Η μειονότητα της Θράκης και η Αριστερά

Η μειονότητα της Θράκης και η Αριστερά

1Μετά την περιβόητη συζήτηση στη βουλή για την τροπολογία που θα άνοιγε το δρόμο για την αναγνώριση των σωματείων της μειονότητας στη Θράκη με τη λέξη «τουρκικός-η» στο τίτλο, ξέσπασε μια σειρά αντιδράσεων και μέσα στην Αριστερά.

Τα κομ­μά­τια της Αρι­στε­ράς που ακο­λου­θούν την επί­ση­μη κρα­τι­κή αφή­γη­ση, ξε­κα­θά­ρι­σαν λέ­γο­ντας πως… η μειο­νό­τη­τα στη Θράκη είναι μου­σουλ­μα­νι­κή και όχι τουρ­κι­κή… και πως… δεν παί­ζου­με με τη Συν­θή­κη της Λο­ζά­νης.

Ιστο­ρι­κό

Πριν μπού­με σε λε­πτο­μέ­ρειες, ας κά­νου­με μια μικρή ει­σα­γω­γή για την ιστο­ρία των επί­μα­χων συλ­λό­γων αυτών.

Η Τουρ­κι­κή Ένωση Ξάν­θης, ιδρύ­θη­κε το 1927. Η Ένωση Τουρ­κι­κής Νε­ο­λαί­ας Κο­μο­τη­νής, το 1928. Η Ένωση Τούρ­κων Δα­σκά­λων Δυ­τι­κής Θρά­κης, το 1936.

Αυτοί οι σύλ­λο­γοι, λει­τούρ­γη­σαν μέχρι το 1983 νό­μι­μα (δη­λα­δή δε τα πεί­ρα­ξε ούτε η Χού­ντα των Συ­νταγ­μα­ταρ­χών) και χωρίς καμία πα­ρα­βί­α­ση νόμου.

Στα στέ­κια των συλ­λό­γων αυτών γι­νό­ταν διά­φο­ρες πο­λι­τι­σμι­κές εκ­δη­λώ­σεις, ορ­γα­νώ­νο­νταν συ­ζη­τή­σεις για τα κοινά, μα­ζευό­ταν μειο­νο­τι­κοί ενερ­γοί πο­λί­τες και ανταλ­λά­ζα­νε από­ψεις.

Το 1983, με πρω­το­βου­λία του τότε Υφ.Εξ. Ιω­άν­νη Καψή, η πο­λι­τεία κα­τέ­βα­σε τις πι­να­κί­δες των συλ­λό­γων αυτών και τους κύ­ρι­ξε πα­ρά­νο­μους.

Και ο μόνος λόγος ήταν οι «συ­γκρού­σεις» με την Τουρ­κία, που δεν είχαν τε­λειω­μό μετά το Κυ­πρια­κό.

Υπάρ­χει τουρ­κι­κή μειο­νό­τη­τα (;)
Τώρα, βέ­βαια, μπο­ρεί να πει κα­νείς, «Αφού σύμ­φω­να με τη Συν­θή­κη της Λο­ζά­νης δεν υπάρ­χουν Τούρ­κοι στην Ελ­λά­δα, γιατί να υπάρ­χουν σύλ­λο­γοι με όνομα “τουρ­κι­κός-η”».

Κι όμως, η τουρ­κι­κή μειο­νό­τη­τα υπήρ­ξε, υπάρ­χει και θα υπάρ­χει στη χώρα μας.

