Η «τρέλα» του Ντόναλντ Τραμπ

Ο πλα­νή­της Γη είναι ο ίδιος. Ο Θεός, δυ­στυ­χώς επει­δή είναι πο­λυά­σχο­λος, ομι­λεί δια­μέ­σου αυτού. Κρίμα, δεν προ­λα­βαί­νει να ανα­λά­βει και αρ­χι­συ­ντά­κτης στο Time – εν­νο­εί­ται ο Θεός… Ο Τραμπ θα ήθελε και ένα εξώ­φυλ­λο, τι­μη­τι­κό, υμνη­τι­κό, ιστο­ρι­κό, κο­λα­κευ­τι­κό. Βλέ­πε­τε είναι απο­κλει­σμέ­νος και αυτός από τα αμε­ρι­κα­νι­κά ΜΜΕ – ει­δι­κά εκεί­να που έχουν στε­νούς δε­σμούς με το πο­λι­τι­κο­στρα­τιω­τι­κό σύ­μπλεγ­μα, το Πε­ντά­γω­νο και τις εται­ρί­ες κο­λοσ­σούς των ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νων πο­λέ­μων. Ο Ντό­ναλντ είναι φι­μω­μέ­νος. Τον πο­λε­μά­νε τα συμ­φέ­ρο­ντα. Μόνο το επό­με­νο πρωί της «συ­γκλο­νι­στι­κής» του – μέχρι την επό­με­νη… – δή­λω­σης για την απα­γό­ρευ­ση ει­σό­δου των μου­σουλ­μά­νων στη λευκή, χρι­στια­νι­κή, αμό­λυ­ντη γη της Αμε­ρι­κής, ο Ντό­ναλντ βγήκε σε τέσ­σε­ρα κα­νά­λια πα­να­με­ρι­κα­νι­κής εμ­βέ­λειας, μέσα σε μια ώρα. Αντι­λαμ­βά­νε­στε την από­πει­ρα φί­μω­σης, είναι φα­νε­ρό ότι δεν του επι­τρέ­πουν να εκ­φρα­στεί ελεύ­θε­ρα, όπως συμ­βαί­νει και με διά­φο­ρες τη­λε­περ­σό­νες πο­λι­τι­κά­ντη­δες και εμπό­ρους του ρα­τσι­σμού στην Ελ­λά­δα. Δεν έχουν βήμα να τα πουν, να χύ­σουν το δη­λη­τή­ριο τους ανε­μπό­δι­στα, να χα­στου­κί­σουν βε­λού­δι­να και με το γάντι την ανοχή, τη δη­μο­κρα­τία και την αλ­λη­λεγ­γύη. Ή κά­ποιον πρό­σφυ­γα, αν πέσει στα χέρια τους.

 

Ο Ντό­ναλντ μά­λι­στα ήταν και θυ­μω­μέ­νος στις συ­γκε­κρι­μέ­νες εμ­φα­νί­σεις του. Οι ει­δι­κοί επι­κοι­νω­νιο­λό­γοι θα έλε­γαν ότι ανα­δι­πλώ­θη­κε ή ότι προ­σπά­θη­σε να εκλο­γι­κεύ­σει την ανα­φο­ρά του στις απα­γο­ρεύ­σεις ει­σό­δου. «Είπα ΕΓΩ ότι θα απα­γο­ρεύ­ε­ται η εί­σο­δος στους μου­σουλ­μά­νους στην Αμε­ρι­κή ΜΑΣ!; Μόνο όταν θα διορ­γα­νώ­νο­νται με­γά­λα αθλη­τι­κά γε­γο­νό­τα στην Αμε­ρι­κή ΜΑΣ». Αν και δεν διευ­κρι­νί­στη­κε ποια θα ήταν εν­δε­χο­μέ­νως τα αθλη­τι­κά γε­γο­νό­τα κατά τη διάρ­κεια των οποί­ων θα απα­γο­ρεύ­ε­ται η άφιξη και η απο­βί­βα­ση μου­σουλ­μά­νων στις ΗΠΑ, θεωρώ ότι από τη στιγ­μή που η Αμε­ρι­κή επαί­ρε­ται για πα­γκό­σμιας κλί­μα­κας πρω­τα­θλή­μα­τα στο μπά­σκετ, στο μπέιζ­μπολ και το αμε­ρι­κα­νι­κό φού­τμπολ (ρά­γκ­μπι) τότε στο μυαλό του Τραμπ οι μου­σουλ­μά­νοι θα πρέ­πει να μεί­νουν έξω από την Αμε­ρι­κή «του» όσο διαρ­κεί το NBA κάθε χρόνο και για πάντα.

