Κυριακή, 21 Ιούνιος, 2026
ΕΚΠΟΜΠΕΣ

Νοέμβριος 2011, Γερμανία. Δύο αυτοκτονίες και μια έκρηξη σε διαμέρισμα της πόλης του Τσβίκαου φέρνουν στο φως την ακροδεξιά νεοναζιστική οργάνωση National Sozialistischer Untergrund, υπεύθυνη για μια σειρά στυγνές,ανεξιχνίαστες δολοφονίες που έχουν απασχολήσει για περισσότερο από μια δεκαετία τη γερμανική κοινωνία και τις αρχές. Μεταξύ των θυμάτων και ο Έλληνας καταστηματάρχης Θεόδωρος Βουλγαρίδης που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ μέσα στο κατάστημά του στο Μόναχο, τον Ιούνιο του 2005.

Το «Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα» έφτασε στον τόπο του εγκλήματος και μίλησε με το στενό φίλο του θύματος, Χαράλαμπο Δημητριάδη, ο οποίος ήταν μαζί με το θύμα λίγα λεπτά πριν το έγκλημα. Για την συνταρακτική υπόθεση μιλούν επίσης και ο πατέρας Απόστολος, ο υπουργός εσωτερικών της Βαυαρίας και η ευρωβουλευτής Cornelia Ernst ενώ οι διασυνδέσεις των δολοφόνων με το φιλοναζιστικό κόμμα NPD (Εθνικό Κόμμα Γερμανίας) ενισχύουν τις φωνές που ζητούν εκ νέου  να τεθεί εκτός νόμου.

Συνέχεια

Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε το 1911 ή το 1914. «Ο πατέρας του Νίκου Γκάτσου ήταν μετανάστης στην Αμερική, αλλά έκανε πολλά ταξίδια στην Ελλάδα. Σ” ένα από αυτά έπαθε πνευμονία πάνω στο καράβι και πέθανε, δυο μέρες πριν φτάσουν στη Νέα Υόρκη. Τον πέταξαν στην θάλασσα. Το μαντάτο έφτασε στο χωριό του Γκάτσου, την Ασέα Αρκαδίας, ένα μήνα μετά. Η μητέρα του ήταν, κατά τις διηγήσεις του Νίκου, πολύ αξιοπρεπής άνθρωπος. Γύρισε από το πάνω μέρος του χωριού με το μαντίλι κατεβασμένο κι όταν μπήκε στο σπίτι ξέσπασε σε κλάμα. Ο Νίκος ήταν τότε πέντε χρονών. Τρόμαξε τόσο, που από τότε τρέμανε τα χέρια του σε όλη του τη ζωή…», διηγήθηκε η σύντροφός του Αγαθή Δημητρούκα.

Συνέχεια

Πρίν 4 χρόνια, στις 06/12/2008 πυροβόλησαν και σκότωσαν σε ένα στενάκι των Εξαρχείων ένα 15χρονο παιδί. Ο Λαός ξεσπάει λόγω της σκληρής κυβέρνησης λιτότητας Καραμανλή, και της αυξανόμενης βίας των αστυνομικών. Μοντάραμε την διάρκεια και τον ήχο στο ντοκιμαντέρ για τον μικρό Αλέξη που είχε κάνει ο Στέλιος Κούλογλου (ο οποίος δεν μπορούσε να το ανεβάσει στο YouTube), για να μαθευτεί η αληθινή ιστορία της δολοφονίας αυτής.

Το ROARMAG.org παρουσιάζει: Η Ουτοπία στον Ορίζοντα. Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε αυτούς που επιλέγουν να παλεύουν.

Τον Μάιο του 2011, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας, των εργασιακών δικαιωμάτων, και της ζωής τους σε (και…από) διεφθαρμένες ντόπιες ελίτ και ξένα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα.

Συνέχεια

Εκπομπή: Το κουτί της Πανδώρας – Κράτος και Παρακράτος
Παρουσίαση: Κώστας Βαξεβάνης

Το χρονικό της δράσης Ελλήνων νεοναζί και οι σχέσεις συνεργασίας της με το κράτος.
Αλληλοκαρφώματα πρώην χρυσαυγητών που αποκαλύπτουν την συνεργασία ηγετικών στελεχών της με την ΚΥΠ, Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και άλλα οικονομικά και σεξουαλικά ακόμα σκάνδαλα μεταξύ τους.
Το έκτακτο μισθολόγιο της ΚΥΠ, μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνει τους «Πλεύρης Κων/νος» και «Μιχαλολιάκος Νικόλαος».

Συνέχεια

Ο Bryan Carter ήρθε στην Αθήνα το 2011 και γύρισε ένα ντοκυμαντέρ για τις συνθήκες που επικρατούν και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όσοι μετανάστες και πρόσφυγες βρίσκονται στη χώρα μας “χωρίς χαρτιά”, τις συνθήκες στις οποίες κρατούνται και τις ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον τους. Επιπλέον, σε αυτό το ντοκυμαντέρ παρουσιάζει και την “παγίδα” των συμφωνιών που εγκλωβίζουν τους αιτούντες άσυλο σε συγκεκριμένες περιοχές – παρομοιάζει τη συνθήκη του Δουβλίνου σαν “παγίδα” για αυτούς τους ανθρώπους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση ενός Αφγανού πρόσφυγα ο οποίος έφυγε από τη χώρα του γιατί κινδύνευε η ζωή του, έφτασε στην Ελλάδα όπου οι συνθήκες ήταν τραγικές, οπότε προσπάθησε και κατάφερε να φτάσει στο Βέλγιο, όπου και ζήτησε άσυλο. Το Βέλγιο αρνήθηκε να του το παράσχει και επιπλέον τον μετέφεραν… και πάλι στην Ελλάδα!

