Το χρονικό των φοιτητικών συγκεντρώσεων και επεισοδίων
όπως αναγράφεται στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (21/2/72)
Στις 9 το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση των φοιτητών της Φυσικομαθηματικής στο χημείο. Εξελέγη από τους χίλιους περίπου παρόντες επιτροπή, η οποία μετέβη στον πρύτανι του Πανεπιστημίου κ. Τούντα για να ζητήση την χορήγηση αδείας και την παραχώρηση αιθούσης για τη σύγκληση γενικής συνελεύσεως. Ο κ. Τούντας είπε στην επιτροπή ότι ο πρύτανις δεν είναι αρμόδιος να χορηγή άδεια για γενική συνέλευση και ότι αυτό που μπορεί και επιτρέπει είναι η χορήγηση αδείας για συγκέντρωση σήμερα στις 8 – 10 π.μ. στα χτίρια της Πανεπιστημιουπόλεως. Η επιτροπή επέστρεψε και ανεκοίνωσε τα ανωτέρω στους συγκεντρωμένους φοιτητάς. Στη συνέχεια ανεγνώσθη ανοικτή επιστολή προς τους καθηγητάς της Φυσικομαθηματικής Σχολής με την οποία ζητούν τη συμπαράσταση τους. Επίσης ενεκρίθησαν ψηφίσματα με τα οποία. αποφασίζουν αποχή επ’ αόριστον από τα μαθήματα τους σε όλα τα τμήματα της Σχολής και συμπαρίστανται σ’ όλους τους φοιτητάς της χώρας.
Ίσα δικαιώματα σε όλα τα παιδιά, όλους τους εργαζόμενους
Το φάσμα της παρανομίας όταν ενηλικιώνονται αντιμετωπίζουν πάνω από 200.000 παιδιά που ζουν στη χώρα, ακόμη κι αν γεννήθηκαν εδώ και δεν έχουν γνωρίσει άλλη πατρίδα και γλώσσα. Είναι τα παιδιά των μεταναστών εργατών στην Ελλάδα. Μαζί με τα παιδιά και οι γονείς, αν δεν μπορούν ταυτόχρονα να βρίσκουν δουλειά και να πληρώνουν τα υπέρογκα παράβολα μιας “άδειας παραμονής” που χρειάζεται διαρκώς ανανέωση.
Ο νόμος 3838/2010, με τους υπερβολικούς του όρους, έδινε σε ελάχιστους (περίπου στο 10% των παιδιών) την ελπίδα να ξεφύγουν από τον τρόμο της παρανομίας, υποβάλλοντας αιτήσεις ιθαγένειας. Με τις αποφάσεις κυβέρνησης και συμβουλίου της επικρατείας (απόφαση 460/2013), ακόμη κι αυτή η δυνατότητα ακυρώνεται. Έτσι, θεωρείται ελληνικής ιθαγένειας ένα παιδί τέταρτης γενιάς ελληνοαμερικάνων κι ας μην έμεινε ποτέ στην Ελλάδα κι ας μην ξέρει καθόλου ελληνικά -αλλά όχι ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ και μιλά τα ελληνικά το ίδιο καλά με τους συμμαθητές του. Οι πολίτες της ΕΕ μπορούν να ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές, αλλά όχι και οι μη ευρωπαίοι εργαζόμενοι που ζουν στην Ελλάδα και έχουν δέσει τη μοίρα τους με αυτή. Για τους πρώτους δεν χρειάζονται πιστοποιητικά “εθνικών φρονημάτων” -για τους δεύτερους, ναι…
Σε απόπειρα παρεμπόδισης της λειτουργίας του κοινωνικού παντοπωλείου που λειτουργεί στο Ναύπλιο και τρομοκράτησης των οργανωτών του, προχώρησαν το απόγευμα της Τετάρτης οι τοπικοί Χρυσαυγίτες. Βρήκαν απέναντί τους πολίτες του Ναυπλίου.
Στο Ναύπλιο λειτουργεί κάθε Τετάρτη από τον πολιτιστικό σύλλογο «Πύλη Πολιτισμού»(που, ας σημειώσουμε, δεν έχει σχέση με κάποιον πολιτικό φορέα) κοινωνικό παντοπωλείο που χωρίς διακρίσεις παρέχει τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης σε όσους τα έχουν ανάγκη, χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις σε έλληνες και μετανάστες.
