ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στο πλευρό του σκηνοθέτη Δημήτρη Ινδαρέ, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε και συνελήφθη από άνδρες των ΜΑΤ μαζί με τους γιους του, στο σπίτι του στο Κουκάκι, τάσσεται ο Γιάννης Στάνκογλου.

Ο γνωστός ηθοποιός, γράφει χαρακτηριστικά σε ανάρτησή του στο facebook:

«Σήμερα ήταν ο Δημήτρης Ινδαρες… Και το παιδί του…. Αύριο θα είσαι εσύ και εγώ… Και τα παιδιά μας…».

Πηγή:tvxs.gr

Μέρος της ανθρωπιστικής βοήθειας που συγκέντρωσαν οι Γάλλοι αλληλέγγυοι -αναπηρικά καροτσάκια, φάρμακα, βοηθήματα, νοσοκομειακά κρεβάτια- παραδόθηκε χθες στο Κέντρο Υγείας Λαυρίου, σε μια έμπρακτη χειρονομία ευγνωμοσύνης των Κούρδων στους Ελληνες
ΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

«Δίνουμε σε αυτούς που δίνουν». Αυτό είναι το μότο του Jacques Leleu – ιδρυτικού μέλους και ψυχής της πρωτοβουλίας «Convoy Solidaire» – το Καραβάνι Αλληλεγγύης, που εδώ και τέσσερα χρόνια έρχεται συστηματικά στην Ελλάδα, μεταφέροντας τρόφιμα, φάρμακα, παιχνίδια, ρούχα, υγειονομικό υλικό σε αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά ιατρεία-φαρμακεία και στέκια αλληλεγγύης, για Ελληνες και μετανάστες.

Στο τελευταίο τους ταξίδι μετέφεραν 42 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας, με φορτηγό από την Γκρενόμπλ στην Αθήνα, τον Νοέμβριο.

Χθες, μαζί με δεκάδες Γάλλους και Ελληνες αλληλέγγυους, ο Ζακ βρέθηκε στο Λαύριο, στο κέντρο φιλοξενίας όπου ζουν περισσότεροι από 300 Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες, ανάμεσά τους τουλάχιστον 100 ανήλικα παιδιά, για να παραδώσουν υγειονομικό υλικό στο Κέντρο Υγείας Λαυρίου.

Η κεντρική πλατεία της πόλης για τρεις ώρες γέμισε με παιδικές φωνές, χορούς και επαναστατικά τραγούδια και τις μυρωδιές μαγειρευτού φαγητού με κούρδικες συνταγές, σε μια γιορτή αλληλεγγύης και μοιράσματος, που είχε την αντίθετη ροή από αυτή που έχουμε συνηθίσει.

Αυτή τη φορά εκείνοι που προσφέρουν απλόχερα βοήθεια στους Ελληνες είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί πρόσφυγες, παρότι εδώ και δυόμισι χρόνια τους έχουν εγκαταλείψει πλήρως το ελληνικό κράτος και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.

Την άνοιξη του 2017 αποχώρησε οριστικά ο Ερυθρός Σταυρός και το τότε υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής αρνήθηκε να εντάξει το κέντρο στις αναγνωρισμένες δομές φιλοξενίας προσφύγων.

Από τότε οι πρόσφυγες επιβιώνουν αποκλειστικά χάρη στη διεθνή και τοπική αλληλεγγύη των κινημάτων, χωρίς καμία στήριξη από ΜΚΟ ή επίσημους θεσμούς. Κι όμως, τα χαμογελαστά νεανικά πρόσωπα που είδαμε χθες δεν έδιναν καμία αίσθηση μιζέριας. Αν μια λέξη τούς ταιριάζει είναι η περηφάνια.

