Μηνιαίο Αρχείο:Απρίλιος 2013

του Πέτρου Κατσάκου

 

Ως Σημαία ευκαιρίας ή σημαία ευκολίας (flag of convenience), χαρακτηρίζει από το 1959 ο ΟΟΣΑ, τις σημαίες κάποιων χωρών όπως, της Λιβερίας, του Παναμά, της Ονδούρας και της Κόστα Ρίκας των οποίων οι νόμοι επιτρέπουν και επί της ουσίας διευκολύνουν φορολογικά τα νηολογημένα υπό την σημαία τους πλοία ξένης πλοιοκτησίας.

 

Με τις σημαίες ευκαιρίας οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ακόμη και σήμερα: την πλέον ευμενέστατη φορολογική μεταχείριση, ευκολότερη δανειοληψία με πλείστες ασφαλίσεις, λιγότερους κινδύνους από πολεμικές εμπλοκές ή διεθνείς υποχρεώσεις των χωρών τους, απαλλαγή από κρατικές αναμίξεις στην εκμετάλλευση των πλοίων τους, ελαστικότητα στην έκδοση αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας των ναυτικών (πτυχία, διπλώματα) κ.ά.

1

Ο κλάδος Τέχνης της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΕΨΕ) συνεχίζει και εφέτος για έκτη συνεχή χρονιά τον κύκλο προβολών «Κινηματογράφος και Ψυχιατρική» από το Σάββατο 30 Μαρτίου, εγκαινιάζοντας την συνεργασία του με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος και το περιοδικό «Σινεμά», μετακομίζοντας από το «Τριανόν» στο χώρο της Ταινιοθήκης.

Δελτίο τύπου

αντιναζιΤο απόγευμα της Τρίτης 2/4 ομάδα γνωστών χρυσαυγιτών των Χανίων βγήκαν απο τα γραφεία τους, κατευθυνθηκαν στα γραφεία του ΚΚΕ όπου φώναζαν συνθήματα και χαιρετούσαν ναζιστικά. Με αφορμή αυτό το περιστατικό το ΚΚΕ έκανε αντιφασιστική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Τα χρυσαύγουλα όμως δεν σταμάτησαν εκεί μετά από λίγη ώρα και εμφανώς μεθυσμένοι κατευθυνθήκαν στην  πλατεία της δημοτικής αγοράς όπου χτύπησαν 3 μετανάστες (2 από το Μαρόκο και έναν από την Αλβανία). Στη συνέχεια όλοι μαζί υπερήφανοι για τα κατορθώματά τους αποφάσισαν να  να τα πιουν σε μπαρ στο παλιό λιμάνι. Καθ΄οδόν όποιον συναντούσαν στο δρόμο τους τον ρωτούσαν τι ψηφίζει, όποιος δεν απαντούσε ότι ψηφίζει χρυσή αυγή τον εκφόβιζαν με απειλές. Κάποια στιγμή συνάντησαν στο δρόμο Αμερικανούς από την βάση της Σούδας, τους ρώτησαν αν είναι με την Κου Κλουξ Κλαν και φωτογραφήθηκαν μαζί τους. Όμως δεν εννοούν να καταλάβουν ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές. Εξοργισμένοι αντιφασίστες δεν έμειναν με δεμένα τα χέρια,  με τη συμμέτοχη θαμώνων από τα γύρω μαγαζιά και περαστικούς προπηλάκισαν τους χρυσαυγίτες . Το αποτέλεσμα ήταν να τσακίσουν τους φασίστες με την πραγματική έννοια και να ρίξουν τον γνώστο Χανιώτη υποψήφιο βουλευτή Σ. Βλαμάκη στη θάλασσα.