Όπως βλέ­πε­τε στην πα­ρα­πά­νω ει­κό­να, στα χρό­νια που οι σχέ­σεις ανά­με­σα στις δύο χώρες ήταν ομα­λές, οι πι­να­κί­δες των σχο­λεί­ων μι­λά­γα­νε για τουρ­κι­κά σχο­λεία. Όπως επί­σης, το 1952, είχε έρθει ο ΠτΔ της ΤΔ, Τζε­λάλ Μπα­γιάρ να εγκαι­νιά­σει το μειο­νο­τι­κό λύ­κειο Κο­μο­τη­νής που είχε το όνομα του. Στη αυλή του σχο­λεί­ου Ο Υπουρ­γός Εθνι­κής Παι­δεί­ας και ο Πρό­ε­δρος του Ερά­νου του Βα­σι­λιά Παύ­λου και Φρει­δε­ρί­κης έβγα­λαν από ένα λόγο στα γαλ­λι­κά το­νί­ζο­ντας τη ση­μα­σία που έχει το σχο­λείο στην ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή φιλία. Στη συ­νέ­χεια ο Βα­σι­λιάς έδωσε το ψα­λί­δι στον Πρό­ε­δρο, ο οποί­ος και έκοψε τη κορ­δέ­λα και στη συ­νέ­χεια όλοι μαζί ξε­να­γή­θη­καν στο κτή­ριο του σχο­λεί­ου.

Στα επό­με­να χρό­νια άρ­χι­σαν –χωρίς λόγο– να κα­τε­βά­ζο­νται οι πι­να­κί­δες που μι­λού­σαν για τουρ­κι­κά σχο­λεία και να το­πο­θε­τού­νται αυτές που έλε­γαν «Μ/κο σχο­λείο».

Με λίγα λόγια, η μειο­νό­τη­τα της Θρά­κης ανά­λο­γα με τη θέ­λη­ση του ελ­λη­νι­κού κρά­τους μια γι­νό­ταν τουρ­κι­κή, μια μου­σουλ­μα­νι­κή. Στο τέλος βρέ­θη­κε η λύση του «διαί­ρει και βα­σί­λευε» και μας ει­πώ­θη­κε πως η μειο­νό­τη­τα απο­τε­λεί­ται από τρεις κα­τη­γο­ρί­ες: τους Πο­μά­κους, τους Ρομά και τους Τουρ­κο­γε­νείς.

Πως αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται οι ίδιοι Πέρα όμως από το πώς προσ­διο­ρί­ζει το κρά­τος τους μειο­νο­τι­κούς, αυτό που (πρέ­πει να) μας εν­δια­φέ­ρει είναι το πώς αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται οι ίδιοι.

Οι μειο­νο­τι­κοί, κάθε φορά που μπήκε το ζή­τη­μα «ταυ­τό­τη­τας» αντέ­δρα­σαν ψη­φί­ζο­ντας αυ­τούς που κά­νουν ανα­φο­ρά στην τουρ­κι­κή ταυ­τό­τη­τα. Είτε αυτοί ήταν υπο­ψή­φιοι με τα με­γά­λα κόμ­μα­τα, είτε ανε­ξάρ­τη­τοι μειο­νο­τι­κοί βου­λευ­τές.

Δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με τα τε­ρά­στια πο­σο­στά που έπαιρ­ναν οι ανε­ξάρ­τη­τοι μειο­νο­τι­κοί βου­λευ­τές στην Ξάνθη και στη Ρο­δό­πη τη δε­κα­ε­τία του ’90 (που ήταν ο βα­σι­κός λόγος που μπήκε το πλα­φόν του 3%). Αλλά όπως επί­σης τις πρό­σφα­τες ευ­ρω­ε­κλο­γές του ’14 που το μειο­νο­τι­κό Κόμμα Ισό­τη­τας, Ει­ρή­νης και Φι­λί­ας πήρε επί­σης πο­σο­στά που θα ζή­λευε και ο Αν­δρέ­ας και βγήκε πρώτη δύ­να­μη στη Ρο­δό­πη και στην Ξάνθη.

Αυτό νο­μί­ζου­με πως είναι ένα είδος απο­γρα­φής. Και αν κά­ποια στιγ­μή ρω­τη­θούν οι μειο­νο­τι­κοί πο­λί­τες (σε καμιά απο­γρα­φή, ίσως;) το πώς αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται, τα πο­σο­στά θα είναι πα­ρό­μοια.

