ΕΡΕΥΝΕΣ

Προϊόν πολύχρονης δημοσιογραφικής έρευνας, από την εποχή του «Ιού της Ελευθεροτυπίας» αλλά και πιο πρόσφατα, το ιδιαίτερα χρήσιμο αυτό βιβλίο περιγράφει την άνοδο του ναζισμού στην Ελλάδα καθώς και τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που την επέτρεψαν.
Σε μια εξαιρετικού πολιτικού ενδιαφέροντος εκπομπή, ο Δημήτρης Ψαρράς απαντάει στις ερωτήσεις του «Βαθύ Κόκκινο»:

Εξηγεί γιατί είναι λάθος να χαρακτηρίζεται απλώς φασιστική η ναζιστική αυτή συμμορία, αναλύει τη φιλοεργοδοτική της στάση καθώς και τη σχέση της με τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου.

Αναφέρεται στις σχέσεις της Χρυσής Αυγής με το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, στη σύνδεση που έχει η πολιτική των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των πογκρόμ του «Ξένιου Δία» αλλά και του Μνημονίου με την ενίσχυση των ναζιστών.

Περιγράφει το ρόλο των ΜΜΕ στην ενίσχυση του ναζιστικού ρεύματος και φωτίζει τη διαπλοκή της Χρυσής Αυγής με επιχειρηματικούς ομίλους (Θεοδωρακόπουλος, Ωνάσης, Λάτσης).

Σχολιάζει τέλος την τετριμμένη «καραμέλα» της θεωρίας των ‘δύο άκρων’ που κατά κόρον αναπαράγεται καθημερινά στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.

Το παρακάτω κείμενο το είχα γράψει με αφορμή μια συζήτηση στο φόρουμ του gaypatras.gr στην οποία εκφράστηκαν ομοφοβικές απόψεις από ομοφυλόφιλα άτομα. Δεν διεκδικεί σε καμία περίπτωση δάφνες επιστημονικής πληρότητας.

Θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το φαινόμενο της ομοφοβίας και του σεξισμού με βάση τη θεωρία του Gordon Allport για την προκατάληψη. Θεωρώ τον Allport έναν από τους κορυφαίους ψυχολόγους και το βιβλίο του Η φύση της προκατάληψης (The nature of prejudice, 1954) ένα αριστούργημα. Αν και το βιβλίο χρησιμοποιεί ως κεντρικά παραδείγματα την προκατάληψη που δέχονται οι μαύροι και οι εβραίοι (ρατσισμός, αντισημιτισμός), η ανάλυση του βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στην ομοφοβία και στην καταπίεση της ετεροκανονικότητας.

«Στο κέντρο μιας δίνης γεμάτης σκάνδαλα έχουν έρθει οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, αφότου επιβεβαιώθηκε ότι πράκτορές της κατέστρεψαν αρχεία που περιείχαν ζωτικές πληροφορίες σχετικά με μια νεοναζιστική τρομοκρατική συμμορία λίγες ώρες πριν την προγραμματισμένη παράδοσή τους στην ομοσπονδιακή εισαγγελία της Γερμανίας.

Η υπόθεση αφορά την νεοναζιστική οργάνωση γνωστή ως «Εθνικοσοσιαλιστικό Υπόγειο» (NSU) και υπεύθυνη για τις χειρότερες πράξεις ακροδεξιάς βίας στη Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλέμου. (Το Βήμα   29/06/2012.)

