Μηνιαίο Αρχείο:Φεβρουάριος 2013

Συνέντευξη Τύπου την Τρίτη 26/2, 12:00 στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (3ος όροφος)

 

Με πρόφαση την άδικη και οπισθοδρομική απόφαση της πλειοψηφίας του ΣτΕ, η κυβέρνηση αφήνει ξεκρέμαστα τουλάχιστον 200.000 παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί ή έχουν έρθει σε πολύ μικρή ηλικία στην Ελλάδα. Είτε με τη συνέχιση του σημερινού de facto νομοθετικού κενού, όπου κανείς δεν έχει πρόσβαση στην Ιθαγένεια, είτε με το νέο σχέδιο νόμου που «διαρρέεται», όπου το δικαίωμα στην Ιθαγένεια ουσιαστικά καταργείται, τα παιδιά των μεταναστών βρίσκονται κυριολεκτικά «στον αέρα». Οι χιλιάδες αυτοί νέοι έχουν χτίσει τις ζωές τους σε αυτή τη χώρα, μην έχοντας γνωρίσει άλλη χώρα από την Ελλάδα. Αποτελεί κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας και δικαίου να στερούνται αυτοί οι άνθρωποι που ζουν δίπλα μας, τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Ο ρατσισμός κατά των μεταναστών για την ΧΑ είναι απόλυτα αντίστοιχος με τον αντισημιστισμό των Ναζί, κατά το ότι δεν αποτελεί παρά τη μέθοδο για να παρουσιάσει μιά άλλη εκδοχή της ιστορίας, υπηρετόντας απόλυτα το σύστημα,με το να θολώνει την πραγματική ουσία της οικονομικής κρίσης.Με αυτή την έννοια ο πραγματικός αντίπαλος της ΧΑ εξ αρχής δεν ήταν οι μετανάστες αλλά η ταξική πάλη και η Αριστερά, γι αυτό και σε μεγάλο βαθμό υποστηρίχθηκε και υποστηρίζεται από το σύστημα.

Γιοζεφ Μενγκελε

Ο Γιόζεφ Μένγκελε σπούδασε ανθρωπολογία στο Μόναχο και ιατρική στη Φρανκφούρτη, ενώ η διδακτορική του διατριβή έγινε στο Ινστιτούτο Κληρονομικότητας, Βιολογ’ιας και Φυλετικής Υγιεινής που είχε ιδρύσει ο ίδιος ο Χίτλερ. Αν και θεωρούνταν ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες της εποχής του, έμελλε να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του για να εκτελέσει μερικά από τα φρικιαστικότερα πειράματα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Το Μάϊο του 1943 ο Μένγκελε, παρασημοφορημένος γιατρός των τρομερών ταγμάτων Eς Ες, τοποθετείται ως αρχίατρος, σε ηλικία 32 ετών, στο στρατόπεδο Άουσβιτς.

Εκεί είχε την απόλυτη ελευθερία να διεξάγει κάθε είδους πειράματα, τα οποία θα βοηθούσαν στην εξαγωγή συμπερασμάτων για τις φυλετικές διαφορές, τα γενετικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου και κυρίως τη δημιουργία και διαιώνηση της «Αρίας»  φυλής.

Μια μεγάλη έρευνα, σε τρία μέρη, για το ρόλο της ιατρικής στη ναζιστική Γερμανία.

Η ναζιστική ιδεολογία επικέντρωσε στη θεώρηση μιας κυρίαρχης/ανώτερης φυλής, θεώρηση που αντιλαμβάνεται συγκεκριμένα ανθρώπινα πλάσματα ως άξια να διατηρηθούν στη ζωή. Αυτός ο τρόπος σκέψης είχε ρίζες σε πολλές χώρες και σε ιδεολογίες ρατσισμού και βιολογικού ντετερμινισμού που υπήρξαν δημοφιλείς και διεθνώς. Συγκεκριμένες «λύσεις» προωθήθηκαν, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης/εξόντωσης των ανεπιθύμητων. Το φυλετικό ζήτημα που πάντα ενδιέφερε τον Χίτλερ, συνόψισε ο ακόλουθός του Ρούντολφ Ες στη φράση: «Ο Εθνοσοσιαλισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά Εφαρμοσμένη Βιολογία». Ο αντικειμενικός σκοπός ήταν πάντοτε ο αποκλεισμός των ασθενών καθώς και των «αντικοινωνικών στοιχείων» που κατ’ αυτόν τον τρόπο θα αποτελούσε μια θεραπεία για τις αρρώστιες της ανθρωπότητας, και που φυσικά ως αποτέλεσμα είχε τις εν ψυχρώ μαζικές δολοφονίες.

