Μηνιαίο Αρχείο:Φεβρουάριος 2013

Ομάδα Ελληνοαυστραλών έχει ετοιμάσει ένα υπόμνημα και συγκεντρώνει υπογραφές για να απαγορευτεί η είσοδος στην Αυστραλία σε βουλευτές της «Χρυσής Αυγής», σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Το υπόμνημα θα σταλεί στον Αυστραλό υπουργό Μετανάστευσης, Μπρένταν Οκόνορ μετά από δηλώσεις του βουλευτή της «Χρυσής Αυγής», Ηλία Κασιδιάρη ότι το κόμμα του πρόκειται να ανοίξει γραφείο στη Μελβούρνη και αντιπροσωπεία βουλευτών της παράταξης θα επισκεφθεί την Αυστραλία.
Στο υπόμνημα προς τον υπουργό Μετανάστευσης, Μπρένταν Οκόνορ, οι ομογενείς αναφέρουν: «Τα δύο τελευταία χρόνια, η Χρυσή Αυγή έχει εξαπολύσει ένα κύμα τρόμου και βίας στους δρόμους κάθε μεγάλης πόλης και περιοχής στην Ελλάδα. Τον Μάιο του 2011, εξαπέλυσαν ένα κύμα οχλοκρατικής βίας εναντίον μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας και από τις εθνικές εκλογές του Μάη και του Ιούλη 2012, η βία τους έχει ενταθεί. Εκτός από την ακραία βία και τον ρατσισμό του, το κόμμα αυτό είναι άγρια ομοφοβικό και αυταρχικό, ενώ συχνά επιτίθεται και σε πολιτικούς ακτιβιστές και καλλιτέχνες.

Ο Έρικ Χοσμπάουμ ήταν Άγγλος Ιστορικός και πρόεδρος του Birkbeck University of London. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1917, από πατέρα Βρετανό πολωνικής καταγωγής και μητέρα Αυστριακή εβραϊκής καταγωγής. Σπούδασε στη Βιέννη, το Βερολίνο, το Λονδίνο και το Κέμπριτζ.

Αναλυτικά, από τα πιο διάσημα βιβλία του ήταν:

  • The Age of Revolution, 1789-1848 (Η Εποχή των Επαναστάσεων 1789-1848),

The Age of Capital 1848-1875 (Η Εποχή του Κεφαλαίου 1848-1875), The Age of Empire 1875-1914 (Η Εποχή των Αυτοκρατοριών 1875-1914)

Παλαιστινιακή εφημερίδα ανέφερε ότι η Παλαιστινιακή Αρχή (PA) αποφάσισε τη Δευτέρα να οδηγήσει την ισραηλινή κατοχή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) για τα εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων σε γενικές γραμμές, και ειδικότερα για το θάνατο του Παλαιστίνιου κρατουμένου Jaradat Arafat.

«Η παλαιστινιακή ηγεσία έχει οριστικά αποφασίσει να πάει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και σε άλλες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προκειμένου να καταστήσει την ισραηλινή κατοχή υπόλογη για τα εγκλήματα  εναντίον των Παλαιστινίων, ειδικότερα εναντίων των Παλαιστινίων κρατουμένων,» δήλωσε ο Παλαιστίνιος υπουργός των υποθέσεων για τους κρατουμένους στη Ραμάλα, Issa Qaraqe, στην εφημερίδα Al-Resalah που έχει βάση της την Γάζα.

Ο Qaraqe είπε ότι ο χρόνος δεν είχε οριστεί ακόμη, αλλά ότι οι απαραίτητες διευθετήσεις θα τεθούν σε εφαρμογή για να ξεκινήσει μια διεθνή αντι-κατοχική εκστρατεία. «Η ανάγκη για κάτι τέτοιο επαναλήφθηκε μετά το θάνατο του Jaradat», είπε. «Οι κρατούμενοι στις ισραηλινές φυλακές ζουν σε πολύ άσχημη κατάσταση, η οποία απαιτεί ένα διεθνές κίνημα που θα υποστηρίζεται από τους Άραβες.»

Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών τάσσεται υπέρ των μαζικών απελάσεων – συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει εύκολα κανείς χωρίς να χρειαστεί να προβεί σε οποιαδήποτε έρευνα αφού είναι ολοφάνερο ότι στον πολιτικό λόγο κυριαρχούν οι αντι-μεταναστευτικές φωνές (άλλωστε σχεδόν όλες οι διαδικτυακές αναρτήσεις που καταπιάνονται με το θέμα αυτό, «κοσμούνται» από αρνητικά, έως και επιθετικά σχόλια), κρίνουμε αναγκαίο να θέσουμε προς συζήτηση, για μια ακόμη φορά το ζήτημα της μετανάστευσης και της σχέσης μεταξύ εγκληματικότητας και μεταναστών, αλλά και τη στάση διαφόρων φορέων της πολιτικής εξουσίας πάνω σ’ ένα τόσο λεπτό ζήτημα.

Πολιτικό θρίλερ του Κώστα Γαβρά, παραγωγής 1969 και διάρκειας 127 λεπτών. Είναι βασισμένο στη ομώνυμη νουβέλα του Βασίλη Βασιλικού, που αναφέρεται στη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη από παρακρατικούς στην ταραγμένη δεκαετία του ’60 για την Ελλάδα. Θεωρείται ένα από τα κορυφαία δείγματα του πολιτικού κινηματογράφου.

Το βιβλίο του Βασιλικού κυκλοφόρησε το 1966 με τίτλο «Ζ: Φανταστικό ντοκιμαντέρ ενός εγκλήματος» (εκδόσεις Λιβάνη). Το «Ζ» του τίτλου παραπέμπει στο σύνθημα «Ζει», που φώναζαν οι χιλιάδες κόσμου που συνόδευσαν τον Λαμπράκη στην τελευταία του κατοικία τον Μάιο του 1963. Ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, που είχε εγκατασταθεί μόνιμα στη Γαλλία, βρέθηκε να διαβάζει το βιβλίο του Βασιλικού στο ταξίδι της επιστροφής του στο Παρίσι από την Αθήνα, λίγες μέρες προτού ξεσπάσει το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Αποφάσισε να το μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη, όταν οι δικτάτορες είχαν πλέον αλυσοδέσει τη χώρα, ως ελάχιστη συνεισφορά στη διεθνοποίηση της ελληνικής υπόθεσης.

Ως βλάχος από πατέρα – με γλώσσα τα βλάχικα – και αρβανίτης από μητέρα – με γλώσσα τα αρβανίτικα – δικαιούμαι να φοιτήσω σε στρατιωτική σχολή;
Την προώθηση νομοθετικής ρύθμισης, η οποία θα ορίζει ότι στις στρατιωτικές σχολές θα εισάγονται μόνο Έλληνες το γένος, προτείνει ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ Μιχάλης Κωσταράκος, μέσω του προσωπικού λογαριασμού που διατηρεί στο twitter.
Συγκεκριμένα, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ γράφει πως «ήρθε χρονικά η στιγμή να ρυθμίσουμε νομοθετικά το θέμα του γένους των εισακτέων στις Στρατιωτικές Σχολές. Επιβάλλεται να είναι Έλληνες το γένος». Και συμπληρώνει στη συνέχεια ότι «η ρύθμιση του ελληνικού γένους δεν αφορά στους στρατιωτικούς φίλων χωρών που εκπαιδεύονται στις στρατιωτικές σχολές μας και στελεχώνουν τις δικές τους Ένοπλες Δυνάμεις».
Σχολιάζοντας την ανάρτηση του κ. Κωσταράκου, ο Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρει ότι η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ έχει ήδη καταθέσει σχετική νομοθετική τροπολογία.
Πηγή: www.lifo.gr

«Ποτέ Ξανά Φασισμός»

Είμαι κοινωνικός διαμεσολαβητής και δουλεύω σε μια ΜΚΟ στον Aγιο Παντελεήμονα. Τους τελευταίους μήνες έρχονται λιγότεροι άνθρωποι στην οργάνωση λόγω των επιθέσεων των ναζί και της παρουσίας της αστυνομίας, και αυτό με στεναχωρεί ιδιαίτερα. Από τότε που ξεκίνησαν οι επιθέσεις, οι αστυνομικοί έρχονται στον δρόμο μας καθημερινά και όποιον σκουρόχρωμο βρουν τον σταματούν. Είχαν μάλιστα χτυπήσει με ρόπαλα δύο μέλη του προγράμματος.

