Τρίτη, 23 Ιούνιος, 2026

Μηνιαίο Αρχείο:Νοέμβριος 2012

 

Οι μετανάστες δεν ευθύνονται για την υποβάθμιση της περιοχής, αντιθέτως της δίνουν πλέον ζωή, αποδεικνύει πανεπιστημιακή έρευνα.

Ούτε αστικός παράδεισος, αλλά ούτε ένα απρόσιτα επικίνδυνο γκέτο. Η πάλαι ποτέ συνοικία όπου συμβίωνε η αστική ελίτ με τα μεσαία στρώματα του πληθυσμού, η Κυψέλη, έχει προ πολλού χάσει την αίγλη της. Σήμερα, από τους παλιούς Αθηναίους έχουν μείνει στην περιοχή κυρίως εκείνοι που «κοιτούν» την Αθήνα από τα ψηλά των ρετιρέ τους ενώ η πλειονότητα πια των κατοίκων προέρχεται από άλλες εθνικότητες – περισσότερες από τριάντα – και Ελληνες χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων. Η μυθολογία των ημερών γύρω από τους λόγους κοινωνικής αποσύνθεσης της Κυψέλης θέλει για όλα να φταίνε οι αλλοδαποί. Μια μελέτη όμως βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Οπως προέκυψε οι μετανάστες συντηρούν μια ζωηρή ανθρώπινη παρουσία στη γειτονιά η οποία μειώνει την αίσθηση της εγκατάλειψης. Διατηρούνται ωστόσο, εδώ και δεκαετίες, τα προβλήματα αστικής υποβάθμισης, με την πολιτεία και τον δήμο να φέρουν το κύριο βάρος των ευθυνών, όπως κατέδειξε η έρευνα που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο των σεμιναρίων Αιγαίου που διοργανώνει το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.

Συνέχεια

Τον κοίταζα καθώς πλησίαζε να καθίσει στο τραπέζι μου, στην καφετέρια του διαστημικού σταθμού. Τα μαλλιά του ήταν φλογάτα, αλλά το πρόσωπό του ήταν ακόμη πιο κόκκινο. Ποτέ μου δεν είχα ξαναδεί τόση θλίψη αποτυπωμένη σε ανθρώπινα μάτια. Και δεν ήταν κάποιος καινούριος πόνος, αλλά κάτι παλιό και δυνατό, βαθιά θαμμένο μέσα του.

«Καλησπέρα», τον χαιρέτησα με χαμόγελο.

Ανασήκωσε το βλέμμα του, έβγαλε το κράνος του και έτριψε το ιδρωμένο πρόσωπό του κάνοντάς το να πάρει ένα ακόμη πιο κόκκινο χρώμα.

«Καλησπέρα» επανέλαβα, δίχως χαμόγελο τούτη τη φορά.

«Μπύρα!» γρύλισε στο μικροσκοπικό αφροδισιανό σερβιτόρο που τον πλησίασε. «Γήινη μπύρα. Αμερικάνικη μπίρα – κατάλαβες;» Ο σερβιτόρος κούνησε θυμωμένα τις κεραίες του κι έκανε χειρονομίες που σήμαιναν «χρησιμοποίησε τα Κοινά Σινιάλα Συνεννόησης εξυπνάκια».

Ο μελαγχολικός κοκκινομάλλης και κοκκινομούρης συμμορφώθηκε, ανασηκώνοντας καρτερικά τους ώμους του. Καθόταν εκεί σιωπηλός σαν τάφος, μέχρι που έφτασε η μπύρα του και ο σερβιτόρος απομακρύνθηκε. Ύστερα ρούφηξε θορυβώδικα μια γερή γουλιά και ρεύτηκε με ακόμη πιο ηχηρό τρόπο. «Μπάτσος;» ρώτησε λακωνικά, κοιτάζοντας με.

«Όχι».

Συνέχεια

Είναι ίσως η διασημότερη φωτογραφία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τραβηγμένη από τον σπουδαίο Γιουτζίν Σμιθ. Σ’ αυτήν αποτυπώνεταιο ανώνυμος Αμερικάνος φαντάρος που πολέμησε για την ελευθερία. Όμως αυτός ο Αμερικανός φαντάρος ήταν ο… Έλληνας Ευάγγελος Κλωνής!

