Για 14η εβδομάδα συνεχίζεται η απεργία στο εργοστάσιο συσκευασιών Νόιπακ με δύο μονάδες παραγωγής στο Αμβούργο και στο Ρότενμπουργκ και 200 εργαζόμενους. Η απεργία ξεκίνησε την 1η Νοέμβρη του περασμένου χρόνου με πρωταρχικό στόχο την υπογραφή συλλογικής σύμβασης.
Η εταιρεία δίνει μισθούς κατά πολύ κάτω από το μέσο όρο στον κλάδο, υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην αμοιβή για ίδια εργασία, δεν υπήρξαν αυξήσεις εδώ και χρόνια, ενώ κυριαρχεί αυθαιρεσία στο πώς υπολογίζονται οι ημέρες και τα επιδόματα άδειας.
Στην απεργία η εργοδοσία απάντησε εφαρμόζοντας το οπλοστάσιο που της διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση: Αξιοποιούν τις ρυθμίσεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ για τη λεγόμενη «ελεύθερη διακίνηση» και την Οδηγία Μπολκενστάιν, σύμφωνα με την οποία οι καπιταλιστές μπορούν να εκμεταλλεύονται αλλοδαπούς εργαζόμενους με τους όρους της χώρας προέλευσής τους. Έτσι χρησιμοποιούν 50 Πολωνούς εργάτες που καθημερινά τους φέρνουν στο εργοστάσιο με πούλμαν για απεργοσπασία.
Ηδη από το 1924, ο Γιάννης Κορδάτος με το βιβλίο του «Η Κοινωνική Σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821» είχε αποκαταστήσει το πραγματικό περιεχόμενο του 1821: ήταν μια επανάσταση ενάντια στη φεουδαρχία και την καταπίεση, που εκφραστές της δεν ήταν μόνο οι Οθωμανοί πασάδες και μπέηδες αλλά και οι ντόπιοι προύχοντες, κοτζαμπάσηδες και δεσποτάδες.
Να τι έλεγε για παράδειγμα ο Κορδάτος για τον ρόλο της Εκκλησίας που ήταν ένας από τους βασικούς θεσμούς που στήριζαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία: «Η Εκκλησία μάλιστα έπαιρνε από κάθε χριστιανό ραγιά ειδικό φόρο που λεγόταν ρόγα ή ζητεία. Πολλές φορές έκανε κατάσχεση στ’ αλέτρι ή τ’ άλλα γεωργικά εργαλεία του αγρότη, αν τύχαινε και δεν πλήρωνε τον παραπάνω φόρο. Γενικά μάλιστα ο κάθε χριστιανός ραγιάς ήταν υποχρεωμένος το 1/3 από το εισόδημά του και την περιουσία του να το δίνει δια τας ανάγκας της Εκκλησίας, δηλαδή των μητροπολιτών. Από, παντού λοιπόν, ο φτωχοαγρότης ήταν περιτριγυρισμένος από την ολιγαρχία των εκμεταλλευτών του. Και τι εκμεταλλευτών: απλήστων, τυρανικών και βαρβάρων!»
Με κατάμεστο το αμφιθέατρο της Παντείου πραγματοποιήθηκε χτες η συζήτηση για την πάλη ενάντια στη φασιστική απειλή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Οι προσκεκλημένοι αγωνιστές από την Γαλλία, τη Γερμανία και την Αγγλία μας μετέφεραν την δική τους εμπειρία και κλείσαμε με τη σκέψη του συντονισμού όλων των αντιφασιστικών κινημάτων της Ευρώπης.
Είμαστε η γενιά που θα μας οικτίρουν οι νεοφιλελέδες μεσόκοποι
επειδή δεν ξέρουμε την τεχνική του πώς να χωνεύεις
τα κάρβουνα για μαγκάλι.
Twitter, Παρασκευή, 1/3/2013
Οι αναθυμιάσεις του μαγκαλιού απλώθηκαν από τη Λάρισα σ’ ολόκληρη τη χώρα.
Μπήκαν μέσα στις παγωμένες σχολικές αίθουσες που τα παιδιά τουρτούριζαν χωρίς θέρμανση και, ευκαιρίας δοθείσης, ο προς αξιολόγηση δάσκαλος τους εξηγούσε τις βλαπτικές συνέπειες του μονοξειδίου του άνθρακα και τις τονωτικές επιδράσεις του κρύου. Γιατί από κάθε γεγονός πρέπει να κρατάς την ουσία και το ηθικόν δίδαγμα. Καλά πάμε, είπαν και αποχώρησαν.
