Πέμπτη, 11 Ιούνιος, 2026

Μηνιαίο Αρχείο:Ιανουάριος 2013

ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Η «Εκάβη» είναι μια τραγωδία αφίξεων και αναχωρήσεων, όπως η ζωή που ζούμε. Οπου άνθρωποι έρχονται από άλλες πατρίδες για να πάνε σε άλλες. Κανείς δεν μένει πουθενά, λέει ο Ενκε Φεζολάρι, ο Αλβανός «αδελφός», που ρίχνει βουτιά στα βαθιά, δοκιμαζόμενος στην «Εκάβη» του Ευριπίδη με ένα θίασο μεταναστών.

Η παράσταση κάνει πρεμιέρα στο «Θησείον» στις 4 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο του «Φεστιβάλ Πολιτισμών» του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ενταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών.

«Το όνειρό μου ήταν πάντα μια “Εκάβη” από την Αλβανία», αποκαλύπτει. Τη βρήκε στο πρόσωπο της κατά το ήμισυ Βορειοηπειρώτισσας, κατά το ήμισυ Αλβανίδας, Βέφας Ρέβη, ηθοποιού του Εθνικού Θεάτρου Αυλώνας, που επιστρέφει στη σκηνή έπειτα από μια δεκαετία, μιλώντας για πρώτη φορά ελληνικά. Γιος της (Πολύδωρας), στην πρόταση του Ενκε Φεζολάρι, είναι ο Στέφανος Μουαγκέ απ’ την Ουγκάντα. «Μια λευκή μάνα με γιο έγχρωμο. Λίγο από “Μυστικά και Ψέματα” του Μάικ Λι», λέει γελώντας ο σκηνοθέτης. Με Βλάχα μάνα και Βορειοηπειρώτη πατέρα, «επίσης μια μη καθαρόαιμη Αλβανίδα», είναι η Ανδρονίκη Μερτίρη, που εμφανίζεται με την τραγωδία στη σκηνή πρώτη φορά. Ο μοναδικός Ελληνας της παράστασης, ο Κωστής Σειραδάκης, υποδύεται όλους τους Ελληνες της τραγωδίας, καταλήγοντας στο στίχο του Σεφέρη απ’ το «Μυθιστόρημα».

Συνέχεια

Συνέντευξη τύπου στο Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ παραχώρησαν συλλλογικότητες, φορείς και πολιτικές οργανώσεις της γειτονιάς των Εξαρχείων, ενάντια στη στοχοποίηση μιας ακόμη καταληψης στο κέντρο της Αθήνας.
Όπως αναφέρεται στο σχετικό δελτίο τύπου «στο πλαίσιο της καταστολής των καταλήψεων, την τελευταία περίοδο στοχοποιείται το Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ, που βρίσκεται στην Πλατεία Εξαρχείων. Με συνεχείς συκοφαντικές αναφορές σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών και παρεμβάσεις ακροδεξιών βουλευτών, καθώς και αστυνομικές παρενοχλήσεις προετοιμάζεται το έδαφος για την καταστολή του ΚΚΚ ΒΟΞ. Η συγκεκριμένη κατάληψη αποτελεί υποδειγματικό χώρο ελευθερίας και δημιουργίας πανελλαδικά και σοβαρό παράγοντα κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής στην ευαίσθητη περιοχή των Εξαρχείων».
Στη συνέντευξη τύπου και στη συζήτηση που ακολούθησε παρευρέθηκαν άτομα απο τις συλλογικότητες:
Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων, Πάρκο Ναυαρίνου, Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων-Νεάπολης-Μουσείου, Λέσχη Υπογείως (Καλλιδρομίου), Κοινωνικό Κέντρο Nosotros, Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη, Δίκτυο Μεταναστών, Αυτοδιαχειριζόμενο Καφενείο Νομικής Σχολής Αθήνας, Αντιεξουσιαστική Κίνηση, ΑΝΤΑΡΣΥΑ Εξαρχείων, ΣΥΡΙΖΑ Εξαρχείων, Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ,Κίνηση «Aπελάστε το Ρατσισμό» Εξαρχείων
Το Σάββατο 2 Φλεβάρη στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Εξαρχείων οργανώνεται συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στο Κ-ΒΟΞ.