Από την χιτλερική Γερμανία στους σημερινούς νεοναζί απογόνους της

Πριν μόλις λίγα χρόνια, τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» και η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» είχαν οργανώσει μιαν εκδήλωση με άξονα την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οι γιατροί του Τρίτου Ράϊχ», με σκοπό την ανάδειξη της σχέσης της Ψυχιατρικής με την Εξουσία, αυτήν της οποίας η ίδια είναι φορέας και αυτήν της οποίας λειτουργεί ως εντολοδόχος για την επιβολή της Δημόσιας Τάξης.
Οπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το κυρίαρχο ψυχιατρικό παράδειγμα δεν βρήκε καμιά δυσκολία (το αντίθετο μάλιστα) να συμπλεύσει, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, ακόμα και με τους ναζί και μάλιστα, να αναλάβει  ιδιαίτερο ρόλο στον ορισμό της «ζωής που είναι ανάξια να ζει» και εν συνεχεία στην πρακτική της στείρωσης, της ευθανασίας και της μαζικής εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων ψυχικά πασχόντων και αναπήρων στα γερμανικά ψυχιατρεία, ως ενός οικονομικού βάρους, ενός πληθυσμού ‘περιττών’ υπάρξεων που έπρεπε να φύγουν από τη μέση.

Λαθεμένο μου φαινόταν πάντα τ’ όνομα
που μας δίναν: “Μετανάστες”
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους.
Εμείς, ωστόσο, δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιάν άλλη γη.
Ούτε και σε μιάν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.
Εμείς φύγαμε στα κρυφά.
Μας κυνήγησαν, μας προγράψανε.
Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ‘ναι,
μα εξορία.

Την Πέμπτη 17 Γενάρη, στις 3.30 τα ξημερώματα, ο 26χρονος μετανάστης Σαχτζάτ Λουκμάν δολοφονείται εν ψυχρώ στα Πετράλωνα από δύο άτομα σε μηχανάκι, ενώ κατευθυνόταν με το ποδήλατο προς τη δουλειά του. Ποιο ήταν το ‘έγκλημά’ του; Ήταν Πακιστανός!

Η επίθεση αυτή ήταν μία από τις πολλές επιθέσεις που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια εις βάρος μεταναστών, η πλειοψηφία των οποίων έχουν μείνει ατιμώρητες, με ευθύνη της ΕΛ.ΑΣ. και της πολιτικής ηγεσίας και την ανοχή, δυστυχώς, μέρους της κοινωνίας. Οι δολοφόνοι σε αυτή την περίπτωση τελικά συνελήφθησαν και ομολόγησαν, όμως το γεγονός παραμένει: ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε λόγω της καταγωγής του.
Ως ποδηλάτες και ποδηλάτισσες που διασχίζουμε καθημερινά τη μεγαλούπολη, είμαστε ευαίσθητοι δέκτες του τι συμβαίνει στους δρόμους και στις γειτονιές της. Οι επιθέσεις προς συνανθρώπους μας απλά επειδή μιλάνε άλλη γλώσσα, ντύνονται διαφορετικά ή έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά είναι ένα συχνό φαινόμενο, που δε θέλουμε να συνηθίσουμε. Η δολοφονία του Σαχτζάτ δεν μας ‘αγγίζει’ ξαφνικά περισσότερο από οποιοδήποτε ανάλογο έγκλημα επειδή ήταν ποδηλάτης: όλοι και όλες μας τοποθετούμαστε δυναμικά απέναντι σε οποιαδήποτε ρατσιστική επίθεση.
Με αυτή τη συλλογική δράση θέλουμε να διατρανώσουμε ότι η σημερινή φασιστική και ρατσιστική βία δεν είναι παρά η κληρονομιά της ναζιστικής θηριωδίας που βασάνισε και δολοφόνησε εκατομμύρια Έλληνες και Ευρωπαίους. Με την ποδηλατοπορεία στη μνήμη του Σαχτζάτ και των υπόλοιπων θυμάτων της ρατσιστικής βίας καλούμε όλους και όλες σε καθημερινό αγώνα κατά του ρατσισμού και της φασιστικής βίας ώσπου να ξεριζωθούν από την κοινωνία.πηγή: antinazizone.blogspot.gr


Οι Sin Dios (Δίχως θεό) ήταν ένα σκληροπυρηνικό αναρχοπάνκ συγκρότημα απ’ την Ισπανία. Φτιάχτηκε το 1988 στη Μαδρίτη. Τις πρώτες τους παραστάσεις τις έδωσαν σε καταλήψεις. Το 1990 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo «…Ni amo» [«…ούτε αφέντης»] με το οποίο έκαναν την πρώτη τους περιοδεία στην Ισπανία παίζοντας πάντα σε αυτόνομα και ελευθεριακά περιβάλλοντα. Έκτοτε, κυκλοφόρησαν άλλα 6 άλμπουμ και πολλά EP και συλλογές. Επιπλέον, έπαιξαν σε πολλές συναυλίες στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και την Ιαπωνία.

Στις 30 Ιουλίου 2006 το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι «έπαυε τη μουσική του δραστηριότητα». Η ανακοίνωση ακολουθείτο, μεταξύ άλλων, από την υπόσχεση «ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΑΣ: ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΑΛΛΑ ΜΕΤΩΠΑ», καταγγελίες για την ισραηλινή επιθετικότητα, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό κτλ.

Το τραγούδι «Alerta Antifascista» (Αντιφασιστική επιφυλακή) είναι από τον ομώνυμο δίσκο που κυκλοφόρησε το 1993.