραβείων της ομώνυμης νορβηγικής ακαδημίας. Για να δούμε, εν τέλει, τι είναι στην πραγματικότητα τα Νόμπελ ειρήνης: Αντιπροσωπεύουν πράγματι αυτό που πρεσβεύει το όνομα τους, δηλαδή επιβράβευση όσων παλεύουν για την ειρήνη, ή αποτελούν διαφημιστικό τρικ-όπλο στη φαρέτρα όσων παίζουν πολιτικά και διπλωματικά παιχνίδια στις πλάτες των λαών;
Διάβασα το βιβλίο αρκετό καιρό αφού είχα δει την ταινία, άρα η πρόσφατη ισχυρότερη εντύπωσή μου είναι από το βιβλίο, που σημαίνει πως είχα αντιδράσεις, αν θέλετε, λογοτεχνικές. Αλλά μ’ αυτά που θα σας πω θα δείτε ότι ταινία και βιβλίο είναι ταυτόσημα στην ουσία. Κινούνται πάνω στον ίδιο άξονα.
Όταν λοιπόν διάβασα το βιβλίο, μου ήρθαν στο μυαλό διάφορα αναγνώσματα αγαπημένα, από το παρελθόν, κυρίως της νεανικής μου ηλικίας, όταν γνώριζα τον κόσμο πέρα από την προσωπική μου εμπειρία και με τις εμπειρίες των άλλων που υπάρχουν μέσα στα βιβλία. Και αυτοί οι άνθρωποι, οι συγγραφείς, που θυμήθηκα διαβάζοντας τον Χρήστο Βούπουρα, ήταν πρώτα απ’ όλα βέβαια ο Μαρσέλ Προυστ. Από την άλλη πλευρά, πρόσεξα κάτι που δεν είχε ο Προυστ, γιατί πέρασε τη ζωή του μέσα σε ένα δωμάτιο, καταγράφοντας αυτά που έζησε στα νιάτα του, μέσα στη Γαλλία, μέσα στους κύκλους τους δικούς του.
Η Συνέλευση της ΚΑΡ θα γίνει το Σάββατο 6 Φλεβάρη, στις 5 το απόγευμα σε αίθουσα συνεστιάσεων του Πανελλήνιου (Ευελπίδων και Μαυροματαίων, η είσοδος από Ευελπίδων).
Το τετραήμερο 18 – 21 Μάρτη σε όλη την Ελλάδα και διεθνώς οργανώνουμε κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις και δράσεις ενόψει της 21ης Μάρτη, παγκόσμιας ημέρας κατά του ρατσισμού. Στεκόμαστε αντιμέτωποι στις πολιτικές της Ευρώπης – Φρούριο που κλείνει όλο και περισσότερο τα σύνορά της στα θύματα των πολέμων και της φτώχειας. Αντιτασσόμαστε στη στοχοποίηση των αιτούντων άσυλο ως «πιθανών τρομοκρατών» ή ως «υπαιτιίων οργανωμένων κρουσμάτων σεξουαλικής παρενόχλησης». Απαιτούμε τον τερματισμό των Ναζιστικών πρακτικών από κυβερνήσεις της «πολιτισμένης» ΕΕ να κλέβουν τα τιμαλφή των προσφύγων ή να τους βάζουν βραχιολάκια και να βάφουν κόκκινες τις πόρτες τους. Την παύση των πολεμικών επεμβάσεων της ΕΕ στη Συρία και τη Μέση Ανατολή και της άμεσης ή έμμεσης εμπλοκής της Ελλάδας σε αυτές. Στην Ελλάδα της τεράστιας αλληλεγγύης αγωνιζόμαστε για να σταματήσουν εδώ και τώρα οι εκατόμβες των πνιγμένων προσφύγων και μεταναστών στο Αιγαίο και να πέσει ο δολοφονικός φράχτης στον Έβρο. Αντιτασσόμαστε στην επαναλειτουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης όπως της Κορίνθου, και την επιχείρηση ποινικοποίησης του κινήματος αλληλεγγύης με συλλήψεις μελών των ομάδων αλληλεγγύης στα νησιά από τη FRONTEX και την ΕΛ.ΑΣ. Την ίδια ώρα, που όλοι οι εργαζόμενοι δίνουμε από κοινού τη μάχη ενάντια στην κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης, μαζί με το χτύπημα της ανασφάλιστης εργασίας των ντόπιων εργαζόμενων, απαιτούμε την τακτοποίηση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών εργαζομένων στη χώρα, που συλλαμβάνονται και φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησης του κράτους να νομιμοποιήσει την παραμονή και την εργασία τους. 
Προηγούμενο
