Μηνιαίο Αρχείο:Μάρτιος 2013

ζητιαναΣήμερα στη LiFO δημοσιεύτηκε ένα κείμενο με τίτλο «Γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;» στη στήλη «Readers’ Digest – Επιλογές από το διαδίκτυο». Δεν δίνω λινκ, αν θέλετε ψάξτε το.

Πρόκειται για αναδημοσίευση ενός κειμένου που φέρεται να κυκλοφορεί ευρέως στο Facebook (προσωπικά δεν το έχω δει, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν κυκλοφορώ και πολύ στο συγκεκριμένο social network). Ο άγνωστος συγγραφέας του κειμένου αναφέρεται σε μια ζητιάνα που «είναι “υπάλληλος” μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου», η οποία ζητιανεύει κρατώντας στα χέρια της ένα μονίμως κοιμισμένο δίχρονο παιδάκι. Ο συγγραφέας καταλήγει, επικαλούμενος τη μαρτυρία ενός γνωστού του Ρομά, ότι τα παιδιά που κουβαλάνε οι ζητιάνες στους δρόμους «είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει», και ο λόγος που κοιμούνται συνεχώς είναι ότι τα ναρκώνουν με βότκα ή ηρωίνη.

«Κυκλοφορεί στο Facebook το έγραψε κάποιος άγνωστος, που του το είπε ένας γνωστός του. Πιασάρικο είναι, ας το αναδημοσιεύσουμε». Και κάπως έτσι, χωρίς την παραμικρή διασταύρωση, χωρίς ίχνος δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ένα portal τεράστιας επισκεψιμότητας αναπαράγει έναν νεόκοπο αστικό μύθο και στοχοποιεί με φρικαλέο τρόπο μερικές χιλιάδες ανθρώπων.

Screen Shot 2013-03-05 at 9.26.55 AMΕίναι πλέον πασιφανές, ότι η στοχοποίηση των μεταναστών αποτελεί μόνο ένα -αν και το πλέον βάρβαρο- από τα πλοκάμια της κυβερνητικής πολιτικής που προσπαθούν να στραγγαλίσουν τους «από κάτω». Αν και όχι -ακόμα- με παρακρατικά μαχαίρια ή με απελάσεις, η επιχείρηση «νόμος και τάξη» έχει ήδη χτυπήσει αναρχικά-αυτόνομα στέκια με εισβολές των ΜΑΤ, εργατικές κινητοποιήσεις με επιστρατεύσεις, συνδικαλιστές και αγωνιστές, αριστερούς και μη, με δικαστικές και πειθαρχικές διώξεις. Όλα αυτά, εν μέσω μιας «κουβέντας» για την απειλή της ανομίας και της τρομοκρατίας. Πρόκειται για τη λεγόμενη στρατηγική της έντασης, γνωστής π.χ. από την Ιταλία της δεκαετίας του ’70, με την προσθήκη (εδώ) του ρατσιστικού παροξυσμού.

Screen Shot 2013-03-05 at 9.22.16 AMΤα παιδιά των μεταναστών απειλούν τη σύσταση του έθνους. Οι μετανάστες μικροπωλητές καταρρακώνουν τα φορολογικά έσοδα, πέφτουν κι από γέφυρες και σταματάνε την κυκλοφορία του ηλεκτρικού. Οι απεργοί του Μετρό υπονομεύουν την οικονομία. Οι ναυτεργάτες τον τουρισμό. Οι αγρότες ξεκοκκαλίζουν τις επιδοτήσεις. Τελικά αυτοί οι “εχθροί του λαού” είναι πάρα πολλοί. Σχεδόν όλοι δηλαδή, εκτός από κάτι “τίμιους” και “γνήσιους” έλληνες που στηρίζουν την εθνική οικονομία, σαν τον Λάτση και τον Σάλλα, αγαπημένα παιδιά του Στουρνάρα και της Χρυσής Αυγής. Να τους αφήσουν ήσυχους, όπως είπε ο Πρετεντέρης και η Τρέμη. Όποιος φτωχός γυρεύει να βρει γιατί πεινάει να πάει αλλού να ζητήσει τα ρέστα. Να κυνηγήσει τους φτωχότερους και τους μετανάστες. Άλλωστε τα συσσίτια της Χρυσής Αυγής είναι μεν μόνο για έλληνες αλλά δε φτάνουν ούτε για τους πιο καθαρόαιμους. Άσε που παρά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, επενδύσεις δεν γίνονται, καθώς οι επενδυτές φοβήθηκαν τους αναρχικούς, τους κατοίκους της Χαλκιδικής, τους απεργούς εργάτες, τους νέους του ΣΥΡΙΖΑ και τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Αυτούς όλους που τελευταία δεν τσακώνονται αρκούντως μεταξύ τους ως όφειλαν. Ντροπή τους!

