της Λίνας Παλλάκη
Ο Δεκέμβρης του 2008 έχει σημαδέψει όλους τους επόμενους Δεκέμβρηδες. Πέρασαν 17 χρόνια από το βράδυ της 6η Δεκέμβρη που ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι, μαθητής, πέφτει νεκρό, από το υπηρεσιακό όπλο του ειδικού φρουρού Κορκονέα. Στις επόμενες ώρες και μέρες που ακολουθούν της δολοφονίας, η Αθήνα και ακολουθούν και άλλες πόλεις, παίρνουν φωτιά, στήνονται οδοφράγματα και μυρίζει παντού οργή και αγανάκτηση, σε όλη τη χώρα. Όλοι έχουν βγει στους δρόμους, μαθητές, φοιτητές, πολύς κόσμος σε διαδηλώσεις κατά της αστυνομικής βίας. Με μία από τις πιο συγκλονιστικότερες στιγμές οι φίλοι και συμμαθητές του Αλέξη, οι ίδιοι που ήταν μπροστά στην εκτέλεση του να τον κρατούν στο φέρετρο. Ίσως ένα ζωντανό δεύτερο θύμα εκείνης της νύχτας είναι ο καρδιακός φίλος του Αλέξη, ο Νίκος Ρωμανός. Ο Ρωμανός όπως δηλώνει ο ίδιος μάρτυρας μιας ωμής επίδειξης ρεβανσισμού εξακολουθεί να είναι φυλακισμένος για ένα μερικώς δακτυλικό αποτύπωμα σε μία σακούλα που βρέθηκε σε ένα διαμέρισμα μετά την έκρηξη η οποία ήταν τόσο δυνατή που αφάνισε σχεδόν το μισό διαμέρισμα και μείωσε τη στατικότητα όλου του κτιρίου. Η φετινή πορεία στη μνήμη του Αλέξη, ήταν από τις μαζικότερες όπως μαρτυρούν οι αριθμοί, διαλύθηκε από την ίδια ωμή αστυνομική βία που έπνιξε τους διαδηλωτές στα δακρυγόνα και τις κρότου λάμψης εμποδίζοντας τους να φτάσουν στο σημείο εκτέλεσης του Αλέξη.
Η αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου που υπερψηφίστηκε, πριν μερικές μέρες, από την ολομέλεια της Βουλής στοχεύει μεταξύ άλλων σε 3 βασικά σημεία, τη μείωση του χρόνου εξέτασης των υποθέσεων, την αυτοδίκαιη αργία για όσους δημοσίους υπαλλήλους διώκονται για κακούργημα, την απουσία συνδικαλιστών εργαζομένων από τα πειθαρχικά συμβούλια με τη νέα σύνθεση των συμβουλίων και το τελευταίο την πρωτοφανή θεσμοθέτηση πειθαρχικής συνδιαλλαγή που στοχεύει σε ευνοϊκότερη μεταχείριση του «κατηγορουμένου» συνδικαλιστή υπο προϋποθέσεις. Παρά το γεγονός ότι η αντιπολίτευση καταψήφισε το νέο νόμο και τις τροπολογίες του, το νέο νομοσχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή προκαλώντας κατάργηση όλων των εργατικών δικαιωμάτων που έχει κατακτηθεί μέσα στους αιώνες. Τα κύρια σημεία του νέου σχεδίου νόμου νομιμοποιεί τον εκφοβισμό, το κλίμα φόβου, τρομοκρατίας και αυταρχισμού το οποίο μεταφράζεται και πραγματοποιείται στο ότι όποιος μιλάει τιμωρείται προς παραδειγματισμό. Για τη μη συμμετοχή στην αξιολόγηση οι «αρνητές» δημόσιοι υπάλληλοι θα τιμωρούνται με στέρηση μισθού μέχρι και οριστική παύση αλλά και υπέρογκα πρόστιμα. Το μέτρο για την αυτοδίκαιη αργία είτε με μορφή σύλληψης ή επιβολής περιοριστικών μέτρων, από την υπηρεσία ή από τη διοίκηση χτυπά κάθε συνδικαλιστική δράση χτυπώντας το τεκμήριο της αθωότητας καθώς σε κάθε απεργία οι εργαζόμενοι που κατεβαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν και να διεκδικήσουν συλλαμβάνονται. Πολλά από τα αντιεργατικά σημεία του νέου δικαίου είναι η συλλογική δίωξη, η δυσμενής μετάθεση ακόμα και επιβολή ποινών σε όσους ασκούν δημόσια κριτική στην προϊστάμενη αρχή.