Η άρ­νη­ση
Με την άρ­νη­ση της εθνο­τι­κής ταυ­τό­τη­τας, λοι­πόν, βλέ­που­με πως με­γα­λώ­νει και ο αριθ­μός των αν­θρώ­πων που οδη­γού­νται στον «δικό τους» εθνι­κι­σμό.

Και μην τολ­μή­σει να πει κα­νείς πως η άρ­νη­ση αυτή γί­νε­ται για το όνομα του κιν­δύ­νου από­σχι­σης της Θρά­κης από την Ελ­λά­δα, διότι όσοι γνω­ρί­ζουν λίγο την πε­ριο­χή, όπως εμείς που υπο­γρά­φου­με το κεί­με­νο αυτό, ξέ­ρου­με πολύ καλά πως δεν υπάρ­χει τέ­τοια συ­ζή­τη­ση ούτε για πλάκα.

Οι μειο­νο­τι­κοί έχουν δώσει δε­κά­δες νε­κρούς για την απε­λευ­θέ­ρω­ση αυτής της χώρας από τη μπότα των Γερ­μα­νών και Ιτα­λών και ήταν αρ­κε­τοί αυτοί που πο­λέ­μη­σαν στις γραμ­μές του ΔΣΕ για να φέ­ρουν τη δη­μο­κρα­τία στη χώρα.

Αλλά, δυ­στυ­χώς, η άρ­νη­ση ανα­γνώ­ρι­σης της εθνο­τι­κής τους ταυ­τό­τη­τας και από τα με­γά­λα κομ­μά­τια της Αρι­στε­ράς, τους σπρώ­χνει στην αγκα­λιά των επι­κίν­δυ­νων Τούρ­κων εθνι­κι­στών – και η Αρι­στε­ρά θ’ ανα­γκα­στεί κά­ποια στιγ­μή να απο­λο­γη­θεί γι’ αυτήν την ανεύ­θυ­νη στάση της.

Οι Πο­μά­κοι, οι Ρομά και οι λοι­ποί
Και στο ση­μείο αυτό, δεν μπο­ρού­με να μην κά­νου­με ανα­φο­ρά, στις μειο­νό­τη­τες μέσα στην μειο­νό­τη­τα, δη­λα­δή τους Πο­μά­κους, τους Ρομά, τους άθε­ους, τους ομο­φυ­λό­φι­λους και άλλες ομά­δες.

Βε­βαί­ως και υπάρ­χουν μειο­νο­τι­κοί πο­λί­τες που θέ­λουν να αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται ως Πο­μά­κοι και Ρομά (και ό,τι άλλο θέ­λε­τε) και έχουν το κάθε δι­καί­ω­μα και εί­μα­στε μαζί τους. (Μά­λι­στα υπάρ­χουν και κά­ποιοι που μι­λά­νε για ανε­ξάρ­τη­το Πο­μα­κι­στάν, που θα μας εν­διέ­φε­ρε η άποψη των «πο­μα­κό­φι­λων» συ­ντρό­φων για το θέμα).

Εμείς ως μαρ­ξι­στές-λε­νι­νι­στές, πι­στεύ­ου­με πως δε μπο­ρεί να είναι ελεύ­θε­ρος και ανε­ξάρ­τη­τος ο λαός του κυ­ρί­αρ­χου έθνους αν δεν είναι ελεύ­θε­ρος ο λαός του κα­τα­πιε­ζό­με­νου έθνους. Γι’ αυτό και ενά­ντια στην κρα­τι­κή κα­τα­πί­ε­ση ήμα­στε με την τουρ­κι­κή μειο­νό­τη­τα και ενά­ντια στον τουρ­κι­κό εθνι­κι­σμό με τους Πο­μά­κους, τους Ρομά και λοι­πές μειο­νό­τη­τες μέσα στην μειο­νό­τη­τα.

