Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Η νίκη τους θα είναι νίκη όλων των εργαζομένων

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη!

Κόπτονται, μας λένε, η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ για την “ταλαιπωρία και τα χαμένα μεροκάματα των εργαζομένων που δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους”. Μάλιστα. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε? Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ κόπτονται –για την ακρίβεια τους έχει λούσει κρύος ιδρώτας- για τρία πράγματα:

1. Τις χαμένες εργατοώρες, τις χαμένες ψωνιστοώρες, τις χαμένες τουριστοώρες, τις χαμένες φοροώρες (ας μου επιτραπούν οι νεολογισμοί), δηλαδή για τα διαφυγόντα κέρδη των επιχειρήσεων κάθε είδους, βιομηχανίες, τράπεζες, ξενοδοχεία, πολυκαταστήματα και ως τους φόρους του κράτους. Η απεργία στις συγκοινωνίες, ως κομβικός τομέας στην οικονομία, δεν πλήττει μόνο την κερδοφορία της εταιρίας ΜΕΤΡΟ ΑΕ αλλά και πάμπολλων άλλων επιχειρήσεων, των οποίων τα συμφέροντα εκπροσωπεί η κυβέρνηση.

2. Το κακό παράδειγμα: με τέτοιες απεργίες, η εργατική τάξη δείχνει τη δύναμή της, δείχνει στον κάθε εργάτη ότι “χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά”, και ότι μπορεί (τουλάχιστον σε κάποιους κλάδους) να πάρει τον δρόμο της σύγκρουσης για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του ακόμα και μέσα σε αυτή την περίοδο της μεγάλης ανεργίας και της μεγάλης ανασφάλειας. Αν κάθε κλάδος, που έχει τη δυνατότητα, πάρει τον δρόμο της σύγκρουσης, τότε η κυβέρνηση και τα αφεντικά, μπορεί να αντιμετωπίσουν μια κοινωνική ανταρσία στους χώρους δουλειάς, ακριβώς εκεί δηλαδή που πονάει πιο πολύ το σύστημα.

Υπάρχουν παραδείγματα κληρικών της Εκκλησίας με τους οποίους η Αριστερά μπορεί να συμμαχήσει κατά περίπτωση; Υπάρχουν. Ξέρουμε τις αντιφασιστικές δηλώσεις μητροπολιτών που έχουν γίνει τελευταία κι είναι χρήσιμες. Καλό θα ήταν βέβαια να συνοδεύονται και από πράξεις, όπως όταν ο παπάς της Βιάννου εμπόδισε, μαζί με τους κατοίκους, τη φασιστική συγκέντρωση της Χ.Α. στο μαρτυρικό χωριό. Τότε βρισκόμαστε στην ίδια όχθη κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είναι οι πράξεις, άλλωστε, που ξεχωρίζουν τους πιθανούς συμμάχους από τους καιροσκόπους εθνικιστές, που απ’τη μια μιλούν για τις φιλάνθρωπες “εντολές του Ευαγγελίου” κι απ’την άλλη κατηγορούν τους “λαθρομετανάστες” ότι…“μαυρίζουν” τον τόπο κι απειλούν την χριστιανική εκπαίδευση και θρησκεία (π.χ. ο Θεσ/νίκης Άνθιμος). Δε χρειάζεται εδώ ν’αναπτύξουμε τις ρατσιστικές ή φιλοφασιστικές αντιλήψεις άλλων μητροπολιτών που διώκουν θεατρικές παραστάσεις συνοδεία Ναζιστών βουλευτών και περιγράφουν τους τελευταίους ως “καλά παιδιά, αγωνιστικά”, “γλυκιά ελπίδα” και “ήρεμη δύναμη” που “ικανοποιεί ταλαιπωρημένους και αγωνιώντες πολίτες” (Δρυϊνουπόλεως Ανδρέας, Σεραφείμ Πειραιώς, Καλαβρύτων Αμβρόσιος, Φθιώτιδος Νικόλαος κ.α.).