Από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις  «αξιοποίησης» φασιστών από την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο είναι των ελληνικών ταγματασφαλιτών κατά του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ τον Δεκέμβριο του 1944  (σχέδιο «ΜΑΝΝΑ»), ενώ ακόμα ο πόλεμος εναντίον της Γερμανίας μαίνονταν σε όλα τα μέτωπα. Οι Εγγλέζοι δεν δίστασαν να τραβήξουν από το μέτωπο τον στρατηγό Χάρολντ Αλεξάντερ  και να παρατάξουν στην Αθήνα υπό την διοίκησή του από τις πρώτες μέρες των συγκρούσεων  περισσότερους από 30.000 στρατιώτες που κλιμακωτά και σχετικά γρήγορα έφθασαν τις 60.000, 80 αεροπλάνα, 200 τανκς και πολλά πυροβόλα, ενώ μονάδες του αγγλικού στόλου με τα πυροβόλα τους κανονιοβολούσαν την πρωτεύουσα και ταυτόχρονα εξασφάλιζαν τον εφοδιασμό των στρατευμάτων. Τέτοια δύναμη δεν παρέταξαν ούτε κατά την εισβολή των Γερμανών μα ούτε και στην μάχη της Κρήτης. Προφανώς ο λεγόμενος «Ψυχρός Πόλεμος» δεν ξεκίνησε μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1936 ήταν μια χρονιά όξυνσης των ανταγωνισμών, τόσο μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών –που μετά την κρίση του 1929 είχαν μπει σε μια τροχιά οικονομικής ανάπτυξης με κέντρο την πολεμική προετοιμασία– όσο και κυριότερα στο εσωτερικό τους, ενάντια στα λαικά στρώματα και κύρια στην εργατική τάξη, που τελικά θα αποτελούσε και τον κύριο στόχο για τα κανόνια που η ίδια κατασκεύαζε στον επερχόμενο πόλεμο. Στην Αγγλία, η εργατική τάξη έδειχνε να μην έχει αναρρώσει ακόμη από την ήττα της Γενικής Απεργίας του 1926 και τη συνακόλουθη αποσύνθεση μέρους της Αριστεράς. Οι φιλελεύθεροι “Τόρυς” πατούσαν γερά στην κυβέρνηση, αποτελώντας την αιχμή του δόρατος της επίθεσης στην εργατική τάξη, που έβλεπε τα πιο περιθωριοποιημένα κομμάτια της (άνεργοι κλπ) να υποτιμούνται ακόμα περισσότερο. Εκτός όμως από την κεντρική πολιτική σκηνή, μια άλλη δύναμη έκανε την εμφάνισή της, οικειοποιούμενη χαρακτηριστικά του εργατικού κινήματος: οι φασίστες.

Η νέα μαθητική χρονιά βρήκε αρκετά παιδιά εκτός σχολικών τάξεων, χωρίς τσάντες, βιβλία και τετράδια. Για εκατοντάδες ελληνόπουλα ο κύκλος του σχολείου έκλεισε –για κάποια οριστικά, για άλλα πάλι, ευτυχώς, προσωρινά. Οι αριθμοί άλλωστε μαρτυρούν την κατάσταση: περίπου 5.000 με 7.000 παιδιά, σύμφωνα με έρευνα του Χρήστου Κάτσικα την οποία δημοσιεύουν Τα Νέα, εγκαταλείπουν κάθε χρόνο το σχολείο.

Είναι ενδεικτικό πως τη στιγμή που 1.265.168 είναι ο αριθμός των πτυχιούχων στη χώρα μας, ο αριθμός εκείνων που εγκατέλειψαν το σχολείο χωρίς να πάρουν απολυτήριο γυμνασίου ή είναι αναλφάβητοι φτάνει σήμερα τα 3,8 εκατ. ! Μάλιστα με την προτελευταία απογραφή έγινε γνωστό ότι περίπου ένας στους δέκα κατοίκους της χώρας δεν έχει ολοκληρώσει ούτε καν το δημοτικό. Υπάρχουν μάλιστα περιοχές στη χώρα που έχουν ποσοστά… αρνητικού ρεκόρ στη μαθητική διαρροή.

Οι νομοί Ροδόπης και Ευρυτανίας είναι αυτοί με τα υψηλότερα ποσοστά, καθώς το 67,4% και 64,6% αντίστοιχα των μαθητών δεν καταφέρνουν να πάρουν είτε απολυτήριο γυμνασίου είτε ακόμη και απολυτήριο δημοτικού. Σε κάθε περιοχή οι αιτίες που οδηγούν τα παιδιά να εγκαταλείψουν το σχολείο διαφέρουν. Πάντως, ανάμεσα στους νομούς με τα χαμηλότερα ποσοστά είναι της Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Αχαΐας και της Χίου. Εκατοντάδες είναι οι περιπτώσεις παιδιών, στους νομούς Ροδόπη και Ξάνθης, τα οποία αφήνουν το σχολείο προτού καν ολοκληρώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση.

Αριθμητικά σύμβολα που αντιστοιχούν σε γράμματα του λατινικού αλφάβητου, ή ολόκληρες φράσεις του Αδόλφου Χίτλερ. Αυτά χρησιμοποιούν οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί της Χρυσής Αυγής στις υπογραφές τους αλλά και στα τατουάζ που κάνουν. Τι σημαίνουν όμως;

Στην Ελλάδα κάποιοι συζητούν για το πώς ο Αλβανός δε θα γίνει Έλληνας ποτέ, λες κι αυτός είναι ο δικός του καημός

Έλαβα σήμερα ένα πολύ ενδιαφέρον email από τον φίλο μου τον -X–, ο οποίος εδώ και κάποιους μήνες έχει μεταναστεύσει στην Ελβετία με την οικογένειά του.