 

Ο Τραμπ όμως δεν είναι ούτε τρε­λός, ούτε γρα­φι­κός, ούτε λογάς, ούτε ένας ακόμη κλό­ουν και υπερ­φί­α­λος δι­σε­κα­τομ­μυ­ριού­χος. Δυ­στυ­χώς, όσο χύνει το δη­λη­τή­ριο του, με μπό­λι­κη θε­α­τρι­κό­τη­τα, πολλή προ­βο­λή από τα γνω­στά δί­κτυα των γε­ρα­κιών της βα­θιάς Αμε­ρι­κής, τόσο κερ­δί­ζει στις δη­μο­σκο­πή­σεις – πραγ­μα­τι­κές, ει­κο­νι­κές, «φτιαγ­μέ­νες»;- που τα ίδια δί­κτυα φρο­ντί­ζουν, πολύ… αθώα, να βγά­λουν στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας, όλως τυ­χαί­ως, μετά από τις εκά­στο­τε δη­λώ­σεις του Τραμπ. Και εκεί αρ­χί­ζει η κα­τρα­κύ­λα και ο κα­τή­φο­ρος. Γιατί όσο ο Τραμπ φαί­νε­ται να θέλ­γει το σκλη­ρό, αντι­δρα­στι­κό, ξε­νό­φο­βο πυ­ρή­να των ρε­που­μπλι­κά­νων ψη­φο­φό­ρων που υπο­λο­γί­ζο­νται στο διό­λου ευ­κα­τα­φρό­νη­το 15% των ψη­φο­φό­ρων στον γε­νι­κό πλη­θυ­σμό – και ανα­φε­ρό­μα­στε πάντα στον πλη­θυ­σμό που ψη­φί­ζει στα­θε­ρά στις τε­λευ­ταί­ες ανα­με­τρή­σεις, σε πα­να­με­ρι­κα­νι­κή κλί­μα­κα και με κάθε αφορ­μή – τόσο οι αντί­πα­λοι του στην εσω­τε­ρι­κή κούρ­σα των Ρε­που­μπλι­κά­νων ακο­λου­θούν τον με­γι­στά­να στους λε­κτι­κούς εξ­τρε­μι­σμούς και την ξε­νο­φο­βι­κή και αντι­ι­σλα­μι­κή ρη­το­ρεία.

 

Πρώ­τος και κα­λύ­τε­ρος βέ­βαια ο δεύ­τε­ρος γόνος της γνω­στής δυ­να­στεί­ας Μπους, Τζεμπ, ο πρώην κυ­βερ­νή­της στη Φλό­ρι­ντα, που βλέ­πει τον Τραμπ να του παίρ­νει την μπου­κιά μιας προ­ε­δρι­κής εκ­στρα­τεί­ας από το στόμα. Αν και φρό­ντι­σε να κρα­τή­σει απο­στά­σεις από το τε­λευ­ταίο πα­ρα­λή­ρη­μα («ο Τραμπ είναι ανι­σόρ­ρο­πος, οι προ­τά­σεις του στε­ρού­νται σο­βα­ρό­τη­τας», τό­νι­σε), ο ίδιος δεν τα έχει πάει και πολύ κα­λύ­τε­ρα, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας τις περ­γα­μη­νές της οι­κο­γέ­νειας του, στην «χρι­στια­νι­κή και δη­μο­κρα­τι­κή απο­στο­λή των ΗΠΑ στη Μέση Ανα­το­λή και ενα­ντί­ον της τρο­μο­κρα­τί­ας» (δύο πό­λε­μοι στο Ιράκ έχουν την προ­ε­δρι­κή υπο­γρα­φή των Μπους) ή τη θε­τι­κή του γνώμη για ένα «θρη­σκευ­τι­κό τεστ γε­νι­κών γνώ­σε­ων και «αμε­ρι­κα­νι­κό­τη­τας»» στους μου­σουλ­μά­νους κα­τοί­κους και πο­λί­τες των ΗΠΑ. Αυτό το τε­λευ­ταίο ήταν – φυ­σι­κά… – ιδέα που έριξε στην προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία ο Τραμπ.

 

Αλή­θεια όμως, ποιους ακρι­βώς μου­σουλ­μά­νους έχει βάλει στο στό­χα­στρό του ο Τραμπ; Η δια­δι­κτυα­κή έκ­δο­ση του The Nation σε μια συ­νε­χή αρ­θρο­γρα­φία – κα­τα­πέλ­τη επι­ση­μαί­νει ότι ο βα­θύ­πλου­τος Τραμπ, όπου βρε­θεί και όπου στα­θεί, κραυ­γά­ζει, και ει­δι­κά μετά το μα­κε­λειό στο Σαν Μπερ­να­ντί­νο πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, ότι οι πρώ­τοι μου­σουλ­μά­νοι που θα πε­ρά­σουν από την κρη­σά­ρα του, αν εκλέ­γει πρό­ε­δρος των ΗΠΑ είναι οι μου­σουλ­μά­νοι στο έδα­φος των ΗΠΑ, τους οποί­ους ο πα­ντε­λώς ανι­στό­ρη­τος Τραμπ «ανα­κά­λυ­ψε» τον 21ο αιώνα.

