Τρίτη, 30 Ιούνιος, 2026

Μηνιαίο Αρχείο:Νοέμβριος 2012

ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ

Δωρεάν σεμινάρια ζωής

Η Επιστημονική κοινότητα κάνει λόγο για καλά ενημερωμένες ασθενείς. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Στήθους «Άλμα Ζωής» για 4η συνεχόμενη χρονιά διοργανώνει Εκπαιδευτικά Σεμινάρια, με τίτλο «ΑποφασίΖΩ γιατί ΓνωρίΖΩ», τα οποία παρέχουν αναλυτική και εξειδικευμένη ενημέρωση στις γυναίκες με καρκίνο στήθους σε θέματα που τις αφορούν. Φέτος, για 1η χρονιά προστέθηκαν δύο καινούργια Σεμινάρια με θέμα «Συμμόρφωση στη Θεραπεία και Διαχείριση Παρενεργειών» και «Η Ερωτική και Σεξουαλική Ζωή μετά τη Διάγνωση Καρκίνου Στήθους».

Τα Σεμινάρια είναι 3ωρα, στα οποία ειδική επιστημόνισα εμβαθύνει στο εκάστοτε θέμα. Θα διεξάγονται Σάββατο 10:00π.μ. – 12:30μ.μ. στον Σύλλογο (Αριστοτέλους 79-81, στον 2ο όροφο, στην Πλατεία Βικτωρίας).

Η παρακολούθηση των σεμιναρίων είναι ΔΩΡΕΑΝ και μπορεί να δηλώσει συμμετοχή κάθε γυναίκα που έχει βιώσει τον καρκίνο του στήθους. Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλέφωνο 210 41 800 06 / εσωτ. 18!

Μέσω των Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων «ΑποφασίΖΩ γιατί ΓνωρίΖΩ» 2011 καταφέραμε να ενημερώσουμε 224 γυναίκες με καρκίνο του στήθους για θέματα σχετικά με τη νόσο.

Το πρώτο 3ώρο αυτών των εκπαιδευτικών σεμιναρίων θα πραγματοποιειθεί αυτό το Σάββατο 3 Νοεμβρίου το θέμα του θα είναι η Ορμονοθεραπεία με ομιλητή τον κ. Δημήτρη Γροσομανίδη.

Το πλήρες πρόγραμμα των σεμιναρίων μπορείτε να το μάθετε είτε τηλεφωνικά είτε απο την ιστοσελίδα του συλλόγου www.almazois.gr

Σύλλογος Άλμα Ζωής
Αριστοτέλους 79-81, Πλ. Βικτωρίας
Τηλ: 4180006

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος σκέφτεται σοβαρά να …
«κατεβάσει» τον Η. Κασιδιάρη για υποψήφιο Δήμαρχο Αθηναίων.

Η Χρυσή Αυγή μπαίνει δυναμικά στη μάχη για τον Δήμο της Αθήνας και στο πλαίσιο αυτό ο Νίκος Μιχαλολιάκος σκέφτεται πολύ σοβαρά να επιστρατεύσει το… βαρύ πυροβολικό του, Ηλία Κασιδιάρη, θεωρώντας πως είναι το ιδανικό πρόσωπο για το χρίσμα του υποψηφίου δημάρχου του εθνικιστικού κόμματος.

Εκτός βέβαια αν μέχρι τότε έχει ήδη καταδικαστεί για τις κατηγορίες που τον βαρύνουν, δηλαδή για συνδρομή σε μαχαίρωμα, ξυλοδαρμό και ληστεία…

«Εμείς ήμασταν το καθεστώς εκείνο το οποίο εμείς εκφράζουμε ιδεολογικά, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά». (Ν. Μιχαλολιάκος, ΣΚΑΪ, 24/10/2012).