Το τα­ξι­κό
Είναι και αρ­κε­τοί οι σύ­ντρο­φοι που μας ρω­τά­νε γιατί επι­μέ­νου­με στην ανα­γνώ­ρι­ση μιας εθνο­τι­κής μειο­νο­τή­τας αφού τα έθνη είναι τε­χνη­τά και υπάρ­χουν μόνο δύο έθνη: των κα­τα­πιε­στών και των κα­τα­πιε­ζό­με­νων.

Κατ’ αρχάς πρέ­πει να ξέ­ρου­με πως οι μειο­νο­τι­κοί κατά 99% είναι αγρό­τες, ερ­γά­τες και επαγ­γελ­μα­το­βιο­τέ­χνες. Άρα δεν έχου­με πε­ρί­πτω­ση μιας «αστι­κής» τάξης μέσα στη μειο­νό­τη­τα.

Δεύ­τε­ρον, η απαί­τη­ση των Τούρ­κων της μειο­νό­τη­τας, δεν είναι να πά­ρουν τουρ­κι­κό δια­βα­τή­ριο. Είναι Έλ­λη­νες πο­λί­τες που υπη­ρε­τούν αυτή τη χώρα, φο­ρο­λο­γού­νται σ’ αυτή τη χώρα, ερ­γά­ζο­νται σ’ αυτή τη χώρα. Το μόνο που θέ­λουν να ανα­γνω­ρι­στεί η πο­λι­τι­σμι­κή τους ταυ­τό­τη­τα, να μα­ζεύ­ο­νται στους συλ­λό­γους και στα ιδρύ­μα­τα, να τρα­γου­δά­νε και να γρά­φουν στη μη­τρι­κή τους γλώσ­σα.

Ξέ­ρου­με πόσα μέλη των συλ­λό­γων με τη λέξη «τουρ­κι­κός-η» πο­λε­μή­σα­νε και «πέ­σα­νε» για την ανε­ξαρ­τη­σία αυτής της χώρας;

Προ­τά­σεις
Κλεί­νο­ντας, πι­στεύ­ου­με πως οι θέ­σεις της Αρι­στε­ράς πρέ­πει να είναι ξε­κά­θα­ρες στο θέμα της μειο­νό­τη­τας της Θρά­κης:

– Συλ­λο­γι­κός αυ­το­προσ­διο­ρι­σμός και για τους Τούρ­κους, μαζί με Πο­μά­κους και Ρομά.

– Ισο­νο­μία και ισο­πο­λι­τεία και στις προ­σλή­ψεις μειο­νο­τι­κών μέσω ΑΣΕΠ και Πα­νελ­λή­νιων στο στρα­τό, στην αστυ­νο­μία, στην πυ­ρο­σβε­στι­κή – και γε­νι­κά στο δη­μό­σιο.

– Κλεί­σι­μο του Γρα­φεί­ου Πο­λι­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων, που στην ουσία είναι «προ­ξε­νείο» μέσα στην χώρα, ώστε με τα λεφτά αυτά απ’ τα κρυφά κον­δύ­λια του ΥπΕξ να δη­μιουρ­γού­νται θέ­σεις ερ­γα­σί­ας στους για­τρούς, κα­θη­γη­τές, δα­σκά­λους κλπ.

– Κα­τάρ­γη­ση του νόμου της Σα­ρί­ας και εκλο­γή Μου­φτή ως θρη­σκευ­τι­κού ηγέτη, χωρίς καμιά κρα­τι­κή εξου­σία.

