Η ταινία που, σε σκηνοθεσία Νικόλα Δημητρόπουλου και σενάριο Δημήτρη Κατσαντώνη, θα προβληθεί καταρχάς στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, παρουσιάζοντας έναν «καλό» Αυστριακό ναζί να «σώζει» τα έγκλειστα γυναικόπαιδα στο Δημοτικό Σχολείο των μαρτυρικών Καλαβρύτων, έχει ξεσηκώσει την οργή των επιζώντων οι οποίοι δεν δέχονται ούτε το επιχείρημα της «μυθοπλασίας» για μια τόσο ακραία ιστορική παραχάραξη.
Λίγο πριν ολοκληρώσουν την αποχώρηση τους οι ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, οι Ταλιμπάν (τους οποίους, ας μην ξεχνάμε έχουν εξοπλίσει και ενισχύσει κατά καιρούς και οι ίδιες οι ΗΠΑ) έκαναν έναν υγιεινό περίπατο και χωρίς την παραμικρή αντίσταση κατέλαβαν όλη τη χώρα, μέχρι και την πρωτεύουσα Καμπούλ. Τα φιλοαμερικανικά αφγανικά στρατεύματα, που υποτίθεται θα εξασφάλιζαν τη συνέχεια του καθεστώτος μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ, ουσιαστικά τράπηκαν σε φυγή. Τόση … «δημοκρατία» έχτισε η επέμβαση της Δύσης και η 20χρονη κατοχή.
Η ιστορία της προδοσίας στα Κάτω Λεχώνια – Η Λουκία και Σοφίκα Τοπάλη, καθώς και η Φιλίτσα Καλαβρού κρεμάστηκαν στην πλατεία από τους κατακτητές, μετά από την προδοσία δωσιλόγων που εποφθαλμιούσαν την περιουσία τους
