Μηνιαίο Αρχείο:Ιανουάριος 2013

Με την απόλυση βρέθηκαν αντιμέτωποι 8 εργαζόμενοι σούπερ μάρκετ που συμμετείχαν σε απεργία

Λίγες ώρες πριν από την έλευση του νέου χρόνου και οκτώ εργαζόμενοι σε σούπερ μάρκετ στην Κατερίνη είδαν την πόρτα της εξόδου επειδή, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συμμετείχαν στην πανελλαδική απεργία των ιδιωτικών υπαλλήλων.

«Παραμονή πρωτοχρονιάς αντί για ευχές και δώρα η Διοίκηση της Επιχείρησης ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ μοιράζει απολύσεις, σε μια πρωτοφανή επίδειξη εργοδοτικής τρομοκρατίας», σημειώνει σε ανακοίνωσή του το Εργατικό Κέντρο Κατερίνης.

Οι οκτώ εργαζόμενες και εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην Πανελλαδική 24ωρη απεργία που κήρυξε η Ομοσπονδία τους (Ο.Ι.Υ.Ε.) στις 30 Δεκέμβρη, διαμαρτυρόμενοι για το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, απολύθηκαν λίγο προτού αποχαιρετήσουμε το 2012.

«Είναι μια ξεκάθαρη περίπτωση εκδικητικών, παράνομων και καταχρηστικών απολύσεων σαν απάντηση της εργοδοσίας στη μεγαλειώδη αγωνιστική κινητοποίηση των συναδέλφων και αποσκοπεί στην τρομοκράτησή τους, μετά από την καθολική συμμετοχή στην απεργία που υπήρξε στο συγκεκριμένο κατάστημα

Θορυβήθηκε η επιχείρηση από τη μεγάλη συμμετοχή στην απεργία και περισσότερο ανησύχησε για τις αγωνιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις που αποφάσισε για τις επόμενες ημέρες η Γενική Συνέλευση του Σωματείου εργαζομένων στην Επιχείρηση για μη πληρωμή δεδουλευμένων μισθών.

«Kωδικός» καταστολή με νερό και… μελάνι – Πως αντέδρασε η Aστυνομία στις διαδηλώσεις του 1874. Ελληνική επινόηση η χρήση των πυροσβεστικών αντλιών

Η πρώτη χώρα που χρησιμοποίησε αντλίες νερού για τη διάλυση διαδηλώσεων  και μάλιστα με τη χρήση μελανιού ,ήταν η Ελλάδα. Η ανάγνωση του άρθρου  που αναδημοσιεύουμε από το mikros-romios.gr, δίνει αρκετά στοιχεία  για την <<εφευρετικότητα>> των συμπατριωτών μας, προκειμένου να διασφαλισθεί  το ήρεμο κλίμα  που ήθελαν να διαταράξουν οι ανώριμοι της τότε εποχής.
Με αφορμή όσα διαδραματίστηκαν τελευταία στην πλατεία Συντάγματος και τα χημικά που ρίχνει η Αστυνομία για τη διάλυση των διαδηλωτών, γυρνάμε 137 χρόνια πίσω για να παρακολουθήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι αστυνομικές δυνάμεις της εποχής αντιμετώπιζαν τις διαδηλώσεις και τους διαδηλωτές. Και για να διαπιστώσουμε πως οι Έλληνες ιθύνοντες εφηύραν πρώτοι τη χρήση νερού για τη
διάλυση διαδηλώσεων! Πρακτική που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1874, όταν Πρωθυπουργός ήταν ο Δημήτριος Βούλγαρης, ο περίφημος «Τζουμπές», και Υπουργός Στρατιωτικών ο Δημήτριος Γρίβας.

Μετά από περισσότερα από 35 χρόνια υπηρεσίας στη δημόσια εκπαίδευση, σήμερα έκανα το τελευταίο μου μάθημα. Συνταξιοδοτούμαι. Δεν είχα σκοπό να το κάνω, αλλά με αναγκάζουν οι καταστάσεις, ας το πούμε έτσι. Θα μπορούσα να πω ότι η αιτία είστε εσείς, αλλά θα ήταν αρκετά απλό και επιπλέον θα βρίσκατε αρκετούς λόγους για να δικαιολογηθείτε, καθώς δεν αντιλαμβάνεστε καθόλου όσα συμβαίνουν στο χώρο της εκπαίδευσης. Είστε εσείς που υποβάλλετε τη δημόσια εκπαίδευση σε μία σταδιακή υποβάθμιση και οδηγείτε τους εκπαιδευτικούς στο να υιοθετήσουν αμυντική στάση, κάτι που δεν θα είχε νόημα σε μία χώρα που πίστευε ότι στην εκπαίδευση βρίσκεται το μέλλον των πολιτών της και όχι οι μελλοντικοί καταναλωτές.

