Μια συγκλονιστική επιχείρηση διάσωσης ολοκληρώθηκε στα ανοιχτά της Λιβύης, όταν το διασωστικό σκάφος Aurora της οργάνωσης Sea-Watch κατάφερε να απεγκλωβίσει μια ομάδα μεταναστών που παρέμεναν επί μέρες παγιδευμένοι πάνω σε μια εγκαταλελειμμένη κατασκευή από πετρελαϊκό σκυρόδεμα (oil rig platform) μέσα στη θάλασσα.
Οι άνθρωποι αυτοί, στην απελπισμένη προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τα κολαστήρια της Λιβύης, βρήκαν προσωρινό καταφύγιο πάνω στη βάση μιας παλιάς πετρελαιοπηγής, καθώς το σκάφος τους είχε αρχίσει να βυθίζεται. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των διασωστών, παρέμειναν εκεί για τουλάχιστον τρεις μέρες, χωρίς τροφή, χωρίς νερό και εκτεθειμένοι στον καυτό ήλιο και την υγρασία της νύχτας, την ώρα που τα επίσημα σκάφη της «Λιβυκής Ακτοφυλακής» και οι ευρωπαϊκές αρχές τους αγνοούσαν επιδεικτικά.
Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει για άλλη μια φορά τη βάρβαρη πραγματικότητα της «Ευρώπης-Φρούριο». Ενώ τα ραντάρ και τα drones της Frontex γνώριζαν την τοποθεσία των ανθρώπων πάνω στο σκυρόδεμα, δεν δόθηκε καμία εντολή διάσωσης. Αντίθετα, εφαρμόστηκε η γνωστή τακτική της «παρεμπόδισης», ελπίζοντας ότι οι άνθρωποι είτε θα εξαναγκάζονταν σε παράνομη επιστροφή στη Λιβύη είτε θα αφαιρούνταν από τη λίστα των «ζωντανών» από την ίδια τη θάλασσα.
«Το Aurora δεν έσωσε απλώς ζωές· έσωσε την ίδια την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας που οι Βρυξέλλες προσπαθούν να πνίξουν στη Μεσόγειο», δήλωσε μέλος του πληρώματος μετά την επιβίβαση των διασωθέντων.
Η διάσωση από το Aurora είναι μια νίκη του κινήματος αλληλεγγύης απέναντι στις δολοφονικές πολιτικές του Μητσοτάκη, της Μελόνι και των αρχιτεκτόνων των pushbacks τύπου Λετζέρι. Το γεγονός ότι άνθρωποι αναγκάζονται να γαντζώνονται πάνω σε τσιμέντα μεσοπέλαγα για να επιβιώσουν, είναι το απόλυτο όνειδος για τον πολιτισμό της ΕΕ.
Δεν είναι «ατυχήματα», είναι εγκλήματα.