7γράφει ο Ιός

Η διαφαινόμενη μετατόπιση της πολιτικής σκηνής προς τα δεξιά επικυρώθηκε συμβολικά, στις 6 Μαρτίου, με την ομόθυμη εξύμνηση του ιδρυτή της Ν.Δ .από τις ηγεσίες κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι αντιδράσεις μιας μερίδας της Αριστεράς στην αναγόρευση του Κωνσταντίνου Καραμανλή σε καθολικό σημείο αναφοράς διασκεδάστηκαν ως αδικαιολόγητη εμμονή σε ξεπερασμένους διαχωρισμούς του παρελθόντος. Είναι όμως έτσι;

Από μια άποψη, θα ‘πρεπε να το περιμένουμε. Η αγιοποίηση του Καραμανλή προωθείται εδώ και καιρό από το ομώνυμο ίδρυμα που σύστησε ο ίδιος το 1983, με αποκλειστικό σκοπό, όπως εξηγεί ο πρώτος πρόεδρός του, «να βοηθήσει στην υστεροφημία του» και -ταυτόχρονα- «στην ιστορική έρευνα των ετών που αυτός πρωταγωνίστησε στον πολιτικό στίβο» (Κων/νος Τσάτσος, «Λογοδοσία μιας ζωής», Αθήνα 2001, σ. 462).

Η σταδιοδρομία του ιδρυτή της Ν.Δ. περιέχει όμως πάμπολλα σκοτεινά σημεία, εξαιρετικά επίκαιρα, μάλιστα: λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων διά της μετατροπής των αποθεματικών τους σε δάνεια προς τους ιδιώτες «επενδυτές», «αναστολή πάσης διώξεως Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματιών πολέμου» (ΝΔ 4016/59), οικονομικά σκάνδαλα διαφόρων «κουμπάρων» ή και μελών της οικογένειας Καραμανλή (βλ. δίπλα). Η «αποικιακή» σύμβασή του με την Πεσινέ υποχρέωσε τη ΔΕΗ να παρέχει στην εταιρεία τεράστιες ποσότητες ρεύματος σε εξευτελιστική τιμή για 50 χρόνια, προκαλώντας την οργή ακόμη και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που διακήρυξε τότε ότι «καμία υπογραφή και καμία σύμβασις δεν είναι δυνατόν να υποχρεώση τον Ελληνικόν λαόν εις το διηνεκές να είναι φόρου υποτελής εις ορισμένους έξυπνους κυρίους της αλλοδαπής» (30.11.1960). Τελικά ο Καραμανλής γλίτωσε το ειδικό δικαστήριο γι’ αυτή την υπόθεση μόνο και μόνο επειδή η Βουλή αποφάνθηκε, το 1965, ότι το αδίκημα είχε παραγραφεί.

World_Autism_Awareness_DayΠηγαίνουν στο σχολείο, φοιτούν στο πανεπιστήμιο, εργάζονται, κάνουν οικογένεια… Ο λόγος για τα παιδιά με αυτιστικά σύνδρομα. Εκτιμάται ότι το 1 στα 3 αυτιστικά παιδιά, μεγαλώνοντας, ζει και εργάζεται χωρίς πρόβλημα. Ορισμένα εντυπωσιάζουν με την ευφυΐα τους, ενώ αρκετοί ενήλικοι με αυτισμό δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν, επειδή τα συμπτώματά τους είναι πολύ ήπια. Ωστόσο, αρκετά παιδιά παρουσιάζουν βαριές μορφές της νόσου και έχουν ανάγκη μακροχρόνιας βοήθειας. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμη μια αποτελεσματική θεραπεία ή μια ιατρική εξέταση για τη διάγνωση του αυτισμού. Γι’ αυτό και διεθνώς οι ερευνητές αναζητούν μέχρι και σήμερα μεθόδους θεραπείας.

Ελπιδοφόρες εξελίξεις
Έγκαιρη διάγνωση από τους 6 μήνες Σήμερα ο αυτισμός μπορεί να διαγνωστεί μόνο μέσω της παρατήρησης της συμπεριφοράς του παιδιού. Γι’ αυτό και η Autism Observation Scale for Infants (A.O.S.I.), που δημιουργήθηκε από καναδούς ερευνητές και επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση από τους 6 μήνες, θεωρείται μια ελπιδοφόρος εξέλιξη. Είναι μια κλίμακα 10 σημείων, βάσει της οποίας αξιο­λογείται η συμπεριφορά του βρέφους (π.χ. αν αντιδρά στο άκουσμα του ονόματός του, αν κοιτάει το γονιό), προκειμένου να εντοπιστούν τα μωρά που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να εκδηλώσουν αυτισμό.