Έκανα το τελευταίο μου μάθημα και ήδη μου λείπουν οι μαθητές μου και οι συνάδελφοί μου. Ανάμεσα στις ευκαιρίες που μου δόθηκαν ξεκινώντας τον εργασιακό μου βίο διάλεξα αυτή που ήταν πιο κοντά στις επιθυμίες μου και τα όνειρα που είχα όντας νέος. Βρέθηκα σε έναν κόσμο όπου η συνεργασία μου προκαλούσε μεγαλύτερη ικανοποίηση από τον ανταγωνισμό. Ομολογώ ότι ποτέ δεν επιθύμησα να είμαι ανταγωνιστικός, αλλά κατάλληλος, δεν προσπάθησα να είμαι ο καλύτερος αλλά καλύτερος, για να επιτύχω αυτό που κατά βάθος όλοι αναζητούν περισσότερο από χρηματικές ανταμοιβές ή βραβεία και διακρίσεις, την ικανοποίηση να μπορούμε να κάνουμε αυτό που μας ικανοποιεί, μας αρέσει, μας κάνει να αισθανόμαστε χρήσιμοι και σημαντικοί. Δεν νιώθω ντροπή επειδή ήμουν δάσκαλος ή δημόσιος υπάλληλος, το αντίθετο, αισθάνομαι υπερήφανος. Αυτή η υπερηφάνεια, κα Figar, δεν οφείλεται στα προνόμια στα οποία αναφέρεται κάποιος συνεργάτης σας στην κυβέρνηση. Πριν ένα χρόνο, όταν προκαλέσατε τις μεγαλύτερες περικοπές που υπέστη η δημόσια εκπαίδευση της Μαδρίτης, ο κος Beteta δήλωσε ότι ήταν μία προσπάθεια να μπει ένα τέλος στα προνόμια, ότι δουλεύουμε λίγο, ότι οφείλουμε να αποδεχτούμε τις περικοπές για το συμφέρον των υπολοίπων, κλπ.

Δεν αντιλαμβάνεστε τίποτα.

Ο μέγας λιμός στον οποίο καταδικάστηκε από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής ο ελληνικός πληθυσμός, ιδιαιτέρως τις χρονιές 1941-1942, όταν επεκράτησε ένας ασυνήθιστος για τα ελληνικά δεδομένα δριμύς χειμώνας, περιγράφεται ανάγλυφα στα μηνιαία δελτία πληροφοριών που συνέτασσε η πρεσβεία μας στην Αγκυρα ως πλησιέστερη Αρχή στην κατεχόμενη Ελλάδα. «Τίθεται ζήτημα μέλλοντος φυλής» έγραφε ο έλληνας πρέσβης Ραφαήλ Ραφαήλ και συμπλήρωνε πως «πάσα παρερχομένη ημέρα πληγώνει βαθύτερον την αιμάσσουσαν Ελλάδα» (Δελτίο υπ’ αρ. 5, Νοέμβριος 1941).