«Όταν έχουμε μεγάλες καταιγίδες, οι βόθροι ανεβαίνουν και βγαίνουν στα σπίτια. Οι βόθροι ιδεών». Με αυτά τα λόγια, σχολίασε την συνεχή άνοδο της Χρυσής Αυγής, ο διεθνούς φήμης Έλληνας σκηνοθέτης, Κώστας Γαβράς, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.

Ο κ. Γαβράς μίλησε στο δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης και στην εκπομπή Θέσεις και Απόψεις του δημοσιογράφου Βασίλη Κοντογουλίδη. Καταφέρθηκε κατά αυτών που «γνωρίζουν την κατάσταση, ξέρουν ότι είναι δραματική για τους ανθρώπους και συνεχίζουν να την υποστηρίζουν». Και τόνισε πως «αυτό θα συνεχίζεται έως ότου οι τράπεζες τεθούν υπό νόμων».

Αναφερόμενος στην ταινία του «Το Κεφάλαιο», που προβλήθηκε, προχθές, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, είπε πως είχε την ιδέα πριν ξεσπάσει η κρίση στην Ελλάδα. Στην επισήμανση ότι, λόγω κρίσης οι νέοι μεταναστεύουν στο εξωτερικό, τόνισε πως «η μετανάστευση των νέων με γνώσεις και διπλώματα, είναι ένα είδος πτώχευσης» και εξέφρασε την ελπίδα «κάποια μέρα να επιστρέψουν».

Ο Κώστας Γαβράς ανακηρύχθηκε, χθες, επίτιμος διδάκτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και σήμερα παρέδωσε μάστερ κλας, στους φοιτητές της σχολής.

Πηγη:http://www.difernews.gr

Από που βγαίνει το αράουτ και άλλες ιστορίες…

Obdulio Varela, μπάλα και ταξική συνείδηση.
Η Ουρουγουάη είναι ένας από τους λόγους που κάνουν το ποδόσφαιρο δημοφιλές. Δημοφιλές γιατί είναι ένα από τα ελάχιστα πεδία δραστηριοποίησης του ανθρώπου όπου όλοι έχουν ελπίδες διάκρισης. Μια χώρα με πληθυσμό μόλις λίγο πιο πάνω από τα τρία εκατομμύρια ανθρώπους, έχει καταφέρει να κατακτήσει άπειρες φορές τον τίτλο της πρωταθλήτριας Λατινικής Αμερικής και σαν να μην έφτανε αυτό, άλλες δύο φορές στην ιστορία έγινε και παγκόσμια πρωταθλήτρια. Η πρώτη φορά ήταν στα 1930, στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώθηκε ποτέ, στην έδρα της. Η δεύτερη, είκοσι χρόνια αργότερα, στα 1950, στην Βραζιλία, νικώντας μάλιστα με 2-1 στον τελευταίο αγώνα της διοργάνωσης την οικοδέσποινα μέσα στο νεόδμητο τότε και κατάμεστο από διακόσιες χιλιάδες βραζιλιάνους, στάδιο Μαρακανά, έναν χώρο που για το ποδόσφαιρο έχει τόση ιερότητα, όση οι Δελφοί για το Ολύμπιο Δωδεκάθεο και η Ιερουσαλήμ για τις θρησκείες της Βίβλου. Μεγάλος προφήτης εκείνης της εθνικής ομάδας της Ουρουγουάης υπήρξε χωρίς αμφισβήτηση ο Ομντούλιο Βαρέλα.

Συνέχεια

Σαν σήμερα, πριν από 40 χρόνια, τη «Ματωμένη Κυριακή», τα τραγικά γεγονότα στο Ντέρρυ της Β. Ιρλανδίας θα σημαδέψουν με χρώμα κόκκινο την ιστορία της.

