Ένα δυναμικό κύμα απεργιακών κινητοποιήσεων συγκλονίζει τον χώρο της εκπαίδευσης στην Ισπανία, καθώς χιλιάδες δάσκαλοι, καθηγητές, μαθητές και γονείς κατεβαίνουν στους δρόμους των μεγάλων πόλεων —με επίκεντρο τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη και τη Βαλένθια. Η γενικευμένη αγανάκτηση του κλάδου μετατράπηκε σε ένα μαζικό απεργιακό μέτωπο, αναδεικνύοντας τις βαθιές πληγές που αφήνουν στην κοινωνική βάση οι πολιτικές της υποχρηματοδότησης και της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών.
Οι εκπαιδευτικοί στην Ισπανία δηλώνουν ότι η κατάσταση στα δημόσια σχολεία έχει φτάσει στο απροχώρητο. Τα βασικά αιτήματα που οδήγησαν στην απεργία αποτυπώνουν μια καθημερινότητα πλήρους απαξίωσης:
Οι εκπαιδευτικοί διεκδικούν την άμεση μείωση των ωρών άμεσης διδασκαλίας (στις 18 ώρες για τη δευτεροβάθμια και στις 23 για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση), ώστε να έχουν τον απαραίτητο χρόνο για την προετοιμασία των μαθημάτων και την ουσιαστική στήριξη των μαθητών.
Οι υπερπλήρεις τάξεις καθιστούν αδύνατη την ποιοτική εκπαίδευση και τη συμπεριληπτική φροντίδα για παιδιά με αναπηρίες.
Με το κόστος ζωής να καλπάζει, οι μισθοί των εκπαιδευτικών παραμένουν καθηλωμένοι, οδηγώντας στην οικονομική εξαθλίωση ενός κρίσιμου κομματιού της εργατικής τάξης.
Τέλος, καταγγέλουν την συστηματική πριμοδότηση των colegios concertados (ημι-ιδιωτικών σχολείων που χρηματοδοτούνται από το κράτος, συχνά ελεγχόμενων από την Καθολική Εκκλησία) εις βάρος του δημόσιου, δωρεάν σχολείου.
Las educadoras infantiles llevan más de un mes en huelga reclamando algo básico: salarios dignos, menos ratios imposibles y condiciones humanas para cuidar a niños y niñas.
La respuesta no ha sido reforzar la educación pública.
Ha sido mandar policía. pic.twitter.com/TGIV1bm2vZ— Spanish Revolution (@Spanish_Revo) May 22, 2026
«Δεν παλεύουμε μόνο για τους μισθούς μας. Παλεύουμε για το μέλλον των παιδιών της εργατικής τάξης. Η μόρφωση δεν είναι εμπόρευμα», ήταν το κεντρικό σύνθημα στα μπλοκ των απεργών.
Η επιτυχία της απεργίας εξαρτάται από τη μετατροπή της σε ένα γενικευμένο κοινωνικό μέτωπο. Η γραφειοκρατική ηγεσία των μεγάλων συνδικάτων (όπως η CCOO και η UGT) επιχείρησε να περιορίσει τον αγώνα σε έναν άγονο θεσμικό διάλογο με το Υπουργείο Παιδείας, επιδιώκοντας μερικούς συμβιβασμούς αλλά η βάση των εργαζομένων τους απέρριψε.
Η νεολαία και οι εκπαιδευτικοί στην Ισπανία υψώνουν το ανάστημά τους. Η απεργία τους αποδεικνύει ότι η μόνη πραγματική αντίσταση απέναντι στη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής κρίσης βρίσκεται στους δρόμους της ταξικής πάλης.
Αλληλεγγύη στους απεργούς εκπαιδευτικούς της Ισπανίας!
