Παρασκευή, 12 Ιούνιος, 2026

Μηνιαίο Αρχείο:Απρίλιος 2013

xrhmaΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Εν κρυπτώ και χωρίς καμία κοινωνική συνείδηση, η κυβέρνηση πέρασε άρθρο με το οποίο τα δικαιώματα των εργαζομένων σε επιχειρήσεις που πτωχεύουν, μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα μετά τα έσοδα του κράτους.

Με το άρθρο 33 του Ν.4141-2013 που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 5 Απριλίου, οι απαιτήσεις του Δημοσίου προηγούνται αυτών των εργαζομένων σε επιχειρήσεις που δήλωσαν πτώχευση, ενώ μέχρι πρόσφατα πρώτα αποπληρώνονταν οι εργαζόμενοι.

Η ρύθμιση αυτή προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, με τον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας να στηλιτεύει την επιλογή της Κυβέρνησης να περάσει την τροπολογία νύχτα. Πιο συγκεκριμένα, η ανακοίνωση του αναφέρει πως πλέον «κατ’ ουσίαν εξανεμίζεται πλήρως η δυνατότητα ικανοποίησης των εργαζομένων για τα οφειλόμενα δεδουλευμένα και αποζημιώσεις, ή έστω ένα μικρό μέρος των απαιτήσεων τους».

Συνέχεια

9Οι δομές για τους ευάλωτους επιμένουν στην κρίση, ενώ το κράτος, αντί για βοήθεια, καθυστερεί ακόμα και τα ευρωπαικά κονδύλια

Της Αντας Ψαρρά

«Ακόμα και οι ευρωπαϊκοί πόροι που υπάρχουν και είναι διαθέσιμοι σταματούν. Η χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων των δομών φιλοξενίας όσων αιτούνται άσυλο σταμάτησε. Η χρηματοδότηση τελειώνει και σε λίγο ακόμα και όσοι παρεμβαίνουν στα στρατόπεδα θα σταματήσουν να το κάνουν. Οτιδήποτε έχει σχέση με αλλοδαπούς σταματάει». Αυτή ήταν μία από τις ζοφερές επισημάνσεις του επιστημονικού υπεύθυνου της Βαβέλ, Νίκου Γκιωνάκη.

Η επίσκεψη στο φιλόξενο Κέντρο Ημέρας Βαβέλ στην Κυψέλη, που συνεχίζει να επιμένει, μας έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε από κοντά τις δραστηριότητες αλλά και τις τρομακτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα. Η Βαβέλ παρέχει ψυχοκοινωνική στήριξη και αποκατάσταση σε μετανάστες και πρόσφυγες. Στη διάρκεια της λειτουργίας της από το 2008 έχει εξυπηρετήσει εκατοντάδες ανθρώπους. Επιπλέον, ανάμεσα στις πολλές δράσεις της εξειδικεύεται στην παροχή ψυχοκοινωνικής στήριξης και αποκατάστασης σε θύματα βασανιστηρίων, των οποίων οι ανάγκες είναι αυξημένες και χαρακτηρίζονται από ιδιαιτερότητα και πολυπλοκότητα. Ειδική ψυχολογική φροντίδα παρέχεται στους ανηλίκους.

Συνέχεια

soulΒρισκόμαστε στα 1905. H 19χρονη Σαμπίνα από τη Ρωσία πάσχει από μια ιδιάζουσα μορφή υστερίας. Προκειμένου να θεραπευτεί, νοσηλεύεται για ένα χρόνο σε ψυχιατρική κλινική της Ζυρίχης. Εκεί ο νέος ψυχίατρος Καρλ Γκουστάβ Γιουνκ αναλαμβάνει τη φροντίδα της, εφαρμόζοντας για πρώτη φορά την ψυχαναλυτική μέθοδο του μέντορά του, Σίγκμουντ Φρόιντ. Η υπόθεση της ταινίας βασίζεται στην προσφάτως ανακαλυφθείσα μυστική αλληλογραφία των Κάρλ Γιουνκ, Σίγκμουντ Φρόιντ και Σαμπίνας Σπιλράιν. Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία με σημείο εκκίνησης τον εγκλεισμό της Σαμπίνας και τη θεραπεία της χάρη (κυρίως;) στον ερωτά της με τον ψυχίατρο Κ. Γιουνκ. Η ιστορία, έπειτα, συνεχίζεται με την επιστροφή της στην προ-εναναστατική Ρωσία, όπου -ως ψυχαναλύτρια πια- ιδρύει το διάσημο «Λευκό Βρεφοκομείο», και ολοκληρώνεται με τον ξαφνικό της θάνατο το 1942, όταν πέφτει θύμα της Ναζιστικής βίας.

