Μηνιαίο Αρχείο:Φεβρουάριος 2013

Σε διαφημιστικό σποτ της εκδήλωσης του UNFOLLOW και των «Ενθεμάτων» της Αυγής για την άνοδο της Χρυσής Αυγής, άκουσα μια κυρία να λέει ότι «αυτοί βοηθάνε τον κοσμάκη». Δεν ξέρω γιατί αυτό της έκανε εντύπωση της κυρίας ώστε να το αναφέρει. Είναι κάτι που πάντοτε συνέβαινε σε περιόδους κρίσεων. Πάντοτε βρίσκονταν  πονόψυχες οργανώσεις πρόθυμες να συντρέξουν τους χειμαζόμενους.

Ακόμη και στην περίοδο της γερμανικής κατοχής υπήρχε φιλανθρωπική οργάνωση, η οποία μόλις εμφανιζόταν μπροστά της πεινασμένος, τον φίλευε παρευθύς μια ολόκληρη κουραμάνα. Εκ συμπτώσεως μάλιστα το όνομα εκείνης της αλησμόνητης για τη φιλαλληλία της παλιάς οργάνωσης είναι το ίδιο με το όνομα που δεν αποκλείεται να υποκαταστήσει όλα τα άλλα της σημερινής: Τάγματα Ασφαλείας. (Απομένει να δούμε αν οι άνδρες της νέας οργάνωσης θα περιβληθούν την τιμημένη φουστανέλα ώστε να τους αποδοθεί και η εξίσου γεραρή ονομασία Γερμανοτσολιάδες.)

Ευλόγως οι φιλάνθρωποι, τότε όπως και τώρα, για το φόβο της εξαπάτησης, μην τυχόν τους υποκλέψει την κουραμάνα κανένας χορτάτος, έθεταν και θέτουν όρους για τη χορήγηση της ευεργεσίας. Τότε οι όροι ήταν κουραστικοί: μαζί με την κουραμάνα, ο πεινασμένος έπαιρνε και ένα τουφέκι για να σκοτώσει ομοίους του, πεινασμένους, που είχαν διαλέξει τον άλλο δρόμο διεκδίκησης της κουραμάνας, τον δρόμο της Εθνικής Αντίστασης, και μαζί για να διαγουμίσει και να κάψει χωριά, να βιάσει γυναίκες, να φρουρήσει αιωρούμενους νεκρούς πατριώτες που τους είχαν απαγχονίσει οι Γερμανοί ώστε να μη θελήσει κανένας ανόητος συμβατικός φιλάνθρωπος να τους αποκαθηλώσει και να τους ενταφιάσει αλλά να μένουν τα πτώματα κρεμασμένα εσαεί για παραδειγματισμό.

Φτάνοντας στο σημείο όπου θα εστιάσουμε τις εκφάνσεις του ζητήματος μέσα στο πλαίσιο του ελληνικού κράτος, στο μέρος αυτό θα παρακολουθήσουμε, σε αδρές γραμμές και χωρίς να μπορέσουμε να αναφέρουμε όλες τις διαστάσεις της, την πορεία της ελληνικής πολιτικής απέναντι στους πληθυσμούς που από το 1913 ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα. Της Κατρίν Αλαμάνου

*Συνέχεια από: Το ελληνικό Μακεδονικό Ζήτημα (1ο μέρος)

Όταν τελείωσαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και υπογράφηκε η Συνθήκη του Βουκουρεστίου, το 1913, το νότιο μισό της Μακεδονίας πέρασε στην επικράτεια της Ελλάδας των. Αμέσως η ελληνική κυβέρνηση άρχισε να εφαρμόζει μια πολιτική εξελληνισμού, με σκοπό να αφομοιώσει τους εθνοτικά ετερογενείς κατοίκους της περιοχής και να τους ενσωματώσει στο ελληνικό κράτος του οποίου έγιναν πολίτες. 

Θα έχετε διαβάσει κι εσείς μια διαχρονική ”καραμέλα” που λέει ότι : “Ναι, τα κατάφεραν οι μετανάστες στην Ελλάδα (σ.σ.: κυρίως για τους Αλβανούς), αλλά ούτε εισφορές στο ΙΚΑ πληρώνουν, ούτε εφορία. Έτσι, κι εγώ τα καταφέρνω.”

