ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η μνήμη των 317 τραγικών θυμάτων του ναζιστικού ολοκαυτώματος στο μαρτυρικό ελληνικό χωριό Κομμένο, στις 16 Αυγούστου του 1943, τιμήθηκε με συναυλία-αφιέρωμα, στη γνωστότερη Λέσχη Τζαζ στη Βιέννη, με τίτλο «Τραγούδια για το Κομμένο», που διοργάνωσε ο γνωστός Γερμανός μουσικός, Γκιούντερ Μπάμπι Ζόμερ, με ερμηνεύτρια τη διεθνώς καταξιωμένη, Σαβίνα Γιαννάτου.

Τη Σαβίνα Γιαννάτου, στη συναυλία που περιείχε ένα βαθύ αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό και αντιναζιστικό μήνυμα, συνόδευαν οι μουσικοί Ευγένιος Βούλγαρης και Σπήλιος Καστάνης στα έγχορδα και ο Φλώρος Φλωρίδης στο κλαρίνο, μαζί με τον Γκιούντερ Μπάμπι Ζόμερ στα κρουστά.

Ο γνωστός Γερμανός μουσικός, ειρηνιστής και ανθρωπιστής, Γκιούντερ Μπάμπι Ζόμερ, γεννημένος στη Δρέσδη το 1943, τη χρονιά του ολοκαυτώματος του Κομμένου, είχε παρουσιάσει το 2008 συναυλία κρουστών σε αυτό το χωριό της Ηπείρου, όπου πληροφορήθηκε από τον πρόεδρο της κοινότητας, Χρήστο Κοσμά, για τα εγκλήματα της γερμανικής ναζιστικής Βέρμαχτ κατά του άμαχου πληθυσμού και τη σφαγή των 317 κατοίκων του, στις 16 Αυγούστου του 1943.

Ερωτήσεις και Αμφισβητήσεις στους αμφιθαλείς αδελφούς μου γκέι οι οποίοι εργάζονται για την Κοινωνική Αλλαγή:

Σε ποιό επίπεδο λογοδοτείτε προς τις ριζοσπάστριες λεβίες και ετερό;
Πόσο εργάζεστε για την αμφισβήτηση και την μείωση της αντρικής υπεροχής;

Προβλέπω ότι με τον καιρό το L της Lgbtiq κοινότητας θα γλιστρήσει στην τελευταία θέση. Γιατί; Διότι ποτέ οι ανησυχίες, προβλήματα των λεσβιών και των ετερό γυναικών δεν έχουν γίνει κεντρικά σε καμία οργάνωση στην οποία οι άνδρες είναι ένα τμήμα της, ειδικά στο ιδρυτικό τμήμα ή στο τμήμα ελέγχου.
Προβλέπω ότι η λέξη «λεσβία» θα συνεχίσει να είναι η λέξη ταμπού, όχι πως δεν ήταν πάντα. Προβλέπω ότι τα δικαιώματα των trans, queer, και gay θα προωθηθούν και θα χρηματοδοτηθούν μέσα και έξω από την Ακαδημία και τα μέσα ενημέρωσης, και τα δικαιώματα των λεσβιών θα είναι όλο και πιο υποχρηματοδοτούμενα και θα παραμερίζονται, καθώς θα (συνεχίσουν) να παρουσιάζονται σαν να είναι απλώς μια αντι-trans, αντι-gay, αντι-queer ιδέα.

Συγκεκριμένα στην Ακαδημία, προβλέπω πως τα Προγράμματα Γυναικείων Σπουδών θα μειωθούν και τα Προγράμματα Σπουδών Φύλου και Σεξουαλικότητας θα αυξάνονται και ότι τα Προγράμματα Σπουδών Ισότητας και Σεξουαλικότητας θα περιθωριοποιηθούν και όλο και περισσότερο η «ανδρική κυριαρχία» και η «πατριαρχική θηριωδία», ως τρομακτικές πραγματικότητες αξίζει να γίνουν αντικείμενο σπουδών-μελετών, πόσο μάλλον να κάνουν κάτι σημαντικό για να τερματιστούν (η ανδρική κυριαρχία και πατριαρχία).

Τον κοίταζα καθώς πλησίαζε να καθίσει στο τραπέζι μου, στην καφετέρια του διαστημικού σταθμού. Τα μαλλιά του ήταν φλογάτα, αλλά το πρόσωπό του ήταν ακόμη πιο κόκκινο. Ποτέ μου δεν είχα ξαναδεί τόση θλίψη αποτυπωμένη σε ανθρώπινα μάτια. Και δεν ήταν κάποιος καινούριος πόνος, αλλά κάτι παλιό και δυνατό, βαθιά θαμμένο μέσα του.

