Ένας φοιτητής Πολιτικών Επιστημών, ηλικίας δεκαεννέα ετών,  μέλος του Μετώπου της Αριστεράς, είναι εγκεφαλικά νεκρός, αφού δέχτηκε επίθεση από φασίστες. Αυτό είναι το δραματικό περιστατικό που συνέβη το βράδυ της Τετάρτης κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό Gare Saint-Lazare (VIII διαμέρισμα του Παρισιού). «Η φασιστική φρίκη σκοτώνει στη μέση του Παρισιού», κατήγγειλε το Mέτωπο της Αριστεράς σε μια δήλωση που αναμεταδίδει το κανάλι Europe 1. Ο Clement Meric συμμετείχε στην πώληση ειδών ένδυσης, που διοργανώθηκε στην οδό Caumartin, μαζί με φίλους του. Τρεις άνθρωποι, «σαν σκίνχεντ» σύμφωνα με την αστυνομία, έσπευσαν στο σημείο, ενώ έφτασαν κι «ενισχύσεις» από τις τάξεις των εθνικιστών. Το θύμα χτυπήθηκε με σιδηρογροθιά κι έπεσε, χτυπώντας το κεφάλι του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες είναι εγκεφαλικά νεκρός. Ο Clement ήταν γνωστός για τη δέσμευσή του στον αντιφασιστικό αγώνα.

Πηγη:http://www.youmag.com/news/143398/un-militant-d-extreme-gauche-battu-a-mort-par-des-skinheads

του Πάνου Πέτρου

Η φωτιά, που άναψε το Δεκέμβρη του 2010 στην Τυνησία, έφτασε και στην Τουρκία. Η λαϊκή εξέγερση στην Πλατεία Ταξίμ –και πλέον σε πολλές άλλες πόλεις– φέρνει κολοσσιαία μηνύματα στους λαούς της περιοχής.

Ντυμένη με το κόκκινο, βαμβακερό της φόρεμα, με ένα κολιέ στον λαιμό και κρατώντας μία λευκή τσάντα, θα μπορούσε κανείς να την φανταστεί στον κήπο ενός σπιτιού όπου γίνεται πάρτι. Όμως η φανταστική αυτή εικόνα αλλάζει βίαια, καθώς μπροστά της ένας αστυνομικός με αντιασφυξιογόνο μάσκα την ψεκάζει με χημικά κάνοντας τα μαλλιά της να κυματίσουν στον αέρα.

Η εικόνα της «γυναίκας με τα κόκκινα» κυκλοφόρησε ευρέως στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, έγινε καρικατούρα σε αυτοκόλλητα και πόστερ και τελικά το σύμβολο της γυναίκας διαδηλώτριας στη διάρκεια των συνεχιζόμενων αντικυβερνητικών διαμαρτυριών στην Κωνσταντινούπολη.

«Η φωτογραφία αυτή συμπυκνώνει την ουσία της διαμαρτυρίας», δηλώνει η φοιτήτρια μαθηματικών Έζρα στο Μπεσίκτας, συνοικία κοντά στα στενά του Βοσπόρου, που αποτέλεσε ένα από τα επίκεντρα των διαδηλώσεων αυτή την εβδομάδα. «Της βίας της αστυνομίας εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, του κόσμου που απλώς προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό του και τις αξίες του».

Συνέντευξη του Φώτη Μπενλισόι στο Γιάννη Αλμπάνη

Ο Φώτης Μπενλισόι συμμετέχει στην Αντικαπιταλιστική Δράση, ένα δίκτυο ακτιβιστών που δραστηριοποιείται στα τουρκικά κοινωνικά κινήματα. Παλιότερα υπήρξε στέλεχος του ODP, του κόμματος Ελευθερία Αλληλεγγύη. Τις τελευταίες μέρες συμμετέχει ενεργά στις διαδηλώσεις που, με επίκεντρο το Ταξίμ, συγκλονίζουν την Τουρκία.

