
Νέα τροπή παίρνει η υπόθεση του ξυλοδαρμού 34χρονης από 47χρονο, με το θύμα να καταγγέλλει παράλληλα ο ίδιος άνδρας την είχε βιάσει πριν από 8 μήνες, χωρίς να προχωρά σε καταγγελία τότε.

Νέα τροπή παίρνει η υπόθεση του ξυλοδαρμού 34χρονης από 47χρονο, με το θύμα να καταγγέλλει παράλληλα ο ίδιος άνδρας την είχε βιάσει πριν από 8 μήνες, χωρίς να προχωρά σε καταγγελία τότε.

Δέκα πτώματα προσφύγων και μεταναστών, οι οποίοι πέθαναν από ασφυξία, εντοπίστηκαν σε υπερπλήρες πλοιάριο, ανοιχτά των ακτών της Λιβύης, ανακοίνωσαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ), διευκρινίζοντας ότι 99 άνθρωποι διασώθηκαν από πλοίο της χθες βράδυ.

Κατά τις 3 παρά τα ξημερώματα, ακούω τον επικεφαλής των τανκς, που στο ένα χέρι είχε το περίστροφο και στο άλλο το τηλέφωνο και συνέχεια έλεγε “μάλιστα, διατάξτε!”, να λέει ένα παρατεταμένο “μάλιστα!”. Ήταν τρεις παρά πέντε. Αμέσως, βλέπω το κανόνι του μεγαλύτερου τανκ να γυρίζει δεξιά κι αριστερά και το τανκ να κάνει όπισθεν. Εκανα τον σταυρό μου νομίζοντας πως θα υποχωρούσε. Γελάστηκα. Φουλάρει τη μηχανή και με όση ισχύ είχε έπεσε πάνω στην κεντρική πύλη.

Ο Γάλλος ακροδεξιός Ερίκ Ζεμούρ εγκαλείται σήμερα ενώπιον της γαλλικής δικαιοσύνης για τις δηλώσεις του για τους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες, τους οποίους χαρακτήρισε «κλέφτες, βιαστές και δολοφόνους».
Φασιστικές ομάδες στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης / MOTIONTEAM
Μητέρα μαθητή του ΕΠΑΛ Σταυρούπολης κατήγγειλε πως οι μαθητές εξακολουθούν να δέχονται καθημερινά λεκτική βία από άτομα που «με κάποιο μαγικό τρόπο βρίσκονται στο σχολείο».

Ο Σπύρος Μπιμπίλας σχολίασε τις πρόσφατες δηλώσεις του Γιώργου Λέφα, ότι η Ελπίδα Νίνου τον προσέγγισε για να υπερασπιστεί τον σύζυγό της. Τι αποκάλυψε για τον Πέτρο Φιλιππίδη.
Τεταμένο είναι από νωρίς το πρωί το κλίμα στον χώρο του Πολυτεχνείου με φοιτητές να διαπληκτίζονται και να εμποδίζουν την είσοδο σε εκπροσώπους της πολιτικής του τόπου.
Με αποδοκιμασίες κι ένα σύνθημα συνθετικό της παλαιότερης και σημερινής διακυβέρνησης της χώρας από τη Δεξιά, ομάδα ατόμων, σχεδόν βέβαιο φοιτητές, υποδέχτηκαν τους βουλευτές της Ν.Δ. Χαράλαμπο Αθανασίου και Χάρη Θεοχάρη που πήγαν στο ιστορικό εκπαιδευτικό ίδρυμα για να καταθέσουν στεφάνι. Ο πρώτος ως αντιπρόεδρος εκπροσωπούσε τη Βουλή, ενώ ο δεύτερος ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος το κυβερνητικό κόμμα.

Αρχίζει σήμερα στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης η δίκη της 25χρονης Σύριας Σάρα Μαρντίνι, εθελόντριας της ΜΚΟ ERCI, του 26χρονου Γερμανού Σιν Μπίντερ, του 40χρονου Νάσου Καρακίτσου και άλλων 22 ατόμων, ως μέλη δικτύου διακίνησης μεταναστών.