Μια άλλη λέξη είναι η ελπίδα. Ισως επειδή η πίστη τους για το χτίσιμο μιας καλύτερης, πιο δίκαιης κοινωνίας δεν είναι μεταφυσική, ούτε ατομικό όνειρο επιβίωσης, αλλά καθημερινός συλλογικός αγώνας, που έχουν δει να δοκιμάζεται στην πράξη στο ομοσπονδιακό αυτοδιοικούμενο πείραμα της δημοκρατίας της Ροζάβα στη βόρεια Συρία. Εκεί όπου εισέβαλαν πρόσφατα τα τουρκικά στρατεύματα, προκαλώντας νέο μεγάλο κύμα εκτοπισμένων και ξενιτεμένων.

Από το Αφρίν και τη Ροζάβα έχουν φτάσει ώς το Λαύριο τα τελευταία χρόνια χιλιάδες Κούρδοι πρόσφυγες, νέοι άντρες, γυναίκες με παιδιά, οικογένειες ξεριζωμένες αλλά και ξεκληρισμένες, έχοντας χάσει δικούς τους ανθρώπους στις εμπόλεμες ζώνες του εμφυλίου της Συρίας, εκεί όπου οι Κούρδοι του YPG πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος πολεμώντας τους τζιχαντιστές του ΙSIS – με 11.000 νεκρούς και διπλάσιους τραυματίες.

Η γιορτή χθες στο Λαύριο δεν είχε μόνο γέλια. Είχε και υγρά μάτια, συντροφικά αγκαλιάσματα και αποχαιρετισμούς, με την υπόσχεση «θα ξαναϊδωθούμε». Επόμενη αποστολή του διεθνούς καραβανιού, «Ενα σχολείο για το Λαύριο» – ένα εγχείρημα που ήδη αποκτά σάρκα και οστά συγκεντρώνοντας 5.000 ευρώ για να ολοκληρωθεί και να εξοπλιστεί η τάξη όπου σπουδάζουν τα Κουρδόπουλα, στον καταυλισμό στη θέση Νεράκι στο Λαύριο.

Επόμενο ραντεβού της ελληνικής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες του Λαυρίου, η καθιερωμένη γιορτή για τα παιδιά που θα γίνει στις 29 του Δεκέμβρη, προϋπαντώντας το 2020 με αγωνιστική αισιοδοξία, αντίδοτο στις ξενοφοβικες μισαλλόδοξες κραυγές που μαυρίζουν την καθημερινότητά μας.

Ενα από τα πεντανόστιμα πιάτα της συλλογικής κουζίνας, βασισμένα σε παραδοσιακές κουρδικές συνταγές, που μαγειρεύτηκαν επί τόπου στην πλατεία του Λαυρίου, και μοιράστηκαν σε εκατοντάδες Ελληνες, Γάλλους και Κούρδους, στη γιορτή ΑλληλεγγύηςΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Η Πολιτιστική Ομάδα της Πλατείας Λαού Χαϊδαρίου διοργάνωσε παιδικό εργαστήρι δημιουργικής απασχόλησης στο Κέντρο Προσφύγων. Ο Παναγιώτης, η Κατρίν, η Τζέλλα, η Μαρία, η Χριστίνα, εθελοντές και παιδαγωγοί που έπαιξαν, ζωγράφισαν, αγκάλιασαν και αγκαλιάστηκαν θερμά από τα παιδιά στο ΛαύριοΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Ο Ομέρ είναι 27 ετών, έχει σπουδάσει Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και είναι μόλις 4 μήνες στο Λαύριο. «Στην πατρίδα μας υπάρχει πολιτικό πρόβλημα. Αν δεν είσαι με τον Ερντογάν, σε βάζουν φυλακή, αν είσαι Κούρδος, ακόμα χειρότερα. Εμείς δεν θέλουμε να είναι μόνο οι Κούρδοι ελεύθεροι, αλλά όλοι οι λαοί»ΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Ο Αλί στην Τουρκία ήταν δημοσιογράφος. Στο Λαύριο ζει και δουλεύει 18 χρόνια. «Οι δημοσιογράφοι ρωτάτε μόνο τα επιφανειακά. Αν έχουμε φαγητό, φάρμακα. Ομως κι έναν μήνα να μείνουμε νηστικοί δεν θα πεθάνουμε. Εγώ έκανα 52 μέρες απεργία πείνας. Δεν πέθανα. Δεν είμαστε εδώ επειδή έτσι έτυχε. Είμαστε εδώ γιατί θέλουμε να σταματήσει ο πόλεμος, αυτό είναι το σημαντικό»ΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Τα γιορτινά της ρούχα φόρεσε χθες η 11χρονη Perwinn από το Αφρίν, που μένει στο Λαύριο έξι μήνες με τη μητέρα της Saliha. O πατέρας της σκοτώθηκε πολεμώντας στη Ροζάβα. Στη μέση η φίλη της, η 13χρονη Roxanne, με παραδοσιακή κουρδική φορεσιάΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Ο γιατρός του Κέντρου Υγείας Λαυρίου, Θεολόγος Ζάγκαλης, και η νοσηλεύτρια Ισιδώρα Πολυδώρου ευχαριστούν Κούρδους και Ελληνες αλληλέγγυους για την υγειονομική βοήθεια που παραδόθηκε. Δεξιά, η ψυχίατρος Εμυ Κουτσοπούλου, από το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Φιλαδέλφειας, από τις δεκάδες συλλογικότητες που στηρίζουν έμπρακτα τους Κούρδους πρόσφυγεςΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Ο Jacques Leleu, συνδικαλιστής της CGT, του μεγαλύτερου συνδικάτου εργαζομένων της Γαλλίας, συμμετέχει στο καραβάνι αλληλεγγύης στην Ελλάδα. «Στον πόλεμο ενάντια στον ISIS 11.000 Κούρδοι έδωσαν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν τις αξίες και τον πολιτισμό που θεωρούμε σημαντικά. Εχουμε υποχρέωση να σταθούμε πλάι τους», μας λέειΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Οι Κούρδισσες γυναίκες και τα παιδιά, μέχρι και τα μικρά μωρά, συμμετείχαν στην πορεία ώς το Κέντρο Υγείας Λαυρίου, κουβαλώντας στα χέρια και παραδίδοντας μέρος της υγειονομικής βοήθειας που συγκέντρωσαν οι Γάλλοι αλληλέγγυοιΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

ο Αλί έχει οικογένεια και 9 παιδιά στην Τουρκία. Τους έχει αφήσει πίσω, φεύγοντας πριν από έναν μήνα, γιατί η αστυνομία τον κυνηγάει να τον ξαναβάλει φυλακή. Ομως δεν χάνει το χαμόγελό του και την πίστη του στη νίκη .ΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

 Ο 23χρονος Μahsun, Κούρδος πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη, όπου πέρασε δύο χρόνια στη φυλακή, για την πολιτική του δράση. Ονειρό του να φύγει στην Ελβετία. «Εδώ δεν μπορώ να φτιάξω τη ζωή μου, δεν μπορώ να δουλέψω, δεν μπορώ να κάνω τίποτα». Στο δεξί του χέρι έχει τη λέξη Umut, που σημαίνει ελπίδαΦΩΤ.: ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΕΡΚΟΒΑ

Πηγή:https://www.efsyn.gr

Tο σκηνοθετικό του ντεμπούτο έκανε ο Λένι Κράβιτς που σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, δημιούργησε το νέο του κλιπ, στο πλαίσιο της εκστρατείας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας #FightRacism. 

Μία χειμαρρώδης συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τη δραστήρια και πολυτάλαντη μουσικό, ερμηνεύτρια, ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Μάρθα Φριντζήλα.

Χώροι σαν το «Baumstrasse», που βρίσκεται σχεδόν χωμένο μέσα σ’ ένα στενάκι του Κολωνού, υπάρχουν πολλοί στο Λονδίνο, στο Βερολίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές μητροπόλεις. Στην Αθήνα, πάλι, όχι, γι’ αυτό και από τότε που τον έφτιαξαν η Μάρθα Φριντζήλα με τον Βασίλη Μαντζούκη, «έπιασε» τόσο, ώστε μέχρι σήμερα να αποτελεί φυτώριο νέων καλλιτεχνών σε μουσική, θέατρο, αλλά και σε πολλές άλλες δράσεις. Η αίσθηση που αποκομίζει ο επισκέπτης απ’ τον προσωπικό και επαγγελματικό χώρο της πολυτάλαντης Φριντζήλα είναι αυτή ενός περιποιημένου και καλαίσθητου κοινοβίου, ενός ναού της Τέχνης για την ακρίβεια.