 του Θανάση Κούρκουλα
“Οι κουκουλοφόροι της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, αφού το κάλεσμά τους να καεί η Αθήνα και οι περιουσίες των Ελλήνων έπεσε στο κενό, τώρα “κλαψουρίζουν”, επειδή η ΕΛ.ΑΣ. εφάρμοσε το νόμο και εξουδετέρωσε το στρατηγείο τους, τη Βίλα Αμαλίας”, απόσπασμα ανακοίνωσης της ΝΔ στις 20/12/2012.
Η μετεμφυλιακού ύφους και ακροδεξιού περιεχομένου ανακοίνωση είναι μόνο μία από σειρά εμπρηστικών ανακοινώσεων του κόμματος Σαμαρά, περί “κουκουλοφόρων” του ΣΥΡΙΖΑ, συνιστωσών του μπάχαλου, των “λαθρομεταναστών”, κ.λ.π. Φραστικά και πολιτικά δεν έχουν πολλά να ζηλέψουν από αντίστοιχες ανακοινώσεις των νεοναζί εναντίον της αριστεράς. Ενώ – όπως ξανασυνέβη με τον Ξένιο Δία και τις καμπάνιες πάταξης του “παρεμπόριου” – οι Χρυσαυγίτες σπεύδουν να αξιοποιήσουν την κυβερνητική προπαγάνδα, με παρόμοιου κλίματος ανακοινώσεις εναντίον των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που «δεν έχουν το δικαίωμα να υποθάλπουν τρομοκράτες, παράνομους καταληψίες δημοσίων κτιρίων και καταστροφείς της περιουσίας φτωχών βιοπαλαιστών». Στο ίδιο μάλιστα στρατόπεδο, ξιφουλκούν και “αντιφασίστες” Βενιζελικοί κυβερνητικοί εταίροι, αναφέροντας δια της κας Γεννηματά πως «τέτοιου είδους δηλώσεις και ύφους από κοινοβουλευτικά και υψηλόβαθμα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνιστούν δυστυχώς πολιτική ενθάρρυνση πράξεων βίας”. Πρόκειται για μια ραγδαία μετάλλαξη της θεωρίας των “άκρων” από τους ίδιους τους εμπνευστές της, όπου στο ένα άκρο βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και οι αντιεξουσιαστές και στο άλλο οι μνημονιακοί εταίροι παρέα με τους φασίστες του Μιχαλολιάκου. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή η τοποθέτηση κάνει τα πράγματα καθαρότερα και για την ίδια την αριστερά, αν βέβαια η τελευταία αποφασίσει να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή επίθεση σε πολιτικό, κινηματικό και κοινωνικό επίπεδο.

του Θανάση Κούρκουλα

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση έχει ανοίξει για τον τρόπο αντιμετώπισης των φασιστών. Πόσο ευρύ χρειάζεται να είναι το μέτωπο ενάντια στους φασίστες; Ποιες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις συμπεριλαμβάνει;

Στην ημερήσια διάταξη τη συζήτηση ανοίγουν εκ των πραγμάτων οι εκατοντάδες αντιφασιστικές πρωτοβουλίες που δημιουργούνται καθημερινά σε γειτονιές, πόλεις, χωριά και εργασιακούς χώρους και αρνούνται το ζωτικό χώρο ανάπτυξης των φασιστών.

Στον αντίποδα, μνημονιακές δημοκρατικές δυνάμεις, όπως η ΔΗΜΑΡ, επικαλούνται την ανάγκη απαγόρευσης της Χρυσής Αυγής εκ μέρους της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και εγκαλούν –μαζί με το Σαμαρά και το Βενιζέλο– τον ΣΥΡΙΖΑ, ως ανεύθυνη πολιτική δύναμη του «μπάχαλου», που στρώνει το δρόμο στην ανομία των νεοναζί.

