ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Screen Shot 2015-04-26 at 11.13.20 AMΕκδόσεις: Οσελότος
Ξαφνικά όμως σηκώθηκε πολλή σκόνη, σαν ανεμοστρόβιλος. Ένα τζιπ σταμάτησε απότομα κοντά τους. Κατέβηκαν βιαστικά φωνάζοντας κάποιοι άνθρωποι με στολές. Οι γυναίκες φοβήθηκαν. Οι ένστολοι μπήκαν μέσα στα σπίτια κι ένα ένα τα έψαχναν. Οι φωνές τους δυνάμωναν.Τα παιδιά είχαν σταματήσει το παιχνίδι τρομαγμένα και ζάρωναν δίπλα στις μανάδες τους βγάζοντας μερικές κραυγές τρόμου.

Screen Shot 2015-04-21 at 6.32.27 AMΟ Δ.Ε. μας θυμίζει στο βιβλίο του ότι η χουντική επταετία ήταν μια σκανδαλώδης, βίαιη, ταξική παρέμβαση υπέρ του κέρδους και μιας ολιγάριθμης επιχειρηματικής ελίτ. Και μάλιστα με καταστροφική έκβαση κατά την κορύφωση της διεθνούς κρίσης 1973-1974.

Screen Shot 2015-01-19 at 7.39.06 PMΤα βασανιστήρια που υπέστη και τα οποία τον ανάγκασαν να προβεί σε ψευδείς ομολογίες περιγράφει σ’ ένα προσωπικό ημερολόγιο ο Μαυριτανός, Μοχαμεντού Ουλντ Σλαχί, που κρατείται στο Γκουαντάναμο εδώ και σχεδόν 13 χρόνια, στο βιβλίο του που εκδίδεται την Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2015. Επιμέλεια: Τόνια Γκόρου

Σε αποσπάσματα που δημοσιεύει ο βρετανικός Guardian, ο Σλαχί, ο οποίος συνελήφθη το 2001 στη Μαυριτανία πριν φυλακισθεί διαδοχικά στην Ιορδανία, το Αφγανιστάν και το Γκουαντάναμο, περιγράφει αυτό που αποκαλεί «μια παγκόσμια περιοδεία βασανιστηρίων και ταπείνωσης».

C106FB6B5E161A88F96CC65072440265Ο ιστορικός χαρτογραφεί λεπτομερώς τα πεδία της σύγκρουσης και διερευνά τις πολιτικές ευθύνες όλων των πλευρών
Είναι τραγικό, αλλά η πραγματική εικόνα της απελευθερωμένης Ελλάδας ήταν η εξής: «Στις 18 Οκτωβρίου 1944 η άφιξη της ελληνικής κυβέρνησης και των βρετανικών δυνάμεων μπορεί να πραγματοποιήθηκε σε κλίμα μαζικών πανηγυρισμών και εθνικής ανάτασης, όμως οι ένοπλες δυνάμεις και των δύο πλευρών βρίσκονταν με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Ο Εθνικός Στρατός Αθηνών σε ξενοδοχεία και άλλα κτίρια του κέντρου της πρωτεύουσας, και ο ΕΛΑΣ στις συνοικίες που το κύκλωναν», όπως γράφει χαρακτηριστικά ο 44χρονος Μενέλαος Χαραλαμπίδης
Στο βιβλίο του «Δεκεμβριανά 1944 – Η μάχη της Αθήνας» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» με αφορμή την εβδομηκοστή επέτειο των γεγονότων που οδήγησαν στο ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου, ο ίδιος χαρτογραφεί για πρώτη φορά λεπτομερώς τα πεδία αυτής της ένοπλης σύγκρουσης και διερευνά με τη σειρά του τις πολιτικές ευθύνες των πλευρών που ενεπλάκησαν σε αυτήν. «Το Βήμα της Κυριακής» τον συνάντησε κοντά στην πλατεία Ηρώων, στου Ψυρρή.«Το τάγμα του ΕΛΑΣ που ήταν οχυρωμένο σε αυτή την περιοχή – επειδή τα στενοσόκακά της προσφέρονταν για άμυνα και οδοφράγματα – χτυπήθηκε σκληρά στις 27 και στις 28 Δεκέμβρη.

PC050063Ο δρόμος είναι στενός, στις πόρτες των σπιτιών κάθονται οι χωρικοί, το σκοτάδι γίνεται όλο και πιο πυκνό. Από το σπίτι του νεκρού ακούγονται τα μοιρολόγια των γυναικών. Ένας συγκεχυμένος θόρυβος διαγράφει μεγάλους κύκλους γύρω μου, πέρα από αυτόν η βαθιά σιωπή. Είναι σαν να έπεσα από τον ουρανό, σαν πέτρα που πέφτει μέσα σε βάλτο. (σελ. 29)

