Μετά τα βασανιστήρια ήρθε καταδίκη και για τη δικτατορικού τύπου επιστράτευση.

Κόλαφος για την καθεστώς Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη αποτελεί ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστία που χαρακτηρίζει την επιστράτευση των καθηγητών σαν καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Jezerca Tigani, υποδιευθύντρια Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας της οργάνωσης χαρακτήρισε την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης δυσανάλογη των περιστάσεων και τόνισε ότι παραβιάζει τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε λίγες παραγράφους η ΔΑ περιγράφει τα πραγματικά περιστατικά, που αποκρύπτονται από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, σε ό,τι αφορά σειρά διακιωμάτων των Ελλήνων εργαζομένων που καταπατά η τρικομματική κυβέρνηση.

Ύστερα από το βασανισμό αντιφασιστών κρατουμένων από τις δυνάμεις του Δένδια αλλά και τη διεθνή κατακραυγή για την καταπάτηση της ελευθεροτυπίας η ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατηγορώ διεθνών οργανώσεων εναντίον του αυταρχισμού.

Σε αναγκαστική αργία τέθηκε σήμερα το πρωί, με βάση τον 4093/2012,  ο αγωνιστής συνάδελφος Γκουλιώνης Στέφανος από τη Λάρισα, ο οποίος είχε παραπεμφθεί με το πειθαρχικό παράπτωμα της «ανάρμοστης για δημόσιο υπάλληλο συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας».

Το «έγκλημά» του είναι η συμμετοχή στη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 2012 στη Λάρισα, μια κινητοποίηση που είχαν εξαγγείλει και πραγματοποίησαν συλλογικότητες και σωματεία ενάντια τη λαίλαπα των μέτρων που έχουν εξαπολύσει κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ εις βάρος των εργαζομένων.

Η υπόθεσή του εκκρεμεί στο Εφετείο, όπου θα κριθεί τον Οκτώβρη. Ο νέος πειθαρχικός κώδικας στην ουσία ακυρώνει τα πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα του δημοσίου υπάλληλου μιας και με την αόριστη αυτή κατηγορία στην ουσία δίνει την δυνατότητα να διωχθεί το φρόνημα και η πολιτική συμπεριφορά ενώ τον υπάλληλο τον κατατάσσει στους επίορκους.

Ο δάσκαλος Στέφανος Γκουλιώνης είναι διευθυντής του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Λάρισας για παιδιά με αυτισμό και κινδυνεύει με την ποινή της απόλυσης και μάλιστα με την ρετσινιά του «επίορκου».

Πηγη:http://pekp.gr/?p=43092

Σύμφωνα με τη διάσημη συγγραφέα Ναόμι Κλάιν, η συστημική χρήση του σοκ και του φόβου από τις οικονομικές ελίτ για να υπονομεύσουν ευάλωτες κοινότητες είναι εμφανής στην “μετά τη διάσωση” Ελλάδα.

Από την άνοδο του ρατσισμού στο ξεπούλημα των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας, πολλά από αυτά που θα καθορίσουν το άμεσο μέλλον της Ελλάδας είναι προβλέψιμες συνέπειες των πολιτικών της λιτότητας.

Η Ναόμι Κλάιν είναι η συγγραφέας του μπεστ-σέλλερ “το Δόγμα του Σοκ”. Το βιβλίο επιχειρηματολογεί ότι επιχειρηματικά συμφέροντα και ισχυρά κράτη εκμεταλλεύονται συλλογικά σοκ με τη μορφή των φυσικών καταστροφών, των οικονομικών προβλημάτων ή της πολιτικης αναστάτωσης σαν ευκαιρία για την επιθετική αναδιάρθρωση των οικονομιών των ευάλωτων χωρών. Ισχυρίζεται ότι επειδή οι υπέρ-καπιταλιστικές πολιτικές είναι καταστροφικές για την πλειοψηφία των πολιτών, δεν μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς ένα σοκ, από τη διογκωμένη από τα ΜΜΕ ανασφάλεια μέχρι τα αστυνομικά βασανιστήρια που καταπνίγουν τη λαϊκή αντίσταση.