Το τρίπτυχο της κυβέρνησης Νόμος-Τάξη-Καταστολή έχει ξεκινήσει από τα πανεπιστήμια. Η όξυνση της καταστολής μέσα στους χώρους των Πανεπιστημίων εφαρμόζεται με επεμβάσεις των δυνάμεων καταστολής σε πανεπιστημιακούς χώρους μέσα σε ένα σχέδιο εκφοβισμού και κυρώσεων σε φοιτητές με πολιτική δράση. Οι διώξεις, οι πειθαρχικές ακροάσεις και η τρομοκρατία των φοιτητών είναι πλέον καθημερινές. Μόλις πέρσι, οι δυνάμεις καταστολής συνέλαβαν ερευνητές και ερευνήτριες σε μια βραδιά φιέστας των ιδιωτικών εταιριών που κερδίζουν χώρο και προνόμια από τα δημόσια ΑΕΙ ή σε μία παρόμοια σύλληψη στην πρυτανεία του ΑΠΘ Πρόσφατα τουλάχιστον εννέα φοιτητές και φοιτήτριες συλλήφθηκαν κατά τη διάρκεια κατάληψης της Αρχιτεκτονικής σχολής του ΕΜΠ. Ταυτόχρονα ο πρύτανης του ΕΜΠ καλεί φοιτητές σε επιτροπές δεοντολογίας σε αμφίβολα νόμιμες διαδικασίες συνεχίζοντας έτσι τις πολιτικές. Οι συνδικαλιστικές διώξεις στο ΕΚΠΑ, σε μια προσπάθεια φίμωσης και επίδειξης εξουσίας απέλυσε τον επί 19 χρόνια συμβασιούχο διοικητικό υπάλληλο, ο οποίος εκτελώντας απόφαση του σωματείου του, διέκοψε το διαδίκτυο στις σχολές του ΕΚΠΑ που τελούσαν υπο κατάληψη, σε ένδειξη συμπαράστασης και διαμαρτυρίας στον αγώνα των φοιτητών για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Στην ίδια γραμμή εκδικητικής απόλυσης δεν ανανεώθηκε και η σύμβαση επιστημονικής συνεργάτιδας σε δημόσιο διαγνωστικό κέντρο αναφοράς η οποία κατήγγειλε το κλείσιμο της μονάδας.
Παράλληλα με την ποινικοποίση της φοιτητικής πολιτικής δράσης έχει ξεκινήσει ένα άλλο ταξικό μέτρο εκφοβισμού και εκβιασμού, αυτό της διαγραφής φοιτητών. Συγκεκριμένα, για προγράμματα με ελάχιστη διάρκεια οκτώ ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών δίνεται παράταση για ακόμα τέσσερα ακαδημαϊκά εξάμηνα. Χρόνος που είναι πάρα πολύ λίγος για όσους φοιτητές/τριες αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές ώστε να βιοπορίζονται.