 

Τους βρήκα κι εγώ μπροστά μου. Μου ζήτησαν χαρτιά και τους είπα ότι δουλεύω εδώ. Με άφησαν να περάσω. Λίγο αργότερα άκουσα φωνές έξω από το παράθυρο. Κοίταξα, είδα τους ίδιους αστυνομικούς, οχτώ αν θυμάμαι καλά, και μια κοπέλα με πολιτικά. Είχαν τα χέρια πάνω στα όπλα σαν έτοιμοι για μάχη! Φοβήθηκα. Με κοιτούσαν πολύ άγρια. «Εχεις χαρτιά, ρε;» μου φώναξε η κοπέλα. «Πριν από λίγο δεν τα ελέγξατε;» απάντησα. Εφυγαν. Πέρασαν οι ώρες και εγώ όλη μέρα τούς σκεφτόμουν. Πώς μπορεί έξω από τους τοίχους να επικρατεί το μίσος και μέσα η αλληλεγγύη;

Έχουν ή όχι τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δικαίωμα να υιοθετήσουν; Ένα ερώτημα που διχάζει πολλούς ακόμα και μέσα στην ίδια την LGBT κοινότητα. Προφανώς επειδή διατυπώνεται σε εντελώς λάθος βάση. Δεν είναι η σεξουαλική ταυτότητα των γονέων που θα καθορίσει την αγάπη, την τρυφερότητα και τη ζεστασιά που είναι ικανός ένας γονέας να προσφέρει στο παιδί του.

Πολυχρησιμοποιημένη η καραμέλα των «σωστών» προτύπων με τα οποία θα μεγαλώσει ένα παιδί για τους πολέμιους. Πόσο ακριβώς «σωστά» είναι τα πρότυπα μιας ετεροφυλόφιλης οικογένειας χωρίς παιδεία, χωρίς αγάπη, χωρίς ενδιαφέρον για τα παιδιά της; Πόσο «σωστά» είναι τα πρότυπα ενός ορφανοτροφείου; Πόσο «σωστά» είναι τα πρότυπα ενός επωνύμου που υιοθετεί σαν αξεσουάρ ένα παιδί, προκειμένου να αναβαθμίσει το κοινωνικό του δημόσιο προφίλ;

Οι μισές από τις «κανονικές» οικογένειες που γνωρίζω, δίνουν κάθε βράδυ ρεσιτάλ βωμολοχίας, υστερίας και περίεργων γδούπων που ακούγονται στα γειτονικά διαμερίσματα. Το σωστό και το μη σωστό στο μεγάλωμα ενός παιδιού, αρχίζει και τελειώνει στην υγεία του περιβάλλοντος του. Και την αγάπη που αυτό το παιδί λαμβάνει. Αν ανήκεις σε όσους θεωρούν ότι μια ομοφυλόφιλη οικογένεια είναι εξ’ ορισμού ανθυγιεινή, καλύτερα να μη συνεχίσεις να διαβάζεις. Έχεις μια παγιωμένη άποψη για τους ανθρώπους της ομοφυλόφιλης κοινότητας, επομένως και για μένα και δεν επιθυμώ καμία άλλη συνδιαλλαγή με κάποιον που ουσιαστικά θεωρεί πως η θέση μου είναι σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όσο φιλικά και αν καλύπτεις τον ρατσισμό σου.

*Πώληση σκλάβων στις ΗΠΑ το 1856.

*Πώληση σκλάβων στις ΗΠΑ το 1856.

25/2/1822: Η δουλεία καταργείται στην Ελλάδα, με διάταξη του Συντάγματος της Επιδαύρου.

Με το Σύνταγμα εκείνο, οι Έλληνες, εντελώς πρωτοποριακά για την Ευρώπη της αποικιοκρατίας, θέσπισαν την κατάργηση της δουλείας.
Διάφορα κράτη της Ευρώπης και κυρίως μετά την Γαλλική Επανάσταση του 1789 είχαν αρχίσει να καταργούν τη δουλεία, αλλά μόνο για τα εδάφη τους. Το δουλοκτητικό καθεστώς, εντελώς υποκριτικά, παρέμενε στις εκτεταμένες αποικίες όλων των Ευρωπαίων.