krax 12Πολλές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε σαν κωμωδία είτε σαν τραγωδία. Είναι το κραχ του ’29 ίδιο με το σημερινό; Σίγουρα έχει ομοιότητες, αλλά και διαφορές. Μία από τις διαφορές σε σχέση με το σήμερα, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κυνικοί, είναι ότι το ΄29 οι χρηματιστές και οι κεφαλαιοκράτες έπεφταν από τα μπαλκόνια, ενώ σήμερα πέφτουν οι εργαζόμενοι! Το ερώτημα όμως παραμένει και ίσως να απαντηθεί, εν μέρει, βλέποντας το ντοκιμαντέρ. Δείτε επίσης την προσπάθεια του καπιταλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο να ξεπεράσει την κρίση μέσω των στρατιωτικών εξοπλισμών.

Η «Μεγάλη Ύφεση», όπως χαρακτηρίστηκε στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τους αναλυτές προκλήθηκε μετά από το χρηματιστηριακό κραχ, που ξεκίνησε στις 24 Οκτωβρίου του 1929, την λεγόμενη Μαύρη Πέμπτη. Το τέρμα της κρίσης στις ΗΠΑ ταυτίστηκε με το έναυσμα της πολεμικής οικονομίας του 2ου παγκοσμίου πολέμου, γύρω στο 1939.

 

βυζαντιοΤου Νάσου ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
ΟI Έλληνες εθνικιστές κάνουν συνήθως δύο λαθροχειρίες. Από τη μία πλευρά, υποστηρίζουν ότι είναι συνεχόμενη ανά τους αιώνες η ιστορία του ελληνισμού (πράγμα που έχει αποδειχτεί ιστορική απάτη) , και από την άλλη ωραιοποιούν διάφορες ιστορικές φάσεις, που όμως αποτελούν ΜΝΗΜΕΙΑ ΦΡΙΚΗΣ. Για παράδειγμα, θεωρούν ότι Μεσαίωνας υπήρχε μόνο στη Δύση, ενώ το Βυζάντιο ήταν φάρος πολιτισμού και ανθρωπιάς!! ΟΥΔΕΝ ΨΕΥΔΕΣΤΕΡΟΝ!! Είναι άξια απορίας τα φρικτά βασανιστήρια κι οι απάνθρωπες ποινές που εφαρμόστηκαν, καθ’ όλη τη διάρκεια της αυτοκρατορίας αυτής. Οι φρικαλεότητες εκτινάχθηκαν σε απίστευτα ύψη. Η απανθρωπιά των Βυζαντινών μας προκαλεί τεράστιες δέος και τρομερή κατάπληξη για το απίστευτο μέγεθος της διαστροφής, στην οποία μπορεί να περιέλθουν ανθρώπινα όντα.
Στο Βυζάντιο άναψαν οι πρώτες πυρές για την θανάτωση αιρετικών και μάγων. Στο Βυζάντιο η πρώτη Ιερά Εξέταση. Καινούργιες μέθοδοι βασανισμού και εκτελέσεων εφαρμόζονται για κατάδικους και εχθρούς της εξουσίας. Όλα αυτά μαζί με τη διαφθορά του συστήματος, συνθέτουν μια τοιχογραφία φρίκης και τρόμου. Η κατάκτηση και η διατήρηση της αυτοκρατορικής ηγεμονίας, γράφει ο Μιχαήλ Ψελλός, γινόταν «φόνοις και αίμασιν»…Βασάνιζε η αυτοκρατορική εξουσία, βασάνιζε και η πατριαρχική. Με την ίδια αγριότητα. Οι βασανιστές του πατριαρχείου συναγωνίζονταν τους βασανιστές του παλατιού σε σκληρότητα και εφευρετικότητα. Η αγριότητα των βυζαντινών ηθών, ο σαδισμός και οι εκδικητικές επινοήσεις στους βασανισμούς εξεικονίζονται στα κείμενα των χρονογράφων. Αναρωτιέται π.χ. ο συγγραφέας Νικήτας Χωνιάτης ποιος από τους πασίγνωστους τύραννους της αρχαιότητας υπήρξε τόσο θηριώδης όσο οι σύγχρονοί του ηγεμόνες. Μήπως ο Καμβύσης ή ο Ταρκύνιος, μήπως ο Έχετος ή ο Φάλαρις; Δεν είναι επομένως περίεργο που πολλοί αυτοκράτορες χαρακτηρίζονται από Βυζαντινούς συγγραφείς αίσχιστοι, παμμίαροι, δυσεβείς, θεοβδέλυκτοι, ωμότατοι, ανόσιοι, τρισάθλιοι, θηριώδης, αιμοχαρείς, θεομισείς, αλιτήριοι, παλαμναίοι (δηλ. δολοφόνοι, βδελυροί).