Ο σύντροφός μου δεν απαντούσε, άκουγα την κανονική και σφυριχτή αναπνοή του και το συνεχή βόμβο που έκαναν ο μύγες ξεσηκωμένες από την ζέστη. Μια λεπτή λάμψη ερχόταν από το μισοφέγγαρο, που έμοιαζε να κρέμεται στο θαμπό ουρανό, διαπερνούσε τα κλειστά τζάμια και έπεφτε στον τοίχο που βρισκόταν μπροστά στο κρεβάτι μου. (σελ. 48)

Ο κουτσός χωρίς να κόψει το δέρμα της κατσίκας είχε κάνει μια μικρή τρύπα σ’ ένα από τα πίσω πόδια, στην τρύπα ακουμπούσε το στόμα και φυσώντας με δύναμη φούσκωνε την κατσίκα, ξεχωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το δέρμα από το κρέας. Βλέποντας τον έτσι κολλημένο στο ζώο, που σιγά-σιγά φούσκωνε και μεγάλωνε, ενώ ο άνθρωπος, χωρίς να αλλάξει στάση, έμοιαζε να λεπταίνει, να αδειάζει από τον αέρα που είχε μέσα του, νόμιζα ότι παρακολουθούσα μια μεταμόρφωση, όπου ο άνθρωπος μεταγγιζόταν λίγο-λίγο μέσα στο ζώο. (σελ.58)

exofyllo_vathy_kratos

Πριν από λίγες βδομάδες κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Νήσος, η έρευνα του ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ: «Το “βαθύ κράτος” στη σημερινή Ελλάδα και η Ακροδεξιά. Αστυνομία, Δικαιοσύνη, Στρατός, Εκκλησία». Το βιβλίο, που επιμελείται ο Δ. Χριστόπουλος, αποτελείται από κείμενα των Δ. Κουσουρή, Δ. Χριστόπουλου, Κλειώ Παπαπαντολέων, Δημοσθένη Παπαδάτου και Αλέξανδρου Σακελλαρίου.

Σίγουρα πρέπει να καλωσορίσουμε το βιβλίο, γιατί προστίθεται στις  λίγες έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με τη διείσδυση της Χρυσής Αυγής στο κράτος (σε αντίθεση με τις αναλύσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων των φασιστών…) και μάλιστα στον σκληρό του πυρήνα που είναι ο στρατός, η αστυνομία, η δικαιοσύνη και το ιερατείο. Μια κάποια δυσκολία στη μελέτη, λόγω της ειδικής ορολογίας που έχει να κάνει με τους κρατικούς μηχανισμούς, δεν μειώνει την αξία της εργασίας. Από την άλλη όμως υπάρχει μια πληθώρα στοιχείων από πηγές κυρίως δημοσιογραφικές. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι το ανοικτό πνεύμα των κειμένων που, παρότι παίρνουν θέση στα διάφορα ερωτήματα που προκύπτουν, δεν κλείνουν τη συζήτηση με δογματικό τρόπο…
Από τη δική μας πλευρά θέλουμε να σταθούμε σε κάποια κομβικά σημεία που αναδεικνύει η έρευνα.
Το βαθύ κράτος
Έχουμε ανάγκη έναν πολιτικό νεολογισμό στη θέση της έννοιας του παρακράτους; Ο όρος παρακράτος δημιουργεί εικόνες με οργανωμένες ομάδες τραμπούκων από τις μυστικές υπηρεσίες, που δρουν σαν προβοκάτορες –η εμπειρία του ελληνικού αριστερού κινήματος την περίοδο του ’60 είναι χαρακτηριστική. Ο όρος βαθύ κράτος έχει προέλευση την πολιτική εμπειρία της Τουρκίας και περιγράφει ένα παράλληλο κράτος με το επίσημο, που λειτουργεί συστηματικά με τους δικούς του κανόνες, στα κρυφά και με τρόπους αντισυνταγματικούς, και όχι θύλακες παρανομίας ή μεμονωμένα περιστατικά.

Screen Shot 2014-10-17 at 6.47.42 AMΤο βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη προσπάθεια περιγραφής της ανόδου των μεγάλων θρησκειών της Δύσης από τη σκοπιά της ταξικής πάλης και των υλικών εξελίξεων στην κοινωνία, και όχι από την σκοπιά ευσεβών πλασμάτων τρεφόμενων από τους άμβωνες της εκκλησίας.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα σημαντικό όσον αφορά το βιβλίο είναι ότι ήταν η πρώτη προσπάθεια για να περιγραφεί η ίδρυση και η άνοδος του χριστιανισμού με την μέθοδο του ιστορικού υλισμού.

Ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς χρησιμοποίησαν τη μέθοδο του ιστορικού υλισμού και την εφάρμοσαν στην περιγραφή κοινωνικών και ιστορικών εξελίξεων. Στο βιβλίο του «αντι-Ντύρινγκ» ο Ένγκελς έδωσε την συνοπτική σημασία του:

«Η υλιστική αντίληψη της ιστορίας ξεκινάει από την πρόταση ότι η παραγωγή και, δίπλα στην παραγωγή, η ανταλλαγή των προϊόντων που παράγονται, είναι η βάση όλων των κοινωνικών δομών . πως σε κάθε κοινωνία που έχει εμφανιστεί στην ιστορία, ο τρόπος με τον οποίο διανέμεται ο πλούτος και διαιρείται σε κοινωνικές τάξεις, εξαρτάται από το τι παράγεται, πώς παράγεται, και πώς γίνεται η ανταλλαγή των προϊόντων.