Φοιτητές, εργάτες και οργανώσεις είχαν συγκροτήσει την Ένωση, η οποία κυρίως υποστήριζε την ισοτιμία όλων των πολιτών, την απόσυρση των νόμων που επέβαλλαν διακρίσεις, τη δίκαιη λύση των στεγαστικών ζητημάτων και διανομή των αγροτικών εκτάσεων, τη διάλυση της Βασιλικής Προτεσταντικής Αστυνομίας και την κατάργηση του άρθρου πέντε, το οποίο προέβλεπε κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Συνέχεια

Δείτε αναλυτικά τον πίνακα ανά σχολείο
To 24,4% των μαθητών Β’βάθμιας εκπαίδευσης είναι αλλοδαποί ή παλλινοστούντες. Σε σύνολο 66.070 μαθητών, οι αλλοδαποί είναι 14.155 και οι παλλινοστούντες 1.949. Οι εκπαιδευτικοί είναι 8.689, δηλαδή 1 εκπαιδευτικός για 8 περίπου μαθητές.
Αυτά προκύπτουν από τον πίνακα που επεξεργάστηκε το Υπουργείο Παιδείας για 310 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που απέστειλαν τα στοιχεία.

Μήπως λοιπόν πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι αν δεν υπήρχαν τα παιδιά αυτά πολλά σχολεία θα έκλειναν και πολλοί εκπαιδευτικοί θα έχαναν τη δουλειά τους;

Δείτε αναλυτικά:

Συνέχεια

Σαν σήμερα στις 30 Γενάρη 1933, ο Χίτλερ ανέλαβε καγκελάριος και οδήγησε στο σφαγείο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη φρίκη του Ολοκαυτώματος. Η εξέλιξη αυτή κάθε άλλο παρά αναπόφευκτη ήταν. Αλλά -και αυτό έκανε ακόμη πιο τραγική την ήττα- η Αριστερά και το εργατικό κίνημα ηττήθηκαν χωρίς να δώσουν καν τη μάχη.
Πώς οδηγηθήκαμε σε αυτή την εξέλιξη; Πώς η ισχυρότερη εργατική τάξη στην Ευρώπη, με 5 εκατομμύρια συνδικαλισμένους εργάτες, 1 εκατομμύριο οργανωμένα μέλη στο σοσιαλδημοκρατικό SPD και το ισχυρότερο Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δύση σαρώθηκε από ένα κόμμα που λίγα χρόνια πριν τη νίκη του θεωρούνταν μια περιθωριακή συμμορία παρακρατικών; Τα μαθήματα από τη νίκη του Χίτλερ το 1933 είναι πολύτιμα για το κίνημα και την Αριστερά στην πάλη μας ενάντια στους νοσταλγούς του φασισμού σήμερα.
Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ένας πρώην δεκανέας του γερμανικού στρατού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως πολλοί Γερμανοί απόστρατοι, εξοργισμένος από την ταπεινωτική για τη Γερμανία συνθήκη των Βερσαλλιών, απέδωσε την ήττα στην «προδοσία των πολιτικών», στις «ταξικές διαμάχες που ρήμαζαν τη χώρα» και στη «δημοκρατία που τις επέτρεπε». Αυτοί οι απόστρατοι αποτέλεσαν και τον αρχικό πυρήνα του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, μιας ομάδας εξτρεμιστών που στόχευαν στην «εθνική αναγέννηση» της Γερμανίας.
Μάλιστα το 1923 επιχείρησαν να καταλάβουν την εξουσία με ένα βίαιο πραξικόπημα στην πόλη του Μονάχου. Η απόπειρα, που έμεινε γνωστή ως το «πραξικόπημα της μπυραρίας», απέτυχε και ο Χίτλερ οδηγήθηκε στη φυλακή. Εξέτισε ελάχιστο κομμάτι της ποινής του στη διάρκεια του οποίου συνέγραψε το «Ο αγών μου», που αποτέλεσε το «ευαγγέλιο» του ναζισμού. Ένα βιβλίο με διάσπαρτες αόριστες «αντικαπιταλιστικές» αναφορές μέσα σε ένα παραλήρημα μίσους απέναντι στους Εβραίους και την Αριστερά.

Συνέχεια
Προηγούμενο123...38Επόμενο Σελίδα 2 από 38

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»