Από το ρεπορτάζ του http://www.pelop.gr
Ιστορίες τρόμου, αβάσταχτου πόνου και θλίψης που δεν αντέχει κανείς να παρακολουθήσει στο κινηματογραφικό πανί, πόσω μάλλον να της ζήσει. Αλλά και ιστορίες ευγνωμοσύνης και ελπίδας.
Ιστορίες που «κουβαλούν» στην περιπλανώμενη ζωή τους περιλαμβάνει βιβλίο που βασίζεται σε διηγήσεις προσφυγόπουλων, τα οποία ζουν σε διάφορες δομές της Θεσσαλονίκης και αφηγήθηκαν παραμύθια της φαντασίας τους, πάντα με χαρούμενο τέλος.
«Περιπλανώμενα προσφυγικά παραμύθια» είναι ο τίτλος του βιβλίου που εκδόθηκε πρόσφατα και αποτελεί μια συλλογική δημιουργία περίπου 20 ατόμων από διάφορα μέρη του κόσμου, τα οποία βρέθηκαν στην Ελλάδα για να προσφέρουν αλληλεγγύη λόγω της προσφυγικής κρίσης.
Μία σπουδαία έρευνα για την οικιακή εργασία του πρώτου μισού του 20ου αιώνα που φωτίζει τη μηχανή κατασκευής τάξεων και γυναικείων συμπεριφορών
Η υπηρέτρια, η δούλα, η ψυχοκόρη, κοινωνικό σώμα και δομικό υλικό της αστικής τάξης, από πολλές γενιές και μέσω των media, αντιμετωπίστηκε και αφομοιώθηκε ως αντικείμενο φαντασίωσης, ως συνώνυμο του πειθήνιου, του αναγκαστικώς συνεργάσιμου, του υποτακτικού. Μπορεί, όμως, ένα τέτοιο σώμα – ένα δουλικό – εκτός από ταξική ντροπή και υποτέλεια, να παράξει σχέσεις και κοινωνικούς δεσμούς, να ερμηνεύσει το πλέγμα του αστικού ιστού, να εξηγήσει την ιστορία της οικογένειας, τη σχέση μεταξύ Κυρίας και Υπηρέτριας, να κατανοήσει τη γυναικεία χειραφέτηση από την πλευρά της εργοδότριας;
Ένα βιβλίο – μελέτη του ιστορικού Δημήτρη Κουσουρή.
«Κορμός της έρευνάς μου ήταν τα δικαστικά έγγραφα του ΕΔΔ της Αθήνας καθώς και υλικά περιφερειακών αρχείων που έχουν στο μεταξύ καταστεί διαθέσιμα στην έρευνα.
Το Ειδικό Δικαστήριο της Αθήνας συγκροτήθηκε πρώτο, τον Φεβρουάριο του 1945, κι εκεί διεξήχθησαν οι πιο πολιτικές και δημόσιες δίκες που αποτέλεσαν και τον «οδηγό» για τις δίκες που ακολούθησαν.
Μεταφράζοντας το βιβλίο του Shawn Levy με τίτλο Ready Steady, Go! Η υπέροχη άνοδος και η ιλιγγιώδης πτώση του Swinging London, το οποίο εκδόθηκε πρόσφατα στα ελληνικά από τον οίκο «Κουκίδα», έπεσα επάνω σε ένα απόσπασμα σχετικό με τα νεανικά χρόνια του γνωστού κομμωτή και μετέπειτα επιχειρηματία της κομμωτικής Vidal Sassoon (1928-2012), που μου έκανε εντύπωση. Ο Sassoon ήταν ένα εβραιόπουλο που μεγάλωσε στις βομβαρδισμένες από τους ναζί γειτονιές του Ανατολικού Λονδίνου αντιμέτωπο με την φτώχεια και τις φασιστικές επιθέσεις. Η ιστορία του φωτίζει μία πτυχή της αντιφασιστικής πάλης στη Βρετανία για την οποία δεν γνώριζα, και πιστεύω ότι αξίζει να διαβαστεί.
Το ισραηλινό υπουργείο Παιδείας προκάλεσε αντιδράσεις αποκλείοντας από το πρόγραμμα των Λυκείων ένα μυθιστόρημα που αφηγείται την ιστορία αγάπης ανάμεσα σ’ έναν Παλαιστίνιο και μια Ισραηλινή.
Η απαγόρευση του έργου της Ντόριτ Ραμπινιάν, που εκδόθηκε πριν από ενάμισι χρόνο στα εβραϊκά με τίτλο «Μίσος», οφείλεται σ’ ένα αντανακλαστικό που έχει να κάνει με το ζήτημα της ταυτότητας και στον φόβο της αφομοίωσης εβραίων και Παλαιστινίων, γράφει σήμερα ο ισραηλινός Τύπος.
Και ξαφνικά, το καλοκαίρι του 2014, μάθαμε την ύπαρξη ενός αντάρτικου στρατού που με θεαματικό τρόπο προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο κράτος, το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε». Ένας στρατός Τζιχαντιστών μαχητών που σε πολύ λίγο χρόνο κατάφερε να θέσει υπό τον έλεγχό του τα βόρεια τμήματα του Ιράκ και της Συρίας, τμήμα του Ιρακινού Κουρδιστάν, ενώ στις 10 Ιουνίου, μετά από σύντομη πολιορκία, κατέλαβε τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ μετά τη Bαγδάτη. Στη Συρία το Ισλαμικό Κράτος βρίσκεται προ των πυλών του Χαλεπίου, της μεγαλύτερης πληθυσμιακά πόλης.