Θυμίζουμε:

1) Ο Μεταξάς ήταν αυτός που το 1936, λίγους μήνες πριν κηρύξει επίσημα τη φασιστική δικτατορία, είχε διοριστεί πρωθυπουργός από τον βασιλιά Γεώργιο και είχε λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης όλων των αστικών κομμάτων, αν και το Γενάρη του ίδιου χρόνου στις εκλογές που είχαν προηγηθεί είχε λάβει μόλις 50.000 ψήφους και κατείχε μόλις 7 έδρες στη Βουλή.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του τότε βουλευτή Ηλείας του Λαϊκού Κόμματος, Βάσου Στεφανόπουλου:

«Χρεωκοπήσαμεν ως κοινοβουλευτισμός, εξεπέσαμεν ως συνέλευσις και χάσαμε τον ψυχικόν σύνδεσμο προς τον λαόν. Διότι τι είδους ψυχικός σύνδεσμος είναι δυνατόν να διατηρηθή όταν ο μεν λαός φωνάζη δεν θέλω να με κυβερνήση ο Μεταξάς, ημείς δε αδιαφορούντες του απαντώμεν: Και όμως θα σε κυβερνήσει ο Μεταξάς».

*

Τόσο… «αντισυστημικός», λοιπόν, ο διορισμένος από τα ανάκτορα και εκλεκτός της άρχουσας τάξης Μεταξάς. Όσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοί του…

Συνέχεια

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΚΟΥΖΕΛΗ

 

Ο φασιστικός λόγος πείθει. Δεν πείθει όπως (θα έπρεπε να) πείθει ο λόγος της αριστεράς, με επιχειρήματα. Πείθει παράγοντας ένα σύνδεσμο μεταξύ ομιλητή και ακροατή, μια φορτισμένη σχέση του αποδέκτη με τον ίδιο το λόγο ή το κείμενο που του απευθύνεται. Ο αναγνώστης ή ακροατής επενδύει στη σχέση αυτή, γιατί στο φασιστικό λόγο (ξανα)βρίσκει απωθημένες ή κοινωνικά περιθωριοποιημένες όψεις της ίδιας του της «ταυτότητας».

Ο φασιστικός λόγος πείθει, όπως ακριβώς «δουλεύει» ένα ρατσιστικό αστείο: «μεταξύ μας» γελάμε, έστω κι αν γνωρίζουμε πως η βάση του αστείου (θα έπρεπε να) είναι απαράδεκτη. Πείθει λοιπόν επειδή απελευθερώνει ένα δυναμικό πολιτισμικά απωθημένο, κοινωνικά λογοκριμένο και ελεγμένο ως ανυπόστατο, ανορθολογικό. Πείθει ακριβώς επειδή επενδύεται με μια τέτοια «απελευθερωτική» χροιά, επειδή αίρει φραγμούς και όρια που επέβαλε η μακρόχρονη και επώδυνη διαδικασία εκπολιτισμού, το «ημέρωμα» του θηρίου, που σφάζει, καταπατά, εξοντώνει, προσβάλλει. Κι ο φασιστικός λόγος απευθύνεται στο κοινό του, μέσα από το δυναμικό που απελευθερώνει, για να μετατρέψει τον εσωτερικό περιορισμό, την αυτοπειθαρχία και την αυτοσυγκράτηση, σε εξωτερικό έλεγχο, σε στρατόπεδο. Η ιδιότυπη φασιστική απελευθέρωση ενορμήσεων είναι από αυτή τη σκοπιά μια αντιστροφή της ιστορίας του πολιτισμού.

Συνέχεια

Σαν σήμερα 5 Νοεμβρίου 1959, ο ναζί εγκληματίας πολέμου Μαξ Μέρτεν, που τον Φεβρουάριο του εν λόγω έτους μετά την σύλληψη του είχε οδηγηθεί σε δίκη στην Ελληνική δικαιοσύνη, απελευθερώνεται από τις ελληνικές αρχές.

