ΕΚΚΛΗΣΙΑ

pope«Μού το είπε ο Θεός. Ήταν μια εμπειρία μυστικιστικού χαρακτήρα, κατά την οποία ο Κύριος γέννησε μέσα στην καρδιά μου την θέληση να μείνω μόνος μαζί του», υποστήριξε ο επίτιμος Πάπας Βενέδικτος στην διαδικτυακή πύλη εκκλησιαστικών ειδήσεων zenit.org αναφορικά με την παραίτησή του τον περασμένο Φεβρουάριο.

…α! έτσι εξηγείται γιατί εμείς νομίζαμε ότι έφταιγαν τα σκάνδαλα παιδεραστίας που σάρωναν και σαρώνουν την Ρωμαιοκαθολική εκκλήσια και τα οποία ο παναθλιότατος λόγω θέσης είχε φροντίσει να κουκουλώσει προκειμένου να μην φτάσουν ποτέ στη δικαιοσύνη…

Με ξεκάθαρα μηνύματα κατά της Χρυσής Αυγής συνοδεύει συχνά-πυκνά τα κηρύγματά του ο ιερέας των μαρτυρικών Ανωγείων, πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», καλεί τους Κρητικούς σε σύγκρουση με τον… Μινώταυρο του Μνημονίου και δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ.

Ο παπα-Ανδρέας ζητά συχνά από την επίσημη Εκκλησία να πάρει πιο σαφή θέση για όσα συμβαίνουν στη χώρα, δημιουργώντας συχνά αίσθηση στο ποίμνιο και… αναστάτωση στην ιεραρχία.

Στα Ανώγεια, από χθες μέχρι την Τετάρτη διοργανώνεται αντιφασιστικό τριήμερο με ομιλίες, προβολές και συναυλίες, υπό την αιγίδα του δήμου και με τη στήριξη αντιρατσιστικών φορέων αλλά και της τοπικής εκκλησίας. Ο ιερέας του χωριού πρόσφατα μίλησε παρουσία του Μητροπολίτη Ρεθύμνης για το «αυγό του φιδιού» που επωάζεται και στην Κρήτη, στέλνοντας σαφή μηνύματα: «Από τους πρόποδες του Ψηλορείτη, λέμε ότι εδώ φασίστες δεν χωράνε, αυτός ο τόπος έζησε στο πετσί του τον φασισμό, αυτό το χωριό επί 22 ολόκληρα μερόνυχτα καιγόταν από τους γερμανοναζί, άρα ξέρουμε τα καλά τους» είπε στους πιστούς.

richard-dawkins-riza-olwn-twn-kakwnTο ντοκιμαντέρ του Richard Dawkins «Root of all Evil?» που αναλύει το πως ο θεϊσμός αποτελεί μια ανθρώπινη αυταπάτη αλλά και το πως ο μεσαίωνας αναβιώνει στην εποχή μας.

Αποτελεί η «πίστη» έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου, ή αποτελεί τη ρίζα όλων των κακών όπως ισχυρίζεται ο Dawkins; Είναι δυνατόν η θρησκεία να «μπλόκαρε» την εξέλιξη του ανθρώπου;

Ο αυθεντικός τίτλος του επεισοδίου είναι «Gods delusion» και είναι ομώνυμος με το best seller βιβλίο του Dawkins που οφείλει να έχει διαβάσει κάθε σοβαρός σκεπτικιστής.

Συγγραφέας πολλών κλασικών έργων επιστήμης και φιλοσοφίας που σπάνε τα ταμεία, δηλώνει παντοτε απερίφραστα οτι η πίστη στο θεό είναι παραλογισμός και έχει προξενήσει βαριές κοινωνικές βλάβες.
H θρησκεία υποδαυλίζει το πόλεμο, υποθάλπτει τη μισαλλοδοξία και κακοποιεί το νου και τη ψυχή των παιδιών.

3670_10151723955518459_836341527_nΕλάχιστοι Θεσσαλονικείς γνωρίζουν ότι η ένδοξη Μπουγατσαδούπολή μας έχει το ιστορικό προνόμιο μιας από τις πρώτες κομμούνες στην Ιστορία – ίσως τη σημαντικότερη της εποχής της. Η κομμούνα της Θεσσαλονίκης ή κίνημα των Ζηλωτών συνέβη από το 1342 έως το 1349.

Εκείνη τη εποχή το λεγόμενο Βυζάντιο βρισκόταν σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Χονδρικά, οι παρατάξεις ήταν δύο: οι τοποτηρητές του νόμιμου αλλά ανήλικου διαδόχου Ιωάννη Ε’ Παλαιολόγου και η παράταξη του Ιωάννη Κατακουζηνού, ο οποίος επεδίωκε να γίνει ο ίδιος αυτοκράτορας.

