Αιτήματα του Occupy Gezi

ΣΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
1. Το πάρκο Gezi θα διατηρηθεί όπως είναι. Δεν θα εκτεθεί σε καμία περαιτέρω εργασία με την ονομασία: εμπορικό κέντρο, περιοχή κατοικίας, ή μουσείο, κ.λπ.
2. Άοπλοι και ειρηνικοί πολίτες που συγκεντρώθηκαν για να ασκήσουν τα συνταγματικά τους δικαιώματα δεν θα εκτεθούν στη αστυνομική βιαιότητα. Αυτοί που συνελήφθησαν επειδή άσκησαν αυτά τα δικαιώματα θα ελευθερωθούν. Όλοι οι πολιτικοί, οι γραφειοκράτες ή το πολιτικό προσωπικό που έδωσαν την διαταγή για επίθεση στους διαδηλωτές που ασκούσαν το δικαίωμα να συγκεντρωθούν, εκείνοι που διεύθυναν την επίθεση, αι εκείνοι που άσκησαν βία, πρέπει να καταδικαστούν με βάση τη σχετική νομοθεσία.
3. Ο κύριος στόχος των κυβερνητικών ιδιωτικοποιήσεων και της περιβαλλοντικής πολιτικής είναι να μειωθεί το δημόσιο όφελος. Έτσι, για να επωφελούνται οι πολίτες της Τουρκίας ισότιμα, η μεταβίβαση, η πώληση και η εκμίσθωση δημόσιων χώρων, ακτών, υδάτων, δασών, ποταμών, πάρκων και εθνικών συμβόλων σε ιδιωτικές εταιρείες, μεγάλους μετόχους και επενδυτές, θα λήξει.

Ένας συνδικαλιστής εργαζόμενος σε ορυχείο της Lonmin στην Νότια Αφρική πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε τη Δευτέρα και άλλος ένας τραυματίστηκε από οπλισμένους άνδρες, ανακοίνωσε το Εθνικό Συνδικάτο Μεταλλωρύχων (NUM), στο πιο πρόσφατο περιστατικό που σημειώνεται στην ζώνη με τα ορυχεία λευκόχρυσου στην χώρα.
Το περιστατικό σημειώθηκε κοντά στην πόλη Μαρικάνα, η οποία βρίσκεται βορειοδυτικά του Γιοχάνεσμπουργκ, όπου η αστυνομία είχε πυροβολήσει και σκοτώσει 34 μεταλλωρύχους τον περσινό Αύγουστο, στην αιματηρότερη ενέργεια στην οποία προβαίνουν οι δυνάμεις της τάξης της χώρας μετά το τέλος του απαρτχάιντ.
«Ένα από τα μέλη μας δέχθηκε επίθεση με όπλο στο γραφείο μας στο ορυχείο Western Platinum της Lonmin», δήλωσε ο εκπρόσωπος του NUM Λεσίμπα Σεσόκα, προσθέτοντας ότι ο εργαζόμενος υπέκυψε αργότερα στα τραύματά του.

Αναδημοσιεύω τη συγκλονιστική μαρτυρία από σημείωση φίλου στο facebook

“Καμιά τέτοια λέξη δε λέχθηκε ποτέ σ’αυτούς τους τόπους, επειδή ποτέ τέτοια συναισθήματα δεν τα ‘νιωσε κανείς σ’αυτους τους τόπους”

Γνώρισα τον Durukan Dudu διαδικτυακά, όταν με φίλους προσπαθούσαμε να οργανώσουμε ένα forum νεολαίας με άξονα τον ποταμό Έβρο, για τη δημοκρατία και το περιβάλλον. Το σχέδιό μας δεν προχώρησε, αλλά έμεινα να παρακολουθώ τις δράσεις του. Να τον θαυμάζω, μορφωμένο, περιβαλλοντιστή, ουσιαστικό ακτιβιστή, για την τόλμη και τον λόγο του, για τη δύναμή του μέσα από τις πράξεις. για την ίδια τη δύναμη των πράξεών του.

Και την πιο δυνατή από όλες την έκανε χθες. Δίνοντας μια μαρτυρία θεωρητική, πρακτική αλλά κυρίως γεμάτη συναίσθημα και ελπίδα από την πλατεία Ταξίμ. Ίσως φανούν μεγαλόστομα όσα γράφει, όμως ξέρω ότι αυτό το μεγαλείο το ζει και το πιστεύει.

Εξήντα οκτώ χρόνια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και την ήττα του φασισμού και του ναζισμού και να που γινόμαστε μάρτυρες σχεδόν παντού στην Ευρώπη της ανόδου της άκρας δεξιάς. Όμως, ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι βλέπουμε να εμφανίζονται και να αναπτύσσονται στα δεξιά αυτής της άκρας δεξιάς δυνάμεις  καθαρά νεοναζιστικές που, σε μερικές περιπτώσεις (Ελλάδα, Ουγγαρία,…) ριζώνουν στη κοινωνία συγκροτώντας κινήματα λαϊκά, μαζικά, ριζοσπαστικά, ρατσιστικά, εξαιρετικά βίαια και πογκρομικά με διακηρυγμένο στόχο την καταστροφή κάθε συνδικαλιστικής, πολιτικής και πολιτιστικής οργάνωσης των εργαζομένων,  τη συντριβή κάθε αντίστασης των πολιτών, την άρνηση του δικαιώματος στη διαφορετικότητα και την –ακόμα και φυσική- εξόντωση των «διαφορετικών» και των πιο αδύναμων.

