Δήμαρχοι με Δ κεφαλαίο.. δεν είναι αυτονόητο.
Ιδίως σε μικρά ακριτικά νησιά, που ενίοτε στερούνται των βασικών, πχ ακόμα κι ένα γιατρό ή/και περιμένουν το πλοίο της γραμμής για να ανεφοδιαστούν με τρόφιμα.
Το οτι ο πρώτος δημότης ενός τόπου, αρθρώνει δημόσια τέτοιο νηφάλιο λόγο και συμμετέχει ο ίδιος ενεργά στις διαδικασίες [μεταφοράς του κόσμου στο χώρο φιλοξενίας, διανομής τροφής και ειδών πρώτης ανάγκης κλπ] αποτελεί παράδειγμα και για τους υπόλοιπους δημότες του τόπου του. «Σπάει» στην πράξη οποιαδήποτε αμφιβολία, δεύτερη σκέψη και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ρατσιστικό ή άλλο λόγο. Για κανένα «ναι μεν, αλλά».. Συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους δημότες του, να κάνουν το ίδιο. Να μην αναλώνονται σε αναλύσεις που τους ξεπερνούν (πχ για το μεταναστευτικό φαινόμενο), αλλά να σκέφτονται και να ενεργούν άμεσα γι’αυτό που τους αναλογεί (ακόμα κι όταν αριθμητικά τους ξεπερνάει).
Το οτι μια δήμαρχος, συνοδεύει στο λιμάνι τους ανθρώπους που έφτασαν στο νησί της για να τους αποχαιρετήσει (!!!) είναι επίσης συγκλονιστικό. Είναι ένδειξη μεγαλείου, ανθρωπιάς, πολιτισμού. Απο το «καλως ήρθατε στο νησί μας» που τους ακούς να λένε με το που φτάνουν οι πρόσφυγες (που επειδή το έζησα, οι άνθρωποι «κολλάνε» – δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν σ’αυτό το αυθόρμητο καλωσόρισμα), μέχρι το «αντίο, καλή συνέχεια και καλή τύχη» όταν ανεβαίνουν στο καράβι.
Ας δούμε πως αντιδρούνε άλλοι δήμαρχοι που φυτιλίζουν με τον δημόσιο λόγο τους την ατμόσφαιρα. Πχ Αθήνας, Κω, Μυτιλήνης (που αν κι η κοινωνία αυτο-οργανώνεται και στηρίζει, αυτός βλέπει εργαλειακά την ανιδιοτελή προσφορά των δημοτών του) καθώς και πολλοί άλλοι. Τα αρνητικά παραδείγματα είναι πολλά. Τα θετικά είναι λίγα.
Αυτούς τους δημάρχους, οφείλουμε να τους στηρίζουμε και να τους ευχαριστούμε δημοσίως.
Δείτε το video
