ΕΝΤΥΠΑ

kinhtopoihsh-perama-gia-xa8

Άρθρο του Γιώργου Κοκκινάρη (δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό της «Κίνησης Απελάστε τον Ρατσισμό» τ#19, Νοέμβρης 2015)

Εδώ και χρόνια έχει ανοίξει η συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ και την παραχώρηση εμπορικών δραστηριοτήτων του Λιμανιού σε ιδιώτες. Από το 2009 κομμάτια του Λιμανιού έχουν δοθεί σε ιδιώτες (Cosco – ΣΕΠ). Σήμερα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρνει στο τραπέζι την ολοκλήρωση της πώλησης του Λιμανιού ενός από τα μεγαλύτερα Λιμάνια στην Ευρώπη με τεράστια εμπορική και τουριστική δραστηριότητα. Η «παραχώρηση» του Λιμανιού, των προβλητών, της Ζώνης αποτελεί απ’ ευθείας εκχώρηση οικονομικής αλλά και πολιτικής εξουσίας από το δημόσιο κράτος στα χέρια των Καπιταλιστών. Η Αριστερά, το εργατικό κίνημα έχει ευθύνη να σταματήσει τα σχέδια ξεπουλήματος. Ανάλογες ευθύνες έχει και το αντιφασιστικό κίνημα μιας και η Χρυσή Αυγή διεκδικεί χώρο απεύθυνσης για το θέμα ιδιωτικοποίησης Λιμανιού αποκρύπτοντας τους πραγματικούς της στόχους κατά των συνδικαλιστών, των εργατικών σωματείων και ενώσεων βοηθώντας τους «πατριώτες» Εφοπλιστές. 

Screen Shot 2016-01-02 at 7.06.39 AMΤο ισραηλινό υπουργείο Παιδείας προκάλεσε αντιδράσεις αποκλείοντας από το πρόγραμμα των Λυκείων ένα μυθιστόρημα που αφηγείται την ιστορία αγάπης ανάμεσα σ’ έναν Παλαιστίνιο και μια Ισραηλινή.

Η απαγόρευση του έργου της Ντόριτ Ραμπινιάν, που εκδόθηκε πριν από ενάμισι χρόνο στα εβραϊκά με τίτλο «Μίσος», οφείλεται σ’ ένα αντανακλαστικό που έχει να κάνει με το ζήτημα της ταυτότητας και στον φόβο της αφομοίωσης εβραίων και Παλαιστινίων, γράφει σήμερα ο ισραηλινός Τύπος.

Screenshot_11Το κορυφαίο ζήτημα της περιόδου είναι αναμφίβολα το προσφυγικό στο περιοδικό μας υπάρχει φάκελος για το θέμα αυτό με άρθρα για τη στάση της Ευρώπης φρούριο, για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που εναρμονίζεται πλήρως με τις επιταγές της ευρωπαϊκής ένωσης, για την αλληλεγγύη που είναι συγκλονιστική τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει για να είναι πιο αποτελεσματική καθώς και τις αιτίες που αναγκάζουν τους πρόσφυγες να φεύγουν από τις πατρίδες τους και να αναζητούν με κάθε τρόπο να βρεθούν σε έναν ασφαλή τόπο για να ζήσουν με την οικογένεια τους.

Πολύ χρήσιμο είναι και το άρθρο που αναφέρεται στις συνήθεις παρανοήσεις που υπάρχουν σχετικά με τους μουσουλμάνους και επιχειρεί να δώσει απαντήσεις με στοιχεία.

Σε μία περίοδο που ο κόσμος έχει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του τρίτου μνημονίου και την διαρκή υποβάθμιση της ζωής του η χρυσή Αυγή επιχειρεί να παίξει το ρόλο του προστάτη και του αντισυστημικού.

Το πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι αυτό ξεδιπλώνεται σε δύο άρθρα: για το λιμάνι του Πειραιά και τη δράση των φασιστών εκεί και για την κοινοβουλευτική τους δράση και το πρόγραμμα τους.

Ακόμα υπάρχει άρθρο για τους φασίστες στην Ουγγαρία και ιστορική αναφορά στο ολοκαύτωμα της Σεμπρένιτσα και τέλος ένα σχόλιο περί γενοκτονίας ή εθνοκάθαρσης των Ποντίων.

Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»

Screen Shot 2015-06-17 at 7.51.12 AMτου Στέλιου Φαζάκη

Και ξαφνικά, το καλοκαίρι του 2014, μάθαμε την ύπαρξη ενός αντάρτικου στρατού που με θεαματικό τρόπο προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο κράτος, το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε». Ένας στρατός Τζιχαντιστών μαχητών που σε πολύ λίγο χρόνο κατάφερε να θέσει υπό τον έλεγχό του τα βόρεια τμήματα του Ιράκ και της Συρίας, τμήμα του Ιρακινού Κουρδιστάν, ενώ στις 10 Ιουνίου, μετά από σύντομη πολιορκία, κατέλαβε τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ μετά τη Bαγδάτη. Στη Συρία το Ισλαμικό Κράτος βρίσκεται προ των πυλών του Χαλεπίου, της μεγαλύτερης πληθυσμιακά πόλης.