Η εκτίμηση ότι κινδύνευε από αφανισμό «η ελληνική φυλή», όπως αναγράφεται σε ένα από τα Δελτία Πληροφοριών της Αγκυρας, δεν είναι υπερβολική αν ενδιατρίψει κανείς στο πλήθος των στοιχείων που επιπίπτουν καταιγιστικώς στον αναγνώστη. Η εικόνα στο κέντρο της Αθήνας ζοφερή: «Τραυματίες πολέμου περιφέρονται ρακένδυτοι και ανυπόδητοι εις τους δρόμους. Η επωδός των: ανάθεμα εις τους προδότας! Εννοούντες την Κυβέρνησιν Τσολάκογλου. Οι εξ αυτών παραμένοντες κλινήρεις στερούνται και αυτών των στοιχειωδεστέρων περιποιήσεων…» (Α’ Δελτίον – Αύγ. 1941). Ιδια τύχη είχε και ο πληθυσμός, ιδιαίτερα των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων, καθώς «η πλεονεξία των Γερμανών» να αφαρπάσσουν τεράστιες ποσότητες τροφίμων, τις οποίες και εξήγαν στη συνέχεια προς όφελος του γερμανικού λαού στη χώρα τους, καταδίκασε ένα ολόκληρο έθνος, το ελληνικό, σε «θάνατο εξ ασιτίας» (όπ.π.). «Αι λιποθυμίαι εξ ασιτίας είναι καθημερινόν θέαμα εις τας οδούς των Αθηνών, η δε κατάστασις των παιδιών είναι ανεκδιήγητος».
Στην ίδια έκθεση γίνεται λόγος για γονείς που έφθασαν στο σημείο να εγκαταλείπουν τα παιδιά τους γιατί δεν άντεχαν να τα βλέπουν να πεθαίνουν από έλλειψη τροφής, ακόμη και για γυναίκες που κατέφευγαν στην πορνεία «ίνα δυνηθώσιν να διασώσωσι την ζωήν των τέκνων των». Τα δημόσια συσσίτια μέσω 168 κέντρων διανομής δεν ήταν άλλο από «έν πινάκιον ζωμού εξ απλού ύδατος, περιέχοντος μόνον κολοκύνθους». Το γάλα, 50 μόλις δράμια, δινόταν μόνο για μωρά κατόπιν ιατρικής συνταγής, αλλά και αυτό, που οι Ιταλοί «επιθυμούντες να υπογραμμίσωσι την διαφοράν μεταξύ αυτών και των Γερμανών έφερον εσχάτως σε κυτία συμπεπυκνωμένου γάλακτος προς διανομήν μεταξύ των πτωχοτέρων τάξεων», αναφερόταν ότι οι Γερμανοί το επέταξαν «καθ’ ολοκληρίαν δια ιδίας αυτών ανάγκας» (όπ.π.). Η πρόθεση προφανής, μέρος ενός σχεδίου εξοντώσεως του πληθυσμού που συμπληρωνόταν με το χάος που επικρατούσε με εκατοντάδες συσσωρευμένα πτώματα στο κράσπεδο της οδού Μασσαλίας όπου βρισκόταν το νεκροτομείο της πανεπιστημιακής σχολής: «Τελειόφοιτος της Ιατρικής, άρτι αναχωρήσας εξ Αθηνών», έγραφε ο πρεσβευτής Ραφαήλ από την Αγκυρα, «κάνει λόγο για δεκάδες πτώματα παραμένοντα προς εκφόρτωσιν σχηματίζοντα ρυάκια αίματος, εξερχομένων εκ του στόματός των». Την κατάσταση χειροτέρευε ο δριμύς χειμώνας – «ουδέποτε εις τας Αθήνας ο χειμών ήτο τόσο βαρύς» – με τη θερμοκρασία τρεις βαθμούς υπό το μηδέν, να χιονίζει επί σειρά ημερών και τις περικοπές ηλεκτρικού ρεύματος συνεχείς, κατόπιν οδηγιών των ναζί…

Περισσότερα από 1000 άτομα συγκεντρώθηκαν  έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού τα ξημερώματα της πρώτης μέρας του χρόνου εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους κρατούμενους, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα  ανατροπής για το 2013. Οι κρατούμενοι απάντησαν με χειροκροτήματα και φωνές στα συνθήματα των αλληλέγγυων. Στη συνέχεια οι αλληλέγγυοι πραγματοποιήσαν πορεία προς τις γυναικείες φυλακές.

