Του Στέλιου Φαζάκη

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την “Κρίση των Ιμίων”, όπως έμεινε στην ιστορία και είχε ως τραγικό αποκορύφωμα την πτώση ενός ελληνικού ελικοπτέρου και τον θάνατο των τριών επιβαινόντων στατιωτικών, εκείνη τη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1996, που Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν πολύ κοντά σε μια πολεμική σύρραξη.

Είμαστε υποχρεωμένοι να κρατάμε τη μνήμη του γεγονότος ζωντανή και να δίνουμε ενεργό “παρών” στον αγώνα για ειρήνη, για να μην υπάρχουν άλλοι άδικοι και μάταιοι θάνατοι και να αποκαλύπτουμε τα πραγματικά αίτια της κρίσης, ενάντια στη συσκότιση και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας που επιχειρείται από δύο πλευρές: Το επίσημο αφήγημα του ελληνικού κράτους και, συμπληρωματικά σε αυτό, την προσπάθεια φασιστικών ομάδων να εκμεταλλευθούν τον φόβο του πολέμου για να επιβάλουν με τη βία την “καθαρή” κοινωνία που φαντάζονται.

Την Κυριακή 1η Φλεβάρη, ο Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας Πειραιά καλεί σε Αντιφασιστική – Αντιπολεμική συγκέντρωση στο Πάρκο Ελευθερίας στη 1 μ.μ. με αφορμή την επέτειο των γεγονότων των Iμίων, εκτός της ζώνης απαγόρευσης που ανακοίνωσε πριν λίγο η ΕΛ.ΑΣ.

Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση και η ΕΛ.ΑΣ επιλέγουν να απαγορεύσουν τις συγκεντρώσεις τόσο των φασιστών όσο και των αντιφασιστών που είχαν εξαγγελθεί για το κέντρο της Αθήνας. Εξομοιώνουν έτσι την εγκληματική ναζιστική οργάνωση με το αντιφασιστικό κίνημα. Την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που σιχαίνονται τον φασισμό με τις ναζιστικές συμμορίες των μαχαιροβγαλτών. Τροφοδοτούν έτσι σκόπιμα τις ανιστόρητες θεωρίες περί των υποτιθέμενων «δύο άκρων». Πρόκειται για την ακραία κυβέρνηση και το ακραίο τους κράτος που χρηματοδοτούν υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες για χάρη του Τραμπ και της ΕΕ, περικόπτοντας ακραία την υγεια, την παιδεία, τους μισθούς και τις συντάξεις μας. Που τροφοδοτούν την κοινωνία με ακραία εθνικιστική υστερία και ρατσισμό, στρώνοντας το έδαφος σε κάθε λογής φασιστικά και ακροδεξιά μορφώματα να ψαρεύουν οπαδούς στις γειτονιές και στα σχολεια. Που έχουν ψηφίσει ακραίους κατασταλτικούς νόμους, περιστέλλοντας τις διαδηλωσεις, το πανεπιστημιακό άσυλο, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Όμως το αντιφασιστικό και το αντιπολεμικό κίνημα δεν αναστέλλεται ούτε τρομοκρατείται. Την Κυριακή 1/2 θα βρεθούμε στο δρόμο απαιτώντας την άρση των απαγορεύσεων και διεκδικώντας ελεύθερους δρόμους και γειτονιές για τους αγώνες των απλών ανθρώπων, για το αντιφασιστικό κίνημα.

Ποτέ ξανά φασισμός.

Όχι στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο.

Όχι στις απαγορεύσεις – Η καταστολή δεν θα περάσει.

Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας – Πειραιά

✨Το Σάββατο 7 Φλεβάρη στις 21:00 το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών φοράει τα αποκριάτικά του και σας καλεί στο πιο πολύχρωμο πάρτυ της πόλης!
Ελάτε να στροβιλιστούμε 💃🏾🕺🏽 σε μουσικές 🎶 από κάθε γωνιά του πλανήτη 🌍 εκεί που οι γλώσσες μπερδεύονται και οι ρυθμοί μας ενώνουν. Όλοι/ες/α γινόμαστε μια παρέα, γιατί η συνύπαρξη είναι ο δικός μας τρόπος αντίστασης! ✊🏾
Στον χώρο θα υπάρχει διεθνής κουζίνα 🥙
⚠️Ρατσιστικές, ομοφοβικές και τρανσφοβικες συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές καθώς και αυτοί που τις κουβαλάν μαζί!
Είσοδος ενίσχυσης του σχολείου 3 ευρώ με κρασί ή μπύρα 🍷
📅 Σάββατο 07/02 | 21:00 📍 Γιατράκου 22, Μεταξουργείο
Σας περιμένουμε

Τα γεγονότα των Ιμίων τον Γενάρη του 1996 αποτελούσαν παραδοσιακά επίδειξη δύναμης των φασιστών της Χρυσής Αυγής, στην οποία κατά κανόνα συμμετείχαν δεκάδες νεοναζί από άλλες χώρες. Προσπαθώντας να καπηλευθούν τον θάνατο των 3 αξιωματικών, οργάνωναν φασιστικές φιέστες στο κέντρο της Αθήνας με στόχο να σπείρουν εθνικιστικό μίσος και να διαδώσουν τις ναζιστικές τους «ιδέες».

Τα χρόνια της κρίσης γίναµε µάρτυρες της εµφάνισης φασιστικών οµάδων µέσα στα σχολεία οι οποίες δρούσαν κάτω από το µανδύα της νεολαίας «κοινοβουλευτικού κόµµατος». Σήµερα, καθώς η συγκυρία έχει αρκετά χαρακτηριστικά εκείνης της περιόδου, βλέπουµε την επανεµφάνιση εθνικιστικών οµάδων που οργανώνονται ξανά, παρενοχλούν και τραµπουκίζουν µετανάστ(ρι)ες συµµαθητές, εκπαιδευτικούς και σπέρνουν τις φασιστικές ιδέες στα σχολεία.

της Λίνας Παλλάκη

Ο Δεκέμβρης του 2008 έχει σημαδέψει όλους τους επόμενους Δεκέμβρηδες. Πέρασαν 17 χρόνια από το βράδυ της 6η Δεκέμβρη που ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι, μαθητής, πέφτει νεκρό, από το υπηρεσιακό όπλο του ειδικού φρουρού Κορκονέα. Στις επόμενες ώρες και μέρες που ακολουθούν της δολοφονίας, η Αθήνα και ακολουθούν και άλλες πόλεις, παίρνουν φωτιά, στήνονται οδοφράγματα και μυρίζει παντού οργή και αγανάκτηση, σε όλη τη χώρα. Όλοι έχουν βγει στους δρόμους, μαθητές, φοιτητές, πολύς κόσμος σε διαδηλώσεις κατά της αστυνομικής βίας. Με μία από τις πιο συγκλονιστικότερες στιγμές οι φίλοι και συμμαθητές του Αλέξη, οι ίδιοι που ήταν μπροστά στην εκτέλεση του να τον κρατούν στο φέρετρο. Ίσως ένα ζωντανό δεύτερο θύμα εκείνης της νύχτας είναι ο καρδιακός φίλος του Αλέξη, ο Νίκος Ρωμανός.  Ο Ρωμανός όπως δηλώνει ο ίδιος μάρτυρας μιας ωμής επίδειξης ρεβανσισμού εξακολουθεί να είναι φυλακισμένος για ένα μερικώς δακτυλικό αποτύπωμα σε μία σακούλα που βρέθηκε σε ένα διαμέρισμα μετά την έκρηξη η οποία ήταν τόσο δυνατή που αφάνισε σχεδόν το μισό διαμέρισμα και μείωσε τη στατικότητα όλου του κτιρίου. Η φετινή πορεία στη μνήμη του Αλέξη, ήταν από τις μαζικότερες όπως μαρτυρούν οι αριθμοί, διαλύθηκε από την ίδια ωμή αστυνομική βία που έπνιξε τους διαδηλωτές στα δακρυγόνα και τις κρότου λάμψης εμποδίζοντας τους να φτάσουν στο σημείο εκτέλεσης του Αλέξη.