Πέρασαν 22 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα. 22 χρόνια από τότε, που η κυβέρνηση μην μπορώντας να συγκρατήσει η ίδια τις μαθητικές κινητοποιήσεις που είχαν ξεσπάσει  εν όψει  των μεταρρυθμίσεων του Υπουργείου Παιδείας συνεργάστηκε επίσημα με τους «χρυσαυγήτες της εποχής» που δεν ήταν άλλοι από ένοπλες συμμορίες της ΟΝΝΕΔ (αρκετά μέλη των οποίων τώρα βρίσκονται στην κυβέρνηση), προκειμένου να καταφέρει να επιβάλλει την πολιτική της.

Στόχος της ήταν με την τρομοκρατία και την παρακρατική καταστολή να μπλοκάρει τους αγώνες μαθητών και καθηγητών,  μιας και ομάδες εξοπλισμένες με λοστούς και ρόπαλα  οι οποίες  μπούκαραν  και «εκκένωναν» τις καταλήψεις ξυλοκοπώντας μαθητές κατάφερναν να κάνουν αυτό που η ίδια δεν μπορούσε.

Σήμερα, 22 χρόνια μετά, η κυβέρνηση προσπαθεί κάτι παρόμοιο. Με επιχειρήσεις όπως την εισβολή στην Villa Amalias και στην ΑΣΟΕΕ, την «εκκένωση» κατειλλημένων χώρων από εργαζόμενους (θυμηθείτε τη Χαλυβουργία, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ΔΕΗ), τον «Ξένιο Δία» και την βίαιη καταστολή κάθε λογής κινητοποίησης γενικότερα προσπαθεί να επιβάλλει μνημόνια και περικοπές.

Σε πλήρη συνεργασία με τα «παπαγαλάκια» των ΜΜΕ και την «επίσημη πια» φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, η τρικομματική κυβρνηση και ο Δένδιας, προσπαθούν  να σπείρουν το ρατσιστικό μίσος  και τον εκφοβισμό, να τρομοκρατήσουν όλους εμάς που πληττόμαστε από την πολιτική τους. Δεν διστάζουν να επιτεθούν σωματικά και λεκτικά σε και αγωνιστές, μετανάστες, εργαζόμενους και οποιαδήποτε διαφορετική φωνή αντιδρά στις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις στην πλήρη καταστροφή της υγείας και της παιδείας και στο ξεπούλημα στου δημόσιου πλούτου.