«Γιατί το κάνω; Γιατί είναι παιδιά, είναι παιδιά. Γιατί πρέπει κάπως να νιώσουν ότι υπάρχει κάποιος που τους αγαπάει». Αυτή ήταν η αυθόρμητη απάντηση που έδωσε η εκπαιδευτικός Αντωνία Βασιλειάδου στην ερώτηση γιατί αποφάσισε να γίνει ανάδοχος εκπαιδευτικός ανήλικων προσφυγόπουλων.

Οι ανάδοχοι εκπαιδευτικοί είναι μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2018 στη Θεσσαλονίκη όταν μια ομάδα συνταξιούχων και εν ενεργεία εκπαιδευτικών, που σήμερα έχουν φτάσει τους 15, αποφάσισαν να υποστηρίξουν τη φοίτηση των ασυνόδευτων προσφύγων που φιλοξενούνται σε ξενώνες της πόλης. Αρχικά, προετοίμασαν τα αγόρια που έμεναν στον ξενώνα στους Ταγαράδες το καλοκαίρι του 2018 για να πάνε στο σχολείο την επόμενη χρονιά. Σταδιακά όμως διεύρυναν τον ρόλο τους και πλέον δραστηριοποιούνται σε τέσσερις ξενώνες της Θεσσαλονίκης. Όπως περιγράφει ο Βασίλης Μπάνος, επίσης ανάδοχος εκπαιδευτικός, πλέον κάθε καθηγητής είναι ανάδοχος ενός έως τεσσάρων παιδιών τα οποία επισκέπτεται μέσα στην εβδομάδα για να υποστηρίξει με τα μαθήματα ενώ μια φορά το δίμηνο θα επισκεφθεί το σχολείο και θα μιλήσει με τους συναδέλφους του για την πρόοδο των παιδιών. «Ως εκπαιδευτικοί ξέρουμε το σχολείο και ξέρουμε πώς να βοηθήσουμε τα παιδιά αυτά να ενταχθούν. Γιατί το σχολείο είναι το πιο προστατευτικό περιβάλλον. Αν δεν πάνε στο σχολείο, θα πάνε αλλού, σημειώνει ο κ. Μπάνος μιλώντας στη Voria.gr.

Όπως αναφέρει ο ίδιος, αυτό που προσπαθούν οι εκπαιδευτικοί είναι να δημιουργήσουν μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί και υποστηρίζοντάς το στα μαθήματα να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα σχολικής διαρροής. «Φανταστείτε να κάθεστε σε ένα θρανίο επί επτά διδακτικές ώρες χωρίς να καταλαβαίνετε τίποτα», λέει ο εκπαιδευτικός προσθέτοντας πως με την αναδοχή κάποια παιδιά δείχνουν βελτίωση και αρχίζουν σιγά σιγά να συμμετέχουν στο μάθημα. «Έτσι σταδιακά μειώνεται το χάσμα με τους υπόλοιπους συμμαθητές τους», προσθέτει.

«Είναι πολύ σημαντικό»

Τη βοήθεια αυτή αντιλαμβάνεται πλήρως και ο 15χρονος Μοχάμεντ που διαμένει στον ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων της Άρσις στους Ταγαράδες. Ο έφηβος από το Αφγανιστάν είναι μαθητής της κ. Βασιλειάδου, της κ. Αντωνίας όπως την αποκαλεί ο ίδιος, λέγοντας σε άπταιστα ελληνικά πως τα μαθήματα μαζί της «είναι κάτι πολύ σημαντικό». Ο Μοχάμεντ κάνει μαθήματα ελληνικών και αγγλικών μαζί με την εκπαιδευτικό και, όπως αναφέρει, τον βοηθούν πολύ. Αυτό φαίνεται και από το αποτέλεσμα καθώς ο ίδιος κατάφερε σε μόλις έναν χρόνο να μάθει τη γλώσσα. «Στο σχολείο μαθαίνω ελληνικά και έκανα φίλους», παραδέχεται ο ίδιος. Φέτος, ο 15χρονος μαθητής πηγαίνει στην Α’ Λυκείου και στόχος του είναι να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων.