Ο Μαξ Μέρτεν (1911-1976) ήταν Γερμανός ανώτατος εισαγγελέας της Ναζιστικής Γερμανίας που έφερε τον βαθμό του λοχαγού.  Κατά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στη Σερβία και την Ελλάδα  ως ανώτερος δικαστικός σύμβουλος των εκεί γερμανικών στρατιωτικών διοικήσεων (Κομαντατούρ).

Στην Ελλάδα ήλθε τον Απρίλιο του 1942, ένα χρόνο μετά τη γερμανική εισβολή, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του, Μάισνερ, με τον οποίο και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη τη διετία 1942-1944, όπου και ανέλαβε τη γενική εποπτεία της δίωξης των Εβραίων της Μακεδονίας, σύμφωνα με την από 7 Ιουλίου 1942 σχετική διαταγή της Κομαντατούρ «περί μέτρων κατά των Εβραίων και των περιουσιών αυτών» και θεωρουνταν  ο κύριος υπεύθυνος της γενοκτονίας των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, διατάσσοντας τη μεταφορά περίπου 45.000 ατόμων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, καθώς και την ευθύνη της λεηλασίας των περιουσιών τους, μέχρι και τυμβωρυχίας του εβραϊκού νεκροταφείου, που υπολογίσθηκε ότι ξεπερνούσαν σε αξία το τεράστιο για την εποχή εκείνη ποσό των 125.000.000 χρυσών φράγκων. Εξ αυτών και αποκαλούνταν «Δήμιος της Θεσσαλονίκης», ή «Χασάπης της Θεσσαλονίκης».

Συνέχεια

Του Καπυμπάρα

Στη δημόσια συζήτηση για τη μετανάστευση το ερώτημα «πόσους ξένους τελικά χωράει η Ελλάδα;» παρουσιάζεται ως μια καλοπροαίρετη απορία αυτοτοποθετούμενη στον μετριοπαθή και ρεαλιστικό μεσαίο χώρο και στην οποία καλούνται να απαντήσουν όσοι αντιτίθενται στον ανοιχτά ή συγκαλυμμένα ρατσιστικό κυρίαρχο λόγο.

Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό χρειάζεται πρώτ’ απ’ όλα να τεθούν όλες οι παράμετροι του και να αναλυθούν οι πιθανές ερμηνείες του και οι κοινωνικές συνθήκες που θεωρούνται δεδομένες από αυτούς που το θέτουν.

Καταρχήν θα πρέπει να πούμε ότι το ερώτημα έχει δύο βασικά σκέλη που το καθένα εκκινά από μια διακριτή οπτική και επιχειρηματολογία για το ζήτημα της μετανάστευσης, αλλά που εντέλει τα δυο τους αλληλοδιαπλέκονται.

Έτσι, το ερώτημα είναι διπλό: πόσους ξένους χωράει η Ελλάδα από οικονομική – κοινωνική άποψη και πόσους από πολιτισμική – ταυτοτική.

