Το «Μπεντ»  (Bent) ανοίγει με τον Mick Jagger να τραγουδά το «In dragsinging«, ένα μελαγχολικό τραγούδι για τις καλές στιγμές, που τελειώνουν στο Βερολίνο. Η παρουσία βέβαια του Mick Jagger δεν προσδίδει τίποτα περισσότερο από ένα όνομα το οποίο μπορεί να πουλήσει λίγο περισσότερα εισιτήρια. Ο Mick Jagger μοιάζει με μια ιδιότυπη ανάμειξη μεταξύ Sandra Bernhard και MaggieThatcher. Είναι στη σκηνή για λιγότερο από δέκα λεπτά.

Το «Μπεντ» είναι ένα περίεργο και σκοτεινό φιλμ. Η ταινία αρχίζει τις μέρες παρακμής του Βερολίνου, όταν οι Ναζί κατέλαβαν την πόλη. Η διαμορφωμένη πολιτική κατάσταση έχει σαν στόχο το ανελέητο κυνηγητό των ομοφυλόφιλων. Το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι από παράνομο έως θανατηφόρο. Ο Μαξ προτιμά να μένει κοντά στον αγαπημένο του Ρούντυ παρά να καταφεύγει στην ασφάλεια που θα είχε αν έφευγε για την Ολλανδία. Ο Μαξ και ο Ρούντυ ανακαλύπτονται απ’ τις αρχές και καταλήγουν σ’ ένα τραίνο με κατεύθυνση το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου. Καθώς ο Ρούντυ βασανίζεται ο Μαξ επαναλαμβάνει στον εαυτό του: «Αυτό δεν μπορεί να είναι αληθινό. Αυτό δεν μπορεί να είναι αληθινό». Ένας άλλος φυλακισμένος τον συμβουλεύει πως μόνος τρόπος επιβίωσης είναι να απαρνηθεί τον εραστή του. Ο Μαξ ευθυγραμμίζεται με τη συμβουλή αυτή και αποδεικνύει ότι αξίζει το κίτρινο αστέρι και όχι το ροζ τρίγωνο. Σ’ αυτόν τον κόσμο είναι προτιμότερο να είσαι περιφρονημένος Εβραίος παρά περιφρονημένος ομοφυλόφιλος.

Η βία συμμετέχει εκτός κάμερας, αλλά ο ψυχολογικός βασανισμός που ασκείται από τους Ναζί στα θύματά τους εμφανίζεται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Σε μια παγερή παλέτα από γκρι, μαύρο και κόκκινο του αίματος βλέπουμε τον Μαξ να μεταμορφώνεται από ανθρώπινη ύπαρξη σε ένα ον του οποίου η αιτία ύπαρξης έχει αντικατασταθεί από μια θερμή επιθυμία να ζήσει με κάθε κόστος.

Κάποια πράγματα όσο κι αν προσπαθείς να τα αλλάξεις, απλά δεν γίνεται. Μία αληθινή ιστορία που στην πραγματικότητα αντικατοπτρίζει πολλές οικογένειες οι οποίες δεν μπορούν να αποδεχτούν την ομοφυλοφιλία, κυρίως όταν πρόκειται για το ίδιο τους το παιδί. Το «Prayers for Bobby» μας προβάλει έναν νέο και συγχυσμένο έφηβο που προσπαθεί απεγνωσμένα να καταλάβει τον εαυτό του και τον κόσμο του. Τελικά gay γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Κανένας επιστήμονας δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά μέχρι σήμερα. Πιστεύουν ότι τόσο η φύση όσο και η ανατροφή παίζουν εξίσου σημαντικό αλλά και περίπλοκο ρόλο για την ανάπτυξη της ομοφυλοφιλίας. Εδώ διακρίνουμε μία ενωμένη θρησκόληπτη οικογένεια  η οποία ζει σύμφωνα με τον Θεό, την Βίβλο και το Άγιo Πνεύμα. Ένα τόσο συνταρακτικό γεγονός θα τα ανατρέψει όλα. Με ανάμικτα συναισθήματα παρακολουθούμε την εξέλιξη αυτής της ιστορίας γιατί πρόκειται για την διαφορετικότητα των ανθρώπων και κακά τα ψέματα δεν είναι κάτι που ο Έλληνας μπορεί να αποδεχθεί ή να προσπεράσει ή να συνηθίσει τόσο εύκολα. Ίσως αυτό είναι και το ωραιότερο κομμάτι της ταινίας, η μεγάλη ευαισθησία και η συγκίνηση που σου προκαλεί, σου δίνει μια διαφορετική οπτική πλευρά αλλά παράλληλα ανακαλύπτεις τις επιπτώσεις μίας λάθος κίνησης ή συμπεριφοράς σε καταστάσεις που μας τυφλώνουν και μας κάνουν απόλυτους. Η ηθοποιός Sigourney Weaver ενσαρκώνει τον ρόλο της ”Mary Griffith” και μας παρασύρει μαζί με τον νεαρό Ryan Kelley o οποίος ερμηνεύει τον ρόλο του  ”Bobby”.

Πλοκή:
Η Mary Griffith είναι μία γυναίκα με πολύ συντηρητικές απόψεις. Όταν αποκαλύπτετε ότι ο μικρότερος γιός της είναι gay, η ήρεμη ζωή τους κλονίζεται. Αντίθετα με τα υπόλοιπα μέλη η μητέρα του δεν το αποδέχεται και πιστεύει ότι με την βοήθεια προσευχών, ο Θεός θα γιατρέψει την ”αρρώστιά” του… Θα σταματήσω κάπου εδώ γιατί ακολουθούν πολλές ανατροπές και πρέπει να τις διαπιστώσετε μόνοι σας!

To «Prayers for Bobby» με ελληνικό τίτλο ”Προσευχές για τον Μπόμπι” είναι μία τηλεοπτική ταινία που κυκλοφόρησε στο lifetime δίκτυο στις 24 Ιανουαρίου του 2009 βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο.

Η Mary Griffith μεσολάβησε για την ημέρα των γκέι στο Γουόλνατ Κρόκ. Εκείνη την ημέρα οι άνθρωποι  γιορτάζουν την διαφορετικότητά τους αντί να ντρέπονται.