«Ο ανάδοχος είναι άνθρωπος του σπιτιού»

Η Μαρία Ελευθεριάδου, υπεύθυνη του ξενώνα ασυνόδευτων ανήλικων αγοριών της Άρσις στους Ταγαράδες που ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε το πρόγραμμα, αναφέρει πως αυτό δεν έφερε θετικά αποτελέσματα μόνο για τα παιδιά αλλά και για τη σχέση μεταξύ του ξενώνα και των σχολείων. Όπως σημειώνει η ίδια, οι ανάδοχοι καθηγητές λειτουργούν σαν γέφυρα μεταξύ ξενώνα, σχολείου και παιδιού με αποτέλεσμα τα σχολεία να βλέπουν με λιγότερη δυσπιστία τους ξενώνες και το προσωπικό τους. Η ίδια υπογραμμίζει πως το να έχει το παιδί καλή εμπειρία με το σχολείο, τόσο με τους συμμαθητές όσο και με τους δασκάλους, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο να παρακολουθεί σταθερά.

Έχοντας μάλιστα γνώση της λειτουργίας του σχολείου, οι ανάδοχοι εκπαιδευτικοί κατάφεραν να βοηθήσουν και σε πρακτικά ζητήματα, όπως οι εγγραφές παιδιών, τα οποία όπως αποκαλύπτει η κ. Ελευθεριάδου είναι ακόμα πολλά.

«Ο ανάδοχος εκπαιδευτικός είναι ο άνθρωπος του σπιτιού πλέον», σημειώνει η ίδια. «Είμαι ο άνθρωπος που θα τα αγκαλιάσει, θα τα φιλήσει, θα τα μαλώσει, θα τους πάει το γλυκό καρυδάκι, αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Βασιλειάδου.

Ως ένας άτυπος νονός, λοιπόν, ο ανάδοχος θα κάνει μάθημα στα παιδιά αλλά θα είναι και εκεί για να αφουγκραστεί τυχόν προβλήματά τους και όταν χρειαστεί να τα παροτρύνει και να τα πείσει να συνεχίσουν το σχολείο. Η τελευταία αποστολή δεν είναι πάντα εύκολη καθώς τα προβλήματα και τα αντικίνητρα για τη σπουδή των εφήβων αυτών, κάποιοι εκ των οποίων δεν έχουν πάει ποτέ σχολείο, είναι πολλά και σημαντικά

Μήνες σχολείων χαμένοι εξαιτίας γραφειοκρατίας

Σύμφωνα με την επικεφαλής του ξενώνα, ένα πρώτο θέμα είναι οι εγγραφές στα σχολεία. Παρόλο που το σύστημα είναι πλέον ευέλικτο στις εγγραφές «παιδιών σε κίνηση» και εντός έως και στο τέλος του έτους, στην πράξη τα γραφειοκρατικά θέματα που προκύπτουν μπορούν να κρατήσουν αρκετούς μήνες τα παιδιά εκτός σχολείου.

Ένα ακόμα σημαντικό ζήτημα είναι το ότι αργούν πολύ οι τάξεις υποδοχής στη διάρκεια των οποίων τα παιδιά μαθαίνουν ελληνικά ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στο υπόλοιπο πρόγραμμα. Επίσης, όταν τα παιδιά παρακολουθούν τις τάξεις υποδοχής, απαλλάσσονται από τρία άλλα μαθήματα, πράγμα το οποίο είναι αδύνατο όμως με τον τρόπο που στήνεται το πρόγραμμα στα σχολεία. Αυτός είναι ένας ακόμα παράγοντας που δείχνει, όπως παρατηρεί η κ. Ελευθεριάδου, ότι «το σύστημα δεν δίνει ακόμα βάση στη φοίτηση που έχει ως αποτέλεσμα την αποφοίτηση».