Αν πιστέψουμε τον Γιάννη Κορδάτο, ο Κατακουζηνός εξέφραζε τα συμφέροντα των μεγαλογαιοκτημόνων και η άλλη παράταξη, που κατείχε το Παλάτιον και την Κωνσταντινούπολη, εξέφραζε τα συμφέροντα του …λαού. Ο λόγος που το κίνημα των Ζηλωτών κράτησε τόσα χρόνια ήταν ακριβώς ότι είχε τη στήριξη (πολιτική και στρατιωτική) του Παλατίου. Το οποίο, επειδή κινδύνευε να χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια από τον Κατακουζηνό, έκανε το κορόιδο ως προς τα «κομμουνιστικά» που εφάρμοζαν οι σύμμαχοί του Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης.

τραγοιΤην 21η Απριλίου 1967 δεν ξημέρωσε δύσκολη μέρα μόνο για τη Δημοκρατία, αλλά και για τη Εκκλησία. Την ημέρα εκείνη, με την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, ξεκίνησε η μεγάλη περιπέτεια της Επταετίας στη διάρκεια της οποίας αφ’  ενός μεν καταλύθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα της πολιτείας, αφ΄ ετέρου δε σαρώθηκε το συνοδικό – φύσει δημοκρατικό, από την εποχή των Αποστόλων – σύστημα διοικήσεως της Εκκλησίας. Η Εκκλησία μας, στη διάρκεια του 20ου αιώνος, στη σχέση της με το κράτος, γνώρισε σωρεία πολιτειοκρατικών παρεμβάσεων, κυρίως από δικτατορικά καθεστώτα, όπως εκείνα του στρατηγού Θεοδ. Παγκάλου (1925 – 1926) και του Ιωαν. Μεταξά (1936 – 1941) που θέλησαν να την υποτάξουν στις πολιτικές τους σκοπιμότητες, η βιαιότητα, όμως, και το εύρος των παρεμβάσεων τις οποίες υπέστη από το καθεστώς της Επταετίας που εγκαθίδρυσε η 21η Απριλίου, έφθασαν τη πολυβασανισμένη ιστορικά αυτή σχέση στα επίπεδα μιας ακραίας υποταγής – έως υποδουλώσεως – της Εκκλησίας στη Πολιτεία.

ξΗ χριστιανική θέση για τον Ρατσισμό, τον Αντισημιτισμό και την Ισλαμοφοβία: ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 11 πμ- 1 μμ, στο βιβλιοπωλείο ΑΡΜΟΣ, Μαυροκορδάτου 11, Αθήνα (πλησίον Ι.Ναού Ζωοδ.Πηγής Ακαδημίας)

Θα μιλήσουν:
Γιώργος Δούδος, νομικός
Μανώλης Καλομοίρης, εκδότης του περιοδικού Ο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
Μιχάλης Κατρίτσης, πολιτικός μηχανικός και μεταφραστής του βιβλίου Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ (ΦΛΑΝΝΕΡΥ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΗΣΙΔΕΣ)

Και θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

Διοργανωτής: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Email: [email protected]

Ιστοσελίδα: www.xristianoi.gr

248331_195840093795574_7222335_nΣαν σήμερα το 1929 ιδρύεται το κράτος του Βατικανού, μετά το «κονκορδάτο» (συμφωνία) που υπέγραψε με τον Μουσολίνι και ως ανταμοιβή για την βοήθεια που προσέφερε ο Πάπας στο κόμμα του Ντούτσε για να ανέλθει στην εξουσία…
Μια παραξενιά της τύχης έχει συνδέσει την πορεία μέσα στην Καθολική Εκκλησία δύο ανδρών με εντελώς αντίθετο θεολογικό και ιδεολογικό προσανατολισμό. Ο ένας είναι ο σημερινός Πάπας Βενέδικτος 16ος, ο κατά κόσμον Γιόζεφ Ράτσινγκερ, γνωστός ως Καρδινάλιος-Πάντσερ, ο επικεφαλής της σύγχρονης Ιεράς Εξέτασης του Βατικανού. Και ο δεύτερος είναι ο Βραζιλιάνος Λεονάρντο Μποφ, ένας από τους επιφανέστερους εκπροσώπους του ρεύματος της Θεολογίας της Απελευθέρωσης που γονιμοποίησε ένα μαζικό ριζοσπαστικό κοινωνικό κίνημα στις Εκκλησίες της Λατινικής Αμερικής τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Η περιπετειώδης σχέση των δύο θεολόγων μαρτυρά πολλά για την προσωπικότητα του νέου Πάπα και τον σύγχρονο προσανατολισμό της Καθολικής Εκκλησίας. Ισως, μάλιστα, να έχει κάτι να μας πει και για την Ιεραρχία και των άλλων Εκκλησιών.

9Ποιός είναι τελικά ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων: σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο.