– Εκλο­γή στη Δια­χει­ρι­στι­κή Επι­τρο­πή Μου­σουλ­μα­νι­κής Πε­ριου­σί­ας (βα­κού­φια)

– Τα­κτο­ποί­η­ση των τί­τλων στα αυ­θαί­ρε­τα (πρώτη κα­τοι­κία)

– Κα­τάρ­γη­ση του νόμου «240 ιε­ρο­δι­δα­σκά­λων»

– Ιθα­γέ­νεια σ’ όσους αναι­ρέ­θη­κε με το ρα­τσι­στι­κό άρθρο 19 του κώ­δι­κα ιθα­γέ­νειας.

– Ίδρυ­ση και­νούρ­γιων μειο­νο­τι­κών σχο­λεί­ων σε πε­ριο­χές που το έχουν ανά­γκη.

Αυτά είναι κά­ποια απ’ τα πρώτα και βα­σι­κό­τε­ρα ζη­τή­μα­τα, πι­στεύ­ου­με, που πρέ­πει να δεί­ξου­με την ει­λι­κρί­νεια και τον σε­βα­σμό μας στα αν­θρώ­πι­να και μειο­νο­τι­κά ζη­τή­μα­τα.

Και θα είναι ένα με­γά­λο βήμα, για να δεί­ξου­με στους μειο­νο­τι­κούς πως υπάρ­χει όντως ένας άλλος δρό­μος πέρα απ’ τον ελ­λη­νι­κό και τουρ­κι­κό εθνι­κι­σμό (είτε απ’ τα δεξιά, είτε απ’ τα αρι­στε­ρά) και αξί­ζει να πα­λέ­ψου­με όλοι μαζί για να διώ­ξου­με μνη­μό­νια, τρόι­κα, ΔΝΤ και υπη­ρέ­τες τους… και να πά­ρου­με τη ζωή μας στα χέρια μας, σε μια χώρα ελεύ­θε­ρη, δη­μο­κρα­τι­κή με αξιο­πρέ­πεια.

Αχμέτ Γκιου­νέρ, Ανέ­ντα­χτος, Ρο­δό­πη
Ιντζέ Εντα­νούρ, ΛΑΕ Ρο­δό­πης
Κα­ρα­γιαν­νί­δης Γρη­γό­ρης, ΛΑΕ Ξάν­θης
Μαλ­κότς Χασάν, ΛΑΕ Ξάν­θης

Μι­λά­νος Δη­μή­τρης, ΛΑΕ Νί­καιας

Μπα­τζια­κού­δης Στα­μά­της, ΛΑΕ Κου­κα­κί­ου-Πε­τρα­λώ­νων

Πα­πα­δό­που­λος Πέ­τρος, ΛΑΕ Άρτας

Ρου­φη­χτός Μά­ριος, Ανέ­ντα­χτος, Νέα Ιωνία

Τζώρ­της Φώτης, Ανέ­ντα­χτος, Αλε­ξαν­δρού­πο­λη

Τσο­λάκ Μου­στα­φά, ΛΑΕ Ρο­δό­πης

Χασάν Ονούρ, ΛΑΕ Ρο­δό­πης

Χασάν Τουρ­γκάι, ΛΑΕ Ρο­δό­πης

Ψαθάς Βα­σί­λης, ΛΑΕ Βόλου

Ιμπράμ Ον­σού­νο­γλου, Ανέ­ντα­χτος, Ρο­δό­πη

Νάσος Θε­ο­δω­ρί­δης, ΛΑΕ Αμπε­λο­κή­πων

Δη­μή­τρης Πα­πα­στα­μά­της, Ανέ­ντα­χτος, Ρο­δό­πη

Χάρης Πα­πα­δό­που­λος, ΛΑΕ Κέ­ντρου Θεσ­σα­λο­νί­κης

* ΥΓ: Όσοι σύ­ντρο­φοι συμ­φω­νούν με το κεί­με­νο μπο­ρούν να το υπο­γρά­ψουν στέλ­νο­ντας e-mail το όνομα και την ορ­γά­νω­ση τους στοglasnost.​gr@​gmail.​com

Πηγή: http://www.glasnost.gr

383