Συνέχεια

Υπάρχουν κομβικά σημεία στην ιστορία της ανθρωπότητας, καμπές που αλλάζουν άρδην τον ρου της ιστορίας, όρια πέρα από τα οποία δεν υπάρχει επιστροφή. Το Άουσβιτς, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης εν γένει, η Τελική Λύση, όπως βαφτίστηκε ο αποτρόπαιος εφιάλτης στη φρικαλέα σύναξη στη Βανζέε, είναι ένας τέτοιος κόμβος. Μετά το Άουσβιτς, τίποτα δεν είναι όπως πριν. Μετά το Άουσβιτς δεν μπορούμε καν να γράφουμε ποίηση, διατεινόταν ο Τέοντορ Αντόρνο. Μετά το Άουσβιτς, ο ήδη ηττημένος παραδοσιακός ουμανισμός κονιορτοποιήθηκε διά παντός. Μετά το Άουσβιτς, θαρρείς για να αντιστραφεί η οραματική προοπτική του Λέοντα Τρότσκι, η απειλή είναι διαρκής, ο εφιάλτης είναι διαρκής, καθετί ολέθριο είναι διαρκές.
Ο Στέφανος Ροζάνης στον παρόντα, εξαιρετικά κομψό τόμο, εξετάζει τις πολιτισμικές, κυρίως, επιπτώσεις του Άουσβιτς, οι οποίες, βεβαίως, είναι ύψιστα πολιτικές. Όταν δεν μπορεί πλέον να υπάρξει καν Ποίηση, όταν όλες οι αξίες μέσω των οποίων συγκροτείται η κοινότητα και η συνύπαρξη καταρρέουν και θρυμματίζονται, όταν ο ίδιος ο θάνατος γίνεται αδιανόητος, τότε ο άνθρωπος μένει ανερμάτιστος, γίνεται (τείνει να γίνει, τέλος πάντων) κάτι κατώτερο και από το ζώο, γίνεται ένα απλό πράγμα, ένα ευτελές άθυρμα στα χέρια των «ειδικών χωρίς πνεύμα και των ηδονοθήρων χωρίς καρδιά», καθώς έλεγε ο Μαξ Βέμπερ. Και τότε, το ζήτημα είναι κατεξοχήν πολιτικό. Μονάχα που, σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ακόμη και η έννοια του πολιτικού έχει καταστεί προβληματική.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν ένα τρομερά και τρομακτικά οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης του ανθρώπου που γεννήθηκε, με πολλές ωδίνες και οδύνες, με πολλά ξεσπάσματα και πολλούς ξεσηκωμούς, με πολλούς μόχθους και πολλούς κινδύνους, στην Ελλάδα της πόλεως και της Αγοράς, στις ιταλικές δημοκρατίες, και στη Δυτική Ευρώπη του Ρομαντισμού, του Χέγκελ, του Φόιερμπαχ, του Μαρξ, των εξπρεσιονιστών, των υπερρεαλιστών, και όσων θέλησαν και μπόρεσαν να είναι οι επίγονοί τους. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σκοπούσαν, και εν πολλοίς κατόρθωσαν, να συντρίψουν τα (πάντα ατελή, μα υπέροχα!) προγράμματα και προτάγματα της διαρκούς, αλλά πάντα υπεύθυνης, ελευθερίας, της αυτονομίας, της πραγμάτωσης του ενός μέσα από την πραγμάτωση του άλλου, της αναγνώρισης μιας αυτοσυνείδησης από μιαν άλλη αυτοσυνείδηση, της διαλεκτικής που οδηγεί από το ονειροφόρο εγώ στο εξίσου ονειροφόρο εμείς, της διαδικασίας που, σύμφωνα με τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, κάνει την Πράξη να είναι Αδελφή του Ονείρου.

Συνέχεια

Φωτογραφίες από τη σημερινή αντιφασιστική συναυλία στο Σπόρτινγκ

 

Η συναυλία έχει ξεκινήσει.

Το στάδιο είναι ασφυκτικά γεμάτο και άλλοι τόσοι είναι απέξω, με πανό και συνθήματα.

Είδαμε πως μεταδίδεται ζωντανά στο http://entasifm.org/index.php/liveradio

Πριν ξεκινήσει η συναυλία, διαβάστηκε ανακοίνωση από τους διοργανωτές και έγινε αναφορά στην κομμένη εκπομπή της ΝΕΤ αλλά και στις απειλές Δένδια κατά ξένων ΜΜΕ.

ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ , ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΛΕΙΜΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Και το σχόλιο του Στάθη Δρογώση

@stathisdrogosis

υπάρχει ελπιδα.Άπειρος κοσμος εξω από το σπορτινγκ.Ενα ηχηρό αντιφασιστικό μήνυμα η αποψινή συναυλία!