Και σαν μην έφταναν αυτά, υπάρχουν και προβλήματα που έχουν σχέση με την ίδια τη ζωή των παιδιών. Το σημαντικότερο είναι η μεγάλη κινητικότητα. Οι ασυνόδευτοι ανήλικες μπορεί να αφήσουν μετά από έναν ή δύο χρόνια τον ξενώνα γιατί εγκρίθηκε το αίτημα επανένωσης με κάποιο μέλος της οικογένειας τους σε κάποιο άλλο ευρωπαϊκό κράτος είτε γιατί θέλουν να συνεχίσουν παράνομα το ταξίδι τους σε μια άλλη χώρα όπου πιστεύουν πως θα καταφέρουν να εργαστούν και να βγάλουν χρήματα.

Κόντρα στα προβλήματα και τα αντικίνητρα αυτά, οι ανάδοχοι προσπαθούν να ενθαρρύνουν τους ασυνόδευτους ανήλικους στο σχολείο καθώς η εκπαίδευση των νέων παιδιών είναι ίσως και ο μοναδικός τρόπος να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία και να μην γίνουν εύκολα θύματα διακινητών ή παράνομων δικτύων.
* Η φωτογραφία ανήκει στη μη κυβερνητική οργάνωση «Άρσις»

Πηγή: https://www.voria.gr

Μία ακόμα καταγγελία για αστυνομική βία ήρθε από τον σπουδαίο συνθέτη και τραγουδοποιό Δήμο Μούτση.

Συγκεκριμένα, λίγο μετά το τέλος της πορείας για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τα επεισόδια στα Εξάρχεια και τις σκηνές άγριας καταστολής που κατέληξαν σε δεκάδες προσαγωγές, ο Δήμος Μούτσης καταγγέλει ότι από το αστυνομικό τμήμα των Εξαρχείων, το οποίο αποκαλεί “κολαστήριο”, ακούγονταν κραυγές και φοβερό ξύλο:

“ΖΗΤΩ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
Χτες βράδυ γύρω στη 1 απ το “κολαστήριο” αστυνομικό τμήμα των Εξαρχείων, ακούγονταν κραυγές και φοβερό ξύλο. Μπορεί άραγε κάποιος να μας πει περισσότερες λεπτομέρειες? Το ότι οι μπάτσοι γδύνανε τους ανθρώπους μέσα στο δρόμο το είδαμε. Άλλωστε αυτό το ίδιο, είναι κάτι που εγώ προσωπικά τόβλεπα άπειρες φορές να συμβαίνει επί χούντας στο κέντρο της Αθήνας……!”

Με έναν swing χορό, η ομάδα Swing, μία από τις πολλές ομάδες που φιλοξενεί ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος «Σχολείο για τη μάθηση της Ελευθερίας», δείχνει με τον δικό της τρόπο στους περαστικούς στην πλατεία Αγ. Σοφίας ότι οι καταλήψεις είναι οι μοναδικοί χώροι που απομένουν φτιαγμένοι από εμάς για εμάς και τις ανάγκες μας, χώροι όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να συναντηθούν, να δημιουργήσουν, να αλληλεπιδράσουν.

Όπως αναφέρουν σε ενημερωτικό φυλλάδιο που μοίραζαν στον κόσμο το μεσημέρι της Τρίτης «Με τη σημερινή κατάσταση και τις απειλές της κυβέρνησης για εκκενώσεις των καταλήψεων νιώθουμε πιο πολύ από ποτέ την ανάγκη να υπερασπιστούμε αυτόν τον χώρο πο μας προσφέρει τόσα πολλά. Το εγχείρημα αυτό δεν αποτελεί παρά ένα παράδειγμα του πώς θα μπορούσε να οργανωθεί η ζωή σε κάθε γειτονιάς από εμάς τους ίδιους. Μια ανάσα ζωής μέσα στην ασφυκτική -αυταρχική κοινωνία της εκμετάλλευσης»

Απέναντι στις απειλές Χρυσοχοΐδη τα μέλη των ομάδων του Σχολείου απαντούν ότι «θέλουμε να συνεχίσουν να υπάρχουν χώροι που δίνουν χρώμα στην άχρωμη πόλη μας» αναρτώντας πανό στο οποίο αναγραφόταν «Οι ιδέες δεν εκκενώνονται, ο ΕΚΧ Σχολείο θα μείνει».