 Οι καπιταλιστές και τα κομματα του νεοφιλελευθερισμου (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) προσπάθησαν να διαμορφώσουν, συνειδητα και με ευλάβεια, τις προηγούμενες δυο δεκαετίες μια ρατσιστική και συντηρητική στροφή της κοινωνίας. Το ζητούμενο ήταν η διαίρεση των εργαζομένων, η αύξηση των κερδών των βιομήχανων από τη μείωση των μισθών πρώτα των μεταναστών και μετά όλων των εργαζομένων, και η διοχέτευση της  οργης του κοσμου ενάντια στα ταξικά μέτρα ακροδεξια. Ο «γραφικός» Καρατζαφερης και το ημι-φασιστικό ΛΑΟΣ με την ελεγχομενη προβολη του μπηκε στην Ευρωβουλη το 2004 και στη Βουλή το 2007, λειτουργώντας σαν ομπρελα για πιο ελευθερο παιχνιδι των δολοφόνων ναζι της ΧΑ. Η ίδια η ΧΑ απο θυλακος του παρακράτους άρχισε να ωριμαζει: να διαπλέκεται με επιχειρηματικά συμφεροντα, να εδραιώνεται με συστηματικη δουλειά στον Αγ. Παντελεήμονα και σε άλλες υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας , αξιοποιούμενη από τον (ακρο)δεξιο δημαρχο Κακλαμανη, με προβολή από τα ΜΜΕ. Ιδιωτικά κανάλια κι εφημερίδες όπως το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» προβάλαν διάφορες δρασεις των «εθνικιστών» (πχ στην εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 προβλήθηκαν ως οι προστάτες της περιουσίας του λαού ενάντια στους κακους που σπαγαν τζαμαρίες) και φυσικά εντάθηκε η ρατσιστική προπαγάνδα (εγκληματιας=λαθρομεταναστης).Σε όλο αυτο το διαστημα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ περασαν απανωτα αντιμεταναστευτικα νομοσχεδια (η τελευταια νομιμοποιηση μεταναστών εγινε το 2005).

Οι δημόσιες μαγκιές της Χρυσής Αυγής περιορίστηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στα γνωστά «λημέρια» γύρω από την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Αγωνιώδεις ήταν οι προσπάθειες της συμμορίας να στήσει γεγονότα γύρω από ένα μαχαίρωμα Έλληνα κουρέα στην οδό Αγίου Μελετίου παραμονές της γενικής απεργίας, με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, προσπαθώντας απεγνωσμένα να βγει από την ανυπαρξία.

Για άλλη μια φορά οι «ακομμάτιστες» ελληνικές σημαίες, που η Χρυσή Αυγή καλούσε τους Έλληνες να κυματίζουν στην 48ωρη Γενική Απεργία, δεν εμφανίστηκαν στο Σύνταγμα στις 6 και 7 Νοέμβρη. Αντ’ αυτού ο Κασιδιάρης κλαψούριζε σε στημένη «αποκλειστική» συνέντευξη σε κανάλι μεταμεσονύκτιας τσοντο-κατάνυξης, πως οι «ΣΥΡΙΖαίοι» καπέλωσαν το Σύνταγμα και οι συνέλληνες φοβήθηκαν, αναφερόμενος στη μαζική παρουσία του κόσμου έξω από τη Βουλή.

Στα γρήγορα… (για να μην σε «χάσω από πελάτη»).

Η προσπάθεια επιβολής του ακραίου καπιταλιστικού μετασχηματισμού, με την πρόφαση (ή μη) της βάθυνσης της κρίσης, έχει συναντήσει ποικίλα εμπόδια από το εργατικό κίνημα σήμερα. Είναι περισσότερο από προφανές, πως όσο εντείνονται τα μέσα επιβολής, τόσο από τη «νόμιμη» αστυνομία όσο και από τις παράνομες/παρακρατικές ομάδες (όπως η Χρυσή Αυγή) που πάντοτε χρησιμοποιούνται από την αστική τάξη για την διάβρωση ή/και καταστολή των κοινωνικών αντιδράσεων, τόσο θα οξύνεται και η ταξική αντιπαράθεση. Η παραπάνω διαδικασία, που περιγράφηκε -ομολογουμένως- συνοπτικά και «κωδικοποιημένα», φέρνει στην επιφάνεια με αρκετά πιεστικό τρόπο τις ευθύνες της κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς ως προς τις ακολουθούμενες στρατηγικές δράσης. Στου Ζωγράφου ετέθη θέμα εμπιστοσύνης «για τα πράγματα που …δεν λέγονται» (σ.σ. μια απάντηση βρίσκεται στο άρθρο «αντιφασιστική βία και αυτοάμυνα»), ενώ στο Παγκράτι, το κάλεσμα για αντιφασιστικό μέτωπο γινόταν με την υποσημείωση συγκρότησης τοπικής επιτροπής της συλλογικότητας που πήρε την πρωτοβουλία… και ο κατάλογος των παραδειγμάτων δεν τελειώνει εδώ. Στο μεταξύ, η Χρυσή Αυγή συνεχώς κλιμακώνει τη δολοφονική της δράση και δε χωράει κανένας εφησυχασμός (αλλά και ελπίδα) πως το αστικό σύστημα θα εξαφανίσει, ή -έστω- θα χαλιναγωγήσει το ναζιστικό θηρίο, κι ας επιδίδεται σε ποικίλους τηλεοπτικούς και «κοινοβουλευτικούς» λεονταρισμούς…  