Η παγκόσμια λογοτεχνική κοινότητα υποδέχθηκε με ενθουσιασμό τις τελευταίες μέρες, όχι την κυκλοφορία κάποιου σπουδαίου βιβλίου ή τη βράβευση ενός σημαντικού συγγραφέα, αλλά την ανακάλυψη μίας φωτογραφίας που εικάζεται πως απεικονίζει την κορυφαία Αμερικανίδα ποιήτρια Έμιλι Ντίκινσον (1830-1886).
Μέχρι σήμερα, η μόνη επιβεβαιωμένη – διάσημη πλέον – φωτογραφία (για την ακρίβεια, δαγγεροτυπία) της Ντίκινσον χρονολογείται από το 1846 ή το 1847, όταν η ποιήτρια ήταν μόλις 16 ετών.
Η παρουσίαση μίας δαγεροτυπίας που πιθανώς απεικονίζει την ποιήτρια έγινε σε συνάντηση της Παγκόσμιας Λογοτεχνικής Κοινότητας Έμιλι Ντίκινσον, στο Κλίβελαντ, από την ακαδημαϊκό Μάρθα Νελ Σμιθ, που ειδικεύεται στο έργο της Ντίκινσον.
Παρότι δεν έχει αποδειχθεί ακόμη αν το πρόσωπο που απεικονίζεται είναι όντως η Ντίκινσον, οι πιθανότητες, βάσει ομοιοτήτων στην κατασκευή του προσώπου, είναι αρκετά μεγάλες.
Η δαγγεροτυπία χρονολογείται από το 1859 ή 1850, έτος κατά το οποίο η Ντίκινσον είχε ήδη αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, σύμφωνα με τις επίσημες βιογραφίες της.
Δίπλα στην Ντίκινσον απεικονίζεται, κατά πάσα πιθανότητα, η Κέιτ Σκοτ Τέρνερ, καλή φίλη της Ντίκινσον και, για ορισμένους ερευνητές, ίσως και ερωμένη της ποιήτριας.

Kοριτσάκι
που δεν ξέρω τ΄όνομά σου,
με την περιποιημένη γαλλική κοτσίδα που με περισσή φροντίδα χτένισε η μαμά σου,
με τα πράσινα σοσόνια ασορτί με το μπουφανάκι σου,
τα λυμένα κορδόνια των παπουτσιών σου,
και τις σφιγμένες σου γροθιές που
δεν κράτησαν δυοσμαρίνια.
Mικρή Μαρίνα των Βράχων του κόσμου της φρίκης, της προσφυγιάς και της απανθρωπιάς,
είδες με τα κλειστά σου μάτια τους βυθούς του Ανθρωποφάγου Αιγαίου,
κράτα τα κλειστά και ονειρέψου λεύτερη και παίξε με τον μικρό Ιρανό που πνίγηκε κι αυτός στον Έβρο, σου ψιθυρίζω την ιστορία του στ΄αυτί
και σου υπόσχομαι να αγωνιστώ με τίμημα τη δική μου ζωή
να μην αλυχτίσουν πάνω στο νεκρό σου σώμα ξανά τα Τέρατα.

της Σ. Λαμπίκη

Του Μιχάλη Ψύλου

Ονομάζεται Κρίστιαν Βορχ και είναι υπερήφανος για τα ναζιστικά διαπιστευτήρια της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν μέλος των Waffen SS, η γιαγιά του λέγεται ότι βοήθησε τον διαβόητο «Χασάπη της Λυών», Κλάους Μπάρμπι, να διαφύγει τη σύλληψη και ο παππούς του ήταν στέλεχος του ναζιστικού κόμματος του Χίτλερ.

Ο 56χρονος Βορχ έχει περάσει πέντε χρόνια στη φυλακή για υποκίνηση φυλετικού μίσους και δεν διστάζει να αποκαλεί «γαϊδάρους» όσους εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι Εβραίοι εξοντώθηκαν με αέρια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

 

Ο Βορχ, που θεωρείται ένας από τους πλέον «έμπειρους νεοφασίστες στη Γερμανία», είναι ο ηγέτης του «Ντι Ρέχτε» (Die Rechte – Η Δεξιά), του νέου ακροδεξιού κόμματος, που ιδρύθηκε τον περασμένο Μάιο και φιλοδοξεί να διαδεχθεί στην πολιτική σκηνή της Γερμανίας το νεο-ναζιστικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NPD), το οποίο τελεί υπό απαγόρευση.

 

Η γερμανική Μπούντερσρατ (Ανω Βουλή) που συγκροτείται από τους εκπροσώπους των ομοσπονδιακών κρατιδίων, ψήφισε υπέρ της απαγόρευσης του NPD και η τύχη του νεοναζιστικού κόμματος θα κριθεί στην Μπούντεστανγκ (ομοσπονδιακή βουλή) στις αρχές του νέου χρόνου.