1. Θα μπορούσες να μάς δώσεις τη γενική εικόνα των τελευταίων γεγονότων στην Πόλη;

Όπως είναι πια γνωστό, ο αγώνας κατά της μετατροπής ενός πάρκου στη περιοχή του Ταξίμ σε mall και η βία, με την οποία η αστυνομία απάντησε στην προσπάθεια ακτιβιστών να μην επιτρέψουν να κοπούν τα δέντρα εκεί, τις δύο τελευταίες μέρες οδήγησαν σε μια εξέγερση. Η εξέγερση αυτή απλώθηκε σχεδόν σε όλη την Ιστανμπούλ και σε πολλά άλλα αστικά κέντρα, ειδικά στην Άγκυρα και Σμύρνη. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει αρκετά μεγάλες διαδηλώσεις σε πάνω από 40 πόλεις. Η αστυνομία αναγκάστηκε να εκκενώσει την πλατεία του Ταξίμ, η οποία εδώ και σχεδόν δύο μέρες πια είναι στον έλεγχο των διαδηλωτών. Εκτός από τις κεντρικές πλατείες σε πολλές συνοικίες της Ιστανμπούλ αλλά και σε άλλες πόλεις, ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους εκφράζοντας την οργή του, χτυπώτας κατσαρόλες και οργανώνοντας μίνι πορείες. Η έκταση των κινητοποιήσεων, η μαζικότητα και η μαχητικότητα του κόσμου είναι πρωτοφανείς. Μια τέτοια κοινωνική έκρηξη δεν έχει προηγούμενο στην σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας.

Τραβηγμένες σε μια περίοδο 18 μηνών, το έργο του Ιταλού φωτογράφου Gabriele Galimberti “Ιστορίες παιχνιδιών” συγκεντρώνει φωτογραφίες παιδιών από όλο τον κόσμο, με τα πιο πολύτιμα πράγματά τους, – τα παιχνίδια τους. Ο Galimberti διερευνά την οικουμενικότητα του είναι κανείς παιδί ανάμεσα στην ποικιλία των αμέτρητων γωνιών του κόσμου. Και ο ίδιος δηλώνει : “στην ηλικία τους, είναι λίγο πολύ όλα το ίδιο. Θέλουν απλά να παίξουν.“

Αλλά το πώς παίζουν, φαίνεται να διαφέρει από χώρα σε χώρα. Ο Galimberti διαπίστωσε ότι τα παιδιά στις πλουσιότερες χώρες ήταν περισσότερο κτητικά με τα παιχνίδια τους και ότι τους πήρε χρόνο πριν του επέτρεψουν να παίξει μαζί τους (το οποίο ζητούσε να κάνει πριν τακτοποιήσει τα παιχνίδια για να ακολουθήσει η φωτογράφηση). Αντίθετα στις φτωχότερες χώρες, διαπίστωσε πως ήταν πολύ πιο εύκολο να πλησιάσει τα παιδιά και να τον αφήσουν να παίξει με τα παιχνίδια τους, ακόμη και αν είχαν μόνο δύο ή τρία παιχνίδια.

Υπήρχαν αρκετές ομοιότητες, ειδικά στις λειτουργικές και προστατευτικές δυνάμεις που τα παιχνίδια είχαν για τους υπερήφανους ιδιοκτήτες τους. Παντού επίσης, τα παιχνίδια ήταν αντανακλαστικό του κόσμου που κάθε παιδί γεννήθηκε, αντανακλούν την οικονομική κατάσταση και την καθημερινή ζωή, που επηρεάζουν τα είδη των παιχνιδιών στα οποία τα παιδιά  βρίσκουν ενδιαφέρον. Στο φωτογραφικό αυτό έργο έχουμε πραγματικά μια ανθρώπινη μελέτη και όχι απλώς μια καταγραφή εικόνων.

Tις εγκαταστάσεις του καμένου σφαγείου πουλερικών στην αγροτική βορειοανατολική Κίνα χτενίζουν άνδρες της πυροσβεστικής με τη βοήθεια ειδικά εκπαιδευμένων σκύλων για τον εντοπισμό τυχόν θυμάτων, ενώ άγνωστος παραμένει ο αριθμός των αγνοουμένων.

Τουλάχιστον 120 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 70 νοσηλεύονται εκ των οποίων οκτώ σε κρίσιμη κατάσταση, σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό της καταστροφής αυτής που ξεκίνησε από μια έκρηξη η οποία κατά τα φαινόμενα προκλήθηκε από διαρροή αμμωνίας, μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Νέα Κίνα.

Οι διασώστες ανέσυραν 119 πτώματα και μόλις δύο επιζήσαντες, ένας από τους οποίους υπέκυψε στα τραύματά του λίγο αργότερα.