Πέταξαν πάνω από τα κουτιά των άστεγων, που εκείνη την ώρα έκαιγαν τουρτουρίζοντας δυο λάστιχα, μα δεν είχαν λόγο να σταθούν. Ο αέρας τρύπωνε από παντού και αραίωνε τις λιποθυμικές τάσεις. Και πάλι το ηθικόν δίδαγμα σε αρχαιοπρεπή μάλιστα έκδοση. «Ουδέν κακόν, αμιγές καλού». Τυχεροί!
Οι ομοφυλόφιλοι βουλευτές θα πρέπει να κάθονται στα τελευταία έδρανα του κοινοβουλίου ή ακόμα και έξω από αυτό διότι αποτελούν μειοψηφία, δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας Λεχ Βαλέσα.
Ο πρώην ηγέτης του συνδικάτου Αλληλεγγύη σε συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο TVN όταν ρωτήθηκε για το αν οι ομοφυλόφιλοι βουλευτές πρέπει να κάθονται κοντά στον τοίχο, στα τελευταία έδρανα της βουλής, επειδή αποτελούν μειοψηφία, ο Βαλέσα–φανατικός καθολικός—απάντησε: «Ναι, κοντά στον τοίχο ή ακόμα και έξω από αυτόν» και συμπλήρωσε «Σε όλους τους τομείς, τους δίνω αναλογικά αυτό που εκπροσωπούν στην κοινωνία”.
«Είμαι της παλιάς σχολής και δεν νομίζω ότι θα αλλάξω. Καταλαβαίνω πως υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικούς προσανατολισμούς που έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν την ταυτότητά τους. Όμως δεν μπορούν να αλλάξουν την τάξη του υπάρχει εδώ και αιώνες. Ας αφήσουν ήσυχο εμένα και τα εγγόνια μου», επισήμανε ο Βαλέσα γνωστός για την σκληρή του γλώσσα.
Στο Πολωνικό Κοινοβούλιο έχουν εκλεγεί ένας ομοφυλόφιλος βουλευτής και μια βουλευτής τρανσέξουαλ.
Πηγη:http://www.koutipandoras.gr
Το Συνδικάτο Οικοδόμων Ν. Λάρισαςκαταγγέλλει την απαράδεκτη διακοπή ρεύματος και νερού σε άνεργο οικοδόμο μετανάστη, από τη συνοικία Αμπελόκηπων, από τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, εκβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο να φύγει από το σπίτι, γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει το νοίκι. Σε ανακοίνωσή του τονίζει:
«Είναι απάνθρωπη η αντιμετώπιση να βυθίσει στο σκοτάδι και χωρίς νερό, χωρίς θέρμανση, μια οικογένεια που αντικειμενικά δεν έχει και δεν μπορεί να πληρώσει, γιατί ζουν στην ανεργία, γιατί οι πολιτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων μας έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση και στη φτώχεια, με τα χαράτσια, τη φοροληστεία, να φορτώνουν τα βάρη στις πλάτες του λάου για να την βγάλει καθαρή το κεφάλαιο, για την καπιταλιστική κρίση που αυτό έχει δημιουργήσει, από την υπερσυσσώρευση πλούτου.
Η όποια ανάπτυξη επικαλείται η συγκυβέρνηση θα είναι για να εξασφαλιστούν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, για το λαό δεν υπάρχει μία, μόνο επίθεση στα δικαιώματα και στις κατακτήσεις, με μισθούς πείνας, ανεργία, τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, ελαστικές μορφές εργασίας, συντάξεις επιδόματα κ.ά.
Τι περιμένεις να απαντήσει ο Δήμαρχος μιας πόλης, η οποία βρίσκεται σε ανθρωπιστική κρίση όταν τον ρωτάς τι έκανε στα δυο χρόνια της παρουσίας του στο δήμο;
Ο Καμίνης πάντως απάντησε ότι τσάκισε τους εργαζόμενους, τους μετανάστες και όσους διαμαρτύρονταν για την οικονομική δικτατορία της Τρόικας και της ελληνικής κυβέρνησης.
Συγκεκριμένα η απάντησή του σε συνέντευξη στη Lifo έχει ως εξής:
«Εγώ μάζεψα τους Αγανακτισμένους […] Πήρα θέση με την Υπατία, με τους Αγανακτισμένους, με τις διαδηλώσεις, πήρα θέση σε όλα τα πράγματα. Όταν έγινε η μεγάλη απεργία των σκουπιδιών, επικαλέστηκα τη δημόσια υγεία και τους πήγα στα δικαστήρια».
Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς και για τον χαρακτηρισμό που αποδίδει στον προηγούμενο δήμαρχο αποκαλώντας τον «πριμαντόνα». Εδώ όμως δεν σχολιάζουμε το ήθος του κ. Καμίνη αλλά το έργο του.
Με αφορμή ένα επιτραπέζιο ημερολόγιο που έφτασε στην +Εργασία