Ποιός παίζει με τα σύνορα και τον πόλεμο;

 

Και ποιος έκανε το «λάθος»; Όχι κά­ποιο ανεύ­θυ­νο blog, αλλά το Αθη­ναϊ­κό Πρα­κτο­ρείο Ει­δή­σε­ων! Και στη­ριγ­μέ­νη σε ένα «λάθος», η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση τουΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους ακρο­δε­ξιούς εθνι­κι­στές ΑΝΕΛ, πρό­λα­βε να βγά­λει μια ανα­κοί­νω­ση που παια­νί­ζει ότι «η Θράκη είναι ελ­λη­νι­κή, δη­μο­κρα­τι­κή και ευ­ρω­παϊ­κή», συ­μπλη­ρώ­νο­ντας την εθνι­κι­στι­κή πο­λε­μο­χα­ρή υστε­ρία του Ερ­ντο­γάν.

Η αλή­θεια είναι πικρή και αμεί­λι­κτη. Ναι, «πρώτα φτιά­χτη­καν τα αμπέ­λια και μετά τα σύ­νο­ρα», που τα χώ­ρι­σαν. Αλλά αυτό δεν ήταν μια απλή δια­δι­κα­σία το­πο­θέ­τη­σης συ­νο­ρια­κών ση­μα­διών, πασ­σά­λων και φρα­χτών. Πέρα από λο­γι­κές εθνι­κής ή άλλης κα­θα­ρό­τη­τας, τα ση­με­ρι­νά σύ­νο­ρα όπου γης, φτιά­χτη­καν βίαια ακο­λου­θώ­ντας κατά βάση τον σχη­μα­τι­σμό χω­ρι­στών κα­πι­τα­λι­στι­κών κρα­τών (όχι απα­ραί­τη­τα σε βάση μο­νο-εθνι­κή, αλλά πάντα με κα­τα­σκευή εθνι­κής ιδε­ο­λο­γί­ας και ιστο­ρί­ας),  άλ­λα­ξαν κατά και­ρούς με πό­λε­μο και με­τα­σχη­μα­τί­ζο­νται  και σή­με­ρα με πο­τα­μούς αί­μα­τος (εκτός ελα­χί­στων πε­ρι­πτώ­σε­ων)  των λαών και ει­δι­κά της νε­ο­λαί­ας.

Δεν παί­ζει κα­νείς λοι­πόν απε­ρί­σκε­πτα με τα σύ­νο­ρα.

Όταν το κάνει, ση­μαί­νει ότι θέλει να παί­ξει παι­χνί­δια πο­λέ­μου. Υπάρ­χουν, ναι, δί­καιοι πό­λε­μοι εθνι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας, ενά­ντια σε εθνι­κή κα­τα­πί­ε­ση ή/και ιμπε­ρια­λι­στι­κή κα­το­χή (κούρ­δοι, πα­λαι­στί­νιοι κ.α.). Ο βα­σι­κός ωστό­σο κα­νό­νας είναι ότι σή­με­ρα ο πό­λε­μος στη βάση των εθνι­κών ιδε­ο­λο­γιών, της αστι­κής και ιμπε­ρια­λι­στι­κής ρη­το­ρι­κής (προ­στα­σία «εξω­χώ­ριων εθνι­κών αδελ­φών», «αν­θρω­πι­στι­κή δράση», ανα­τρο­πή «δι­κτα­το­ριών», αντι­με­τώ­πι­ση «εθνο­κά­θαρ­σης» κλπ), ση­μαί­νει σφαγή των λαών και κα­τα­στρο­φή των κοι­νω­νιών. Η Γιου­γκο­σλα­βία, η Λιβύη, το Ιράκ, η Συρία είναι πολύ κοντά μας… Καμία εθνι­κή ή άλλη μειο­νό­τη­τα δεν προ­στα­τεύ­θη­κε εκεί, ούτε «εδα­φι­κή ακε­ραιό­τη­τα» δια­σφα­λί­στη­κε. Μόνο πόνος, θά­να­τος, προ­σφυ­γιά  και ερή­μω­ση.

