ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι φεμινίστριες του πρώιμου 20ού επικεντρώθηκαν στο δικαίωμα της ψήφου, συγκρότησαν το κίνημα των σουφραζετών και κληροδότησαν στις επόμενες γενιές ένα πλήθος προσωπικών μαρτυριών.

Ενα από τα καθοριστικά ζητήματα του σύγχρονου γυναικείου κινήματος είναι η ανάπτυξη μιας νέας θεώρησης της γυναικείας χειραφέτησης η οποία ενσωματώνει την κατανόηση της πολιτικής φύσης του προσωπικού. Το σλόγκαν «το προσωπικό είναι πολιτικό» επιβεβαιώνει τη νέα αυτή προσέγγιση και τονίζει τις πολλαπλές διαστάσεις της γυναικείας καταπίεσης στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο.

Οι Ναζί τις αποκαλούσαν «αντικοινωνικές», «εγκληματίες» ή «τρελές». Αλλά οι λεσβίες που φυλακίστηκαν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στο Ravensbrück, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των γυναικών, δεν ήταν τίποτε από αυτά. Και τώρα οι σύγχρονες λεσβίες και φεμινίστριες αδελφές τους υποσχέθηκαν να λένε τις ιστορίες τους και να τιμούν τις αναμνήσεις τους.


Ελένη Μπέλλου

Ήταν 27 Ιανουαρίου του 1945 όταν τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς – Μπίρκεναου στην Πολωνία. Από το 2005 η 27η Ιανουαρίου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το tvxs.gr θυμάται μία από της πιο μαύρες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας – αυτή της Τελικής Λύσης – μέσα από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες δύο Ελλήνων Εβραίων που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί μέσα από την κόλαση του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.


Μια έρευνα έξι ετών για την ανεξιχνίαστη υπόθεση του προσώπου που πρόδωσε την Άννα Φρανκ οδήγησε σε έναν ύποπτο-έκπληξη. 

Ποιος είναι ο άνθρωπος που κατέδωσε στους Ναζί την κρυψώνα της οικογένειας δίπλα σε κανάλι του Άμστερνταμ και οδήγησε στον θάνατο σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1945 την έφηβη Εβραιοπούλα που πέρασε στην αιωνιότητα με το διάσημο ημερολόγιό της το οποίο έγραψε όσο κρυβόταν;

Μια όχι ιδιαίτερα μελετημένη πτυχή των Δεκεμβριανών είναι η συμμετοχή των αποικιακών στρατευμάτων της 4ης Ινδικής Μεραρχίας στο πεδίο των μαχών. Η στρατολόγηση Ινδών στον βρετανικό στρατό θα βασιστεί, μετά την εξέγερση του στρατού της Βεγγάλης το 1857, στην οριενταλιστική και τυπικά βικτωριανή διάκριση των ινδικών «martial races». Στην πραγματικότητα, κριτήριο ήταν η αφοσίωσή τους στους Βρετανούς και έτσι οι Γκούρκας, οι Βαλούχις, οι Σιχ (ομώνυμα τάγματα θα πάρουν μέρος στα Δεκεμβριανά) κατατάσσονται σ’ αυτές.

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Λίγη ώρα πριν ο κόσμος αποχαιρετίσει το έτος 1950 για να υποδεχθεί το 1951, η Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης εξαπολύει ανθρωποκυνηγητό στην πόλη για να συλλάβει τα μέλη ενός ….. «σατανικού δικτύου κατασκόπων», όπως διατείνονταν, επικεφαλής του οποίου ήταν ένας 23χρονος νέος από το Παγκράτι Αθηνών, ο Νίκος Νικηφορίδης, και μέλη του καμιά εικοσαριά Θεσσαλονικείς μαθητές.



Βαγγέλης Σακκάτος

Ο ποιητής των «Ωδών», εκείνος που όπως σωστά έχει γραφεί «τον πνευματικό του ορίζοντα, τουλάχιστο σαν ποιητή, ένα μονάχα γεγονός τον πληρώνει, η Ελληνική Επανάσταση», που «αυτή τον έκανε ποιητή και μ’ αυτήν έκλεισε η ποιητική του δημιουργία», ο εθνικός μας ποιητής Ανδρέας Κάλβος, δεν έπεσε από τον ουρανό και δεν βρέθηκε τυχαία σ’ αυτήν την θέσητου βάρδου της Ελληνικής Λευτεριάς.



31 Δεκέμβρη 1600, ιδρύεται η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, απο τις πρώτες μεγάλες εταιρείες αποικοκρατικής ληστείας. Είχε κεντρικό ρόλο στην στρατιωτική κατάκτηση και λεηλασία τεράστιων εκτάσεων σε όλο τον πλανήτη.Ήταν (για την εποχή) ένας «καινοτόμος» τύπος επιχείρησης: Όχι οικογενειακή σύμπραξη-μέχρι τότε ο κανόνας-αλλά ανώνυμη εταιρεία που θα μπορούσε να εκδώσει μετοχές σε οποιονδήποτε αριθμό επενδυτών, ένας μηχανισμός ικανός να συγκεντρώσει πολύ μεγαλύτερα ποσά κεφαλαίου, με τα οποία μπορούσε να μισθώνει στρατούς,να εξαγοράζει κρατικούς αξιωματούχους, να αρπάζει μέσα παραγωγής, πλουτοπαραγωγικές πηγές κ.α.


Έρχεται να ξημερώση και σε σας εδώ πάνω η πρώτη του καινούριου χρόνου.
Η καλή γιορτή που άλλοτε με τόσες γλυκές θύμησες και τόσες γλυκές ελπίδες μας ανακούφιζε τους πόνους της σκληρής ζωής, θαρθη τώρα για να φωτίση με το γιορτάσιμο φως της το αδιάκοπο μαρτύριο του καθημερινού μας θανάτου, να ξαναζωντανέψη στη φαντασία μας τη φρικαλέα εικόνα του χθεσινού αιματόβρεχτου Γολγοθά μας και σαν μαύρος οιωνός να μας προμηνύση ένα φριχτότερο αύριο.

Γιώργος Γιαννίκος*

 

Ο αριθμός των εξόριστων τον Δεκέμβριο του 1946 ανερχόταν σε 166 άτομα που ζούσαν στην πρωτεύουσα του νησιού, τον Ποταμό, ενώ οι συνθήκες ζωής ήταν σκληρές.