Πηγή:http://alterthess.gr

Το «Cuerdas» είναι η δεύτερη ταινία μικρού μήκους του Pedro Solís García. Ο Cuerdas ήταν ο νικητής του Goya® 2014 στην κατηγορία «Καλύτερη ταινία μικρού μήκους της ισπανικής κίνησης».

Ο Νικόλας πάσχει από εγκεφαλική παράλυση και στο σχολείο τα παιδιά δεν παίζουν μαζί του. Όλα εκτός από την Μαρία, η οποία δεν πτοείται και παίζει μαζί του, του διαβάζει, και βρίσκει τρόπους να έχουν κοινές δραστηριότητες. Τα παιδιά χτίζουν ένα ιδιαίτερο δέσιμο, το οποίο θα επηρεάσει τον τρόπο που η Μαρία βλέπει τη ζωή.

Εγκεφαλική παράλυση (Cerebral Palsy ή CP)

Ο όρος εγκεφαλική παράλυση (Cerebral Palsy ή CP όπως συνηθίζεται να αναγράφεται) είναι ένας όρος «ομπρέλα», που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κλινική εικόνα ενός ατόμου, που λόγω κάποιου εγκεφαλικού τραύματος αντιμετωπίζει προβλήματα στην κινητικότητα, των άνω ή / και κάτω άκρων και του κορμού του σώματος.

Η νόσος περιγράφηκε πρώτη φορά από τον Little,το 1853.Από τότε πολλοί ερευνητές ασχολήθηκαν με την εγκεφαλική παράλυση.

Έχει διαπιστωθεί ότι η παθολογοανατομική αλλοίωση συμβαίνει στον εγκέφαλο,ο δε βαθμός αυτής της αλλοίωσης εξαρτάται από τον χρόνο που επήλθε.Όπως είναι γνωστό από την εβρυολογία γύρω στον 3ο με 4ο μήνα της εμβρυικής ζωής τα εγκεφαλικά κύτταρα διαφοροποιούνται δηλ το κάθε κύτταρο λαμβάνει συγκεκριμένη θέση για τη μετέπειτα λειτουργία του.

Συνεπώς κάποια βλάβη σε αυτό το χρονικό διάστημα θα έχει σαν αποτέλεσμα την αλλαγή ενδεχομένως όλης της κατασκευής και λειτουργίας του εγκεφάλου.Ωστόσο η βλάβη του εγκεφάλου είναι δυνατόν να γίνει και κατά τον τοκετό ή και μετά τη γέννηση δηλ στη βρεφική ή πρώτη παιδική ηλικία.Τέλος υπάρχουν παράγοντες που δρουν αρνητικά στο έμβρυο και πριν τον τοκετό.

Οι παράγοντες που δρουν αρνητικά στο έβρυο πριν τον τοκετό είναι το κάπνισμα,ο αλκοολισμός,διάφορες μητρικές λοιμώξεις(ερυθρά,σύφιλη κλπ),διάφορα τοξικά φάρμακα που πιθανόν χρησιμοποίησε η μητέρα,η επίδραση ακτινοβολίας καθώς και διάφορες καταστάσεις που πιέζουν το έβρυο μέσα στην κοιλιά μητέρας και παρεμποδίζουν την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο του εβρύου.