Screen Shot 2013-03-05 at 9.05.58 AMΜανώλης Ρασούλης (γενν. Ηράκλειο, Κρήτη, 28 Σεπτεμβρίου 1945 – 5 Μαρτίου 2011), πιο γνωστός για τους στίχους που έχει γράψει για τραγούδια, ήταν επίσης συγγραφέας, τραγουδιστής, συνθέτης, και δημοσιογράφος.

Στίχους του έχουν μελοποιήσει, μεταξύ άλλων, οι Μάνος Λοΐζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Νίκος Ξυδάκης, Πέτρος Βαγιόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας και Χρήστος Νικολόπουλος.

Απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών στην Θεσσαλονίκη, στις 5 Μαρτίου 2011 και βρέθηκε νεκρός στις 13 Μαρτίου.

Screen Shot 2013-03-05 at 8.56.48 AMΚυκλοφόρησε το περιοδικό της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό»

Περιεχόμενα
Οι “εχθροί του λαού” ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας! ………Σελ. 4
Let the “enemies of the people” join our forces!………………Σελ. 5
Η στρατηγική της έντασης ……………………………………………Σελ. 6
Mark Mazower – Αναλύοντας το πολιτικό σκηνικό
της σύγχρονης Ελλάδας του Θανάση Παπαστάθη. ………….Σελ. 8
Το ζήτημα της ιθαγένειας
του Παναγιώτη Λίλλη………………………………………………….. Σελ. 9
8η Μάρτη: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
της Χριστίνας Σαρδέλη…………………………………………………Σελ. 12
Το ζήτημα των ιμάμηδων
του Αλέξη Λιοσάτου …………………………………………………….Σελ. 14
Αντιρατσιστικά – Αντιφασιστικά νέα
της Κατερίνας Νίκα………………………………………………………Σελ. 16

4Η Ρόζα Λούξεμπουργκ είναι μία από τις ηρωικότερες μορφές της ιστορίας και από τους μεγαλύτερους θεωρητικούς του εργατικού κινήματος. Ανήκει στις κορυφαίες μορφές εκείνης της γενιάς επαναστατών που υπήρξαν «προϊόντα» αλλά και δημιουργοί της εποχής της «εφόδου της εργατικής τάξης στον ουρανό» στο πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα, μαζί με τον Λένιν, τον Τρότσκι, τον Γκράμσι και άλλους/ες. Οι εκπρόσωποι αυτής της γενιάς, παρά τις διαφορές τους και τις αντιπαραθέσεις τους σε θεωρητικά αλλά και πρακτικά – πολιτικά ζητήματα, με την αδιαλλαξία τους στα ζητήματα αρχών και την απόλυτη συνέπεια ιδεών και δράσης, αποτελούν αξεπέραστα πρότυπα. Στην ορμή εκείνου του επαναστατικού κύματος γεννήθηκαν ιδέες και υποδείγματα δράσης που είναι εξαιρετικά επίκαιρα και χρήσιμα σήμερα, στις συνθήκες του νεοφιλεελύθερου και επιθετικού καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού. Όλοι οι μεγάλοι επαναστάτες αυτής της περιόδου, η οποία σφραγίστηκε από τη μεγάλη ρωσική επανάσταση, μοιράστηκαν μερικές βασικές αρχές, τις οποίες εμβάθυναν θεωρητικά αλλά και στη φωτιά της μάχης: τον αδιάλλακτο διεθνισμό, την πίστη στην επανάσταση που θα ήταν έργο της ίδιας της εργατικής τάξης στο δρόμο για τη χειραφέτησή της, το όραμα ενός σοσιαλισμού που θα ήταν η πιο πλέρια μορφή δημοκρατίας στην ανθρώπινη Ιστορία κ.λπ. Σήμερα μας ενδιαφέρουν εξίσου αυτή η κοινότητα των ιδεών αλλά ακι οι παραμκαταθήκες και τα υποδείγματα της δράσης. Έτσι όπως αυτά μπορούν να επικαιροποιηθούν στις συνθήκες που ζουν, αγωνιούν και αγωνίζονται εκατομμύρια και εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη.