Με αφορμή ένα post της Λένας Φουτσιτζή με τις φιλίες των χωρών στο Facebook, ο –X– μου έγραψε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέον, το οποίο και δημοσιεύω με την άδειά του.

e-mail

Πριν από μέρες, η Λένα Φουτσιτζή δημοσίευσε ένα χάρτη που δείχνει με ποιά χώρα επικοινωνεί ποιά μέσω Facebook.

 

Δεύτερη χώρα σε ρυθμό επικοινωνίας με την Ελλάδα είναι η Αλβανία

 

 

 

Παράλληλα με τις ρατσιστικές επιχειρήσεις υπό την ονομασία “ξένιος Ζευς”, ένα πλήθος δημοσιευμάτων κατέκλυσε το διαδίκτυο σχετικά με τα εμβάσματα των μεταναστών προς τις χώρες τους και την δήθεν “αιμορραγία” που προκαλούν στην ελληνική οικονομία, την ώρα μάλιστα που ο “χειμαζόμενος” ελληνικός λαός έχει υποστεί τα πάνδεινα εξαιτίας του μνημονίου. Είναι προφανής ο στόχος των αλλεπάλληλων αναδημοσιεύσεων αυτής της είδησης, από εθνικόφρονα κυρίως μπλοκ αλλά και από εφημερίδες που κάνουν πλάτες σε αυτού τους είδους την “πληροφόρηση”. Οι αναδημοσιεύσεις συνεχίζονται μέχρι και τώρα και φυσικά από τη ροή της πληροφορίας δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι βουλευτές της χρυσής αυγής. Ο Παναγιώταρος για παράδειγμα σήκωσε την “αποκαλυπτική” είδηση μόλις στις 11/9 υπό τον τίτλο “Πάνω από 28 δις ευρώ μας στοιχίζουν οι λαθρομετανάστες!!!! Δεν θα σας το πουν ποτέ τα ΜΜΕ”

του Erik Eberhard

Ανυπακοή, αντίσταση, αυτομόληση δεν ήταν άγνωστα φαινόμενα στη Βέρμαχτ, τον γερμανικό στρατό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσα στο 1939 και το 1945 λειτούργησαν στη Βέρμαχτ 1.000 με 1.200 στρατοδικεία, τα οποία εκδίκασαν περίπου τρία εκατομμύρια υποθέσεις υπονόμευσης της αμυντικής ισχύος, ανυπακοής, εσχάτης προδοσίας κλπ.

Στις δίκες αυτές καταδικάσθηκαν περίπου 1,3 εκατομμύρια στρατιωτικοί, από τους οποίους οι 370.000 σε «βαριές ποινές», δηλαδή σε φυλάκιση άνω των έξι μηνών. Σε αυτές τις καταδίκες συμπεριλαμβάνονται περίπου 30.000 θανατικές, από τις οποίες εκτελέσθηκαν περισσότερες από 20.000. Επιπλέον, υπήρξε ένας μεγάλος αριθμός εκτελέσεων στρατιωτών της Βέρμαχτ που διατάχθηκαν από έκτακτα στρατοδικεία ή διαπράχθηκαν από τη στρατονομία και τα SS χωρίς να έχει προηγηθεί δίκη. Ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών του πολέμου χιλιάδες στρατιώτες απρόθυμοι να πολεμήσουν έπεσαν θύματα αυτών των συνοπτικών διαδικασιών.[1] Συνολικά η στρατιωτική δικαιοσύνη είχε περισσότερα θύματα απ’ ό,τι τα περιβόητα έκτακτα δικαστήρια και το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο, στο οποίο προήδρευε ο Ρόλαντ Άισλερ.

Το 2001 η Αργεντινή χρεοκόπησε με αποτέλεσμα να κλείσουν χιλιάδες επιχειρήσεις και μαγαζιά και εκατομμύρια άνθρωποι να βρεθούν στο δρόμο άνεργοι. Ο Καναδός δημοσιογράφος Avi Lewis και η συγγραφέας Naomi Klein με αφορμή την κατάληψη του εργοστασίου «Forja» από τους εργαζόμενους (αλλά και άλλων εργοστασίων στη συνέχεια), κατέγραψαν την κατάσταση της χώρας την περίοδο των κρίσιμων προεδρικών εκλογών, όπου βασικός υποψήφιος ήταν ο υπαίτιος της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, ο Κάρλος Μένεμ αλλά και ο Νέστωρ Κίρτσνερ (ο οποίος έγινε πρόεδρος, υπέγραψε νέο «μνημόνιο» με το ΔΝΤ, αλλά αργότερα ήταν αυτός που έδιωξε το ΔΝΤ από την Αργεντινή).

Καναδικό ντοκιμαντέρ του 2004 -Διάρκεια: 86′
Σκηνοθεσία: Avi Lewis – Σενάριο: Naomi Klein