 

«Οι μου­σουλ­μά­νοι των ΗΠΑ ζουν στο έδα­φος αυτό, έναν αιώνα πριν από τη Δια­κή­ρυ­ξη της Ανε­ξαρ­τη­σί­ας και την Επα­νά­στα­ση των αποί­κων» απα­ντά η δη­μο­σιο­γρα­φι­κή ομάδα του The Nation και υπο­λο­γί­ζο­νται σε πε­ρί­που 6 εκα­τομ­μύ­ρια πο­λί­τες. Μά­λι­στα σύμ­φω­να με τις απο­λύ­τως αξιό­πι­στες με­τρή­σεις του Ιν­στι­τού­του Γκά­λοπ, οι μου­σουλ­μά­νοι των ΗΠΑ έχουν συ­ντρι­πτι­κά υψηλά πο­σο­στά μόρ­φω­σης, επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης, αμοι­βών και έντα­ξης και επιρ­ρο­ής στις κοι­νω­νί­ες που ζουν, με τα πο­σο­στά απα­σχό­λη­σης στον κόσμο των εται­ριών και του εμπο­ρί­ου να είναι εξαι­ρε­τι­κά υψηλά (1 στους 3) και με από­λυ­τη μά­λι­στα ισορ­ρο­πία ανά­με­σα στα δύο φύλα, απο­λαμ­βά­νο­ντας συ­νά­μα  τις ίδιες αμοι­βές ή απο­λα­βές. Πο­λι­τι­κά μά­λι­στα, αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται ως με­τριο­πα­θείς, φι­λε­λεύ­θε­ροι και πιο κοντά στην «αρι­στε­ρή» πτέ­ρυ­γα των Δη­μο­κρα­τι­κών. Πράγ­μα­τα προ­φα­νώς ανή­κου­στα για τους τυ­φλω­μέ­νους από ρα­τσι­στι­κό μίσος και αντι­ι­σλα­μι­κό φα­να­τι­σμό ρε­που­μπλι­κά­νους της ‘’λευ­κή­ς’’ Αμε­ρι­κής του απύ­λω­του Τραμπ, ο οποί­ος εν­δε­χο­μέ­νως και να φθο­νεί το γε­γο­νός ότι οι μου­σουλ­μά­νοι των ΗΠΑ δεί­χνουν εξαι­ρε­τι­κές ικα­νό­τη­τες στην εκ­πλή­ρω­ση του «αμε­ρι­κα­νι­κού ονεί­ρου».

 

Αντί επι­λό­γου, κλεί­νω με­τα­φρά­ζο­ντας το τε­λευ­ταίο πό­νη­μα του γε­λοιο­γρά­φου του The Nation, Τομ Το­μόρ­ρο­ου, με αφορ­μή τον Τραμπ και το φο­νι­κό στο Σαν Μπερ­να­ντί­νο. Ένας πι­γκουί­νος έχει τον ακό­λου­θο διά­λο­γο με έναν κου­στου­μα­ρι­σμέ­νο λευκό Αμε­ρι­κα­νό – προ­φα­νώς θια­σώ­τη των αντι­λή­ψε­ων του Τραμπ:

 

Πι­γκουί­νος – Να ‘μαστε πάλι σε μια γε­λοιο­γρα­φία μετά από ένα ακόμη μα­κε­λειό.

 

Αμε­ρι­κα­νός – Ναι, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ τα πράγ­μα­τα είναι δια­φο­ρε­τι­κά. Οι εκτε­λε­στές είναι ΜΟΥ­ΣΟΥΛ­ΜΑ­ΝΟΙ! Πρέ­πει να κλεί­σου­με όλα τα τζα­μιά, να φα­κε­λώ­σου­με ΟΛΟΥΣ τους μου­σουλ­μά­νους, να αυ­ξή­σου­με την εσω­τε­ρι­κή ασφά­λεια, να απε­λά­σου­με όσους πε­ρισ­σό­τε­ρους μπο­ρού­με! Και για κάθε εν­δε­χό­με­νο να στεί­λου­με στρα­τεύ­μα­τα, κάτσε να δεις, αν ναι, στη Συρία, όπου τέλος πά­ντων χρειά­ζε­ται.

Πι­γκουί­νος – Αλλά όχι έλεγ­χο στην οπλο­κα­το­χή, ε; Ούτε αυ­στη­ρό­τε­ρη νο­μο­θε­σία;

 

Αμε­ρι­κα­νός – Θεός φυ­λά­ξει! Όχι βέ­βαια! ΑΥΤΟ δεν πρό­κει­ται να έχει απο­τε­λέ­σμα­τα, πρέ­πει να εστιά­σου­με σε ΠΡΑ­ΚΤΙ­ΚΕΣ λύ­σεις!

 

Πι­γκουί­νος – Αλλά αυτά που προ­τεί­νεις ση­μαί­νουν μα­ζι­κές εκ­διώ­ξεις και έναν πό­λε­μο χωρίς τέλος.

 

Αμε­ρι­κα­νός – Κοίτα, και ένας γι­γα­ντιαί­ος τοί­χος κατά μήκος των συ­νό­ρων δεν θα ήταν άσχη­μος…

Πηγή: https://rproject.gr