Screen Shot 2015-04-26 at 11.13.20 AMΕκδόσεις: Οσελότος
Ξαφνικά όμως σηκώθηκε πολλή σκόνη, σαν ανεμοστρόβιλος. Ένα τζιπ σταμάτησε απότομα κοντά τους. Κατέβηκαν βιαστικά φωνάζοντας κάποιοι άνθρωποι με στολές. Οι γυναίκες φοβήθηκαν. Οι ένστολοι μπήκαν μέσα στα σπίτια κι ένα ένα τα έψαχναν. Οι φωνές τους δυνάμωναν.Τα παιδιά είχαν σταματήσει το παιχνίδι τρομαγμένα και ζάρωναν δίπλα στις μανάδες τους βγάζοντας μερικές κραυγές τρόμου.

Screen Shot 2015-04-21 at 6.32.27 AMΟ Δ.Ε. μας θυμίζει στο βιβλίο του ότι η χουντική επταετία ήταν μια σκανδαλώδης, βίαιη, ταξική παρέμβαση υπέρ του κέρδους και μιας ολιγάριθμης επιχειρηματικής ελίτ. Και μάλιστα με καταστροφική έκβαση κατά την κορύφωση της διεθνούς κρίσης 1973-1974.

Screen Shot 2015-04-19 at 8.24.46 PMΈνα χρόνο μετά τη δολοφονία Φύσσα και την ανάδειξη των εγκληματικών ενεργειών των μελών και στελεχών της Χρυσής Αυγής, από την πλευρά τους καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια να ηρωοποιηθούν, πείθοντας την κοινή γνώμη ότι διώκονται για τα φρονήματά τους εξαιτίας της αντιπαλότητάς τους προς το κατεστημένο. Με την απεριόριστη συμβολή των κυρίαρχων Μ.Μ.Ε διαχέουν την εντύπωση ότι αντιμετωπίζονται με το σκληρότερο δυνατό τρόπο και προφυλακίζονται, πράγμα που δείχνει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να τους συντρίψει πολιτικά. 

thriskeftika

Του Μάριου Αυγουστάτου

«Η θρησκεία είναι μια από τις μορφές πνευματικής καταπίεσης, που παντού και πάντοτε βάραινε τις λαϊκές μάζες, τις τσακισμένες από την αιώνια δουλειά για τους άλλους, την ανέχεια και τη μοναξιά. Η αδυναμία των τάξεων που υφίστανται την εκμετάλλευση στην πάλη ενάντια στους εκμεταλλευτές γεννάει αναπόφευκτα την πίστη για μια καλύτερη μετά θάνατον ζωή, όπως ακριβώς και η αδυναμία του πρωτόγονου ανθρώπου στην πάλη με τη φύση γεννάει την πίστη στους θεούς, στους διαβόλους, στα θαύματα κτλ. Σ’ αυτόν που σ’ όλη του τη ζωή δουλεύει και στερείται, η θρησκεία διδάσκει ταπεινοφροσύνη και υπομονή στην επίγεια ζωή, παρηγορώντας τον με την ελπίδα της επουράνιας ανταμοιβής. Και σ’ εκείνους που ζουν από ξένη εργασία η θρησκεία διδάσκει την αγαθοεργία στην επίγεια ζωή, προσφέροντάς τους μια πολύ φτηνή δικαίωση για όλη την εκμεταλλευτική τους ύπαρξη και πουλώντας τους σε συμφέρουσα τιμή εισιτήρια για την επουράνια μακαριότητα. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Η θρησκεία είναι ένα είδος πνευματικού αλκοόλ, μέσα στο οποίο οι σκλάβοι του κεφαλαίου πνίγουν την ανθρώπινη μορφή τους, τις διεκδικήσεις τους για μια κάπως ανθρώπινη ζωή» 

(Λένιν: Σοσιαλισμός και θρησκεία, Άπαντα, τόμος 12, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1987, σελ. 142).

Screen Shot 2015-03-25 at 11.49.54 PM…ή πως να “φτιάξετε τον δικό σας” τρομοκράτη

Του Κώστα Διαλυνά

Ομολογουμένως, κάθε φορά που ακούμε (ή διαβάζουμε) τη λέξη “τρομοκράτης”, στο μυαλό μας έρχεται -μεταξύ άλλων- το κράτος των ΗΠΑ, ή εκείνο του Ισραήλ. Κι όμως, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, η λέξη “τρομοκράτης” χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει -συχνά με εντελώς αυθαίρετο τρόπο- κάποια Ισλαμική ομάδα (είτε εκείνη μετέχει είτε όχι στην “ένοπλη βία”) ή ακόμα και το Ισλάμ στο σύνολό του. Ως ουσιαστικό μέρος της αστικής προπαγάνδας, η τρομοκρατία έχει αναδειχθεί σε πολιτισμικό στοιχείο, χαρακτηριστικό (σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα) του “Ισλάμ” (και λιγότερο συχνά των αναρχικών ή αριστερών). Άραγε, είμαστε εμείς εκτός πραγματικότητας, ή μήπως η “πραγματικότητα” των ΜΜΕ κ.α. είναι -απλά- εκτός της κοινωνικής ζωής ή/και της απλής λογικής;