Η αναζήτηση της πραγματικής αλήθειας γι’ αυτή την ιστορία, γίνεται ο άξονας της κινηματογραφικής πλοκής. Δυο σύγχρονοι ερευνητές, ο ιστορικός Ρ. Φρέιζερ από τη Γλασκώβη και η νεαρή Γαλλίδα φοιτήτρια Μαρί γνωρίζονται τυχαία στη σημερινή Μόσχα και παρά τις φαινομενικά ασύμβατες έρευνες και ιδιοσυγκρασίες (!) τους, διαπιστώνουν τελικά ότι μοιράζονται το ίδιο κίνητρο: την αναζήτηση και αποκατάσταση της (ιστορικής) αλήθειας. Με κοινό σημείο αναφοράς την ιδιότητα της Σαμπίνας ως ψυχαναλύτριας και με ιστορική μαρτυρία το ημερολόγιό της, ερευνούν και «μας» αφηγούνται σπονδυλωτά σταθμούς της ζωή της, ενώ οι ίδιοι, ως «παντογνώστες αφηγητές», μας επιτρέπουν να παρακολουθήσουμε τα συναισθήματα που αναπτύσσουν σε όλο το ταξίδι αυτής της αναζήτησης… Δύο ασύγχρονες, αλλά παράλληλες ιστορίες αγάπης και μια συγκλονιστική διαδρομή στον 20ό αιώνα.

Συνέχεια

9

Τα απρόσμενα αποτελέσματα ενός πειράματος

Το 2012, η μη κερδοσκοπική οργάνωση One Laptop Per Child που έχει ως στόχο να εξοπλίσει κάθε παιδί των αναπτυσσόμενων χωρών με ένα λάπτοπ, δοκίμασε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον εγχείρημα σε δύο απομακρυσμένα χωριά της Αιθιοπίας που βρίσκονταν σε απόσταση 50 μιλίων από την πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα.

Οι ερευνητές έδωσαν στα χωριά αυτά ταμπλέτες Motorola Xoom (εγχειρίδιο χρήσης της συσκευής στα αγγλικά) μαζί με ηλιακούς φορτιστές, μαθαίνοντας μόνο στους ενήλικες τον τρόπο με τον οποίο φορτίζουν οι συσκευές. Έχοντας εξοπλίσει τα tablets με παιχνίδια εκμάθησης της αγγλικής αλφαβήτου, ηλεκτρονικά βιβλία, ταινίες, κινούμενα σχέδια, εφαρμογές ζωγραφικής και άλλα apps, οι ερευνητές ήθελαν να εξετάσουν αν μπορούσαν τα αναλφάβητα παιδιά, που δεν είχαν συναντήσει ποτέ ξανά στη ζωή τους κάποιο κείμενο, να μάθουν από μόνα τους να διαβάζουν.
Για την παρακολούθηση της προόδου των παιδιών, οι συσκευές διέθεταν μία κάρτα μνήμης που κατέγραφε λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο τις χρησιμοποιούσαν οι νεαροί χρήστες. Μία φορά την εβδομάδα ένας τεχνικός αντικαθιστούσε τις κάρτες και συνέλεγε εκείνες που ήταν «γεμάτες» με δεδομένα, ώστε να εξεταστούν προσεχτικά από τους ερευνητές του πρότζεκτ.

Συνέχεια

9Της Ευάννας Βενάρδου

«Almanya – Καλώς ήρθατε στη Γερμανία», τιτλοφορείται μια νέα ταινία που θα δούμε το Πάσχα στις αίθουσες. Οχι, δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε κωμωδίες για τους γκασταρμπάιτερ -έστω και για τους Τούρκους. Και ομολογούμε πως μια φρέσκια ταινία, για την (περιπετειώδη) ενσωμάτωση μιας παραδοσιακής οικογένειας Τούρκων από την Ανατολία στη Γερμανία του ’60, είναι ευπρόσδεκτη.

