του Αλέξανδρου Γαστεράτου

Ήταν 11 Μαΐου του 2011 όταν μετά το πέρας της πορείας της πανεργατικής απεργίας, με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας, φτάνει στο τέλος της και αποχωρεί συντεταγμένα προς τα Προπύλαια. Τα ΜΑΤ, περικυκλώνουν, τους διαδηλωτές, φράζοντας κάθε έξοδο διαφυγής και επιτίθενται αναίτια και με ακραία βία, εναντίον των ειρηνικών διαδηλωτών. Από τις επιθέσεις οι τραυματίες είναι δεκάδες, κάποιες από τις ανακοινώσεις κάνουν λόγο για 30, ενώ άλλες κάνουν λόγο για πάνω από 100. Ένας εκ των βαριά τραυματισμένων είναι και ο Γιάννης Καυκάς, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και έμεινε στη ΜΕΘ σε κωματώδη κατάσταση για 10 ημέρες. Όταν ξύπνησε, θυμόταν τα πάντα και είχε μια ανάγκη να τα πει. Ωστόσο λόγω της τραχειοτομής, δεν μπορούσε να μιλήσει και έτσι τα κατέγραψε. «Το πρώτο πράγμα που έχω γράψει είναι ότι με χτύπησαν με πυροσβεστήρα», λέει στην επικοινωνία του λίγες ώρες πριν εκδικαστεί η αγωγή του κατά του ελληνικού δημοσίου.