Από την προηγούμενη εβδομάδα είχαν υπάρξει παρενοχλήσεις από τη νεότευκτη τοπική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, που σήμερα κορυφώθηκαν με την παρουσία περίπου 30 χρυσαυγιτών, με τα διακριτικά σήματα και παλούκια-κοντάρια στις ελληνικές σημαίες, απέναντι από το Κοινωνικό Παντοπωλείο την ώρα έναρξης της λειτουργίας. Για να δημιουργήσουν επιπλέον ένταση, ενας από τους φασίστες μπήκε στο Παντοπωλείο, ζήτησε να πάρει πράγματα, πήρε την απάντηση ότι υπάρχουν κάποια κριτήρια (ανεργίας κ.λπ.) και βγήκε ωρυόμενος φωνάζοντας «δεν δίνουν σε έλληνες» κ.λπ. Η φασιστική σύναξη ενέταξε γρήγορα στο ρεπερτόριο της και τραμπούκικες απειλές, καθώς και βρισιές για τους συντελεστές του συλλόγου.
Λίγο αργότερα, μετά κι από την κοινοποίηση του θέματος από την Πύλη Πολιτισμού, συγκεντρώθηκαν μπροστά στο Παντοπωλείο δεκάδες πολίτες για να δηλώσουν τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη τους στον Σύλλογο και το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Εκεί βρέθηκαν βέβαια και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ Ναυπλίου.
Οι περισσότεροι μετανάστες στην Ελλάδα υποχρεώνονται να ζήσουν σε καθεστώς ημι-νομιμότητας, πληρώνοντας υπερβολικά παράβολα για άδειες παραμονής που χορηγούνται με υπέρμετρα αυστηρούς όρους και συχνά φτάνουν στα χέρια τους ληγμένες. Στερούμενοι στοιχειώδη εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, αντιμετωπίζοντας πιο συχνά κι από τους έλληνες εργαζόμενους την εργοδοτική ασυδοσία, θύματα όχι μόνο της κρατικής αλλά και της φασιστικής βίας, έχουν αποτελέσει σε πολλές περιπτώσεις το “πειραματόζωο” πολιτικών που στη συνέχεια εφαρμόζονται εναντίον και των υπόλοιπων εργαζόμενων ή νεολαίων.
Στα γενικότερα πλαίσια μιας πολιτικής που περισσότερο αποκλείει παρά εντάσσει ισότιμα τους μετανάστες στην κοινωνική και πολιτική ζωή, προέκυψε πρόσφατα η αμφιλεγόμενη απόφαση ΣτΕ και κυβέρνησης να ακυρώσουν τον νόμο 3838/2010. Ο νόμος αυτός έθετε απαράδεκτα εμπόδια στην χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, ακόμη κι αν αυτά έχουν γεννηθεί εδώ ή έχουν μετάσχει στην ελληνική παιδεία φοιτώντας στη δημόσια εκπαίδευση. Ωστόσο η ακύρωσή του καταργεί πλήρως το δικαίωμα στην ιθαγένεια και ακυρώνει πλήρως το δικαίωμα ψήφου των μεταναστών, που όμως χορηγείται στους μη έλληνες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτόν τον τρόπο επιτείνεται ο κατακερματισμός της κοινωνίας σε κατηγορίες ανθρώπων πολλών, λιγότερων και άνευ δικαιωμάτων, υπονομεύονται δημοκρατικές κατακτήσεις που αφορούν όλους. Πρόκειται για εξέλιξη που φέρνει την Ελλάδα πιο πίσω κι από την πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κρατών, όπου τα δικαιώματα της ιθαγένειας παρέχονται είτε με τη γέννηση είτε με την ενηλικίωση, ανεξαρτήτως της “εθνικής γνησιότητας” που επικαλείται το ΣτΕ.
Ο εισαγγελέας της Βαρκελώνης, Miguel Ángel Aguilar, πρότεινε ποινή φυλάκισης ενός έτους και πρόστιμο 8.100 € για τον νυν Δήμαρχο της Μπανταλόνα, García Albiol, που κατηγορείται για ξενοφοβία.
O δήμαρχος της Μπανταλόνα και μέλος του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος (PP) είχε μοιράσει 15.000 φυλλάδια εναντίον των Ρομά κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις μοίραζε ο ίδιος το φυλλάδιο στους δημότες.
