Καταδικάστηκε τρεις μήνες με αναστολή για απόπειρα απόδρασης και δήλωσε ευθαρσώς στο δικαστήριο ότι προτιμάει να εκτελεστεί η ποινή του παρά να επιστρέψει σε έναν τόπο βασανιστηρίων ● Αλλος «δραπέτης» οδηγήθηκε στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου Σερρών ● Ενοχη σιωπή της κυβέρνησης
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Η δομή κολαστήριο στο Κλειδί του δήμου Σιντικής Σερρών θα μπορούσε να συγκαταλέγεται μεταξύ των τόπων βασανιστηρίων της χώρας μας. Η Δικαιοσύνη άλλωστε σχημάτισε ξεκάθαρη εικόνα σε δύο πρόσφατες δίκες στις Σέρρες σχετικά με την απόπειρα δραπέτευσης μεταναστών από την κόλαση που ζουν για μήνες. Η μακριά αλυσίδα φριχτών επεισοδίων, με τελευταία τον μετανάστη που επέλεξε να πάει φυλακή και έναν ακόμη που βρίσκεται στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου Σερρών, είναι αψευδείς αποδείξεις του παρατεταμένου μαρτυρίου που βιώνουν εκατοντάδες έγκλειστοι εδώ και σχεδόν ενάμισι χρόνο.
«Καλύτερα φυλακή, παρά να επιστρέψω στη δομή»: Αναυδο το Αυτόφωρο Δικαστήριο Σερρών άκουσε έναν από τους τρεις μετανάστες που είχε καταδικάσει για απόπειρα δραπέτευσης (σε μόλις τρεις μήνες φυλακή με αναστολή), να λέει ότι επιθυμεί να οδηγηθεί στις φυλακές παρά να επιστρέψει στην κόλαση της Σιντικής.
Ηταν η κατάληξη της πρόσφατης απόπειρας δραπέτευσης (βλ. «Νέα απόπειρα δραπέτευσης από τη δομή – κολαστήριο της Σιντικής», «Εφ.Συν.», 4/7/2026). Την Παρασκευή, το δικαστήριο δέχτηκε ότι οι περιγραφές των τριών κατηγορουμένων δεν απείχαν διόλου από την πραγματικότητα: αφόρητη κατάσταση, απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, άθλιες συνθήκες υγιεινής, πνιγηρή ζέστη, έντομα και ερπετά.
Ηταν ουσιαστικά μια σύνοψη αυτών που είχε δεχθεί ήδη το Εφετείο (βλ. «Νίκη των αλληλέγγυων στη δίκη της Σιντικής», «Εφ.Συν.», 1/7/2026), όταν για τη προηγούμενη απόπειρα δραπέτευσης είχε μειώσει τις πρωτόδικες ποινές από τα τρία σε δύο χρόνια, αναγνωρίζοντας πως η προσπάθειά τους να διαφύγουν από τη δομή – φυλακή δεν οφειλόταν σε ταπεινά αίτια αλλά στη μεγάλη ένδειά τους.


Η εθελοντική συλλογικότητα «Θάλασσα Αλληλεγγύης» υπέβαλε αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη, ζητώντας την παρέμβασή του για τις συνθήκες κράτησης στα κρατητήρια της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηρακλείου και την αιφνίδια απαγόρευση εισόδου των εθελοντών της, οι οποίοι επί χρόνια κάλυπταν κρίσιμα θεσμικά κενά, παρέχοντας διερμηνεία, ψυχοκοινωνική στήριξη και βασικά αγαθά σε διοικητικά κρατούμενους. Μιλώντας στο TPP, η εθελόντρια Ελευθερία Ιατράκη καταγγέλλει ότι πρόσφυγες και μετανάστες κρατούνται από έναν ως και 4 μήνες σε ένα κελί χωρίς προαυλισμό, χωρίς να διαχωρίζονται από τους ποινικούς κρατούμενους. «Μπαίνουν στο κρατητήριο σε μία κατάσταση υγιή και βγαίνουν αφυδατωμένοι, αποστεωμένοι, χάνουν τα μαλλιά τους, με μία αίσθηση αποπροσανατολισμού», ενώ με την απαγόρευση εισόδου των εθελοντών «απαγορεύθηκε ουσιαστικά και η επαφή αυτών των ευάλωτων ανθρώπων με τον έξω κόσμο». Ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Ηρακλείου, μιλώντας στο TPP, απέρριψε τις κατηγορίες, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι οι αστυνομικοί υπέβαλαν αναφορά στον εισαγγελέα, καταγγέλλοντας άθλιες συνθήκες κράτησης και υγιεινής, σε σημείο που οι ίδιοι μετέφεραν κοριούς στα σπίτια τους. Ο εξουσιοδοτημένος για τη συγκεκριμένη υπόθεση δικηγόρος, Σπύρος Πανταζής καλεί τον Συνήγορο του Πολίτη να πραγματοποιήσει αυτοψία, να διερευνήσει τις συνθήκες κράτησης και να παρέμβει άμεσα για την άρση της απαγόρευσης εισόδου των μελών της «Θάλασσας Αλληλεγγύης».
του Στράτου Ελεύθερου

Tην αθώωση όλων των κατηγορουμένων στην υπόθεση των γεγονότων στα Σεπόλια αποφάσισε το δικαστήριο, βάζοντας τέλος σε μια δικαστική διαδικασία που διήρκεσε περισσότερο από πέντε χρόνια. Αθώοι κρίθηκαν οι Ορέστης Καττής, Νικόλας Καβακλής, Λυδία Καττή, Μάκης Λιβάνης και Δημήτρης Καττής.