Την συμπαράστασή του προς τους Τούρκους διαδηλωτές εξέφρασε μέσωfacebook ο Roger Waters των Pink Floyd.

Συγκεκριμένα, γράφει ο μουσικός:

«Σε όλους μου τους φίλους στην Τουρκία:

Είμαι μαζί σας! Είμαστε μαζί σας! Εχετε τόσο δίκιο να αντιστέκεστε στον αυταρχισμό και στην καταπίεση. Δεν έχει σημασία ποιοί είναι αυτοί που τον ασκούν.

Αν διαβάζω σωστά στο διαδίκτυο, αντιστέκεστε απέναντι σε αυταρχικούς θρησκευτικούς ζηλωτές. Η Τουρκία είναι η χώρα σας και σας στηρίζουμε καθώς αγωνίζεστε για την ελευθερία, καθώς ο αγώνας σας είναι σημαντικός για όλο τον υπόλοιπο κόσμο.

Κάθε φορά που ένας άντρας, μια γυναίκα ή ένα παιδί βγαίνει στους δρόμους και αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αυτοδιάθεση, τη δημοκρατία, ο υπόλοιπος κόσμος νιώθει υπόχρεος. Δεν μπορούμε να είμαστε σωματικά δίπλα σας, απέναντι στις αύρες νερού και τα σύννεφα δακρυγόνων, αλλά είμαστε πνευματικά δίπλα σας.

της Molly Yarrow

Το τελευταίο διάστημα επιχειρείται από την τουρκική κυβέρνηση η πλήρης εμπορευματοποίηση της περιοχής γύρω από την πλατεία Taksim. Στο πλαίσιο αυτό γκρεμίζονται και ανοικοδομούνται ή «παραμορφώνονται» κτίρια με μεγάλη σημασία για τη διατήρηση της πολυπολιτισμικής πολιτιστική κληρονομιάς της περιοχής. Έτσι, η φτωχολογιά (κυρίως μετανάστες) που κατοικούν στην παλιά ελληνική και αρμένικη γειτονιά ,κάτω από τη λεωφόρο Tarlabası (μια περιοχή παρατημένη από το κράτος, σε αντίθεση με την υπερπολυτελή και πεντακάθαρη Istiklal ένα δρόμο πιο πάνω) αποδιώχνονται κακήν κακώς και το  Gezi Park, ένας από τους λίγους χώρους πρασίνου στο κέντρο της πόλης, αποφασίζεται να μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο.

Με αφορμή λοιπόν τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη για την εν λόγω «αναβάθμιση» της περιοχής, ο Erdoğan απαγορεύει τις απεργιακές διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς… μόνο στην Istanbul.

Ήταν μόλις 14 ετών, όμως ο μικρός Κινέζος εργαζόταν 12 ώρες την ημέρα με δύο σύντομα διαλείμματα για φαγητό σε ένα εργοστάσιο στην περιοχή Ντονγκουάν, που παρήγαγε ηλεκτρονικά προϊόντα.

Ο Λιου Φουζόνγκ, που προερχόταν από μια φτωχή οικογένεια και έπρεπε να εργάζεται από μικρή ηλικία για να συνεισφέρει οικονομικά, δεν άντεξε τις υπερβολικές ώρες εργασίας και βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του σε χώρο του εργοστασίου.

Σύμφωνα με την οργάνωση China Labor Watch, δεν είναι σπάνιο τα παιδιά να εργάζονται σκληρά υπό απάνθρωπες συνθήκες και με εξευτελιστικά πενιχρές αμοιβές.

Ο Λιου προσελήφθη πριν λίγους μήνες από την Yinchuan Electronic Company, η οποία παράγει τις μητρικές πλακέτες υπολογιστών για την εταιρεία Asus και ανήκει στον κολοσσό από την Ταιβάν 3CEMS Group, που συνεργάζεται με τις: Samsung, Canon και Sony.

Μάλιστα, η Samsung έσπευσε να σβήσει την επωνυμία της από την ιστοσελίδα της εταιρείας, ώστε να αποφύγει οποιαδήποτε ανάμειξη στο τραγικό περιστατικό, αν και στο παρελθόν η China Labor Watch έχει επισημάνει τις άθλιες συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων της.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άτυχος 14χρονος προσελήφθη από την εταιρεία, παρουσιάζοντας πλαστά έγγραφα, στα οποία αναγραφόταν ότι είναι 18 ετών. Μαζί με εκείνον εργάζονταν μαθητές κάτω των 16 ετών, παρότι απαγορεύεται δια νόμου.