Radiobubble News via @mpatman και @jaquoutopie
Πηγή: left.gr
Ο Bασίλι Ζάιτσεφ (Vasily Zaitsev) γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1915 στο Γιελενίσκογιε των Ουραλίων. Το επίθετό του προέρχεται από τη λέξη zayats, που σημαίνει λαγός στα ρωσικά. Από μικρός κυνηγούσε κάστορες με ένα αυτοσχέδιο τόξο, που του είχε φτιάξει ο παππούς του. Σε ηλικία 12 ετών, ο πατέρας του Γκριγκόρι του χάρισε ένα παλιό όπλο. Ο νεαρός Βάσια άρχισε να κυνηγά ελάφια στις απέραντες στέπες της Σιβηρίας. Στο απαιτητικό κυνήγι του ελαφιού έμαθε την τέχνη της απόκρυψης και της σκόπευσης, τα δύο πιο σημαντικά προσόντα για ένα ελεύθερο σκοπευτή.
Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, ο Βάσια Ζάιτσεφ «σκούριαζε» σε κάποια υπηρεσία του Σοβιετικού Ναυτικού. Μόνος του ζήτησε να μετατεθεί στην πρώτη γραμμή. Μία μικρή επίδειξη των ικανοτήτων του ήταν αρκετή για να πεισθούν οι ανώτεροί του. Τοποθετήθηκε στην 62η Στρατιά (1047ο Σύνταγμα Τυφεκιοφόρων της 284ης Μεραρχίας Πεζικού). Τον Σεπτέμβριο του 1942 η μονάδα του υπεράσπιζε με νύχια και με δόντια το Στάλινγκραντ (σημερινό Βόλγκογκραντ), το οποίο πολιορκούσε η 6η Γερμανική Στρατιά του Φον Πάουλους.
Ο Ζάιτσεφ διέπρεψε κι έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Γερμανών. Καλυπτόμενος στα χαλάσματα της μαρτυρικής πόλης εξολόθρευσε επισήμως 243 Γερμανούς και ανεπίσημα πάνω από 400, στο διάστημα 10 Νοεμβρίου – 17Δεκεμβρίου 1942. Παράλληλα, σε ένα αυτοσχέδιο στρατόπεδο έξω από το Στάλινγκραντ μάθαινε τα μυστικά του ελεύθερου σκοπευτή σε άνδρες και γυναίκες. Τα «Λαγουδάκια» του (zaichata), όπως ονομάσθηκαν οι μαθητές του, ευθύνονται για 3.000 σκοτωμούς στρατιωτών του Άξονα.
Με «παραθυράκια» και αναβολές, η κυβέρνηση εξυπηρετεί τα εφοπλιστικά συμφέροντα την ώρα που σύσσωμη η κοινωνία γονατίζει από τα μέτρα
Η «έκρηξη» του 1968 και ο επαναστατικός του χαρακτήρας είχε να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τη «συνάντηση» διαφορετικών κινημάτων και αγώνων, μέσα από την οποία απέκτησαν έναν πολιτικό, ριζοσπαστικό χαρακτήρα. Ισχυρός παράγοντας αυτού του εκρηκτικού μείγματος ήταν το κίνημα των μαύρων στις ΗΠΑ.
Τ ο κίνημα αυτό μετρούσε χρόνια ιστορίας, διαφορετικών μορφών πάλης και εμπειριών για τους μαύρους και τους λευκούς αντιρατσιστές αγωνιστές μέχρι να φτάσει στη ριζοσπαστική στροφή και το ξέσπασμα του 1968.
Οι ρίζες του βρίσκονται στα γεγονότα του Μοντγκόμερι το 1955. Η Αφροαμερικανή Ρόζα Παρκς αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε ένα λευκό επιβάτη και συνελήφθη από την αστυνομία. Η σύλληψή της πυροδότησε ένα καθολικό μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τον μαύρο πληθυσμό, το οποίο παρά τις απειλές και τις επιθέσεις ρατσιστών και αστυνομίας άντεξε 13 μήνες και πέτυχε την κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στις θέσεις των λεωφορείων. Αυτή η πρώτη νίκη των Αφροαμερικανών αποτέλεσε ουσιαστικά τη γέννηση του «Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα».