Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καταγγέλλουν την απόφαση του Ισραηλινού Στρατιωτικού Γενικού Εισαγγελέα να κλείσει, χωρίς τη διεξαγωγή ποινικής έρευνας, δύο υποθέσεις που αφορούν θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον προσωπικού και εγκαταστάσεων της οργάνωσης στη Γάζα.
Δεν τους λείπουν μόνο οι τοίχοι του σπιτιού τους. Τους λείπει ο κήπος, ο καναπές όπου έπιναν τον καφέ τους, το οικογενειακό τραπέζι κάτω από την κληματαριά, η καθημερινότητα που χάθηκε μέσα στους βομβαρδισμούς. Οι μαρτυρίες εκτοπισμένων από τον νότιο Λίβανο φωτίζουν τις αόρατες συνέπειες του πολέμου.
Έναν νέο δρόμο για την επανεμφάνισή του στην κεντρική πολιτική σκηνή φαίνεται ότι αναζητεί ο Ηλίας Κασιδιάρης, αυτή τη φορά χωρίς να βρίσκεται ο ίδιος –τουλάχιστον τυπικά– στην πρώτη γραμμή της κομματικής ηγεσίας. Στο επίκεντρο του σχεδιασμού βρίσκεται ο αδελφός του, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσιεύματα, έχει ήδη προχωρήσει σε ενέργειες για την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα.
Όταν βρέχει, η σκεπή του σπιτιού του Γιάννη Κατσαρή στον οικισμό Ρομά του Νομισματοκοπείου μπάζει νερό. Έξω οι δρόμοι γίνονται ποτάμια που παγιδεύουν οικογένειες μέσα στη λάσπη και τα λύματα. Σε κάθε βήμα, το νερό φτάνει ως τους αστραγάλους. Αυτά τα φαινόμενα δεν είναι σπάνια: όπως και πολλές άλλες κοινότητες Ρομά ανά την Ελλάδα, ο καταυλισμός δεν έχει κατάλληλη αποχέτευση, ηλεκτρικό και υποδομές.
Σέριφος, Αύγουστος 1916. Οι μεταλλωρύχοι στο Μεγάλο Λιβάδι ασθμαίνουν σε απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, όπου όχι μόνο ένας μισθός για να μην υποσιτίζονται τα παιδιά τους αλλά ούτε καν το να προλάβουν το φως του ήλιου δεν ήταν δικαίωμα. «Νύχτα έμπαιναν, νύχτα έβγαιναν» όπως αναφέρει ο Μαξίμ Γκόρκι στην «Μάνα». Εκείνον τον μήνα ξέσπασε στην Ελλάδα η απεργία που καθόρισε το 8ωρο αλλά και την δημιουργία ταμείων ασφάλισης. Και βάφτηκε φυσικά με αίμα.
Σε μια περίοδο που ο καπιταλιστικός κόσμος συγκλονίζεται από παρατεταμένες κρίσεις, πολέμους, φτώχεια και την ξέφρενη άνοδο της ακροδεξιάς, η επιστροφή στη θεωρητική και πολιτική παρακαταθήκη του Λέοντα Τρότσκι δεν αποτελεί απλώς μια πράξη ιστορικής μνήμης. Είναι μια αδήριτη πολιτική αναγκαιότητα για κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια του εργατικού και αντιρατσιστικού κινήματος. Ως ένας από τους βασικούς ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917, οργανωτής του Κόκκινου Στρατού και θεμελιωτής της Τέταρτης Διεθνούς, ο Τρότσκι αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην υπεράσπιση του επαναστατικού μαρξισμού και του προλεταριακού διεθνισμού.
της Φωτεινής Λαμπρίδη
O 35χρονος Ισραηλινός, γιος διακεκριμένου χειρούργου παραθέριζε με την οικογένειά του σε πολυτελή βίλα στο Ρέθυμνο. Από τα τοπικά μέσα έγινε γνωστό ότι του αποδόθηκε η ευθύνη για τη μεγάλη φωτιά στα Σελλιά που είχε ξεσπάσει την Παρασκευή 14/08. Ενώπιον της Δικαιοσύνης προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για το περιστατικό, υποστήριξε όπως είπε ο δικηγόρος του, ότι στις 10 Αυγούστου, δύο ημέρες μετά την άφιξή τους, τους δόθηκε ένα πινακάκι με κάποιες πληροφορίες, όπως ο κωδικός πρόσβασης στο Wi-Fi, και πως εκεί, στα “ψιλά γράμματα”, υπήρχε και μία λιτή αναφορά για τη μη χρήση της ψησταριάς σε περίπτωση ανέμων.
DNA, βιομετρικά στοιχεία, δεδομένα υγείας, πολιτικές πεποιθήσεις, θρησκεία, συνδικαλιστική ιδιότητα. Δεν πρόκειται για σενάριο δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας. Είναι κατηγορίες προσωπικών δεδομένων που περιλαμβάνονται ρητά στο υπό διαπραγμάτευση πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ Europol και Ισραήλ.
Οι «γκρίζες ζώνες» στην νομοθεσία της Ε.Ε. για την προστασία των ανηλίκων γίνονται κερκόπορτα για ολοκληρωτική άλωση της ιδιωτικότητας των επικοινωνιών. Πως ψήφισε η κάθε χώρα – Η στάση της Ελλάδας
Ένα ακόμα «έγκλημα» του ΕΟΠΑΕ, που δεν έχει γίνει ευρύτερα γνωστό, είναι το λουκέτο στις παραγωγικές μονάδες που λειτουργούσαν στον χώρο της απεξάρτησης.
Προηγούμενο