«Καλησπέρα», τον χαιρέτησα με χαμόγελο.

Ανασήκωσε το βλέμμα του, έβγαλε το κράνος του και έτριψε το ιδρωμένο πρόσωπό του κάνοντάς το να πάρει ένα ακόμη πιο κόκκινο χρώμα.

«Καλησπέρα» επανέλαβα, δίχως χαμόγελο τούτη τη φορά.

«Μπύρα!» γρύλισε στο μικροσκοπικό αφροδισιανό σερβιτόρο που τον πλησίασε. «Γήινη μπύρα. Αμερικάνικη μπίρα – κατάλαβες;» Ο σερβιτόρος κούνησε θυμωμένα τις κεραίες του κι έκανε χειρονομίες που σήμαιναν «χρησιμοποίησε τα Κοινά Σινιάλα Συνεννόησης εξυπνάκια».

Ο μελαγχολικός κοκκινομάλλης και κοκκινομούρης συμμορφώθηκε, ανασηκώνοντας καρτερικά τους ώμους του. Καθόταν εκεί σιωπηλός σαν τάφος, μέχρι που έφτασε η μπύρα του και ο σερβιτόρος απομακρύνθηκε. Ύστερα ρούφηξε θορυβώδικα μια γερή γουλιά και ρεύτηκε με ακόμη πιο ηχηρό τρόπο. «Μπάτσος;» ρώτησε λακωνικά, κοιτάζοντας με.

«Όχι».

» Από καιρό θα είχες γίνει ο αφέντης της ύπαρξής σου, αν οι σκέψεις σου κατευθύνονταν στην αλήθεια. Αλλά να πως σκέφτεσαι:

«Για όλα φταίνε οι Εβραίοι». «Τι είναι Εβραίος;» ρωτώ. «Άνθρωπος με Εβραϊκό αίμα», είναι η απάντησή σου. «Τι διαφορά υπάρχει μεταξύ του Εβραϊκού αίματος και του αίματος των άλλων λαών;». Η ερώτηση αυτή σου φαίνεται δύσκολη, διστάζεις, μπερδεύεσαι κι απαντάς: «Εννοώ την Εβραϊκή φυλή». «Τι είναι φυλή;» ρωτάω. «Φυλή; Μ’ αυτό είναι εύκολο: όπως ακριβώς υπάρχει η Γερμανική φυλή, έτσι υπάρχει κι η Εβραϊκή φυλή». «Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της Εβραϊκής φυλής;». «Να, οι Εβραίοι έχουν μαύρα μαλλιά, μακριά κυρτή μύτη κι έξυπνα μάτια. Είναι κεφαλαιοκράτες και φιλοχρήματοι». «Έχεις δει ποτέ ένα Μεσογειακό Γάλλο ή Ιταλό πλάι – πλάι μ’ έναν Εβραίο; Μπορείς να τους ξεχωρίσεις;» «Ε, να, όχι ακριβώς». «Τι είναι λοιπόν οι Εβραίοι; Το αίμα τους δεν είναι διαφορετικό, η όψη τους δε διαφέρει απ’ των Γάλλων ή Ιταλών. Έχεις δει ποτέ Γερμανοεβραίους;» «Βέβαια, μοιάζουν με τους Γερμανούς». «Και τι είναι Γερμανός;». «Αυτός που ανήκει στη “Βόρεια Αρία φυλή”». «Είναι οι Ινδοί άριοι;». «Βέβαια». «Είναι Βόρειοι;» «Όχι». «Είναι ξανθοί;» «Όχι». «Όπως βλέπεις δεν ξέρεις τι είναι Γερμανός και τι Εβραίος». «Όμως υπάρχουν Εβραίοι» «Οπωσδήποτε υπάρχουν Εβραίοι, όπως υπάρχουν Χριστιανοί και Μωαμεθανοί». «Εννοώ η Εβραϊκή θρησκεία» «Ήταν ο Ρούσβελτ Ολλανδός;» «Όχι». «Τότε γιατί λες τον απόγονο του Δαυίδ Εβραίο, αφού δε λες το Ρούσβελτ Ολλανδό;» «Με τους Εβραίους τα πράγματα είναι διαφορετικά». «Ποια είναι η διαφορά;» «Δεν ξέρω».

302 dislikes, μπλοκαρισμένα τα σχόλια, προειδοποίηση ακαταλληλότητας στην αρχή. Πρέπει να τσούζει πολλούς ναζί αυτό το τραγούδι και να την πέσανε εδώ με αναφορές.

*Το παρακάτω περιεχόμενο έχει αναγνωριστεί από την κοινότητα του YouTube ως πιθανώς προσβλητικό ή ακατάλληλο. Συνιστάται διάκριση από το θεατή.