Ο Ευάγγελος Κλωνής γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο της κοινότητας Πάστρας στην Κεφαλλονιά στις 28 Οκτωβρίου του 1916. Ήταν το δεύτερο παιδί μιας φτωχής οικογένειας που συνολικά θα αποκτούσε οκτώ. Παράτησε το σχολείο στην Τρίτη Δημοτικού.

Στα 14 του μετακόμισε στην Αθήνα, όπου δούλευε ο μεγαλύτερος αδερφός του. Εκεί δούλεψε σαν εισπράκτορας στο λεωφορείο ενός άλλου Κεφαλλονίτη, του Γεράσιμου Αρσένη: Φορούσε την άσπρη του στολή και έκοβε τα εισιτήρια.

Ότι έβγαζε το έστελνε στη μητέρα του, αλλά τα λεφτά ήταν λίγα. Μια μέρα, όταν ήταν 16 χρονών, το λεωφορείο είχε σταματήσει στον Πειραιά, και ο Βαγγέλης είδε κάτι ναύτες να μεταφέρουν ψώνια σ’ ένα καράβι. Πηγαίνει αμέσως στον Αρσένη, του δίνει τις εισπράξεις της ημέρας και του ανακοινώνει ότι θα φύγει για την Αμερική.

Πήγε στο κρεοπωλείο, φορτώθηκε ένα κομμάτι κρέας, μπήκε σκυφτός στο καράβι και κρύφτηκε στα αμπάρια. Μετά από αρκετές περιπέτειες και με τη βοήθεια του επίσης… Κεφαλλονίτη καπετάνιου ο Βαγγέλης κατέληξε στο Λος Άντζελες.

Συνέχεια

του Δημήτρη Μπελαντή

 (Κείμενο τοποθέτησης στην συζήτηση με θέμα «Η σύγχρονη ανάδυση του φασιστικού φαινομένου και η Χρυσή Αυγή»*)

1. Η τάση προς το κράτος έκτακτης ανάγκης (κ.ε.α.) σήμερα στην Ελλάδα έχει ως καταλύτη τη νομοθεσία εφαρμογής των Μνημονίων (Πρώτο, Δεύτερο και Μεσοπρόθεσμο). Με τη νομοθεσία αυτή εισάγεται από τους κυρίαρχους μια μερική αναστολή του συντάγματος, κυρίως όσον αφορά τα κοινωνικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα (με επίκεντρο τα άρθρα 22 και 23 του συντάγματος). Καταργείται, επίσης, η αρχή του κοινωνικού κράτους (άρθρο 25 Σ) και ουσιαστικά και ο κρατικός παρεμβατισμός στην οικονομία (άρθρο 106 Σ), ιδίως μάλιστα με το τελευταίο νομοσχέδιο, το οποίο ξεπουλά τελείως τη δημόσια συμμετοχή στις κοινωφελείς επιχειρήσεις και τα δημόσια ακίνητα. Η Ελλάδα γίνεται και συνταγματικά πιλότος και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

2. Προχωράμε, έτσι, στη ριζική ανατροπή των κοινωνικών συμβολαίων, που καθόρισαν το σύνταγμα του 1975. Ενώ το κοινωνικό σύνταγμα υποχωρεί πλήρως, αναδύεται επιθετικά το ιδιοκτησιακό και επιχειρηματικό σύνταγμα. Η κοινωνική και ρυθμιστική ενότητα του συντάγματος διαρρηγνύεται.

3. Έχουμε, λοιπόν, μια δυαδική συνταγματική νομιμότητα. Ενώ η νομιμότητα που αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα παραμένει μόνο τυπικά σε ισχύ –και αυτό άγνωστο για πόσο–, ανέρχεται μια παρασυνταγματική νομιμότητα, η οποία εφαρμόζεται παρακάμπτοντας τελείως την πρώτη, με τρόπο που θυμίζει το προδικτατορικό παρασύνταγμα (απόλυτη κυριαρχία των αντικομμουνιστικών νόμων παρά τις προβλεπόμενες ελευθερίες στο Σ1952). Με τους όρους του Τζ. Αγκάμπεν, προωθείται μια κοινοβουλευτική νομιμοποίηση της απονομιμοποίησης (legalisation of the deligalisation), με υποτιθέμενο σκοπό να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες όπου θα ισχύσει ξανά η τώρα εκτός ισχύος νομιμότητα.

