Ένα νέο απεργιακό κύμα από τους εργαζόμενους στην κλωστοϋφαντουργία στο Μπαγκλαντές εξαπλώνει το φόβο στην κυβέρνηση αλλά και στις πολυεθνικές επιχειρήσεις ένδυσης.
Πολλά εργοστάσια στην περιοχή Ashulia της πρωτεύουσας Ντάκα, έκλεισαν μετά από τις διεκδικήσεις των εργατών για αύξηση των αποδοχών και το δικαίωμα της ελεύθερης δημιουργίας ανεξάρτητων συνδικάτων. Όλα αυτά ακολούθησαν ένα καλοκαίρι δράσης που εξαπλώθηκε από τους εργαζομένους στο χώρο του ενδύματος, σε όλες τις ζώνες μεταποίησης προς εξαγωγή και αλλού.
Οι απεργοί είχαν την τυπικά βίαιη αντίδραση από το κράτος: τα τάγματα Άμεσης Δράσης της παραστρατιωτικής αστυνομίας, η οποία είναι διαβόητη για βασανισμό και δολοφονία.
Αλλά η καταστολή δεν λειτούργησε, λέει ο Mushtuq Husain από το «Κέντρο της Ντάκα για την Κοινωνική Δράση» . «Οι εργαζόμενοι οργανώνονται στα κρυφά. Έτσι, όταν ξέσπασαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας, φάνηκε να ήρθαν από το πουθενά. «
Ο Mushtuq λέει ότι μόλις εμφανίζεται να αποκαθίσταται μια σύγκρουση, μια άλλη εκρήγνυται, με αποτέλεσμα τα αφεντικά να κλείνουν όλα τα εργοστάσια σε μια περιοχή προκειμένου να περιορίσουν την εξάπλωση της απεργίας.
Η μείωση της αξίας των μισθών, οι οποίοι είναι συχνά μόλις £ 20 το μήνα, σε σύγκριση με την αύξηση των τιμών, είναι η σπίθα για πολλές απεργίες.
«Όταν ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε λίγο το 2010, ήταν πολύ κάτω από τα έξοδα διαβίωσης μιας οικογένειας με δύο μέλη. Τώρα, ο μισθός δεν μπορεί να ανταποκριθείσ το ελάχιστο κόστος διαβίωσης, ακόμη και για οικογένειες με ένα μόνο μέλος», λέει ο ο Mushtuq.
«Τώρα, με τους απεργούς εργάτες συχνά ενώνονται οι εργαζόμενοι και σε άλλους τομείς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των φαρμακευτικών προϊόντων, στις μεταφορές, στο τσάι, και τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς καυσίμων.»
Πολυεθνικές εταιρείες , γίγαντες στο χώρο της ένδυσης, είναι τόσο φοβισμένες από την εξέλιξη αυτή, που απαιτούν από την κυβέρνηση να αυξήσει και πάλι το βασικό μισθό.
Το αφεντικό της σουηδικής εταιρείας H&M, επισκέφθηκε το Μπαγκλαντές νωρίτερα αυτό το μήνα. Μετά την επίσκεψή του σε ένα εργοστάσιο και τη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Sheikh Hasina, ο πρόεδρος της εταιρείας δήλωσε : «Ζητάμε από την κυβέρνηση να αυξήσει τον κατώτατο μισθό στο Μπαγκλαντές και να εξετάσει σε ετήσια βάση τη διακύμανση των μισθών προς όφελος των εργαζομένων.»
Ο Mushtuq είναι δύσπιστος απέναντι στην δήλωση αυτή, δηλαδή ότι τα παγκόσμια αφεντικά είναι από την πλευρά των εργαζομένων. «Οι αγοραστές της Δύσης, ιδιαίτερα εκείνοι των ΗΠΑ, προσπαθούν να ελέγξουν το εργατικό κίνημα με τη χρηματοδότηση κάποιων ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις). Θέλουν να εμποδίσουν τους αριστερούς να οργανώσουν τους εργαζόμενους. »
Ο Mushtuq υποστηρίζει ότι οι πολυεθνικές ελπίζουν ότι επιτρέποντας επίσημα συνδικάτα στα εργοστάσια αυτό θα σημάνει το τέλος στις άγριες απεργίες. Όμως, με την εξάπλωση της μαχητικότητας των εργαζομένων στο χώρο του ενδύματος καθώς και σε άλλους τομείς, φαίνεται ότι οι προσπάθειες να χειραγωγήσουν την αυξανόμενη δράση των απεργών, μπορεί να έρθουν πάρα πολύ αργά.
Στατιστικά:
Το 5 τοις εκατό του πληθυσμού του Μπαγκλαντές είναι άνεργοι
Το 40 τοις εκατό των ανθρώπων είναι υποαπασχολούμενοι, που σημαίνει ότι η δουλειά δεν καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες των εργαζομένων
Το 31 τοις εκατό των ανθρώπων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας
Το 57 τοις εκατό των ατόμων ηλικίας άνω των 15 ετών, είναι εγγράμματοι
Πηγη:http://www.socialistworker.co.uk/art.php?id=29590