Στην αποκλειστική της συνέντευξη στη Lynn Edmonds, η Ναόμι Κλάιν εξηγεί πώς πιστεύει ότι σχετίζεται το Δόγμα του Σοκ με τη σημερινή Ελλάδα. Ένα μικρό απόσπασμα παρατίθεται εδώ μεταφρασμένο, η πλήρης συνέντευξη στα αγγλικά και ένα βίντεο ακολουθούν (από εδώ):

Τραβάω σε όλα μια κόκκινη γραμμή;;

Εδώ και αρκετό καιρό η Χαλκιδική, η πατρίδα μου, τα Μαντεμοχώρια έχουν γίνει «εμπόλεμη» ζώνη.
Πόσο πολύ πονάει δεν μπορώ να βρω τις λέξεις να το περιγράψω, δεν μπορώ να βρω χρώματα να το ζωγραφίσω, αδύνατο να βρω στίχους να το τραγουδήσω.

Έμαθα να είμαι Περήφανη για το μέρος που μεγάλωσα, να είμαι αξιοπρεπής και να μην λέω ψέματα, έχω παρεξηγηθεί γι’ αυτό πολλές φορές και μάλλον θα συνεχίσω να παρεξηγούμαι, για την αλήθεια μου.

Ήξερα τόσα χρόνια ότι η δουλειά ήταν αυτό που σε έκανε να βγάζεις με αξιοπρέπεια τα προς το ζην. Δεν έμαθα να είμαι τεμπέλης, δεν έμαθα να κλέβω, δεν έμαθα την παρανομία. Έκατσα στα θρανία και δυνατοί δάσκαλοι και καθηγητές μου έμαθαν το Σύνταγμα, την ελευθέρια του λόγου, της έκφρασης, της αντίδρασης.

Δεν έμαθα να πολεμάω με πέτρες στα χέρια, έμαθα να πολεμάω με την σκέψη και τον λόγο.
Όλοι μας ζούμε την κατάσταση αυτή με φόβο στην καρδιά και στα μάτια, με κρυμμένη θλίψη πίσω από τα χαμογελά μας.

Με αφορμή τις πρόσφατες επιθέσεις κατά μεταναστών εργαζομένων στη Μανωλάδα, η Kate Allen, διευθύντρια του βρετανικού παραρτήματος της «Διεθνούς Αμνηστίας», σε άρθρο της στη διαδικτυακή Huffington Post, με τίτλο «Racism, Exploitation, Violence: The Reality of Migrants’ Lives in Greece», προβάλλει τα αποτελέσματα της επίσκεψης μελών της οργάνωσης στη Μανωλάδα, καταγράφοντας τις δεινές συνθήκες διαβίωσης και εργασίας των μεταναστών στην περιοχή.

Μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι χιλιάδες μετανάστες υφίστανται κακομεταχείριση, ζώντας σε συνθήκες απαράδεκτες για την Ευρώπη του 21ου αιώνα, ενώ οι δημοσιογράφοι που έχουν αναφερθεί στις συνθήκες εργασίας στη Μανωλάδα, δέχονται απειλές και επιθέσεις από επιστάτες σε φυτείες. Παράλληλα, τονίζεται, η πρόσφατη ένοπλη επίθεση στην περιοχή είναι απλώς το τελευταίο επεισόδιο που υπογραμμίζει την ευάλωτη θέση των μεταναστών στην Ελλάδα, όπου οι παρενοχλήσεις από την αστυνομία είναι σύνηθες φαινόμενο στο πλαίσιο των επιχειρήσεων του Ξένιου Δία. Η κατάσταση είναι τόσο κακή που ακόμη και οι πρόσφυγες από τη Συρία δηλώνουν ότι προτιμούν να επιστρέψουν στη χώρα τους, παρά να παραμείνουν στην Ελλάδα.