Συνέχεια

«Πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο φασισμός ήταν άγνωστος, τόσο σαν κοινωνικό κίνημα όσο και σαν κόμμα. Ακόμα και σαν λέξη. Μέχρι τότε, κυριαρχούσε στον κόσμο μας ο παραδοσιακός φιλελευθερισμός με την απειρία των αντιφάσεων και των παλινδρομήσεών του, ενώ τα κομουνιστικά καθεστώτα εμφανίστηκαν κι αυτά μόνο μετά από τούτον τον σημαδιακό για την ιστορία του αιώνα μας πόλεμο. Αυτός ο πόλεμος λοιπόν, ο λεγόμενος Μεγάλος, που ωστόσο ήταν πολύ μικρός σε σχέση με τον μεγαλύτερο που θα τον ακολουθήσει ύστερα από 25 μόλις χρόνια, έδειξε στις μάζες την πλήρη χρεοκοπία του αστικού φιλελευθερισμού, αφού ήταν πόλεμος ανάμεσα σε αστικές χώρες. Ο Μεσσίας είναι ένα περίεργο ον που ενσαρκώνεται και αποσαρκώνεται περιοδικά, ίσα ίσα για να διατηρεί άσβεστη τη μεταφυσική ελπίδα των σε όλα μικρομεσαίων.

Οι μάζες μετά τον πόλεμο ένιωσαν απατημένες, όχι μόνο γιατί τίποτα δεν άλλαξε στη ζωή-τους, όπως λίγα χρόνια πριν τους υπόσχονταν οι “αρχηγοί” για να τους παρασύρουν στο μακελειό “με το χαμόγελο στα χείλη” αλλά και διότι η μίζερη ζωή τους επιδεινωνόταν συνεχώς και περισσότερο, εξαιτίας της μεγάλης οικονομικής κρίσης που ήρθε να προστεθεί το 1929, και που βάζει οριστικά τέρμα στην υποσχεμένη για μετά τον πόλεμο ευτυχία. Οι μαρξιστές και οι κομουνιστές έχουν συνείδηση της κατάστασης, και δεν εκπλήσσονται από το γεγονός πως τα πράγματα παν από το κακό στο χειρότερο.

Συνέχεια

Το τελευταίο διάστημα, η τρομοκρατική δράση της Χρυσής Αυγής καθώς και η όξυνση της κρατικής καταστολής δείχνουν ότι επιταχύνεται ο κατήφορος του καθεστωτικού αυταρχισμού. Σταχυολογούμε ενδεικτικά περιστατικά: εκατοντάδες ρατσιστικές επιθέσεις της Χρυσής Αυγής με πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, επιχείρηση πολιτικής νομιμοποίησης των ναζί από σειρά ΜΜΕ, βασανιστήρια σε βάρος των συλληφθέντων της αντιφασιστικής μοτοπορείας, τραμπουκισμοί στο Χυτήριο, αστυνομικά πογκρόμ κατά των μεταναστών, άγρια καταστολή κινητοποιήσεων και διαπόμπευση συλληφθέντων διαδηλωτών.

Δεν πρέπει να υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μακρύ χέρι του συστήματος, βασικός υπερασπιστής στην πράξη της εργοδοσίας και της κυβέρνησης. Αυτή η συμμορία δεν επιχειρεί να μόνο να αποπροσανατολίσει, στρέφοντας τους ντόπιους εναντίον των μεταναστών, αλλά αποτελεί μηχανισμό καθεστωτικής βίας που στοχεύει τις λαϊκές αντιστάσεις στη μνημονιακή λεηλασία, καθώς κι οποιονδήποτε δεν ανταποκρίνεται στο φασιστικό πρότυπο του νόμου και της τάξης (μετανάστες, αγωνιστές του κινήματος, ομοφυλόφιλοι). Φασιστική τρομοκρατία και κρατική βία υφαίνουν ένα ενιαίο πλέγμα καταστολής κι εξελίσσονται στα βασικά στηρίγματα του κλυδωνιζόμενου συστήματος.
Απέναντί σε αυτήν την κατάσταση, αποφασίσαμε μετά από δύο ανοιχτές συνελεύσεις τη διοργάνωση αντιφασιστικής-αντικατασταλτικής πορείας το Σάββατο 24 Νοέμβρη στις 12:00 (Προπύλαια).
Καλούμε σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, λαϊκές συνελεύσεις, τοπικές αντιφασιστικές επιτροπές, μεταναστευτικές κοινότητες, συλλογικότητες αλλά και ανένταχτους αγωνιστές/τριες, να συμμετάσχουν σε αυτήν την κινητοποίηση με το δικό τους πολιτικό πλαίσιο
• Μπλόκο στη Χρυσή Αυγή και το φασισμό
• Αντίσταση στην κρατική καταστολή
• Συνεχής αγώνας ενάντια στην εκμετάλλευση και το ρατσισμό
Ανοιχτή Πρωτοβουλία

