Μια ηχηρή απάντηση στη ρητορική του μίσους έδωσαν οι κάτοικοι και οι αντιφασιστικές συλλογικότητες της Βαρκελώνης, ακυρώνοντας στην πράξη την προσπάθεια του νεοφασιστικού κόμματος VOX να σπείρει το διχασμό στις γειτονιές της πόλης. Οι εκπρόσωποι της ακροδεξιάς, που επιχείρησαν να στήσουν περίπτερα πολιτικής προπαγάνδας και να πραγματοποιήσουν ομιλίες, βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν αδιαπέραστο «ανθρώπινο τοίχο». Εκατοντάδες πολίτες, μέλη τοπικών επιτροπών και αντιφασίστες, ανταποκρίθηκαν ακαριαία στο κάλεσμα για την προστασία του δημόσιου χώρου, καθιστώντας σαφές ότι η παρουσία των νοσταλγών του φρανκισμού δεν είναι ανεκτή σε μια πόλη που έχει πληρώσει βαρύ φόρο αίματος στον αγώνα κατά του φασισμού.

Στη Λισαβόνα, με αφορμή την ολοκλήρωση της ανακαίνισης του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (MAC/CCB), η διοίκηση του μουσείου αποφάσισε να ανατρέψει το παραδοσιακό πρωτόκολλο των εγκαινίων, που συνήθως φυλάσσεται για την πολιτική ηγεσία, τους πλούσιους δωρητές και την καλλιτεχνική ελίτ, επιλέγοντας να ανοίξει τις πόρτες του πρώτα για τους εργάτες που το έχτισαν. Οικοδόμοι, τεχνικοί, συντηρητές και βοηθοί εργαστηρίων, πολλοί εκ των οποίων είναι μετανάστες που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του κατασκευαστικού κλάδου στην Πορτογαλία, ξεναγήθηκαν στους νέους χώρους ως επίσημοι προσκεκλημένοι, βλέποντας το αποτέλεσμα του μόχθου τους μεταμορφωμένο σε χώρο πολιτισμού.
Αναλυτικά τα αιτήματα των εργαζομένων.
Το δικαστήριο έκρινε αθώους και τους Δημήτρη Π. και Νίκο Α.Κ., ενώ ένοχες κρίθηκαν οι Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζ.
Η 25η Απριλίου του 1945 δεν αποτελεί απλώς μια ημερομηνία απελευθέρωσης από τον ξένο ζυγό, αλλά τη στιγμή που η εργατική τάξη της βόρειας Ιταλίας επιχείρησε να επιβάλει τη δική της κοινωνική σφραγίδα στις εξελίξεις. Η γενική απεργία που ξεκίνησε στις 24 Απριλίου μετατράπηκε γρήγορα σε ένοπλη εξέγερση, με τους εργάτες του Μιλάνου να καταλαμβάνουν τα εργοστάσια και να στήνουν οδοφράγματα πριν ακόμα φτάσουν οι συμμαχικές δυνάμεις στην πόλη. Το σύνθημα «Παραδοθείτε ή πεθάνετε» που εξέδωσε η Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης δεν απευθυνόταν μόνο στους Ναζί, αλλά και στην εγχώρια φασιστική ελίτ που για δύο δεκαετίες δυνάστευε τον λαό.
Στόχος, να δοθεί «η θέση που αρμόζει σε μια ομάδα θυμάτων που, επί δεκαετίες, ήταν ελάχιστα γνωστή στην κοινή συνείδηση».
«Καταδικάζω όλες τις πράξεις που είναι άδικες. Καταδικάζω την αφαίρεση ανθρώπινης ζωής» • «Φέρονται στους μετανάστες σαν να είναι ζώα»
«Αυτό το βραβείο ανήκει σε εκείνους και όχι σε μένα»
Το πολιτισμικό μποϊκοτάζ κατά του Ισραήλ προχωρά ένα βήμα παραπέρα η Σλοβενία, καθώς ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της χώρας όχι μόνο επιβεβαίωσε ότι δεν θα μεταδώσει τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision φέτος, που εξακολουθεί να φιλοξενεί το γενοκτονικό κράτος, αλλά ότι αντ’ αυτού θα προβάλλει ένα ειδικό πρόγραμμα με παλαιστινιακό κινηματογράφο και πολιτικές συζητήσεις.



