Γράφει ο Νίκος Τζάρας | Με την εισαγωγή των Μνημονίων   έχουμε στην ουσία μερική αναστολή και θέση εκτός ισχύος του Συντάγματος 1975. Το μέρος του, το οποίο αναφέρεται στα κοινωνικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα έχει υποχωρήσει πλήρως σε αντίθεση με το μέρος του συντάγματος που αναφέρεται στην ιδιοκτησία και στην επιχειρηματική δράση που αναδεικνύεται σαν κυρίαρχο.

Πρόκειται για μία από της όψεις της στρατηγικής του αστικού συστήματος που σε περίοδο κρίσης επιχειρεί      να μειώσει την ένταση της πολιτικής πάλης των εργαζομένων και να κάμψει τις αντιστάσεις επιβάλλοντας  την ηγεμονία του , για μια στρατηγική που «επιδιώκει την νομιμοποίηση της απονομιμοποίησης  (Τ.Αγκάμπεν) «κατάσταση εξαίρεσης».

Για αυτό τον λόγο είναι που η υπαρκτή συνταγματική νομιμότητα παρακάμπτεται είτε με νόμους, ή  με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που θα ισχύουν  για την περίοδο της «έκτακτης ανάγκης», ωσότου δήθεν «ομαλοποιηθούν» οι κοινωνικές συνθήκες . Το τι όμως σημαίνει  η «ομαλοποίηση» το βιώνουν με δραματικό τρόπο οι εργαζόμενοι και όσοι επιμένουν να αντιστέκονται στις επιλογές του συστήματος.

«Μη με κοιτάτε, φοβάμαι». Ο ΜΑΤατζής τα χάνει όταν του απευθύνεται ο 5χρονος Γιάννης. «Γιατί φοβάσαι, αγόρι μου; Τι θα σου κάνω;». «Αυτά που μας κάνατε στο χωριό μας χτες». Ο μικρούλης κρατάει τη μαμά του από το χέρι έξω από τα δικαστήρια του Πολύγυρου. Μαζί με εκατοντάδες συγχωριανούς στέκουν απέναντι στους αστυνομικούς με τις ασπίδες που έχουν ζώσει το κτίριο και στους ακροβολισμένους άντρες των ΜΑΤ. Μέσα οι συγχωριανοί τους. «Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά», το σύνθημα που δονεί την ατμόσφαιρα βγαίνει από τα στόματα παππούδων, γιαγιάδων, παπάδων, μαθητών. Σχεδόν όλο το χωριό –άυπνο, κουρασμένο, αλλά όχι γονατισμένο- συμπαραστέκεται στους 4 «τρομοκράτες» που παρουσιάστηκαν στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών με την αυτόφωρη διαδικασία για οπλοκατοχή, κατοχή γουόκι τόκι και κροτίδων.

Την αθώωση του αντιρρησία συνείδησης Νίκου Καρανίκα αποφάσισε ομόφωνα το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Η σύλληψη του προκάλεσε τις διαμαρτυρίες μιας πληθώρας συλλογικοτήτων  και οργανώσεων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μεταξύ αυτών και του Συλλόγου Αντιρρησιών Συνείδησης ενώ παράλληλα ψηφίσματα εργατικών σωματείων και εκπαιδευτικών ενώσεων έχουν ήδη συγκεντρωθεί.

Έξω από το στρατοδικείο πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλέγγυων στον Νίκο Καρανίκα ενώ παρόντες ήταν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Γαϊτάνη, Κουράκης, Χαραλαμπίδου, ο συντονιστής της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Α’ Θεσσαλονίκης, Ν. Σαμανίδης, ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων-Πρασίνων Μιχ Τρεμόπουλος και ο αντιρρησίας συνείδησης Μιχ. Μαραγκάκης. Συνήγορος του Νίκου Καρανίκα ήταν η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Την δίκη θα παρακολούθησε ως παρατηρήτρια η Ειρήνη Τσολάκη, Αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, ενώ κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης ο Friedhelm Schneider, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, και ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης, εκπρόσωπος της Αντιπολεμικής Διεθνούς.

πηγή:http://alterthess.gr