Αφήστε που μας θυμίζει τα δικά μας. Ο όρος γκασταρμπάιτερ («φιλοξενούμενος εργάτης») ήταν απόλυτα ταυτισμένος με τους Ελληνες, που έφυγαν μαζικά για τη Γερμανία, το ’60, αφού βέβαια περνούσαν από εξονυχιστικά ιατρικά τέστ. Ε, λοιπόν, είχαν και οι Τούρκοι τους δικούς τους γκασταρμπάιτερ: κατέφθαναν στη Δυτική Γερμανία με τρένα από την Κωνσταντινούπολη, τα οποία είχαν κατασκευαστεί ειδικά γι’ αυτόν το σκοπό. Το ταξίδι τους διαρκούσε τουλάχιστον 50 ώρες, και μέχρι το 1973 ξεπέρασαν τα 2,6 εκατομμύρια. Και σήμερα άλλωστε η τουρκική παροικία στη Γερμανία είναι ισχυρή.

Συνέχεια

-PAXP-deijE13ΕΚΚΛΗΣΗ  ΓΙΑ  ΣΥΛΛΟΓΗ  ΑΠΟΛΥΤΩΣ  ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ  ΓΙΑ  ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
 
   Στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων των πόλεών μας (Κεντρικό Πειραιά, Δραπετσώνα, Νίκαια), κάτω από απάνθρωπες συνθήκες κρατούνται μετανάστες που συνελήφθησαν χωρίς χαρτιά.
   Έχουν ανάγκη από:
1. Ατομικά είδη υγιεινής (σαπούνια, σαμπουάν, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, πετσέτες)
2. Ρούχα (παντελόνια, πουκάμισα, κάλτσες)
3. Παπούτσια και παντόφλες
4. Τσιγάρα, τηλεκάρτες, βιβλία (στην αραβική και πακιστανική)
5. Συσκευασμένα τρόφιμα όπως κρουασάν, κράκερς, μπισκότα κλπ.
6. Φάρμακα (κυρίως αναλγητικά και αντιβιοτικά)
Δεν υπάρχουν επίσης πλυντήρια για να πλένουν τα ρούχα τους.
   Κάνουμε έκκληση σε όλους τους πολίτες που συμπάσχουν και κατανοούν τα προβλήματα των ανθρώπων που η φτώχεια και ο πόλεμος έδιωξε από τον τόπο τους, να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν.
   Στο σχολείο μας στην Παλιά Κοκκινιά, Κω και Αγ. Αναργύρων, κάθε Σάββατο από τις 3 μ.μ. έως τις 8 μ.μ. και κάθε Κυριακή από τις 10 π.μ. έως τις 8 μ.μ. συγκεντρώνουμε αναγκαία. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2104200917

ορφανουδακης 3 (1)Γράφει ο Λεωνίδας Ορφανουδάκης

Έχει απαγορευτικό μπαμπά ! Το πλοίο για την Κρήτη δεν θα φύγει , επιστρέφω στο σπίτι . Σε παρακαλώ αν μπορείς έλα να με πάρεις από το σταθμό του Μετρό του Χαλανδρίου .
Έφτασα στο σταθμό περίπου στις εννέα και μισή , μέσα σε άγρια χιονοθύελλα  .  Μια σκιά , μια μικροκαμωμένη ανθρώπινη σιλουέτα , μόλις που διακρινόταν  χαμένη στις σκιές του υποστέγου του σταθμού .  Ανησύχησα καθώς είχα καθυστερήσει .  Ζητιανεύει  , περιμένει κάποιον ή  να βουτήξει κάτι  .  Έτσι σκέφτηκα και εγώ σαν τον καθένα σας καθώς προσπέρασα την σκιά  για να σταματήσω λίγο παραπέρα  , κοντά στη στάση των Τρόλεϊ   όπου με περίμενε η κόρη μου . Της Άνοιξα την πίσω πόρτα και βιαστικά λόγω και του χιονιά , έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο την βαλίτσα της και γυρίσαμε σπίτι  . Εκεί ανακάλυψε πως είχε χάσει ένα……..τσαντάκι   χεριού που  κρατούσε  μαζί με τη βαλίτσα  . Ένα τσαντάκι  από αυτά που έχουμε συχνά μαζί μας όταν ταξιδεύουμε και μέσα στο οποίο είχε,  ταυτότητα , κάρτες , αρκετά μετρητά , το εισιτήριο πλοίου ,  διάφορα άλλα χαρτά  , τα  κλειδιά της και άλλα πολλά .  Σκεφτείτε το λύγο !  Σκέτη απελπισία μας κατέλαβε  .

Συνέχεια
Προηγούμενο1...345...49Επόμενο Σελίδα 4 από 49

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»