Συνέχεια

Στην ιστοσελίδα τους, οι χρυσαυγίτες σήμερα διαμαρτύρονται που η κυβέρνηση δεν προτίθεται να «συμμορφωθεί» με το «δημοψήφισμα» των γονέων για αποκλεισμό των παιδιών των Ρομά από Δημοτικό Σχολείο του Χαλανδρίου, με το εξής απίστευτο «σκεπτικό»:

«Δημοκρατία σημαίνει η πλειοψηφία να αποφασίζει και η μειοψηφία να αποδέχεται και να σέβεται την άποψη της πλειοψηφίας. Χοντρικά να το πούμε, «ότι θέλουν οι πολλοί», αυτό είναι δημοκρατία. Αυτά μας μάθανε στο σχολείο για την έννοια της δημοκρατίας»

-Λάθος τα μάθατε χρυσαυγίτες. Εκτός από τον κανόνα της πλειοψηφίας, η Δημοκρατία έχει και Σύνταγμα και Θεσμούς που προστατεύουν τις μειονότητες από την ενδεχόμενη τυραννία της πλειοψηφίας. Ψιλά γράμματα βεβαίως για εσάς αυτά….!!!

Συνέχεια

Όταν οι αγώνες στριμώχνουν την κυβέρνηση…

Καταλήψεις δημαρχείων και δημόσιων κτηρίων απ’ τους απεργούς των Δήμων, καλέσματα για απεργία διαρκείας από πολλούς χώρους (ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, γιατροί, συγκοινωνίες κ.α.), επίμονες κινητοποιήσεις από άλλους (Σκαραμαγκάς, εργολαβικοί ΑΠΘ κ.α.). Και αυτά σε φόντο γενικευμένης κοινωνικής οργής, στον απόηχο των πρόσφατων μαζικών γενικών απεργιών (26/9, 18/10), για τη νέα 48ωρη πανεργατική. Όλοι κατανοούν ότι η συντριβή μισθών-συντάξεων-κοινωνικού κράτους δε θα σταματήσει από μόνη της «όταν καρποφορήσουν τα μέτρα». Γίνεται συνειδητά για να «ταΐζονται» με εγγυήσεις, επιδοτήσεις και ανακεφαλαιοποιήσεις οι πλουσιότεροι. Θα τη σταματήσουμε όλοι εμείς στο δρόμο, τη γειτονιά, το σχολείο, τη δουλειά!
Και πώς απαντούν οι δυνάμεις της «μνημονιακής» καταστροφής; Στρατιώτες στην επιτήρηση των παρελάσεων, δικαστικές διώξεις και λογοκρισία κατά δημοσιογράφων που…απειθούν, βασανισμοί στα αστυνομικά τμήματα, εισαγγελείς κατά απεργιών. Κινήσεις βίαιες και σπασμωδικές που μαρτυρούν τον πανικό τους. Τα νέα ολέθρια μέτρα τρίζουν επικίνδυνα, μαζί με τους κυβερνητικούς (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και παρακρατικούς (Χ.Α.) υποστηριχτές τους. Οι δηλώσεις του υπουργού Μακεδονίας-Θράκης για ενδεχόμενη πτώση της κυβέρνησης και η καταψήφιση τροπολογίας του Στουρνάρα περί ασφαλιστικών ταμείων, το επιβεβαιώνουν.
…οι Νεοναζί μπαίνουν στο περιθώριο
 
