Την Κυριακή 15/4 στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, έγινε η προγραμματισμένη κοινή συνέλευση του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της Κίνησης “Απελάστε το Ρατσισμό” με μεγάλη συμμετοχή μεταναστών και ντόπιων αγωνιστών. Τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν: α) Η συγκυρία σε σχέση με το προσφυγικό/μεταναστευτικό και τον πόλεμο. β) Οι αναγκαίες δράσεις μας το επόμενο διάστημα

Τρίτη 17 Απρίλη – Συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 7:00μμ και αντιπολεμική διαδήλωση
Τελικά ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στο έδαφος της Συρίας και η ανταλλαγή στρατιωτικών απειλών προς το παρόν δεν  κατέληξε σε γενικευμένη πολεμική σύρραξη. Οι μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη  έκριναν ότι δεν έφτασε ακόμα η ώρα για να λύσουν τις διαφορές τους «μια και καλή» και οι βομβαρδισμοί ΗΠΑ-Βρετανίας-Γαλλίας αποδείχθηκε ότι έγιναν σε συνεννόηση με τη Ρωσία (και τον Άσαντ), στα πλαίσια της διαδραματιζόμενης επί 7 χρόνια «ένοπλης διπλωματίας» , πάνω στα ερείπια και τα κόκκαλα του συριακού λαού. Επιπλέον αξιοποίησαν το περίσσευμα και  τεστάρισαν την αποτελεσματικότητα των οπλικών συστημάτων τους , κάνοντας «ζέσταμα» για τις επόμενες, πιο αποφασιστικές , μάχες. Καθώς είναι βέβαιο ότι ο αμερικανορωσικός κι ευρύτερα ο διεθνής ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών κλιμακώνεται στο έδαφος της διεθνούς οικονομικής κρίσης, η σημερινή «ειρήνη» προετοιμάζει τον επόμενο πόλεμο. Η μάχη για τις σφαίρες επιρροής μεταξύ «Δύσης» και «Ανατολής» έχουν μετατρέψει την Μέση Ανατολή σε νεκροταφείο και την Ανατολική Μεσόγειο σε μπαρουταποθήκη και ,περίπου νομοτελειακά , φέρνουν όλο και πιο κοντά το ενδεχόμενο γενικευμένης πολεμικής αναμέτρησης.
Το δράμα του συριακού λαού δεν έχει τελειωμό. Το 2011 η συριακή λαϊκή πλειοψηφία εξεγέρθηκε δίκαια ενάντια στην καταπίεση του δικτάτορα Άσαντ, πιάνοντας το νήμα των αραβικών εξεγέρσεων. Τα  αιτήματα των Σύριων εξεγερμένων αφορούσαν το βιοτικό τους επίπεδο και τη δημοκρατία. Ο Άσαντ απάντησε με δολοφονική καταστολή. Αυτή ήταν και η αφορμή για να εμπλακούν ο δυτικός ιμπεριαλισμός, η Ρωσία, περιφερειακές δυνάμεις (Ιράν, Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ , Κατάρ κ.ά.) και το ISIS, οδηγώντας στο πνίξιμο της εξέγερσης από μια «πολλαπλή αντεπανάσταση». Η αρχική εξέγερση εκφυλίστηκε σε έναν πολύχρονο αιματηρό εμφύλιο όπου μια σειρά χώρες πολεμούσαν αυτοπροσώπως ή δια αντιπροσώπων. Αυτός ο πόλεμος συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και πάνω από τον μισό πληθυσμό της χώρας (23 εκατομμύρια το 2011) να έχει πάρει το δρόμο της προσφυγιάς.Η τελευταία πράξη του δράματος ήταν η προδοσία των Κούρδων από τις ΗΠΑ όσο και από τη Ρωσία και η επίθεση της Τουρκίας εναντίον τους. Σήμερα οι καπιταλιστικοί και ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί κλιμακώνονται, επιφυλάσσοντας νέους βομβαρδισμούς, νέα βάσανα, νέα ερείπια, νέο θάνατο και προσφυγιά για τον συριακό λαό, αλλά και για την ανθρωπότητα συνολικά.

Όλοι την Παρασκευή 13 Απρίλη στις 6:00 το απόγευμα, στην Αμερικανική πρεσβεία, στην αντιπολεμική συγκέντρωση, για να καταγγείλουμε τους ιμπεριαλιστές που ετοιμάζουν νέα σφαγή των λαών.

Την Κυριακή 15/4 στις 7.30 μ.μ. στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Άργους 145 στον Κολωνό

Προτεινόμενα θέματα:

1)  Προσφυγικό – Ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός

Αγώνας ενάντια στον πόλεμο και το ρατσισμό

2) Προγραμματισμός εξαμήνου ΚΑΡ – ΚΣΜ

του Θανάση Κούρκουλα

Στις 17 Μάρτη, 16 πρόσφυγες από το Αφγανιστάν και το Ιράκ έχασαν τη ζωή τους στα νερά του Αιγαίου παλεύοντας με τα κύματα για πάνω από ένα 24ωρο ανοιχτά του Αγαθονησιού.

16 άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν…
Στις 16 Μαρτίου 16 πρόσφυγες πνίγηκαν έξω από το Αγαθονήσι μετά το ναυάγιο της βάρκας που τους μετέφερε. Αυτοί οι 16 άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί…
• αν οι λιμενικοί στη Σάμο είχαν ακούσει τις εκκλήσεις για βοήθεια των συγγενών των ναυαγών, που είχαν ειδοποιηθεί τηλεφωνικά, από το πρωί της 16ης Μαρτίου
• αν οι λιμενικοί δεν αγνοούσαν για μια ολόκληρη μέρα τις κραυγές αγωνίας των συγγενών,
• αν οι ναυαγοί δεν αφήνονταν μόνοι να παλεύουν με τη θάλασσα για 24 ώρες,
• αν οι λιμενικοί είχαν δείξει στοιχειώδες ενδιαφέρον και η επιχείρηση διάσωσης του Λιμενικού δεν ξεκίναγε με 24 ώρες καθυστέρηση, στις 17 Μαρτίου,
• αν η ζωή των προσφύγων δεν θεωρούταν τόσο φτηνή από τους «αρμόδιους»,
• αν η η συμφωνία της ντροπής ΕΕ-Ελλάδας-Τουρκίας δεν ήταν ένας μηχανισμός που παράγει διαρκώς θάνατο, πόνο και βαρβαρότητα.