Όπως σημείωνε πρόσφατα η «Εφ.Συν.» («Στο σκαμνί η αλληλεγγύη στη Λέσβο»), η αρχική δικογραφία αφορά κακουργηματικές κατηγορίες, αλλά η συγκεκριμένη δίκη γίνεται για διώξεις σε βαθμό πλημμελήματος και θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και τις εξελίξεις για τις κακουργηματικές κατηγορίες που εκκρεμούν.
Τα πλημμελήματα για τα οποία κατηγορούνται κατά περίπτωση 25 άτομα αφορούν ήσσονος σημασίας αδικήματα όπως της χρήσης πλαστών πινακίδων, της ακρόασης ραδιοσυχνοτήτων που χρησιμοποιεί το Λιμενικό, αλλά και της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση σε βαθμό πλημμελήματος – το πιο σοβαρό.
«Η Σάρα και ο Σιν επιτελούσαν ανθρωπιστικό έργο διάσωσης ζωών, εντοπίζοντας σκάφη σε κίνδυνο στα ανοιχτά των ελληνικών ακτών και παρέχοντας στους/στις επιβαίνοντες/ουσες κουβέρτες, νερό κι ένα θερμό καλωσόρισμα. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι φαιδρές και δεν θα έπρεπε ποτέ να δικαστούν», δήλωσε ο Νιλς Μουίζνιεκς, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Περιφερειακού Γραφείου της Διεθνούς Αμνηστίας.
Η οργάνωση σε ανακοίνωσή ανέφερε πως «οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν να άρουν την απαγόρευση ταξιδιού της Σάρα Μαρντίνι, κάτι που σημαίνει ότι η Sarah δεν θα μπορέσει να παραστεί στην ίδια της τη δίκη».
Η δίκη δύο εθελοντών έρευνας και διάσωσης, που κινδυνεύουν με 25 χρόνια φυλάκιση για παροχή βοήθειας σε πρόσφυγες θα ξεκινήσει τελικά στις 18 Νοεμβρίου στη Λέσβο. Η Sarah Mardini, μια 25χρονη Σύρια πρόσφυγας, και ο Seán Binder, ένας 27χρονος Γερμανός υπήκοος, αντιμετωπίζουν μια σειρά άδικες και αβάσιμες κατηγορίες που χρονολογούνται από το διάστημα που πέρασαν εθελοντικά εντοπίζοντας και σώζοντας σκάφη σε κίνδυνο στη Λέσβο.
Η Sarah είχε αρχικά φτάσει στη Λέσβο ως πρόσφυγας το 2015. Όταν η μηχανή του σκάφους στο οποίο επέβαινε χάλασε, η Sarah και η αδερφή της έσωσαν 18 συνεπιβάτες/ιδές τους σέρνοντας το βυθιζόμενο σκάφος σε ασφαλές σημείο. Αργότερα, επέστρεψε στην Ελλάδα και συνέχισε ως εθελόντρια σε μια ελληνική οργάνωση έρευνας και διάσωσης, όπου συνάντησε τον Seán, έναν εκπαιδευμένο δύτη. Η Sarah και ο Seán συνελήφθησαν το 2018 με πολλές κατηγορίες, όπως λαθρεμπόριο, κατασκοπεία, παράνομη χρήση ραδιοσυχνοτήτων και απάτη. Πέρασαν περισσότερες από 100 ημέρες στη φυλακή πριν αφεθούν ελεύθεροι με εγγύηση τον Δεκέμβριο του 2018.
«Η Sarah και ο Seán επιτελούσαν ανθρωπιστικό έργο διάσωσης ζωών, εντοπίζοντας σκάφη σε κίνδυνο στα ανοιχτά των ελληνικών ακτών και παρέχοντας στους/στις επιβαίνοντες/ουσες κουβέρτες, νερό κι ένα θερμό καλωσόρισμα. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι φαιδρές και δεν θα έπρεπε ποτέ να δικαστούν», δήλωσε ο Nils Muižnieks, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Περιφερειακού Γραφείου της Διεθνούς Αμνηστίας.