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι που οι παρελάσεις της 28ης Οκτώβρη μετατράπηκαν σε σοβαρή ήττα για τους Ναζί της Χ.Α. Οι χρυσαυγίτες είτε δεν εμφανίστηκαν στην 28η είτε, στις λίγες περιπτώσεις που τόλμησαν, αποδοκιμάστηκαν και πετάχτηκαν έξω απ’τις επετειακές εκδηλώσεις. Η μόνη τελετή στην οποία συμμετείχαν «αποτελεσματικά», ήταν σε μια…βουνοκορφή στο Καλπάκι στις 27/10 κι ενώ κόσμος και επίσημοι απουσίαζαν λόγω καιρικών συνθηκών! Απ’τη μία, οι παρεμβάσεις του αντιφασιστικού κινήματος και των σωματείων, τα αντιφασιστικά περιβραχιόνια και αυτοκόλλητα των μαθητών,  συνόδευσαν το ηχηρό ΟΧΙ στο φασισμό με το ΟΧΙ στα μνημόνια και τα μέτρα. Από την άλλη, η δημιουργία νέων αντιφασιστικών πρωτοβουλιών και κινητοποιήσεων, έχει απαντήσει πολλές φορές σε προκλήσεις των νοσταλγών του Χίτλερ.
Άλλωστε, οι δηλώσεις του γραμματέα της ΔΑΠ Χίου ότι «πρέπει να αρχίσουν να καθαρίζονται Μακρόνησος και Γυάρος», μαζί με την κάλυψη των βασανιστών της ΕΛ.ΑΣ. από τον ίδιο τον Δένδια, αναδεικνύουν τόσο τις αδελφικές σχέσεις της Δεξιάς με τα…ασπόνδυλα, όσο και την ανάγκη ενιαίας απάντησης στην τρομοκρατία κράτους και παρακράτους.  Όλο και περισσότερος κόσμος συνειδητοποιεί ότι για να ανατρέψουμε τους «τραμπούκους» των Μνημονίων και τους πολιτικούς υπερασπιστές των βασανιστηρίων, πρέπει να διαλύσουμε ΚΑΙ τους φασίστες.
Οι επιθετικές πρωτοβουλίες των φασιστών δεν έχουν εκλείψει φυσικά. Η οργάνωση όμως «αντι-γεγονότων» προς τηλεοπτική προβολή, λίγες μέρες πριν από κάθε πανεργατική απεργία ή άλλο κινηματικό ορόσημο, μαρτυρά τη δυσχέρειά τους όταν ο κόσμος σηκώνει κεφάλι και παλεύει συλλογικά. Η επίθεση 50 φασιστών σε κατάστημα εγκύου στο κέντρο της Αθήνας, υπό την επίβλεψη των ΜΑΤ και την ώρα που τους πετούσαν αυγά από τα μπαλκόνια, δε δείχνει δύναμη κάποιου φασιστικού «κινήματος», αλλά απομονωμένους παρακρατικούς εγκληματίες. Τα εγκλήματα αυτά μας προσηλώνουν πιο πολύ στο συντονισμό των αντιφασιστικών δυνάμεων και μεταξύ τους και με τις άλλες μορφές οργανωμένης αντίστασης (σωματεία, επιτροπές κατοίκων κλπ).
Καθημερινά, αντιρατσισμός και αντιφασισμός πρέπει να συνδέονται βαθύτερα με τους ποικιλόμορφους αγώνες κατά της κυβερνητικής βαρβαρότητας. Να συνδιαμορφώνουν τις αντιστάσεις, να αποδεικνύονται ως άλλη μια ζωντανή κοινωνική δύναμη που αγωνίζεται με τις υπόλοιπες για μια αξιοπρεπή ζωή. Απομονώνοντας τους μαχαιροβγάλτες της Χ.Α., απαλλάσσουμε τον κόσμο από το δηλητηριώδες ψέμα τους, πολεμάμε τους αληθινούς υπαίτιους των προβλημάτων.
 
*Δουλειά στους ανέργους – Φορολογία στους πλούσιους
*Κανείς εργάτης ανασφάλιστος – Κανείς μετανάστης χωρίς χαρτιά
*Διάλυση των φασιστικών συμμοριών
 
ΟΛΟΙ-ΕΣ στις συγκεντρώσεις της 48ΩΡΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ
 
Αθήνα: ►Τρίτη  6/11, 10:30 π.μ. στο ΜΟΥΣΕΙΟ    ►Τετάρτη      7/11, 5:00 μ.μ. στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Θεσσαλονίκη:  ►Τρίτη 6/11, 10:00, Εργατικό Κέντρο    ►Τετάρτη 7/11, 10:30, κτ. διοίκησης Α.Π.Θ.
Προηγούμενο1...313233...38Επόμενο Σελίδα 32 από 38

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 5 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 3η οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Γιατράκου 22 στο...

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»