Πόσο σύγχρονη και επίκαιρη είναι η σκέψη και το έργο της Ρόζας Λούξεμπουργκ στη σημερινή εποχή ανάπτυξης του κινήματος ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση;
Nομίζω ότι είναι, και μάλιστα πάρα πολύ. Και αυτό επειδή στη Ρόζα υπάρχουν τρία στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει. Το πρώτο είναι το ζήτημα του διεθνισμού. Το δεύτερο είναι το ιστορικό δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Και το τρίτο είναι το ζήτημα του σοσιαλισμού και της δημοκρατίας.

4O Πιέρ Πάολο Παζολίνι γεννήθηκε στην Μπολόνια στις 5 Μαρτίου του 1922 από τον Κάρλο Αλμπέρτο Παζολίνι, αξιωματούχο, γόνο παλιάς οικογένειας της Ραβέννας, και τη Ζουζάνα Κολούσι, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, από την Καζάρσα ντέλα Ντελίτσια του Φριούλι. Η στρατιωτική σταδιοδρομία του Κάρλο Παζολίνι υποχρεώνει την οικογένεια σε συχνές μετακινήσεις: από την Μπολόνια στην Πάρμα, από το Κονελιάνο στο Μπελούνο, όπου το 1925 γεννιέται ο αδελφός του, ο Γκουινταλμπέρτο. «Την εποχή εκείνη», γράφει ο Παζολίνι στον Αιρετικό εμπειρισμό «τα πήγαινα ακόμη καλά με τον πατέρα μου. Ήμουν εξαιρετικά ιδιότροπος, δηλαδή νευρωτικός, υποθέτω, αλλά καλός. Απέναντι στη μητέρα μου (έγκυος, αλλά δεν το θυμάμαι) είχα τη διάθεση που είχα και σε όλη μου τη ζωή, μια απελπισμένη αγάπη». Το 1968 απαντώντας σε ερώτηση του Τζόνυ Χάλιντεϊ σχετικά με την καταγωγή και την μόρφωσή του, ο συγγραφέας από την Μπολόνια αποκαθιστά τη σχέση με τους γονείς του: «Για πολύ καιρό πίστευα ότι το σύνολο της ερωτικής και συναισθηματικής μου ζωής ήταν αποτέλεσμα της υπερβολικής, σχεδόν τερατώδους αγάπης για τη μητέρα μου. Αρκετά πρόσφατα, όμως, συνειδητοποίησα ότι και η σχέση με τον πατέρα μου ήταν πάρα πολύ σημαντική. Πάντα πίστευα ότι απεχθανόμουν τον πατέρα μου, αλλά δεν ήταν έτσι στην πραγματικότητα• είχα συγκρουσιακή σχέση μαζί του, στις αντιπαραθέσεις μας ήμουν σε κατάσταση διαρκούς έντασης και βίαιης απολυτότητας. Πολύ ήταν οι λόγοι. Ο κύριος λόγος είναι ότι ήταν δεσποτικός, εγωιστής, εγωκεντρικός, τυραννικός και αυταρχικός, αν και ταυτόχρονα –όλως παραδόξως- αγαθός. Επιπλέων, ήταν στρατιωτικός, αξιωματούχος, και επομένως εθνικιστής. Συμπαθούσε τον φασισμό, και αυτός ήταν ένας ακόμα αντικειμενικός λόγος που δικαιολογούσε πλήρως την κόντρα. Και επιπροσθέτως, είχα πολύ δύσκολη σχέση με τη μητέρα μου. Μόνο τώρα το καταλαβαίνω, αλλά μάλλον εκείνη τον αγαπούσε πολύ και ίσως δεν της το ανταπέδιδε πλήρως, πράγμα που τον κρατούσε σε κατάσταση ανεξάντλητης έντασης. […]

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 5 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 3η οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Γιατράκου 22 στο...