Θεωρούμε απαραίτητο να μοιραστούμε κάποια συμπεράσματα απο την εισβολή των φασιστών στον Αγιο Κωνσταντίνο.
1) Η Χρυσή Αυγή είναι ξένο σώμα και στον Αγιο και στην πόλη του Αγρινίου. Κανείς κάτοικος της ιστορικής συνοικίας της προσφυγιάς και της αντίστασης δεν μετείχε στο ακροδεξιό μπουλούκι. Ο κόσμος παρακολουθούσε παγωμένος και αμέτοχος. Κάποιοι γιούχαραν απο τα μπαλκόνια ,κάποιοι Συριζαίοι απο το δρόμο. Αντιφασιστική συγκέντρωση είχε ηδη ακυρώσει το κάλεσμα των φασιστών στη Δημάδη. Τα εκλογικά αποτελέσματα και τα κανάλια δεν σημαίνουν οτι η παρακρατική συμμορία εχει κοινωνικοποιήσει τη δράση της. Είναι απολύτως εφικτή η κοινωνική-πολιτική-φυσική συντριβή της Χρυσής Αυγής, αρκεί να κινητοποιηθούν οι εφεδρείες του μετώπου της αριστεράς. Δεν σημαίνει βέβαια οτι αυτά τα μεγέθη δεν μπορεί να αλλάξουν αν δεν πάρουμε τα μέτρα μας.
2) Οι αρχές διεκπεραίωσαν πειθήνια το αίτημα της φασιστοομάδας. Κάποιοι ένστολοι προκαλούσαν παροτρύνοντας φίλους και συγγενείς να πάρουν τη φασιστοδωρεά. Ο δε Δήμος Αγρινίου υποτίθεται οτι δεν έδωσε άδεια στη Χρυσή Αυγή για τη χρήση του δημόσιου χώρου. Παρόλα αυτά ,τροχονόμοι, δημοτικοί υπαλληλοι, αστυνομία συνεργάστηκαν άψογα με τους ναζήδες. Η πολιτική ευθύνη είναι και υπαρκτή και τεράστια για τους Μνημονιακούς τοπάρχες μας. Βάζουν τη βία στην πόλη του Αγρινίου, επιτρέποντας σε μια ναζιστική συμμορία να περιφέρεται κραδαίνοντας παλούκια και φωναζοντας ρυθμικά «αίμα,αίμα». Τι θα μας πούν,ότι είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα; Παντού αστυνομία και κυβέρνηση παίρνουν θέση υποστηρίζοντας και καλύπτοντας τη δράση και τη διείσδυση της Χρυσής Αυγής. Η απροκάλυπτη βία εναντίον αντιφασιστών (βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ σε αντιφασίστες-συλλήψεις και κρατική βία στο Βόλο) συνοδεύεται απο την πολιτική προώθηση των φασιστών. Όλο και περισσότερος κόσμος αντιλαμβάνεται τη Χρυσή Αυγή σαν τμήμα της κρατικής καταστολής των αγώνων ενάντια στη φτώχεια και τα Μνημονια. Αναπτύσσεται ταυτόχρονα ένας αυθόρμητος αντιφασισμός παρόλη τη σχετική αδράνεια των επιτελείων της μαζικής αριστεράς. Συγκροτούνται αντισυγκεντρώσεις ,αντιφασιστικές πρωτοβουλίες, συλλογικότητες. Η ανάπτυξη των φασιστών δημιουργεί περιβάλλον εχθρικό προς την αριστερά, τα συνδικάτα,τις συλλογικότητες της αντίστασης και κάποιος κόσμος το αντιλαμβάνεται. Είναι κρισιμότατο η αριστερά να αναβαθμίσει τις αντιφασιστικές της προτεραιότητες το συντομότερο δυνατόν.
3) Και στο Αγρίνιο όπως και αλλού,βρισκόμαστε πλεόν όλο και συχνότερα αντιμέτωποι με την ανάγκη μαζικής αντιφασιστικής κινητοποίησης. Η τελευταια φασιστική «φιλανθρωπία»-κήρυγμα μίσους, με την αιμοδοσία στο νοσοκομείο Αγρινίου, κατέδειξε χαμηλά αντανακλαστικά και πολιτική αδυναμία. Συνολικά στη συγκυρία, η ανάπτυξη του φασιστικού βραχίονα βάζει στην αριστερά νέα καθήκοντα στα οποία και πρέπει να ανταποκριθούμε. Ο σεκταρισμος  στο θέμα του φασισμού είναι ο χειρότερος οδηγός. Η ίδια η φύση του φασιστικού κινήματος επιβάλλει την ενότητα στη δράση όλων των εργατικών-λαικών κομμάτων και ρευμάτων. Προφανώς δεν εννούμε τον γιαλαντζί αντιφασισμό του Μπέννυ που διόρισε υπουργούς τους Βορίδη-Γεωργιαδη. Θεωρούμε  όμως απαραίτητο το ενιαίο εργατικό μέτωπο σαν προυπόθεση αποτελεσματικής αντιφασιστικής δράσης.»Βαδίζουμε χώρια, χτυπάμε μαζί». Αυτο πρέπει να είναι οδηγός στη δράση των διαφορετικών δυνάμεων της αριστεράς και των αντιεξουσιαστών.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί ενωτική αντιφασιστική επιτροπή σαν πεδίο συνεργασιας όλων των αντιφασιστών. Να συστηματικοποιηθεί σε μόνιμη βάση η κοινή δράση των αντιφασιστών με  βάση συμφωνίας να αποτραπεί η εισβολή των φασιστών-να ακυρωθεί η δυνατότητα τους στην ανοικτή προπαγάνδα μίσους και βίας,να στερέψουμε τη δεξαμενή στρατολογιών των φασιστών. Είναι αδιανοητο να επικαλούμαστε στρατηγικες διαφορές ωστε να αποφεύγουμε τα άμεσα αντιφασιστικά καθήκοντα. Ιδίως οταν εχει αποδειχτει στην πραξη η αδυναμία των μεμονωμένων οργανώσεων, κομμάτων, χώρων να προβάλλουν αντίδραση ικανής μαζικότητας και  κοινωνικής βαρύτητας. Μόνιμη ενωτική αντιφασιστική συσπείρωση με κύριο στόχο τη μαζικότερη δυνατή κινητοποίηση των εργαζόμενων, της αριστεράς, της νεολαίας ενάντια στη φασιστική απειλή.