Γνωστός με το παρατσούκλι «χωροφύλακας», ο Καλαβρύτων στα 75 του παραμένει αειθαλής καθώς ταξιδεύει διαρκώς ακόμη και για τα εγκαίνια πλοίων φίλων του εφοπλιστών από την Κίνα έως τη Λατινική Αμερική. Ο Αμβρόσιος, όμως, πολύ καιρό πριν από την απενοχοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς, πάλευε με νύχια και με δόντια για να διατηρήσει τη φωνή της ζωντανή. Άλλωστε οφείλει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα στη θητεία του στη θρησκευτική υπηρεσία της χωροφυλακής, (ναι, ναι της χωροφυλακής!) στη διάρκεια της δικτατορίας. Παρέμεινε στη θέση αυτή από το 1968 έως το 1976. Είναι κάτι που καταγράφει και στο βιογραφικό του, χωρίς όμως να προσδιορίζει χρονικά την περίοδο που ήταν «προϊστάμενος» της θρησκευτικής υπηρεσίας των χωροφυλάκων, υπηρεσία που σήμερα έχει μετονομαστεί σε Θρησκευτική Υπηρεσία της Αστυνομίας. Αυτό όμως είναι ένα άλλο ξεχωριστό κεφάλαιο.

9«Το πιο σημαντικό είναι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, ώστε να μετρά η φωνή των φτωχών. Θα ξανασυναντηθούμε. Θα συναντιόμαστε γα πάντα. Σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις εκκλησίες, τα σπίτια, τις ταβέρνες. Οπουδήποτε υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται για αλήθεια και δικαιοσύνη»

Σε ηλικία 84 ετών πέθανε σήμερα το απόγευμα στην Γένοβα λόγω πνευμονικής και καρδιακής ανεπάρκειας ο πατέρας Αντρέα Γκάλο, γνωστός στην Ιταλία και ως «ο παπάς των έσχατων και των ανυπεράσπιστων».

Ο πατήρ Γκάλο έπαιρνε συχνά επί σειρά ετών αποστάσεις από τις επίσημες θέσεις της ιεραρχίας της Καθολικής Εκκλησίας.

Ήδη από την δεκαετία του 1950, όταν ιερουργούσε σε αναμορφωτήριο, διαμόρφωνε μια «επαναστατική» για την εποχή του μέθοδο, που βασιζόταν στην δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης και στην προσπάθεια ενίσχυσης της ατομικής ελευθερίας των εφήβων.

Κατόπιν, ως το 1970, προσέφερε το έργο του σε ενορία του ιστορικού κέντρου της Γένοβας, σε μια περιοχή με έντονα κοινωνικά προβλήματα.

Φραντσέσκο Μπονέρι, «O Iησούς εκδιώκει τους εμπόρους από τον ναό», 1610

Φραντσέσκο Μπονέρι, «O Iησούς εκδιώκει τους εμπόρους από τον ναό», 1610

Να κάνω, ακόμη, μια προκαταρκτική, περισσότερο θεωρητική, διευκρίνιση: ο μαρξισμός είναι θεωρία της Ιστορίας, και όχι φιλοσοφικό σύστημα. Απεχθάνεται μάλιστα σφόδρα τα συστήματα. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, δεν έχει αντιθεολογικές, ειδικά, αξιώσεις.

Ο Μαρξ και η θρησκεία

«Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Η συγκεκριμένη πρόταση είναι από τις γνωστότερες που αποδίδονται στο Μαρξ. Συγκρίσιμο ως σήμα-κατατεθέν του μαρξικού ανθολογίου είναι, ίσως, μόνο το «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!», άντε και το «Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους» ή το «Οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα». Και, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, πολύ συχνά ο αποδέκτης ή και ο χρήστης του έχει μια στρεβλή ή τουλάχιστον ελλειμματική άποψη σχετικά με το νόημα που του απέδιδε ο αρχικός του δημιουργός. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, όταν ο τελευταίος δεν το φαντάστηκε ως μότο ή σύνθημα, αλλά το διατύπωσε ως τμήμα ενός ευρύτερου κειμένου με συγκεκριμένα συμφραζόμενα.

Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τι ακριβώς έγραψε ο Μαρξ στη Συμβολή στην κριτική της εγελιανής φιλοσοφίας του δικαίου. Λέει: «Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου, το πνεύμα μιας χωρίς πνευματικότητα κατάστασης. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού […] Η κριτική της θρησκείας είναι, επομένως, η εμβρυακή κριτική της κοιλάδας των δακρύων, που φωτοστέφανό της είναι η θρησκεία […] Η κατάργηση της θρησκείας ως απατηλής ευτυχίας του λαού σημαίνει απαίτηση της πραγματικής της ευτυχίας. Η απαίτηση της εγκατάλειψης των ψευδαισθήσεων για την κατάστασή του είναι η απαίτηση της εγκατάλειψής του μιας κατάστασης που χρειάζεται τις ψευδαισθήσεις». Κι αυτό βγάζει εντελώς άλλο νόημα.