Θεματικό κινηματογραφικό αφιέρωμα που διοργανώνει η κινηματογραφική εταιρία NEW STAR από 8 έως 14 Νοεμβρίου

Καθημερινά από τις 17:00 ως 01:00 ταινίες ευρωπαϊκής και αμερικανικής παραγωγής και συμπαραγωγής με θέμα τον φασισμό θα προβάλλονται αποκλειστικά στον κινηματογράφο Τιτάνια της οδού Θεμιστοκλέους. Σημαντική παρουσία στο αντιφασιστικό φεστιβάλ που πραγματοποιείται με αφορμή την 9η Νοεμβρίου που είναι η διεθνής μέρα κατά του φασισμού και του αντισημιτισμού έχουν οι ταινίες από τη Γαλλία και τη Γερμανία, δύο από τις χώρες που η κατοχή και συγχρόνως η αντίσταση κατέλαβαν μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία τους.

Ως Ορεστειακά έμειναν στην ιστορία οι αιματηρές συγκρούσεις που σημειώθηκαν το Νοέμβριο του 1903 για την προάσπιση της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, με αφορμή την παράσταση της «Ορέστειας» του Αισχύλου μεταφρασμένης στη δημοτική. Αποτέλεσαν συνέχεια των Ευαγγελικών και εκφράζουν με τον πιο διάχυτο τρόπο την ιδεολογική σύγχυση και τις εθνικές ανησυχίες που μάστιζαν την περίοδο εκείνη τον ελληνικό λαό: Από τη μια ανδρωμένο το κίνημα του δημοτικισμού και από την άλλη το μέτωπο του συντηρητισμού που καιροφυλακτούσε.

Το οξύμωρο των «ορεστειακών» συλλαλητηρίων ήταν ότι ενώ το χρηματοδοτούμενο από το βασιλιά Γεώργιο Α’ Βασιλικό Θέατρο κάνει ένα νεωτεριστικό άνοιγμα, αποφασίζοντας να χρηματοδοτήσει αρχαίο θέατρο σε μετάφραση, έχει απέναντί του το Πανεπιστήμιο και τη δήθεν προοδευτική φοιτητική πρωτοπορία που υπερασπιζόταν συντηρητικές απόψεις.

Ύστερα από 2.461 χρόνια, όπως υπενθύμιζε εφημερίδα της εποχής, η «Ορέστεια» ανέβηκε από το Βασιλικόν (Εθνικό σήμερα) Θέατρο, υπό τη φωτισμένη καθοδήγηση του Στέφανου Στεφάνου, διευθύνοντα γραμματέα του θεάτρου και πρωτοπόρου ποιητή, μεταφρασμένη σε απλή νεοελληνική γλώσσα (συντηρητική δημοτική) από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Γεώργιο Σωτηριάδη -«ευρυμαθούς ελληνιστού και διαπρεπούς αρχαιολόγου».

Με μία μακροσκελή επιστολή, οι συντελεστές της παράστασης Corpus Christi ανακοινώνουν ότι η αυλαία πέφτει και δεν θα συνεχίσουν τις προσπάθειες να ανεβάσουν το έργο στο Θέατρο Χυτήριο, μετά και τις αντιδράσεις που υπήρξαν. «Αυτό που συνέβη είναι υπαρκτό, εφιαλτικό και μεγάλη ντροπή», τονίζουν.

Ολόκληρη η επιστολή

«Οι παραστάσεις του  Corpus Christi, στο θέατρο Χυτήριο, ολοκληρώνονται. Δεν ήταν πρόθεσή μας ούτε να προκαλέσουμε το “θρησκευτικό συναίσθημα” ούτε να δημιουργήσουμε εντάσεις και πολύ περισσότερο να ζήσουμε εικόνες αστυνομοκρατούμενου χώρου θεάτρου.

Λυπούμαστε που άθελά μας, άνθρωποι ξυλοκοπήθηκαν, προπηλακίστηκαν, απαξιώθηκαν…

Μας προκάλεσε θλίψη το γεγονός ότι το Χυτήριο έκανε το γύρω του κόσμου με απαξιωτικά σχόλια για τη Δημοκρατία μας.

Μια νέα ταινία – ντοκιμαντέρ φέρνει την γιγαντιαία εταιρία τροφίμων, Nestle, προ των ευθυνών της, σχετικά με  τις πρακτικές της στην εμφιάλωση νερού. Οι επικριτές λένε ότι η πολυεθνική είναι πολύ απασχολημένη  στην εξόρυξη των υπόγειων υδάτων για τα εμφιαλωμένα νερά της, αφήνοντας τους ντόπιους, συχνά σε φτωχές γωνιές του κόσμου, με τα βρώμικα υπολείμματα.