Η μέρα της Μαρμότας… Ομάδα δικυκλιστών με μαύρα ρούχα και κράνη, κρατώντας πτυσσόμενα γκλόμπ και μαχαίρια, επιτέθηκαν σε στέκι μεταναστών… τραυμάτισαν σοβαρά διερχόμενο μετανάστη… ρομά… συναγωνιστή της αριστεράς ή/και του αναρχικού χώρου… σκότωσαν αλλοδαπό… έκαναν πογκρόμ… στο κέντρο της Αθήνας… στη Ν. Ιωνία… στο Ν. Κόσμο… στην Πετρούπολη… στην Κυψέλη… στην Καλλιθέα… στην Κόρινθο κ.λπ. Οι δράστες φορούσαν μπλούζες που έγραφαν ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ…. φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα… αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ… της ομάδας ΔΕΛΤΑ… δε μπόρεσαν να εντοπίσουν τους δράστες… αστυνομικές αρχές αποδίδουν την πράξη σε προσωπικές διαφορές μεταξύ των θυμάτων… οι τραυματισμένοι κρατούνται φρουρούμενοι στα νοσοκομεία… στα αστυνομικά τμήματα… μεταφέρονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης… ανακρίνονται κ.α. Ο Υπουργός «Δημόσιας Τάξης» δήλωσε πως θα βάλει τέλος στις φασιστικές συμπεριφορές… ένας στους δύο αστυνομικούς ψήφισε Χρυσή Αυγή… ο Υπουργός διέταξε επιχείρηση σκούπα «Ξένιος Ζευς»… «αγανακτισμένοι εργαζόμενοι» μαζί με ΜΑΤ προσπάθησαν να σπάσουν την απεργία…
Κάθε μέρα τα ίδια, η φρικτή επανάληψη της ίδιας καθημερινότητας που σε κάνει να νομίζεις πως ο χρόνος έχει σταματήσει σε εκείνο το ένα περιστατικό φασιστικής-ρατσιστικής βίας που σε συγκλόνισε! Όμως, όπως μου είπε μια μέρα κι ο τρίχρονος ανιψιός μου, «τ ι  δ ε ν  κ α τ α λ α β α ί ν ε ι ς ;». 

Μέχρι να ξηλώσουμε αυτούς και τα μέτρα τους!

Συμμετέχουμε σε όλες εργατικές κινητοποιήσεις!

Το κύμα των εργατικών αγώνων σηκώνεται ξανά και απειλεί να πνίξει τόσο την κυβέρνηση των μνημονίων και του ρατσισμού, όσο και τον θόρυβο των φασιστών της Χ.Α. Στην αγωνία τους να κρατηθούν στη δημοσιότητα, μετά τα μαχαιρώματα και τις ληστείες καταστημάτων μεταναστών, άρχισαν τελευταία να στήνουν και κοινοβουλευτικές παραστάσεις δήθεν αντιπαράθεσης με τα κυβερνητικά κόμματα. Παραστάσεις που διατυμπανίζονται στη συνέχεια από όλα τα ΜΜΕ και πλασάρονται ως “αντισυστημικές” περγαμηνές. Και μάλιστα με τα κυβερνητικά κόμματα, που ακόμη και μετά από 600 αιματηρές επιθέσεις σε φτωχούς εργάτες -μετανάστες- συνεχίζουν να καλύπτουν τους Ναζί και ν’αφήνουν την ΕΛ.ΑΣ να τους προστατεύει.

Το ΒΗΜΑ σήμερα: διπλάσιες αναφορές και «αναλύσεις» σήμερα για τη ΧΑ απ΄ότι για το ΣΥΡΙΖΑ.Πληθώρα αναλύσεων για τη «θεωρία των δυο άκρων», αλλά πάει κι ένα βήμα παραπέρα:δείχνει προτίμηση στο ναζιστικό άκρο.