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαίωσε τον Αφγανό πρόσφυγα, καθώς έκρινε ότι και η Ελλάδα παραβιάζει τις συνθήκες (καθώς είναι αποδεδειγμένα τραγική η κατάσταση για όσους αιτούνται άσυλο), αλλά και το Βέλγιο δεν έπραξε ως όφειλε βάσει των συνθηκών, καθώς  είναι ξεκάθαρο (πια) ότι θα παραβιαστούν τα θεμελιώδη δικαιώματα του πρόσφυγα με την μεταφορά του στην Ελλάδα (δεν επιτρέπεται να στείλεις τον πρόσφυγα/μετανάστη/αιτούντα άσυλο, σε μια χώρα που ξέρεις εξαρχής ότι θα καταπατηθούν τα θεμελιώδη δικαιώματά του).

πηγή: parallhlografos

Το ντοκιμαντέρ «Το Κλουβί» (The Cage), του Omar Nazzal, παρουσιάζει τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες του τείχους στην παλαιστινιακή κοινωνία.

Εστιάζοντας κυρίως στις περιοχές του Tulkarem και της Qaliqilya περιγράφει τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι. Την καταστροφή των σπιτιών και της γης τους, την κλοπή των πόρων τους, τις κλειδωμένες πόρτες που κρατούν μακριά τους αγρότες από τις καλλιέργειες τους και τα παιδιά από τα σχολεία τους, καθώς και τους καθημερινούς εξευτελισμούς που υπόκεινται από τις δυνάμεις του Ισραήλ.

Ο υποτιτλισμός στα ελληνικά έγινε στην κατάληψη Rosa Nera (Χανιά) το καλοκαίρι του 2004. Για πληροφορίες συμμετοχής στο μεταφραστικό project του Tvxs μπορείτε να επικοινωνήσετε στο [email protected]

πηγή: tvxs.gr

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ

Του Κωνσταντίνου ΖΑΓΑΡΑ*

Παραμονές της ενενηκοστής επετείου από την Οκτωβριανή Επανάσταση, θα άξιζε ίσως να συνεχίσουμε μια κουβέντα που το νήμα της ιστορίας άφησε ημιτελή.
Ήταν 25 Οκτώβρη (7 Νοέμβρη με το νέο ημερολόγιο) του 1917 όταν η κοινωνική κατάσταση της Ρωσίας, το πολιτικό κλίμα, οι συσχετισμοί των δυνάμεων, ο πόλεμος που διεξαγόταν από άκρη σ’ άκρη των ευρωπαϊκών εδαφών, η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων και η αναταραχή που επικρατούσε τότε οδήγησαν σε ένα κοσμοϊστορικό γεγονός που τράνταξε πραγματικά όλη την υφήλιο, δεν ήταν άλλο από την κορύφωση της Οκτωβριανής Επανάστασης με την κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων και την ανατροπή της προσωρινής κυβέρνησης. Έκτοτε έχει περάσει ένας αιώνας παρά μια δεκαετία, όπου πολύ νερό έχει κυλήσει στο αυλάκι της παγκόσμιας πορείας με τις εικόνες του τότε να φαντάζουν στο κυρίαρχο μεταμοντερνιστικό κλίμα που ζούμε ως θολή ανάμνηση μιας ξεπερασμένης και άχρωμης περιόδου.

Συνέχεια

Ως Ορεστειακά έμειναν στην ιστορία οι αιματηρές συγκρούσεις που σημειώθηκαν το Νοέμβριο του 1903 για την προάσπιση της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, με αφορμή την παράσταση της «Ορέστειας» του Αισχύλου μεταφρασμένης στη δημοτική. Αποτέλεσαν συνέχεια των Ευαγγελικών και εκφράζουν με τον πιο διάχυτο τρόπο την ιδεολογική σύγχυση και τις εθνικές ανησυχίες που μάστιζαν την περίοδο εκείνη τον ελληνικό λαό: Από τη μια ανδρωμένο το κίνημα του δημοτικισμού και από την άλλη το μέτωπο του συντηρητισμού που καιροφυλακτούσε.

Το οξύμωρο των «ορεστειακών» συλλαλητηρίων ήταν ότι ενώ το χρηματοδοτούμενο από το βασιλιά Γεώργιο Α’ Βασιλικό Θέατρο κάνει ένα νεωτεριστικό άνοιγμα, αποφασίζοντας να χρηματοδοτήσει αρχαίο θέατρο σε μετάφραση, έχει απέναντί του το Πανεπιστήμιο και τη δήθεν προοδευτική φοιτητική πρωτοπορία που υπερασπιζόταν συντηρητικές απόψεις.

Ύστερα από 2.461 χρόνια, όπως υπενθύμιζε εφημερίδα της εποχής, η «Ορέστεια» ανέβηκε από το Βασιλικόν (Εθνικό σήμερα) Θέατρο, υπό τη φωτισμένη καθοδήγηση του Στέφανου Στεφάνου, διευθύνοντα γραμματέα του θεάτρου και πρωτοπόρου ποιητή, μεταφρασμένη σε απλή νεοελληνική γλώσσα (συντηρητική δημοτική) από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Γεώργιο Σωτηριάδη -«ευρυμαθούς ελληνιστού και διαπρεπούς αρχαιολόγου».

Συνέχεια
Προηγούμενο1...252627Επόμενο Σελίδα 26 από 27

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»