Οι παράγοντες που δρουν αρνητικά στο έβρυο κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι η περιγεννητική ασφυξία,οι περιγεννητικές μηχανικές κακώσεις,η καισαρική τομή καθώς και η πρωιμότητα με ελλειπές βάρος.Αποτέλεσμα αυτών είναι η εκφύλιση του εγκεφάλου και η αναστολή της περαιτέρω ανάπτυξης του νευρικού συστήματος.

Τέλος οι παράγοντες που δρουν αρνητικά στο έβρυο μετά τον τοκετό είναι ο νεογνικός ίκτερος,τα αγγειακά απεισόδια,οι λοιμώξεις(μηνιγγίτιδες,εγκεφαλίτιδες μετά από ιλαρά,ανεμοβλογιά κλπ) και τα ατυχήματα.

Η εγκεφαλική παράλυση ανάλογα με τα κλινικά συμπτώματα διακρίνεται στη σπαστική μορφή,την αθετωσική,την αταξική,την ακαμψία,την τρομώδη τη δυστονία και τη μικτή μορφή.Η σπαστική μορφή είναι η πλέον συνηθισμένη και οφείλεται σε βλάβη της κινητικής περιοχής του εγκεφάλου.Σε αυτήν παρατηρείται υπερτονία(υπερβολική αύξηση του μυικού τόνου),ζωηρά έως και παθολογικά αντανακλαστικά.

Την εγκεφαλική παράλυση ανάλογα με τα τμήματα του σώματος που εμφανίζονται οι αναπηρίες τη διακρίνουμε σε τετραπληγία όταν και τα τέσσερα άκρα έχουν προσβληθεί,παραπληγία όταν έχουν προσβληθεί τα κάτω άκρα και ημιπληγία όταν έχει προσβληθεί το ένα ήμισυ του σώματος.Εκτός από τις κινητικές διαταραχές σε ένα ποσοστό μέχρι 70% υπάρχει και διανοητική καθυστέρηση.

Η εξέλιξη της εγκεφαλικής παράλυσης ποικίλλει ανάλογα με τη μορφή.Σε βαρειές μορφές το παιδί δεν ζει περισσότερο από 2-3 χρόνια,συνήθως καταλήγει από κάποια βρογχοπνευμονική επιπλοκή,άλλοι ασθενείς ζουν με βαρεία σπαστικότητα και με σοβαρή κινητική και διανοητική αναπηρία για αρκετά χρόνια.Σε λιγότερο βαρειές καταστάσεις παρατηρείται μικρός βαθμός βελτιώσεως της κινητικότητας του ασθενούς ενώ σε ελαφρές μέχρι μέσης βαρύτητας καταστάσεις υπάρχουν δυνατότητες σημαντικής βελτίωσης.

Χαρακτηριστικά εγκεφαλικής παράλυσης.
Ενώ δυνητικά μπορεί να υπάρχει επίπτωση στη νοημοσύνη ενός παιδιού, ανάλογα με το που εντοπίζεται η εγκεφαλική βλάβη, συνήθως τα άτομα με εγκεφαλική παράλυση έχουν φυσιολογική νοημοσύνη.

Σε κάποιες περιπτώσεις όμως, η εγκεφαλική παράλυση μπορεί να συνοδεύεται και από άλλες παθήσεις όπως:

  • νοητική υστέρηση,
  • επιληψία ή επιληπτικούς σπασμούς,
  • διαταραχές της ανάπτυξης, της όρασης ή της ακοής,
  • ασυνήθιστα επίπεδα κάποιων αισθήσεων ή ερεθισμάτων (π.χ. μεγάλη αντοχή στον πόνο).

Η εγκεφαλική παράλυση χωρίζεται σε τέσσερις (4) κατηγορίες. Παγκοσμίως, υπολογίζεται ότι πάνω από 17 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με εγκεφαλική παράλυση.

Πηγή:https://www.simeteho.gr

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ανακοίνωση της Δημοτικής Κίνησης «Ανυπότακτη Μυτιλήνη» για το συλλαλητήριο της Τετάρτης 22 Ιανουαρίου 2020 Η αφίσα για την αυριανή (Τετάρτη 22 Ιανουαρίου) «κινητοποίηση για το προσφυγικό»...