Η απόρριψη του ειρηνευτικού σχεδίου από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και η επιμονή στη συνέχιση της κατοχής και της αιματοχυσίας στη Λωρίδα της Γάζας αποκαλύπτουν το αδίστακτο πρόσωπο του ισραηλινού κράτους και των ιμπεριαλιστικών του συμμάχων. Ενώ ο Νετανιάχου παίζει τα δικά του πολιτικά και προεκλογικά παιχνίδια πλάι στους ακροδεξιούς υπουργούς του και τις ευλογίες της Ουάσινγκτον, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να πληρώνει με αίμα και ξεριζωμό τη συνεχιζόμενη γενοκτονία. Καμία προσπάθεια εξωραϊσμού των εγκλημάτων πολέμου και κανένα σχέδιο των ιμπεριαλιστών δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια: η ειρήνη στη Μέση Ανατολή δεν πρόκειται να έρθει ποτέ μέσα από τα τείχη, τους βομβαρδισμούς και την κατοχή. Η μόνη διέξοδος βρίσκεται στον αδιάκοπο αγώνα των λαών ενάντια στον σιωνισμό, τον ιμπεριαλισμό και το σύστημα που γεννά τους πολέμους, μέχρι τη λευτεριά της Παλαιστίνης.
Το ρεπορτάζ από την efsyn.gr

Αλλάζουν ξανά τα δεδομένα για τη Λωρίδα της Γάζας, αυξάνοντας την αβεβαιότητα στην περιοχή.

Ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι, εκπρόσωποι κοινωνικών οργανώσεων και συνδικαλιστικών φορέων αψηφούσαν τους ανέμους, τη βροχή και την απειλή μιας τεράστιας αστυνομικής δύναμης που είχε μετατρέψει το κέντρο γύρω από το Κοινοβούλιο σε φρούριο, η Γερουσία της Αργεντινής ετοιμαζόταν να συζητήσει και να ψηφίσει το νέο, αντικοινωνικό νομοσχέδιο-έκτρωμα της κυβέρνησης του ακραίου φιλελεύθερου προέδρου Χαβιέρ Μιλέι. Με συνθήματα ενάντια στη φτώχεια, την εξαθλίωση και την εκχώρηση των πάντων στα μεγάλα κεφάλαια, ο λαός της Αργεντινής έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης απέναντι στην πολιτική της κοινωνικής ισοπέδωσης.

Εναν χρόνο πίσω, 28 Ιουλίου 2025. Ισραηλινοί έποικοι μπαίνουν με έναν εκσκαφέα στην περιοχή του παλαιστινιακού χωριού Ουμ αλ-Χάιρ, μιας κοινότητας βεδουίνων στους νότιους λόφους της Χεβρώνας, και αρχίζουν να καταστρέφουν εκτάσεις που οι κάτοικοι χρησιμοποιούν για βοσκή, δίπλα σε σπίτια και στο κοινοτικό κέντρο.

Mπορεί αρκετοί νέοι που βρίσκονται στη Γάζα να καταφέρνουν να εισέλθουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο στο εξωτερικό, έχοντας την ευκαιρία να ξεφύγουν από τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ, ωστόσο η χαρά πολλές φορές κρατά για λίγο, αφού λόγω των περιορισμών και της γραφειοκρατίας, τελικά δεν καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν το πολυπόθητο ταξίδι.

Η παρατεταμένη ξηρασία έχει ρίξει τη στάθμη του Δούναβη, του δεύτερου μεγαλύτερου σε μήκος ποταμού της Ευρώπης, σε τόσο χαμηλά επίπεδα ώστε από τα νερά του αναδύονται ξανά ίχνη ενός μακρινού παρελθόντος, όπως δεκάδες ναυάγια γερμανικών πολεμικών πλοίων από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ακόμη και απομεινάρια ενός αρχαίου τριχωτού μαμούθ.