Επόμενη οργανωτική συνέλευση Τρίτη13/11, 7:00μμ, Πολυτεχνείο

Έχουμε να μάθουμε κάτι από την επικράτηση του φασισμού στην Ιταλία το 1922; Αυτό το άρθρο υποστηρίζει την άποψη ότι υπάρχουν κάποιες αναλογίες της σημερινής περιόδου με εκείνη την εποχή, που πρέπει να μας κάνουν να ανησυχούμε…
Η Ιταλία μετά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο
Η Ιταλία βγήκε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των νικητριών δυνάμεων, αλλά κατεστραμμένη και με το κοινωνικό και πολιτικό καθεστώς να τρίζει επικίνδυνα. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά με 600χιλ.νεκρούς, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες και ανάπηρους και τους στρατιώτες να γυρίζουν από το μέτωπο, ζητώντας να γίνουν πράξη ότι τους υποσχέθηκαν.
Οι προδομένες προσδοκίες και η αθλιότητα της ζωής, αυτή ήταν η Ιταλία αμέσως μετά τον πόλεμο. Αυτό ήταν και το φόντο της θύελλας των εργατικών αγώνων που ξέσπασαν. Το Σοσιαλιστικό κόμμα όμως, που ήταν περισσότερο ένας χαλαρός εκλογικός οργανισμός   και η ηγεσία των συνδικάτων, δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στην έκρηξη των μαζών. Ιδιαίτερα στην κρίσιμη μάχη του κύματος των καταλήψεων του 1920, ο ρόλος των σοσιαλιστών και συνδικαλιστών ηγετών, δεν ήταν απλά ανεπαρκής αλλά και προδοτικός. Ο συμβιβασμός στη μεγαλύτερη ταξική μάχη της περιόδου, οδήγησε το εργατικό κίνημα στην απογοήτευση και την απάθεια. Το κύμα των απεργιών εξαντλήθηκε, τα οργανωμένα μέλη στα συνδικάτα έπεσαν κατακόρυφα και η κρίση με την ανεργία που έφερε, παρέλυσαν εντελώς το εργατικό κίνημα.

Συνέχεια

Στα γρήγορα… (για να μην σε «χάσω από πελάτη»).

Η προσπάθεια επιβολής του ακραίου καπιταλιστικού μετασχηματισμού, με την πρόφαση (ή μη) της βάθυνσης της κρίσης, έχει συναντήσει ποικίλα εμπόδια από το εργατικό κίνημα σήμερα. Είναι περισσότερο από προφανές, πως όσο εντείνονται τα μέσα επιβολής, τόσο από τη «νόμιμη» αστυνομία όσο και από τις παράνομες/παρακρατικές ομάδες (όπως η Χρυσή Αυγή) που πάντοτε χρησιμοποιούνται από την αστική τάξη για την διάβρωση ή/και καταστολή των κοινωνικών αντιδράσεων, τόσο θα οξύνεται και η ταξική αντιπαράθεση. Η παραπάνω διαδικασία, που περιγράφηκε -ομολογουμένως- συνοπτικά και «κωδικοποιημένα», φέρνει στην επιφάνεια με αρκετά πιεστικό τρόπο τις ευθύνες της κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς ως προς τις ακολουθούμενες στρατηγικές δράσης. Στου Ζωγράφου ετέθη θέμα εμπιστοσύνης «για τα πράγματα που …δεν λέγονται» (σ.σ. μια απάντηση βρίσκεται στο άρθρο «αντιφασιστική βία και αυτοάμυνα»), ενώ στο Παγκράτι, το κάλεσμα για αντιφασιστικό μέτωπο γινόταν με την υποσημείωση συγκρότησης τοπικής επιτροπής της συλλογικότητας που πήρε την πρωτοβουλία… και ο κατάλογος των παραδειγμάτων δεν τελειώνει εδώ. Στο μεταξύ, η Χρυσή Αυγή συνεχώς κλιμακώνει τη δολοφονική της δράση και δε χωράει κανένας εφησυχασμός (αλλά και ελπίδα) πως το αστικό σύστημα θα εξαφανίσει, ή -έστω- θα χαλιναγωγήσει το ναζιστικό θηρίο, κι ας επιδίδεται σε ποικίλους τηλεοπτικούς και «κοινοβουλευτικούς» λεονταρισμούς…  