Screen Shot 2014-09-15 at 6.49.51 AMΤο βιβλιαράκι, όπως και όλες οι εκδόσεις του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, διατίθεται δωρεάν. Για αντίτυπα, ελάτε σε επαφή με το Παράρτημα Ελλάδας. Έπειτα από πολλά χρόνια αιματηρής δράσης στο πεζοδρόμιο, η ηγεσία και στελέχη της Χρυσής Αυγής βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατηγορία της διεύθυνσης και της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση. Δεν χρειάστηκε ούτε ειδική νομοθεσία ούτε πολιτική παρέμβαση. Αρκούσε η απόφαση της πολιτείας να επιτρέψει την εφαρμογή του Ποινικού Κώδικα και τη συσχέτιση των δεκάδων δικογραφιών που αναφέρονταν στη δράση των Ταγμάτων Εφόδου.

Οι εκπρόσωποι της ναζιστικής οργάνωσης μιλούν για «σκευωρία», για «πολιτική δίωξη» και αρνούνται κάθε σχέση με τον εθνικοσοσιαλισμό, ενώ διαψεύδουν και τη σχέση της με όσα μέλη της συλλαμβάνονται να διαπράττουν κακουργήματα και πλημμελήματα. Έτοιμοι να της συμπαρασταθούν είναι οι συνήθεις καιροσκόποι, εκείνοι που θεωρούν ότι μπορεί να βγάλουν πολιτικό κέρδος αν κλείσουν τα μάτια στον ρατσισμό, τη βία και το έγκλημα. Μόνο που τα στοιχεία εις βάρος της οργάνωσης είναι συντριπτικά. Και κανείς δεν μπορεί πλέον να ισχυριστεί ότι «δεν γνώριζε».

Το μικρό αυτό βιβλιαράκι εξετάζει τους λόγους για τους οποίους καθυστέρησε τόσο πολύ η δικαιοσύνη να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή, τη δράση της οργάνωσης μετά τις εκλογές του 2012 στη Βουλή και το πεζοδρόμιο, καθώς και την υπερασπιστική της γραμμή μετά την άσκηση των διώξεων. 

Marvin-Andrew-combined1-606x330Το create είναι μια οργάνωση στην Αγγλία που δουλεύει με καλλιτέχνες και προσφέρει δημιουργικότητα και χαρά σε ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτά. Άνθρωποι που πιστεύουν ότι η δημιουργία και η τέχνη μπορεί να αλλάξει μια ζωή, να δώσει νόημα και φως στη ζωή του όποιου ανθρώπου.

Άρρωστους, άστεγους, παιδιά σε  σχολεία πολύ φτωχών περιοχών, σε ιδρύματα αναμορφωτήρια, όπως και παιδιά και ενήλικες που βρίσκονται στη φυλακή.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι κρατούμενοι που κάπως καταφέρνουν να κρατήσουν μια επαφή με την οικογένειά τους, που έχουν κατ” αρχήν οικογένεια και νοιώθουν στήριξη, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να ξαναγυρίσουν στην φυλακή αφού αποφυλακιστούν.

bella ciao“Ε, κομράντ”, με σκούντησε, “ποια ήταν η συντρόφισσα που κηδεύουμε;”
“Η Μπέλα Τσάο”, του ψιθύρισα. “Καπετάνισσα του Δημοκρατικού Στρατού ή συννεφένια Ελένη Πλιάκα”.
“Είχα γνωρίσει κάποτε τη Ρόζα Ιμβριώτη”, μου είπε. “Σε ένα συνέδριο στο Παρίσι, λίγο πριν από τον πόλεμο”.
Και απέμειναν οι δυο τους σιωπηλοί ενώ πίσω τους ο ήλιος βουτούσε πέρα από τον ποταμό Χάντσον και τους έβαφε κόκκινους… 
 Ή τουλάχιστον έτσι ήθελαν να νομίζουν…
 
Το να είσαι παιδί στον Εμφύλιο και να ζεις στις άθλιες παιδουπόλεις της Φρειδερίκης αποτελεί μια μαύρη εμπειρία για την οποία η επίσημη Ιστορία αναφέρει ελάχιστα και οι προφορικές μαρτυρίες πολύ περισσότερα. Το μυθιστόρημα Bella Ciao του Θανάση Σκρούμπελου (εκδόσεις ΤΟΠΟΣ), μπορεί μεν να στηρίζεται σε πλήθος από αυθεντικά ντοκουμέντα, όμως δεν είναι απλά και μόνο η ιστορία των κακοποιημένων “της φρίκης” παιδιών που επέζησαν, δεν είναι απλά και μόνο μια ακόμα μαρτυρία για τον Εμφύλιο.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 5 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 3η οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Γιατράκου 22 στο...