«Αυτή η εμβληματική περίπτωση καταδεικνύει πόσο μακριά θα φτάσουν οι ελληνικές αρχές για να αποτρέψουν τους ανθρώπους από το να βοηθούν πρόσφυγες και μετανάστες/ριες. Το σταμάτημα των επιχειρήσεων διάσωσης δεν σταματά τους ανθρώπους από το να κάνουν επικίνδυνα ταξίδια, απλώς κάνει αυτά τα ταξίδια πιο επικίνδυνα».
Στις 18 Νοεμβρίου, η Shara και ο Seán θα δικαστούν για πλημμελήματα που μπορεί να επιφέρουν ποινή κάθειρξης έως και 8 ετών. Αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, όπως «λαθραία διακίνηση ανθρώπων», «απάτη», «συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση» και «ξέπλυμα χρήματος», οι οποίες, αν εκδικαστούν, μπορεί να οδηγήσουν σε φυλάκιση έως και 25 ετών.
Σύμφωνα με νομική γνωμοδότηση από τη νομική εταιρεία για τα ανθρώπινα δικαιώματα Leigh Day, έχουν σημειωθεί αρκετές σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην υπόθεση του Seán μέχρι σήμερα. Ο Seán πλησίασε τη Leigh Day για να ζητήσει νομική συμβουλή σχετικά με τη νομιμότητα, βάσει του διεθνούς δικαίου, της σύλληψής του, της προφυλάκισής του και της προτεινόμενης δίκης για υποτιθέμενα αδικήματα που διέπραξε ενώ ήταν εθελοντής σε αποστολές έρευνας και διάσωσης για το ERCI.
Η Tessa Gregory, από τη δικηγορική εταιρεία Leigh Day, δήλωσε: «Με βάση τα στοιχεία που έχουμε δει, πιστεύουμε ότι υπήρξαν σοβαρές παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων του Seán από τις ελληνικές αρχές σε σχέση με την κράτησή του, τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν και τις καθυστερήσεις στην εκδίκαση της υπόθεσής του. Η υπόθεση του Seán είναι σημαντική καθώς δείχνει μια ανησυχητική τάση ποινικοποίησης των υπερασπιστών/ριών των ανθρώπινων δικαιωμάτων που εργάζονται για αναγνωρισμένες ΜΚΟ οι οποίες επιδιώκουν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Προτρέπουμε έντονα τις ελληνικές αρχές να επανεξετάσουν αμέσως την υπόθεση του Seán ώστε να αποτρέψουν τυχόν περαιτέρω παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων του. Πρέπει να επανεξεταστεί επειγόντως εάν η ποινική δίκη οφείλει να προχωρήσει».
«Ο νόμος μάς υποχρεώνει να βοηθάμε τους ανθρώπους που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα. Αυτό που κάναμε δεν ήταν ηρωικό, ήταν φυσιολογικό και οποιοδήποτε άλλο άτομο θα έκανε το ίδιο στη θέση μας. Τα πραγματικά θύματα των ευρωπαϊκών μεταναστευτικών πολιτικών είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες/ριες που αναγκάζονται να ρισκάρουν τη ζωή τους για να φτάσουν στην «Ευρώπη φρούριο», δήλωσε ο Seán Binder.
Εκατοντάδες άνθρωποι όπως η Sarah και ο Seán έχουν αντιμετωπίσει ποινικές διώξεις σε όλη την Ευρώπη επειδή έκαναν ανθρωπιστική εργασία βοηθώντας πρόσφυγες και μετανάστες/ριες. Σε έκθεση του 2020, η Διεθνής Αμνηστία εξέθεσε τους πολυάριθμους τρόπους με τους οποίους οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν εφαρμόσει περιοριστικά, κυρωτικά και τιμωρητικά μέτρα κατά των ανθρώπων που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών/ριών. Το κάνουν αυτό μέσα από την κατάχρηση νόμων και πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων των νομικά διφορούμενων και ασυνεπών κανόνων στο λεγόμενο «EU Facilitators’ Package». Δεκάδες διώξεις έχουν ασκηθεί κατά ατόμων και ΜΚΟ, συμπεριλαμβανομένων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, στην Ιταλία, την Ελλάδα, τη Γαλλία και την Ελβετία.
Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν να άρουν την απαγόρευση ταξιδιού της Sarah Mardini, κάτι που σημαίνει ότι η Sarah δεν θα μπορέσει να παραστεί στην ίδια της τη δίκη.
Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί βαθύτατα ότι η αδικία με τις χαλκευμένες κατηγορίες επιδεινώνεται περαιτέρω από την κατάφωρη παραβίαση των διεθνώς αναγνωρισμένων προτύπων δίκαιης δίκης, ιδίως του δικαιώματος να μη δικαζόμαστε ερήμην.
«Οι ζωές του Seán και της Sarah είναι σε αναμονή, και το μέλλον τους σε κίνδυνο, απλώς και μόνο επειδή επέδειξαν αλληλεγγύη και συμπόνια προς ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Η Sarah και ο Seán δεν πρέπει να πληρώσουν το τίμημα για τη σκληρότητα της Ελλάδας στα σύνορα της Ευρώπης», δήλωσε ο Nils Muižnieks.
Πηγή: https://www.efsyn.gr
Του Θανάση Κούρκουλα
Η μεταπολίτευση κυριαρχήθηκε από την ραγδαία ανάπτυξη των εργατικών αγώνων, την αναγέννηση των συνδικάτων και της αριστεράς. Η πτώση της χούντας συνοδεύτηκε από τη λαϊκή απαίτηση «Δώστε τη χούντα στο λαό». Όμως η πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση Καραμανλή επέλεξε να μην θίξει τα ιερά και τα όσια του μετεμφυλιακού κράτους ή την συνέχεια του «βαθέος κράτους». Το κατηγορητήριο της Δίκης της χούντας όρισε το έγκλημα των συνταγματαρχών σαν «στιγμιαίο» και όχι «εξακολουθητικό». Ο πρώτος όρος σήμαινε ότι το αδίκημα αφορούσε μόνο στην ημέρα που τα τανκς, στις 21 Απριλίου 1967, κατέβηκαν στους δρόμους και κατέλυσαν την αστική δημοκρατία. Ο δεύτερος όρος θα σήμαινε ότι το έγκλημα που συντελέστηκε εκείνη την ημέρα συνεχιζόταν κάθε μέρα για όλο το επόμενο διάστημα της 7ετίας της χούντας. Από τη στιγμή που το έγκλημα θεωρήθηκε «στιγμιαίο», οι χιλιάδες μικροί και μεγάλοι συνεργάτες της χούντας μπόρεσαν να απαλλαγούν των ευθυνών τους γιατί δεν προκάλεσαν άμεσα το αδίκημα, αλλά ευθυγραμμίστηκαν «λόγω του φόβου ή της ευθύνης τους ως κρατικών υπαλλήλων».
Του Βαγγέλη Λιγάση
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973, ως αυθόρμητο ξέσπασμα με παλλαϊκό χαραχτήρα, καταγράφτηκε στην συλλογική συνείδηση, μιας γενιάς τουλάχιστον, σαν η δίκαιη απάντηση στην καταπίεση. Καταγράφηκε σαν ο καταλύτης που ξεγύμνωσε το σκληρό πρόσωπο του «εκδημοκρατισμού» της χούντας σε μισοκοινοβουλευτική αυταρχία που μεθόδευε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και προσέβλεπαν οι «ρεαλιστές» αστοί πολιτικοί αλλά και τμήματα της ρεφορμιστικής Αριστεράς, σαν ο καταλύτης για την «περιπετειώδη» ελληνική μεταπολίτευση. Το «Πολυτεχνείο» συμβολίζει την δυνατότητα των «απλών» ανθρώπων να παρεμβαίνουν και να καθορίζουν τις εξελίξεις πέρα και ανεξάρτητα από τις «βουλές» των από πάνω και τις «συμβουλές» των φρονίμων. Συμβολίζει την προσπάθεια για αλλαγή των όρων διαβίωσης με συλλογικό – εξεγερσιακό και όχι ατομικό τρόπο.