Σε συμπαράσταση με τα δίκαια αιτήματα των φοιτητών ενάντια στις διαγραφές, η Ομοσπονδία Διοικητικού προσωπικού των ΑΕΙ κήρυξε απεργία αποχή από τα απεχθή καθήκοντα τους που συνδέονται με τη διαδικασία των διαγραφών. Σε μια προσπάθεια φίμωσης και πειθάρχησης αυτής της απεργίας το Δημόσιο έσυρε στα δικαστήρια την απόφαση αυτή ώστε να κριθεί παράνομη και καταχρηστική η απεργία. Όμως το αίτημα αυτό απορρίφθηκε πανηγυρικά από το Πρωτοδικείο και έτσι οι διοικητικοί πέτυχαν την πρώτη μικρή νίκη στο δίκαιο αγώνα τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι δημόσιοι χώροι πλέον δεν είναι διαθέσιμοι για το λαό καθώς παρεμποδίζεται κάθε είδους πολιτική εκδήλωση σε πανεπιστημιακούς χώρους που παλαιότερα ήταν διαθέσιμοι.
Ο πόλεμος που έχει ξεκινήσει το Υπουργείο Παιδείας με τα πειθαρχικά εναντίων των εκπαιδευτικών που αρνούνται την αξιολόγηση έχουν φτάσει σε ένα απίστευτο αριθμό περισσότερα από 1500 σε όλη την Ελλάδα. Περισσότεροι από 1000 εκπαιδευτικοί διώκονται από το ίδιο το κράτος ενώ οι δυνητικές αργίες σε ορισμένους εκπαιδευτικούς αποτελούν έκδηλη απόδειξη της κρατικής γραμμής του εκφοβισμού και της αποσιώπησης κάθε φωνής που διαμαρτύρεται και διεκδικεί ίσα δικαιώματα στην παιδεία και στα κοινωνικά αγαθά. Η απόλυση δημοσίου υπαλλήλου που γίνεται στο πρόσωπο της εκπαιδευτικού Χ. Χοτζόγλου είναι η πρώτη μετά τη μεταπολίτευση αναβιώνοντας χουντικά καθεστώτα όπου η οποιαδήποτε φωνής αντίστασης και διεκδίκηση ποινικοποιείται.
Αποτελεί πάγια αντιλαϊκή πολιτική γραμμή της φίμωσης και της εκδικητικότητας προς συμμόρφωση όλων όσων θέλουν να διεκδικήσουν και να διαμαρτυρηθούν καταγγέλλοντας αυθαιρεσίες της κυβέρνησης. Άλλο ένα πρόσφατο παράδειγμα με το μεγάλο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όπου η υπάλληλος που αποκάλυψε την απάτη εκτός του ότι έχασε τη δουλεία της έχει παραπεμφθεί σε αμέτρητες ΕΔΕ και άλλες κατηγορίες. Συμβάσεις ειδικευόμενων γιατρών και νοσοκομειακού προσωπικού δεν ανανεώθηκαν τιμωρητικά γιατί οι ίδιοι κατήγγειλαν τις εξαντλητικές υπερωρίες και τις ελλείψεις προσωπικού που στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές.
Από εκείνο το βράδυ αυτή η εν ψυχρώ δολοφονία του ανήλικου Αλέξη από την αστυνομία θα παραμείνει μια βαθιά πληγή της σύγχρονης μνημονιακής ελληνικής πραγματικότητας. Μια υπενθύμιση της εύθραυστης σχέσης νεολαίας και επιβολής εξουσίας πόσο στοιχίζει μια ανθρώπινη ζωή για το ελληνικό κράτος. Οι πολιτικές εξόντωσης της κυβέρνσησης για την καταπάτηση κάθε εργατικού δικαιώματος και την ποινικοποίηση κάθε συνδικαλιστικής και κινηματικής δράσης απέναντι στο άδικο και στις εξαθλιωμένες δημόσιες δομές υλοποιείται με ταχείς ρυθμούς. Η δύναμη από τα κάτω όμως είναι ικανή να υπερασπιστεί την αξιοπρεπή δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία και ένα κοινωνικό κράτος δικαίου με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
