Στην κόλαση της Μόριας – φωτογραφίες από την Τατιάνα Μπόλαρη

Στην κόλαση της Μόριας – φωτογραφίες από την Τατιάνα Μπόλαρη

ΕΙΚΟΝΑ1-Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ «ΖΟΥΓΚΛΑ»
Έξω από την πόλη της Μυτιλήνης στην Λέσβο,στο camp της Μόρια, έχει στηθεί μια πόλη έξω από την πόλη.Σε μια μεγάλη έκταση με λιόδεντρα-στον Ελαιώνα-πρόσφυγες και μετανάστες επεκτάθηκαν με αυτοσχέδια σπίτια.Είναι η λεγόμενη “Ζούγκλα” όπως την αποκαλούν οι ίδιοι και χωρίζεται από το cam που αποκαλούν “prison”με ένα συρματόπλεγμα.Παλέτες ξύλινες, τέντες και επένδυση από νάιλον για προστασία από την βροχή,σκαμμένα σκαλιά στο χώμα και αυλάκια σε ρόλο αποχέτευσης ή προστασίας από την βροχή. Με πληθυσμό που ξεπερνά τους είκοσι χιλιάδες ανθρώπους,η καθημερινότητα που για πολλούς έχει ξεπεράσει τα δυο ή τρία χρόνια παραμονής τους στον καταυλισμό, είναι ένας αγώνας ενάντια στα σκουπίδια,που δεν μαζεύει κανείς και σωρεύονται σε μια τεράστια τάφρο κατά μήκος ,των καιρικών συνθηκών και κυρίως της οποιαδήποτε αρρώστιας που παραμονεύει,καθώς δεν υπάρχει γιατρός.
Το μαγείρεμα,το πλύσιμο,το εσωτερικό των “σπιτιών” τους ,η διαβίωση τους σε αυτόν τον καταυλισμό σε εκπλήσσει και σε εξοργίζει ταυτόχρονα.
ΕΙΚΟΝΑ 2- ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
Έξω από την πόλη της Μυτιλήνης στην Λέσβο,στο camp της Μόρια, έχει στηθεί μια πόλη έξω από την πόλη.Σε μια μεγάλη έκταση με λιόδεντρα,τον Ελαιώνα, πρόσφυγες και μετανάστες επεκτάθηκαν με αυτοσχέδια σπίτια.Είναι η λεγόμενη “Ζούγκλα” όπως την αποκαλούν οι ίδιοι και χωρίζεται από το cam που αποκαλούν “prison”με ένα συρματόπλεγμα.
Τριγυρνώντας σε αυτόν τον “ανεπίσημο” καταυλισμό,θα βρεις καταστήματα που βρίσκονται σε ένα σημείο όλα μαζί σαν εμπορικός δρόμος .Μπορεί κανείς να προμηθευτεί συσκευασμένα τρόφιμα,μπαταρίες,φακούς,ότι θα μπορούσε να βρει σε ένα μικρό μπακάλικο ενός χωριού,μικρά μανάβικα με φρούτα και λαχανικά,κουρεία για κούρεμα και ξύρισμα και ένα καφενείο-εστιατόριο που έφτιαξε σε μόλις τέσσερις μήνες ο Μπασίρ από την Συρία (πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα).
Στο εστιατόριο-καφενείο σερβίρονται φαλάφελ,πατάτες τηγανητές,σαλάτες.
Σε ένα σημείο βρίσκεται η περιοχή των φούρνων.
Φούρνοι που χτίζονται μέσα στο έδαφος και ψήνεται ψωμί άζυμο με μια ειδική παρασκευή πάνω σε μαξιλάρι,που πωλείται προς 0,50 λεπτά το κομμάτι.
ΕΙΚΟΝΑ 3- Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Έξω από την πόλη της Μυτιλήνης στην Λέσβο,στο camp της Μόρια, έχει στηθεί μια πόλη έξω από την πόλη.Σε μια μεγάλη έκταση με λιόδεντρα,τον Ελαιώνα, πρόσφυγες και μετανάστες επεκτάθηκαν με αυτοσχέδια σπίτια.Είναι η λεγόμενη “Ζούγκλα” όπως την αποκαλούν οι ίδιοι και χωρίζεται από το cam που αποκαλούν “prison”με ένα συρματόπλεγμα.Οικογένειες με παιδιά που η προσαρμοστικότητα τους σε αφοπλίζει και σε τρομάζει.Υπάρχει μια μεγάλη αυτοσχέδια τέντα που λειτουργεί ως σχολείο και χώρος για προσευχή.Καθώς περιδιαβάζει κανείς στον καταυλισμό,τα παιδιά παίζουν,γελούν, σε ακολουθούν ζητώντας σου να τα φωτογραφίσεις ή σε κοιτούν με απορία μέσα από τις τέντες και τις “αυλές” των σπιτιών τους .
Αναρωτήθηκα πολλές φορές τι μνήμες θα έχουν αυτά τα παιδιά και πως θα είναι η ζωή τους μεγαλώνοντας σε αυτές τις συνθήκες.Πόσο ευάλωτα και εκτεθειμένα σε κινδύνους είναι,μέσα σε μια ανεξέλεγκτη αυτοσχέδια “πόλη” που ξεπερνά τους είκοσι χιλιάδες ανθρώπους όλων των ηλικιών.
Τα παιδιά έχουν άγνοια κινδύνου,εμείς οι ενήλικες όχι.
Κι όμως αυτή η σκέψη με φόβισε περισσότερο από όλα…
πηγή:fb Tatiana Bolari

 

1.217

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Γράψτε μια απάντηση