124415-tyrannyΤου Θ. Τσαλαπάτη

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΙΑ
Η ΑΓΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ
(τα τρία συνθήματα του Κόμματος,
γραμμένα με κομψά γράμματα,
στην πυραμίδα του Υπουργείου Αλήθειας,

Τζορτζ Οργουελ, «1984»)

Ο Μάρτιος του 2013 θα καταγραφεί στα ημερολόγια της κρίσης ως ο μήνας που η Κύπρος καταδικάστηκε, αρνήθηκε και ξανακαταδικάστηκε. Και στις πίσω σελίδες μια σειρά περιστατικών θα περιγράφει την ταυτόχρονη αλήθεια των ημερών. Ανάμεσά τους η «Επιχείρηση Θέτις» και το «Σχέδιο Αθηνά».

Στις 6 και 7 Μαρτίου, 132 τοξικοεξαρτημένοι συνελήφθησαν από την ελληνική αστυνομία και εκτοπίστηκαν στο Κέντρο Κράτησης Μεταναστών στην περιοχή της Αμυγδαλέζας. «Οι επιχειρήσεις αυτές θα συνεχιστούν με σκοπό την αντιμετώπιση των ναρκωτικών και την αναβάθμιση του κέντρου της πρωτεύουσας», σύμφωνα με ανακοίνωση της ΓΑΔΑ (φυσικά, η Αστυνομική Διεύθυνση ξέχασε να προσθέσει πως ταυτόχρονα το σύστημα της δημόσιας υγείας απαξιώνεται και υποχρηματοδοτείται, ο ΟΚΑΝΑ προχωρεί σε σταδιακή αναστολή λειτουργιών λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης και οι διακινητές και οι έμποροι κινούνται αμέριμνοι και ορατοί στους δρόμους του κέντρου). Η χωρίς αιτιολόγηση σύλληψη, η υποχρεωτική καταγραφή των εξαρτημένων που κινούνται στο κέντρο της Αθήνας και η υποχρεωτική ιατρική εξέταση έγιναν με τη βοήθεια του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας και καταδικάστηκαν από πλήθος ελληνικών και διεθνών οργανισμών. Στην επιχείρηση δόθηκε η ονομασία «Θέτις».

βαιμαρηΣίσσυ Μπάρα

Η απότομη άνοδος της χρυσής αυγής, οργάνωσης που επικαλείται ιδέες και αρχές του ναζισμού, στην Ελλάδα τη περίοδο της κρίσης, έφερε στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης την ανάγκη αντιπαράθεσης του ελληνικού με άλλα παραδείγματα χωρών που γνώρισαν και πλήρωσαν την εμπειρία του φασισμού.

Στο πλαίσιο αυτών των αναζητήσεων εντάσσεται και η προσπάθεια σύγκρισης της σύγχρονης Eλλάδας με τη πρώτη γερμανική δημοκρατία. Μια στέρεη αντιπαράθεση των δύο εμπειριών, ένας διάλογος ίσων αποστάσεων μεταξύ τους, που αναδυκνείει τις διαφορές που υπάρχουν, συνιστά για την ιστορική έρευνα μια διαδικασία εξαιρετικά γόνιμη. Ο τρόπος όμως με τον οποίο αποτυπώνεται στο χώρο των μμε αυτή η αντιπαράθεση και τα πολιτικά διακυβεύματα που φέρει, συσκοτίζουν παρά συμβάλλουν στη κατανόηση των δεδομένων του προβλήματος.