Χτες επισκεφτήκαμε το στρατόπεδο της Μαλακάσας, μαζί με αλληλέγγυους της περιοχής.
Αυτό που μας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν οι ατέλειωτες σκηνές μέσα στις οποίες μένουν οι πρόσφυγες. Με λίγα σπασμένα αγγλικά μας εξηγούσαν οτι κρυωνουν, οτι όταν βρέχει μπαίνει μέσα βροχή και είδαμε έξω απο τις σκηνές κάτι ελάχιστα ξύλα, με τα οποία προσπαθούν στοιχειωδώς να ζεσταθούν. Τους ρωτήσαμε για το φαγητό και μας είπαν με δυο λόγια: Very bad.
Στην άκρη του στρατοπέδου είδαμε τις τουαλέτες και τις ελάχιστες ντουζιέρες. Μάλιστα οι αλληλέγγυοι μας είπαν οτι τώρα τα πράγματα ειναι πολύ καλύτερα απο πριν, όταν τα λύματα από τις τουαλέτες έτρεχαν απ’ έξω, δίπλα απο τις σκηνές στις οποίες έμενε ο κόσμος.
Ρωτήσαμε τη διοίκηση αν εχει προχωρήσει το αίτημα μας, να κανει το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστων μαθήματα ελληνικών και αγγλικών στους ενήλικες πρόσφυγες αλλα δεν πήραμε καμια απάντηση. Το αίτημα σας εξετάζεται – εχει περάσει ένας μήνας απο τοτε – μας είπαν…
Η μόνη νότα αισιοδοξίας, ο αφγανός δάσκαλος που έκανε μάθημα στα παιδάκια – αφού αυτά δεν πηγαίνουν ακόμη στο σχολείο – και μας μίλησε σε άπταιστα αγγλικά και τα παιδικά χαμόγελα. Ας κρατήσουμε αυτή την εικόνα και τη θεληση και τη δικη μας και τη δικη τους – μην ξεχνάμε ότι εκείνοι έχουν ήδη κάνει ήδη δύο διαμαρτυρίες έξω από το στρατόπεδο – να παλέψουμε όλοι μαζί ντόπιοι, μετανάστες και πρόσφυγες για μια αξιοπρεπή ζωή.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