Η απο τα πάνω συννενόηση των χώρων της αριστεράς όσο απαραίτητη και αν είναι δεν αρκεί στο βαθμό που δεν συνοδεύεται απο την απο τα κάτω συσπείρωση και δράση. Κάθε παράταξη σε χώρους δουλειάς και σπουδών, κάθε δημοτική παράταξη, πολιτική συσπείρωση, πρέπει να εντάξει τον αντιφασισμό στην αντζέντα του. Η ενότητα και η μαζικότητα των δράσεων δεν θα μας χαριστεί, πρέπει να την επιβάλλουν οι αντιφασίστες αγωνιστές με τη δική τους δράση, στα συνδικάτα και στα κόμματα της αριστεράς. Πρέπει με επίμονο τρόπο να συνδέουμε τη μνημονιακή επίθεση με τη δράση των φασιστών, να καταδεικνύουμε τους δεσμους των φασιστών με τις επιλογές του κεφαλαίου και των δανειστών. Η πάλη ενάντια στη φτώχεια είναι και πάλη ενάντια στο φασιστικό καρκίνωμα.

Η αντιφασιστική πάλη δεν πρέπει να εκλαμβάνεται αποκλειστικά σαν αμυντική πρακτική. Η επιλογή του καθεστωτος να στηρίξει τους φασίστες είναι οργανικό τμήμα της νεοφιλελεύθερης επιθεσης. Η μαζική αντιμετώπιση τους, η πολιτική και οργανωτική ήττα των φασιστών μπορεί να αντιστρέψει τον συνολικότερο πολιτικό συσχετισμό, να ξαναδώσει αυτοπεποίθηση και ισχύ στο εργατικό, αριστερό στρατόπεδο. Η αντιφασιστική πάλη μπορεί να αποδειχτεί «ο αδύναμος κρίκος»της μνημονιακής επίθεσης. Απο την αντιμετωπιση των μαχαιροβγαλτών της χρυσής αυγής, μπορεί να αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ανατροπής της επίθεσης που δεχόμαστε στο εισόδημα και τα δικαιώματα. Ωστε του χρόνου,να κάνουμε πρωτοχρονια χωρίς φασίστες, μνημόνια, καταστολή. Χωρίς γραφεία της χρυσής αυγής ούτε στο Αγρίνιο, ούτε πουθενά.
ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Κινηση «Απελάστε το Ρατσισμό» Αγρίνιου.