Συνέχεια

Η μέρα της Μαρμότας… Ομάδα δικυκλιστών με μαύρα ρούχα και κράνη, κρατώντας πτυσσόμενα γκλόμπ και μαχαίρια, επιτέθηκαν σε στέκι μεταναστών… τραυμάτισαν σοβαρά διερχόμενο μετανάστη… ρομά… συναγωνιστή της αριστεράς ή/και του αναρχικού χώρου… σκότωσαν αλλοδαπό… έκαναν πογκρόμ… στο κέντρο της Αθήνας… στη Ν. Ιωνία… στο Ν. Κόσμο… στην Πετρούπολη… στην Κυψέλη… στην Καλλιθέα… στην Κόρινθο κ.λπ. Οι δράστες φορούσαν μπλούζες που έγραφαν ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ…. φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα… αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ… της ομάδας ΔΕΛΤΑ… δε μπόρεσαν να εντοπίσουν τους δράστες… αστυνομικές αρχές αποδίδουν την πράξη σε προσωπικές διαφορές μεταξύ των θυμάτων… οι τραυματισμένοι κρατούνται φρουρούμενοι στα νοσοκομεία… στα αστυνομικά τμήματα… μεταφέρονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης… ανακρίνονται κ.α. Ο Υπουργός «Δημόσιας Τάξης» δήλωσε πως θα βάλει τέλος στις φασιστικές συμπεριφορές… ένας στους δύο αστυνομικούς ψήφισε Χρυσή Αυγή… ο Υπουργός διέταξε επιχείρηση σκούπα «Ξένιος Ζευς»… «αγανακτισμένοι εργαζόμενοι» μαζί με ΜΑΤ προσπάθησαν να σπάσουν την απεργία…
Κάθε μέρα τα ίδια, η φρικτή επανάληψη της ίδιας καθημερινότητας που σε κάνει να νομίζεις πως ο χρόνος έχει σταματήσει σε εκείνο το ένα περιστατικό φασιστικής-ρατσιστικής βίας που σε συγκλόνισε! Όμως, όπως μου είπε μια μέρα κι ο τρίχρονος ανιψιός μου, «τ ι  δ ε ν  κ α τ α λ α β α ί ν ε ι ς ;». 

Συνέχεια

«Η ομορφιά της ζωής έγκειται στην ίδια την πολυχρωμία της!»

Με αυτή την υπέροχη δήλωση, σας προσκαλεί η ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΜΕΤΑΞΟΥΡΞΕΙΟΥ – ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ να ενώσετε τις φωνές σας ενάντια στην ομοφοβία και τον ρατσισμό, σήμερα 3/11 και ώρα 19:00, στην πλατεία Κεραμεικού, μπροστά στην είσοδο του Μετρό.

Αν δεν υπερασπιζόμαστε εμείς οι ίδιοι τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας, αν παραμένουμε σιωπηλοί και αδρανείς, τότε το μέλλον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας προβλέπεται ζοφερό, με τους πολίτες της καταδικασμένους να ζουν ξανά και ξανά τον απολυταρχισμό και τον βίαιο παραλογισμό του, καταλύοντας κάθε έννοια αξιοπρέπειας, ελευθερίας και αυτοπροσδιορισμού!

Προηγούμενο1...323334...38Επόμενο Σελίδα 33 από 38

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»