Αφήνω στην άκρη την “απειλή” ότι τάχα, αν δεν πληρώσει ΙΚΑ και εφορία, “θα τα καταφέρει κι αυτός”. Λες και, μόνο όποιος παρανομεί καταφέρνει κάτι θετικό στη ζωή του. Πάμε όμως στη “καραμέλα” που είπαμε. Επειδή τυγχάνω κι εγώ μετανάστης, με θητεία 22 πλέων ετών στην Ελλάδα , να πω για το θέμα ότι,  ο ίδιος “κολλάω” ένσημα  από το 1995 (όταν ακόμα δεν είχα καν άδεια παραμονής αλλά αυτό δεν εμπόδιζε το ΙΚΑ να βγάλει βιβλιάριο ενσήμων σε όποιον μετανάστη απευθυνόταν εκεί, με μια βεβαίωση εργοδότη για την πρόσληψη)  και κάνω φορολογική δήλωση από το 1996, όταν και απέκτησα ΑΦΜ. Το ίδιο με μένα κάνουν και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι μετανάστες. Τα ένσημα (400 για 2 χρόνια και όχι όσα θέλεις εσύ ή όσα μπορείς να βρεις) και η φορολογική δήλωση, αποτελούν βασικά δικαιολογητικά για να ανανεώσει ο μετανάστης την άδεια παραμονής του.  Άρα, θα πρέπει κανείς να έχει “μαύρα μεσάνυχτα” (που συνήθως σε αυτό το θέμα, οι περισσότεροι τα έχουν, δυστυχώς) για να ισχυριστεί ότι  ” οι μετανάστες τα κατάφεραν διότι δεν πληρώνουν ΙΚΑ και εφορία”. Ειδικά, όσοι μετανάστες ήρθαν στην Ελλάδα πριν το 2007 και πρόλαβαν να πάρουν έστω μια φορά άδεια παραμονής (συνήθως ληγμένη), πληρώνουν και τα δυο με συνέπεια και πολλές φορές, χωρίς να μπορούν να έχουν την άδεια παραμονής στην ώρα της, όπως έγραψα πιο πάνω. 

Δυο απολαυστικές παράγραφοι από την ιδεολογική διακήρυξη της Χρυσής Αυγής.

Στην 1η, είναι λένε οι γιοι των Γερμανών ναζί που ηττήθηκαν στον πόλεμο. Ειδικά ο Νίκος Μιχαλολιάκος, με το παρουσιαστικό του συμπαθητικού Τούρκου μπακάλη, έχει να το καυχιέται για τη φυλετική του συγγένεια με τους «άριους». Παρεμπιπτόντως, τότε είχανε μόνο «γιους», γιατί δεν πατούσε γυναικείο πόδι στο κόμμα.

Στη 2η, ένας ξεκαρδιστικός αχταρμάς, στον οποίο ανακατεύονται οι ήρωες των ομηρικών χρόνων, με τον Μεγαλέξαντρο και τον ανώτερο όλων, τον ισόθεο και υπέροχο ήρωα Αδόλφο Χίτλερ.
Όλοι αυτοί είναι φυσικά ασυζητητί οι πρόγονοι και η κληρονομιά των αυγών, που θέλουν να εξαφανίσουν τη μεταπολεμική Ευρώπη.

Όλο το ψυχοπαθολογικό τους δράμα, κατ’ αυτούς «ιδεολογική διακήρυξη», μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: http://bit.ly/ZtSEmT

από:left.gr

Πηγή: JUNGLE-Report

«Η χρηματοδότηση έπαυσε» μια κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος φέρεται να δήλωσε από την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Der Spiegel, που σημαίνει ότι το ακροδεξιό κόμμα δεν θα λάβει το ποσό € 113.000 το έτος 2012.

Το κόμμα είχε αποτύχει να πληρώσει € 1.270.000 πρόστιμο στο κοινοβούλιο τα λάθη στους λογαριασμούς του, δήλωσε ο εκπρόσωπος.

Όλα τα κόμματα στη Γερμανία λαμβάνουν € 85 λεπτά για κάθε ψήφο που παίρνουν σε ευρωπαϊκό, νομοθετικό και περιφερειακές εκλογές, το οποίο μειώνεται σε 70 λεπτά από τη στιγμή που έχουν τέσσερα εκατομμύρια ψήφους ή περισσότερο.

Σύμφωνα με το Der Spiegel, ο εκπρόσωπος του νεοναζιστικού κόμματος NPD Φρανκ Franz δήλωσε ότι εξεπλάγην από την απόφαση η οποία πιστεύει ότι είναι ένας τρόπος για να μπλοκαριστεί το κόμμα του στις εκλογές του τρέχοντος Σεπτεμβρίου.

Στις 14 Δεκεμβρίου, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Γερμανίας, η Bundesrat ξεκίνησε διαδικασία απαγόρευσης του NPD από την πολιτική ζωή για φερόμενες σχέσεις με μια ομάδα που κατηγορείται για ρατσιστικές δολοφονίες. Μια προηγούμενη προσπάθεια απαγόρευσης του κόμματος το 2003 είχε αποτύχει .

Το ΝPD, που ιδρύθηκε το 1964, αποτελείται από ένα μείγμα νέων ακροδεξιών μελών και νοσταλγών του τρίτου Ράιχ. Αν και δεν έχει μέλη στο εθνικό κοινοβούλιο έχει μια σημαντική παρουσία στις φτωχότερες περιοχές της Ανατολικής Γερμανίας.

Πηγη:http://www.thelocal.de

Οι γυναίκες που έκαναν τη φρικιαστική διαφορά στις φάμπρικες του θανάτου…
Η πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά βαρβαρότητα και η ανείπωτη φρικαλεότητα προς τους αιχμαλώτους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ήταν αυστηρά αντρική υπόθεση.Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου 5.500 περίπου Ναζίστριες υπηρέτησαν τον Φύρερ τους πιστά μέσα από διάφορες θέσεις «εργασίας» στα ναζιστικά κολαστήρια.

Κάποιες μάλιστα απέκτησαν τέτοια διαβόητη φήμη για την αγριότητά τους που έγιναν αντικείμενο λατρείας από τη ναζιστική ηγεσία και ταυτόχρονα έσπειραν τη ζήλια μεταξύ των αντρών βασανιστών.