Τα σύ­νο­ρα, μπο­ρούν να ανοί­ξουν ει­ρη­νι­κά, να ανα­σχη­μα­τι­στούν με πολ­λούς τρό­πους ή/και να κα­ταρ­γη­θούν ορι­στι­κά, μόνο σε συν­δυα­σμό με  τη νίκη των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών δυ­νά­με­ων σε κάθε χώρα στο δρόμο της κοι­νω­νι­κής χει­ρα­φέ­τη­σης, της δη­μο­κρα­τί­ας, της ει­ρη­νι­κής συ­να­δέλ­φω­σης των λαών και της κομ­μου­νι­στι­κής διε­θνι­στι­κής προ­ο­πτι­κής. Αυτή είναι η δική μας προ­τε­ραιό­τη­τα. Δεν είναι κα­θό­λου τυ­χαίο ότι μόνο εκεί­νοι οι  πό­λε­μοι που συν­δέ­θη­καν με απαί­τη­ση ρι­ζο­σπα­στι­κών κοι­νω­νι­κών με­τα­σχη­μα­τι­σμών (αντι­φα­σι­στι­κή νίκη, Βιετ­νάμ κ.α), επέ­ζη­σαν με θε­τι­κό πρό­ση­μο  στην ιστο­ρι­κή μνήμη. To ίδιο ισχύ­ει και για το ση­με­ρι­νό αντι­φα­σι­στι­κό αγώνα στη Δυ­τι­κή Ου­κρα­νία.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν έχουν κα­νέ­να συμ­φέ­ρον από παι­χνί­δια γύρω από την αλ­λα­γή συ­νό­ρων ασύν­δε­τα από την πα­ρα­πά­νω κα­τεύ­θυν­ση και προ­ο­πτι­κή. Για αυτό ακρι­βώς και μά­χο­νται για χωρίς όρους ισό­τι­μη συμ­βί­ω­ση σε όλους τους το­μείς για όλες τις εθνι­κές, θρη­σκευ­τι­κές ή άλλες μειο­νό­τη­τες στην Ελ­λά­δα και σε όλες τις χώρες της πε­ριο­χής. Έχει ση­μα­σία και η γλώσ­σα και  οι προ­τε­ραιό­τη­τες στην πο­λι­τι­κή πράξη και δια­πά­λη.

Είναι άλλο να μιλά κα­νείς από τη σκο­πιά των «εθνι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων»  και της«εθνι­κής άμυ­νας  για την εδα­φι­κή ακε­ραιό­τη­τα», ανα­πα­ρά­γο­ντας τη λο­γι­κή της «εθνι­κής ενό­τη­τας» και προ­ε­τοι­μά­ζο­ντας συ­νει­δή­σεις  για πό­λε­μο και είναι άλλο να μι­λά­με και να δρού­με με βάση την ανά­γκη της ει­ρή­νης, του κοι­νού αγώνα των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε Ελ­λά­δα και Τουρ­κία για ψωμί και δη­μο­κρα­τία, της άμε­σης μεί­ω­σης των εξο­πλι­σμών, της εξό­δου από το ΝΑΤΟ και της άρ­νη­σης κάθε πο­λε­μι­κού τυ­χο­διω­κτι­σμού και από αυτή τη σκο­πιά να εί­μα­στε αντί­θε­τοι  σε λο­γι­κές αμ­φι­σβή­τη­σης των ση­με­ρι­νών συ­νό­ρων και των διε­θνών Συν­θη­κών.

Ρητό και από­λυ­το λοι­πόν το ΟΧΙ μας στα πο­λε­μι­κά τους παι­χνί­δια και επο­μέ­νως και στο επι­κίν­δυ­νο παι­χνί­δι και τη ρη­το­ρι­κή περί αλ­λα­γής συ­νό­ρων.

Πηγή: pandiera.gr